Zooo heee we zijn keihard een nieuw jaar in geknald!, ik hoop echt dat het de laatste keer was met al dat lawaai, zoveel vrienden waren keibang en dat find ik heel erg, dus ik wil iedereen een heeeeeel mooi jaar wensen met alleen maar geluk en vrienden en kouwstiks en knuffels en zon en zonder grieselige dingen!, dat alles gewoon is, want zoals Bertje vaak zegt: gewoon is het fijnste.
Tuin
In mijn tuin is het al spannend genoeg sinds Pokon twee huizen ferderop is komen wonen, hij klimt bijna elke dag wel een keer in mijn tuin, mijn mensen hebben het gaaas al een paar keer hoger gemaakt, maar dat maakt Pokon niets uit, hij klimt gewoon helemaal naar de bofenkant van het gaaas en laat zich dan zó voorover fallen, nau ja!!, of hij zakt vanaf het dak van het schuurtje in de plant die kli-mop heet naar beneden in de tuin van de hond, en klimt dan mijn tuin in fia planten met steekels, mijn vrouw zegt elke dag wel een keer dat Pokon veel te veel durft en nergens bang voor is, dat ze zich steeds zorgen zau maken als ik zo was, en dat ze eigenlijk wel blij is dat ik niet zo ben.
Onzeker
Maar toch ben ik wel eens onzeker omdat Pokon en Mikkie zoveel dingen kunnen die ik niet kan, hoe lukt het ze bijfoorbeeld over mijn gaaas heen te klimmen?, Mikkie doet dat niet meer hoor, maar hij deed het froeger wel, ik zit voor mijn gaaas en ik snap er niks van, het is zooo hoog!, en waarom kunnen Mikkie en Pokon zo hard rennen en hoog klimmen, hoe kan het dat ze helemaal niet bang zijn in tuinen van andere mensen, of op het dak of in een boom?, en ze snapten meteen mijn kattenluikjes terwijl dat bij mij twee jaaren duurde, hoe kan dat?, zau ik dat ook allemaal moeten kunnen?, en als ik dat dus niet kan ben ik dan niet goed genoeg?
Bijhauden
Toen Pokon een paar daagen geleden in mijn tuin was en mijn mensen hem niet te pakken kregen – omdat hij zich ferstopt en keihard wegrent en veel te snel is – was ik ferdrietig geworden, hij kan zooooveel en ik zit erbij en snap het niet, ik kan het gewoon niet bijhauden allemaal, mijn mensen zagen dat ik heel stilletjes werd en gaven me ekstra aandagt en knuffels, en mijn vrouw zei: Jij kan keihard over je gras rennen, jij kan geweldig toeteren, je kunt fantasties knuffelen, je maakt muziek, je bent lief tegen iedereen die in je tuin klimt, maar het belangrijkste is toch wel dat je Kever bent, en daarom hauden we zoveel van je!
Kus
Ze gaf me een kus op mijn hoofd en legde me uit dat iedereen dingen kan die niemand anders kan, maar dat iedereen ook dingen NIET kan die een ander wel kan, en dat ik mezelf niet moet fergelijken met anderen, want ik bent die anderen niet, ik ben mezelf, en niemand anders op de hele weereld is Kever zoals ik Kever ben.
Kompliementen
Daarna ging ze naar buiten en kreeg Pokon toch te pakken en zette hem weer op het dak, ik zat erbij en keek hoe ze het deed, dus eigenlijk deden we het met zijn tweetjes, we gingen SAMEN naar binnen en mijn man heeft me heeeeeel lang gekamd en geborsteld, heerlijk
was het, ik heb met mijn vrouw met de veer gespeeld, en ik won elke keer, ik ben achter stukjes kouwstik aan gerend die ze door de kamer gooide, en weten jullie wat ik deed?, ik sprong zó met vier poten tegelijk de lucht in en fing ze bijna!, ik kreeg heel veel kompliementen, mijn mensen riepen Wat geweldig Keef!, en ze zeiden dat ze heel erg trots op me waren, dat ze dat altijd zijn, dat ik hun allerliefste Kevertjepiep ben, en toen foelde ik weer dat alles goed is zoals het is, en dat ik goed ben zoals ik ben.
Ik blijf tetteren voor vreede natuurlijk, en ik stuur Loes en Tjilla heeeeeeel veel beeterschapskopjes!!
Lieve allemaal, fandaag is het de eerste zaterdag-Brammie dag van dees nieuwe jaar. Eerlijk is eerlijk afgelopen jaar vond ik zwaar. En al helemaal toen we naar het nieuwe jaar gingen. Er zijn best veel feranneringen geweest en het nieuwe gewoon is nog niet gewoon.
hoe moeilijk mij vrouw het had bij dees gedachte en nou snap ik wat ze bedoelde. Toen ik daar in het asiel zat, wilde ik niets liever dan de hele dag bij mijn vrouw zijn. Maar er waren en zijn daar nog steeds heel veel katermansen en poesen die dat ook willen, alleen kan dat niet bij ons bij mijn vrouw. Wij zijn compleet. Maar het foelt magteloos dat je het wel weet maar er niks aan kan doen. Toen mijn vrouw daar werkte gaf ze iedereen kopjes en ik ook. Maar nu is dat niet meer. Ik kreeg ook traane in mij hartje want het is zo, soms moet je stoppen of iets afsluiten om ergens anders weer iets nieuws te doen of te maken. Zo ook met dit. Afgelopen jaar waare er heel veel emoozies. Emoozies van friende die ster zijn geworre. Emoozies van afsluiten en ook emoozies voor fijne dingen. Zelf heb ik dit allemaal heel zwaar gefonde afgelopen jaar. Het gefoel dat je aan het rennen bent, geen eenerzjie meer hebt en dat je geen adem meer hebt, maar je wel door moet gaan met rennen. Dat je gewoon heel erg moe bent van alle gebeurtenissen dat je geeneens meer kunt bloggen en ooferal fouten maakt.
iemand of iets te kwetsen wegens tijd of zo. Dat wilde ik eefe kwijt. Het is recht uit onze harten, ook die van mijn vrouw. Wij wensen iedereen een heel fijn en gewoon jaar zoals het jaar er voor jou hoort te zijn, hoe dat ook mag zijn. We geefe neusjes aan wie het nodig heeft, een poot voor wie het kan gebruiken en een swaai met liefde naar alle sterren, waar dan ook. Het tetteren voor freede blijft bestaan omdat we het heel hard kunnen gebruiken, zeker nu.
Al mijn vriendjes hebben verteld hoe het was met de knallen en toen dacht ik nou doe ik het ook maar. Weeges dan hoort het.
Lieve allemaal fandaag ben ik foor mij eerse keer deze niewe jaar op mij Bert ze blog. Eers wil ik al mij vriendjes en ook mij mensevriendjes heel feel geluk wense foor ze hart en foor ze gezond in deze niewe jaar. Selluf von ik het heel feel moeiluk toen onse jaar niew werd. Zofeel knalle, jij foel angs en ferdriet maar jij doe er niks nie aan. Jij moet zoies doorstaan en dan kan jou niewe jaar beginne.
gefoel weeges mij Bert foel ze daage.
En assie ferschillend ben kan jij van elkaar leere. Jij kannie allemaal van mij makkareele houwe. Misschien houw jij van paaling of jij ben gek op kouwstik. Misschien slaap jij graag buite in jou slaapzak. Het maak niks nie uit weeges iedereen heb ze eigen leefe. Maar wij kan wel lief zijn foor elkaar en lief zijn foor kwesbaar en foor assie anners ben. Dan kan onse jaar groeie en onse hart groei mee van ze eigen. Jou hart wor nie gelukkig van ruusie en boos. Jou hart foel ze eigen fijn assie liefde foel en steun en troos en respek.
Dit is de laatste blog van mij Oscar… foor dit jaar bedoel ik. Niet schrikken hoor, want folgend jaar hoop ik nog feel bloggen te schrijven.
Lichies
Frouwtje hou mij goed ik de gaate of ik nie bang ga worden, maar ik geloof dat ik in dit huisje ook niet zon last hep van de knallies.
buite. Maar ik lag in de fensterbank te slaape alsof er niks aan de hand was. Leef je nog Oscar, vroeg frouwtje. Stomme fraag, natuurlijk leef ik nog, maar ik trek mij niets aan van die knallies en de fuurpijlen, ik ben gewoon rielekst. Maar ja nu ik tog wakker was ben ik gaan zitten in de fensterbank en ik wist niet wat ik zag, zo mooi. Allemaal fuurpijlen met lichies. Wij wonen hoog en dan kan je alles goed oferzien. Frouwtje ging een glas wijn inschenken en op het balkon footos maken. Toen ze binne kwam hebben we nog een hele poos saame gezeten onderde warme deeke en gekeeke naar de alle lichies buite.