Alle berichten van Chef

Tiffie en haar mensenvriend Joshua

 Tiffie (13) mailde me dat ze op mijn verjaardagskalender van Facebook wilde. Ze vertelde over haar vriendschap met Joshua, hij is een volwassen man en hij is autistisch en samen hebben ze iets speciaals. Interview!!

Hoi Tiffie! Wat fijn dat je mee wilt doen. Wil je iets over jezelf vertellen?

Ik woon in een vierkamerflat op de begane grond. We hebben wel een Theater De Tuin en een Theater De Straat en daar kijk ik graag naar, maar wij zijn allevier honderd procent binnenpoes. Ik woon met mijn (mensen)mama en Joshua en met Mellie, Louie en Lucie.

Dat is best een groot gezin met jullie allemaal samen. Je hebt een speciale band met Josh, hoe is dat gekomen?

Ik ben hier geboren, mijn moeder Wiesje was hun eerste poes. We waren toen met tien kittens uit twee nestjes, maar ik ben altijd al erg bescheiden en verlegen geweest en ik vond de andere kittens vaak te druk. Dan ging ik bij Josh op zijn kamer zitten, want daar
was het rustiger. Want Josh wil niet dat er “wild” gedaan wordt op zijn kamer, omdat hij bang is dat dan zijn computerdingen kapot gaan.
Ik heb nu op Josh zijn kamer mijn eigen bureaustoel, die naast de stoel van Josh staat en daar zit ik het liefste. Daar kan ik heerlijk meekijken naar alle spelletjes die Josh speelt of TV kijken en ik zit lekker dicht bij hem, zodat hij me regelmatig een heerlijke aai kan geven. En heel vaak staat de zon op mijn bureaustoel, ooooo, dat is zo heerlijk soezelen. En Josh houdt erg veel van regelmaat, dat is heel fijn, want ik weet altijd waar ik met hem aan toe ben en hij doet geen onverwachte dingen, waar ik van zou schrikken. Als Josh gaat slapen, gaat zijn deur dicht, ik slaap bij mama op bed, maar zo gauw ik ’s morgens hoor dat Josh
wakker is, ga ik voor zijn deur zitten miauwen tot hij open doet.
Josh noemt me altijd zijn Knuffelbeer en als ik niet op zijn kamer ben, komt hij me meestal zoeken. En als ik een klit in mijn vacht hebt, gaat Josh ‘m heel voorzichtig en geduldig uit mijn vacht peuteren, zonder me zeer te doen.

Dus jullie hebben echt een speciale vriendschap samen, wat is dat lief!! Zijn de andere katten niet jaloers?
Soms is Louie wel een beetje jaloers. Als hij merkt dat ik knuffels van Josh krijg, komt hij er wel eens met die grote rood-met-witte harses tussen gewurmd.

Ik heb ook rood met witte harses!! Maar ik wilde nog vragen wat  het verschil is tussen vriendschap met een mens en vriendschap met een kat?

Hier heb ik even een poosje over nagedacht. Maar ik denk dat het grootste verschil tussen vriendschap met een mens en vriendschap met een kat is, dat katten je accepteren zoals je bent en mensen soms verwachtingen van hun vrienden hebben.

Wat ben je een verstandige poes, Tiffie. Dat had ik nooit kunnen bedenken. Ik heb een laatste vraag en die is of je ook aan het verharen bent.

Nee, Bert, ik ben nog niet aan het verharen. Onze Lucie wel, hele vlokken haar liggen er overal. Mama zegt dat ze er wel een nieuw kitten van kan breien, maar persoonlijk vind ik dat we zo met zijn zesjes wel genoeg volk in huis hebben.

Ik vond het wel een beetje moeilijk, om alles goed te vertellen, maar ook heel erg leuk!!

Dankjewel voor dit interview Tiffie, je hebt het heel goed gedaan!! 

Lekker in de zon dat is genieten

Lekker in de zon dat is genieten Lekker in de zon dat is genieten. Ik lig hier in de vensterbank helemaal warm te worden. Mijn oren passen ook in de zon.

Het is best lang winter geweest maar nou is het voorbij. Volgens mij is het echt lente. Of zomer, dat kan ook.

Warm

Wat er nou is, dat is een goede warmte. Dat ik rustig kan blijven liggen en ontspannen, bedoel ik.  Dat kan ik ook met de verwarming aan, maar dit is fijner het is net of het dieper in mijn vacht komt. En knuffels van mijn vrouw of lieve woordjes van mijn verkering Loesje, dat is voor de warmte van binnen. Dus dan maakt het niet uit of er zon is of kou, maar met zon is het fijner. Met zon is alles gewoon fijner.

Rustig

Het is ook zo fijn dat het in de straat rustig is. Er is haast niks te horen, alleen auto’s die voorbij gaan en soms mensen. De buren van mijn Facebookvriend Jip zijn aan het verbouwen en dus heeft hij herrie. Dat is moeilijk. Ik wil hem vanaf deze plaats heel veel sterkte wensen!!

Avond

Het is alleen gek als het avond is, dus na het eten. Dan is de zon weg en dan voel ik dat mijn oortjes een beetje koud worden. Dus dan wil ik knuffels en dat de verwarming aan gaat en het liefste ook snacks. Mijn vrouw zegt dat dit de lente is. En straks als het zomer is, dan is het de hele tijd gemakkelijk voor mij en voor andere katten.

Eerlijk

Ik moet eerlijk zeggen dat er vandaag weer losse haren op mijn kussen lagen.  Dat heb ik liever niet want ik heb keihard mijn beste gedaan op mijn wintervacht. Maar volgens mij ben ik serieus waar aan het verharen. Nou dan moet het zeker weten de hele tijd zonnig blijven.

Ik ben toch aan het verharen

Weet u wat stom is? Dat je denkt lekker een wintervacht, nou heb ik het tenminste warm. En dan opeens ga je toch verharen. Gisteren lagen er haren op mijn kussen.

Stom hè!?

 

Facebook

Eerst dacht ik nog als ik het nou beslist niet wil dan houdt het wel op. Dus op Facebook zei ik dat ik niet geen verharen. Dat ik het niet wilde. En bijna al mijn vrienden wilden ook niet verharen. Maar een paar deden het toch. En mijn katervriend Jip had het over borstelen en losse haren maar hij zei dat hij zijn wintervacht gewoon hield. Nou, dat wil ik ook!!

Kou

Al ben ik een binnenkater, dan voel ik nog wel iets van buiten. En als kater heb ik meer natuur in me dan een mens, dat is gewoon zo. Voor mensen is dat zielig, die moeten dan op cursus om te leren voelen. Ik kan het gewoon vanzelf.

Alleen nou heb ik dus haren op mijn kussen gehad, terwijl ik er helemaal geen zin in had. Ik heb zin in hangen en in  zonneschijn, en in knuffels en in broeien in de zon, dat ik echt helemaal warm ben van het topje van mijn staart tot aan mijn oortjes toe. Helemaal lekker kei-warm. Heerlijk!!

Lente

Volgens mij is de natuur van slag. Anders kan ik toch niet zomaar gaan verharen? Voor een zomervacht is het veel te vroeg, het is nog geeneens lente.

Als ik maar niet kaal aan het worden ben.

Verwarming

Mijn vrouw heeft gezegd dat als het verharen doorzet, ze dan de verwarming hoger doet. Dan heb ik het toch warm. En ik hoop ook dat ik extra snacks krijg, dan heb ik wat op mijn botjes zitten.  Dat scheelt dan weer.

Ik wil alleen verharen als de zon schijnt en het te warm is voor een wintervacht.

Opeens kwam er iets van vroeger terug

  Laatst had ik het opeens. Zo gek. Alles was goed en gezellig en van het ene moment op het andere was alles eng en moeilijk. Het is zo raar dat het bestaat.

Toen ik weer mezelf was, snapte ik dat er iets van vroeger was terug gekomen. Gelukkig ging het ook weer weg.

Ik wil vertellen wat er gebeurde en hoe het weer in orde kwam, hopelijk heeft u er wat aan.

Gezellig

Het gebeurde op een avond dat mijn vrouw en ik naar boven gingen. Naar de slaapkamer. Dus dat was al gezellig, iets dat we samen doen als ik er zin in heb. Ik ga altijd als eerste de trap op dat is omdat zij me niet kan bijhouden. Want ik ben veel sneller, dat is nou eenmaal zo. Op de trap hou ik altijd pauze, dan sta ik op een trede stil zodat zij kan meekomen. Na een knuffel gaan we dan verder en zo komen we dus in de slaapkamer.

Staart

Ik was nog aan het denken zal ik nou al op bed springen of zal ik het doen als zij al ligt, toen er iets geks was. Wat, weet ik niet. Ik zag haar been, ik voelde me bang en boos, ik raakte opgewonden, het leek alsof ik weer op straat leefde terwijl ik heel goed wist dat ik thuis was. Mijn staart was meteen heel erg dik, de haren stonden alle kanten op. Ik wist niet wat ik moest doen.

Aaien

Mijn vrouw zag dat ik raar was. Ze deed of er niks aan de hand was en ze ging op bed zitten en ze zei met een gewone stem: “Kom er ook bij, Bertje.” Ze klopte op het bed, net als altijd.

Dus toen voelde ik me meteen rustiger. Ik herkende het bed en haar en ik wist dat ik een eigen plek had op het bed. Toen sprong ik op het bed, en serieus waar,  toen ik op mijn eigen plekje lag, was mijn staart weer normaal en ik ook.

 

Binnenkater en de kou (ik voel het toch)

binnenkater Ik ben een binnenkater (en heel gelukkig ook) maar ik voel het toch. Dat het buiten anders is.

De zon schijnt wel maar niet zo warm als anders. Dat vind ik stom.

Binnen

Mensen denken vaak dat als je een binnenkater bent, je eigenlijk geen echte kater meer bent. Dus dat je niks merkt van hoe het buiten is. Dat je helemaal niet meer oer bent, dat je alleen wil bankhangen en knuffelen en snacken.
Nou zo is dat natuurlijk niet.
Ik vind het binnen superfijn omdat ik daar veilig ben, maar ik ben en blijf een dier met gevoelens. Dus ik voel dat het kouder is. Mijn wintervacht lijkt wel dikker.

Warm

Ik verlang nou ook meer naar knuffels en ik wil ook graag onder een dekentje liggen. Voor de helft want anders vind ik het te moeilijk. Ja, dan heb ik dat weer. Die angstklachten komen van vroeger dat ik het moeilijk had. Mijn vrouw zegt dat zoiets komt en gaat en op den duur wegblijft en dat niemand weet wanneer het op den duur is. Dan maar half onder het dekentje. Extra warm is nou superfijn.

Zon

Soms ga ik in de vensterbank zitten, met mijn hele vacht in de zon. Dan voel ik warmte en dan ontspan ik. En toch eerlijk waar, ik vind het niet zo fijn als anders.  Want er komt toch iets van kou in mijn vacht erbij. Als ik dat voel, hop ik snel uit de vensterbank, en hup, op mijn kussen op de bank. Lekker liggen en slapen, dat is gezellig.

Winterslaap

Mijn vrouw zei dat ik best een winterslaap mocht gaan houden en dat zij dan voor alles zou zorgen. Dan kon ik slapen en als ik wakker werd dan was het zomer. Serieus leuk!! Maar ik doe het niet. Want ik wil ook knuffels en naar de straat kijken en van alles doen. Ik vind de dagen leuk. Maar wel koud.