Alle berichten van Chef

Katrien: over mijn wolletjedeken en hoe ik die vond

wolletjesdeken

Ik ga het vandaag over mijn wolletjedeken hebben. Mijn superzachte deken die ik zo lief heb.

Kadootje

Mijn vrouw gaf zichzelf een keer een kadootje. Ze wou namelijk een lekkere deken voor haar om ermee op de bank te liggen. Nou, zij er eentje kopen. En ’s avonds ging ze er onder zitten en liggen op de bank. Ze zei dat het een superheerlijke deken was. Ze lag met de wolletjes onder. En boven lag het fliesgedeelte.

Tiesjirt

Ik lag naast haar op de bank. Ik vond het namelijk fijn om op een tiesjirt van haar te liggen die ze gedragen had. Dat rrrruikt zo lekker. Dan kroel ik en rol en draai ik er maar op. Zolang ik haar geur maar rook.

Wolletje

Maar goed… op een dag vergat ze het wolletjedeken op te bergen en toen rook ik er aan op de bank. Dat zag er koel uit. Het wolletjekant lag boven. Ik deed er een stapje op. Ooh dat voelde lekker. Een zo’n wolletje kwam tussen mijn teentjes. En het kriebelde zo fijn.
Ik stond helemaal te trillen. Zachtjes ging ik verder op de wolletjeskant stappen. Ik voelde me overgelukkig. En ik werd slapjes.
Ooooh, wat voelde dit fijn. Eerst ging ik rondjes draaien, want je wil toch het ultieme plekje hebben toch?
Toen vond ik het… ooh ja. Toen namik een beslissing. Die deken was vanaf nu van mij. Hoe durfde ze zo’n lekkere deken voor zichzelf te houden.
En toen zag zij het. (naar vrouw wijst)
Ohoh… ik deed alsof ik het niet zag. Ik hield me slapende. En toen kwam het.

– Trien? Mag ik mijn deken terug?
– Nee.
– Katrien?
– Nee.
– Ben je doof? Katrientje van Eeuwijk, geef mijn deken terug!
– Ga weg! Ik lig te slapen, hoor.

Ze probeerde zelfs om me van mijn net eerlijk ingepikte dekentje af te halen. Maar ik hield vast. Toen hoorde ik de woorden die ik in gedachten had. Laat maar. Alleen zei ze er ook snertkat achteraan.

Wasdag

Mijn deken nam zowat de hele bank in beslag. Dus gingen ze het opvouwen. Ooooh mijn zachte deken werd nog zachter. Om de dag kreeg ik een schone kant. Dat vinden ze prettig wolletjesdekenblijkbaar. Maakt mij helemaal niets uit hoor. Als ik mijn deken maar mag houden.
Tot we op wasdag kwamen. Euh… hallo? Waar moet ik nu op liggen?

Kwam ze potjandorie met een gedragen tiesjirt aanzetten. Ja daaaagg, weg ermee. Ik wil mijn wolletje.

Vinger

Toen kwamen ze op een brrrriljant iedee. Ze kochten er nog eentje bij. Ze gingen spesjaal voor mij naar het tuincentrum, in mijn geval tuincentrum Osdorp, en kochten er nog eentje. Om en nabij 20 euro, zeiden ze. Nou wisselen ze elke vrijdag van deken. En dan geniet ik, want ik vind het wasmiddel zo lekker rrruiken. Meestal hebben ze lavendelgeurtjes. Van die kleine flesjes.
Dan stop ik mijn neus diep in mijn wolletjedeken.
Het meest stomme is trouwens wel de wissel. Ze houden me vast. Want als ik zie dat ze ook maar één vinger uitsteken naar mijn wolletje spring ik snel er op. Als de schone er ligt ben ik net een kattapult. Ik neem een snoekduik en ik spring er op.
Maar ze moeten niet de moed hebben om die rare flieskant bovenop te leggen hoor.

Nou… ik hoop dat jullie het leuk vonden om weer wat van mij te weten.

Liefs en kusjes
Katrien. (lief prinsesjesdiefje van beroep)

Waarom ik opeens veel minder gaap

gapen, gaap Waarom ik opeens veel minder gaap. Dat ik minder gaapte, wist ik geeneens. Tot mijn vrouw opeens weer zo intens naar me keek en zei: “Bert, je gaapt minder.”

Ik dacht nou dat weer. Straks belt ze de dokter nog en dan moet ik een operazie om te gapen.

Zij keek intens. Ik keek weg.

Aaien

We gingen samen op de bankhangen zodat ze beter kon nadenken. Ik ga dan op mijn kussen liggen, zij gaat borstkroelen bij me en tegen me praten. Ik probeer dan te blijven kijken maar serieus, als het echt fijn wordt dan gaan mijn ogen vanzelf dicht en dan moet ik spinnen dus echt luisteren gaat dan niet meer.

Zij praat gewoon door. Dus misschien valt het geeneens op.

Operazie

Ik had dus een operazie wegens mijn tanden. Dat kwam doordat ik gaapte en mijn vrouw daar een foto van naar de dokter stuurde. Vorige week is de dokter nog een keer naar mij komen kijken, en ze zei dat ik tajje had en dat ik de tijd nodig had om beter te worden.

Dus eigenlijk is het nou normaal. Behalve dus dat ik veel minder gaap.

Rieleksen

Kijk, ik gaap om te rieleksen. En voor de operazie voelde ik best wat aan mijn tanden dat ik wist dit is niet goed en dat ik me gespannen voelde. Dus dan doe je iets tegen die spanning en dat is gapen. Als je gaapt, dan kun je niet gespannen zijn.

En nou heb ik minder spanning.  Mijn tanden voelen beter. En er zit ook anti-spanning spul in mijn eten daar voel ik me van binnen ook rustiger door.

Dus waarom zou ik nou gapen als ik me al rielekst genoeg voel?

Snappen

Na heel erg lang aaien snapte mijn vrouw dat ook. Gelukkig aaide ze nog een poosje door, anders was ik daar weer gespannen van geworden en dan had ik moeten gapen. Ik ben nou weer gewoon, geloof ik. Of bijna gewoon.

kater Bolle: brokken voor je tanden

brokken voor tanden kat

Omdat Bert net aan zijn tanden is geopereerd, leek het mij een goed idee wat te schrijven over brokken die goed zijn voor je tanden.

Speciale brokken

Bij mij is er gelukkig nog niet aan mijn gebit geknutseld, maar mijn vrouw zegt dat dat waarschijnlijk ooit wel moet gebeuren. Ze zegt dat als ze denkt dat ik dat niet hoor, maar ik luister juist altijd extra goed als mijn mensen op een bepaalde manier praten. Want dan weet ik dat het over mij gaat.

Zo hoorde ik, toen we de laatste keer naar de dierenarts waren, dat mijn gebit er goed uitziet maar dat ik nogal rond ben. Nou vraag ik je… zie ik er rond uit? Volgens mij ben ik een en al spieren, met een spierwit gebit en een tijgervacht. En een klein hartje, maar dat kun je van buitenaf niet zien.
Mijn mensen hebben toen meteen speciale brokken voor mij gekocht, voor mijn tanden. Zodat ze goed blíjven. En speciale brokken dat ik minder rond wordt en meer vet verbrand.
Alle twee die soorten brokken heb je van allerlei merken. En ook speciale van de dierenarts, die mijn mensen gekocht hebben. Dus er kwamen twee zakken van allebei twee kilo.

Pingpong

De eerste keer dat ik mijn slankbrokken kreeg, was ik benieuwd hoe ze smaakten. Ik vond er niet veel aan, maar ik at ze wel netjes op. Daarna ben ik er nooit meer aan begonnen – het leek wel alsof ik karton zat te eten.
De tandenbrokken waren érrug groot, het leken wel pingpongballen. Ik heb er een paar gegeten uit beleefdheid, maar het was me eerlijk gezegd teveel werk. Voordat je één zo’n brok in stukjes had, had ik er al geen zin meer in. En dan moest je nog beginnen met eten! Dus die liet ik staan.
Ik had al eerder tandenbrokken van de dierenarts gehad, en die waren groot en ook nog keihard.
Nou, die hoefde ik natuurlijk helemaal niet.

Hoofd scheef

Mijn man dacht dat ik er vanzelf wel aan zou beginnen als ik honger had. Maar ik ben een kat, geen hond. Als ik iets niet wil, dan wil ik niet.
Gelukkig is mijn vrouw wat makkelijker over te halen. Ik ga dan naast haar zitten, en kijk haar aan.
Vanwege dat ik vroeger mishandeld ben, durf ik niet echt om dingen te vragen. Dus ik blijf dan zitten, in de hoop dat ze me ziet. Als ze dan vraagt wat er aan de hand is, zet ik grote ogen op en hou mijn hoofd een beetje scheef. Soms maak ik dan ook nog een klein PIEPgeluidje.
En ja hoor, dan rent ze al. Ze geeft me dan iets wat ik lekker vind. Bijvoorbeeld brokken voor moeilijk etende katten (haha! Ik en moeilijk eten…) of brokken voor actieve katten (hmmmmm… ben ik ook niet echt).

Merkbrokken

Laatst had mijn vrouw nieuwe brokken gekocht. Ze zijn best groot, en best hard. Ik moet goed kauwen en dat doe ik dan ook. Na een handje brokjes zit ik vol. Ze zijn heerlijk. Ik heb al twee zakken van 400 gram weggewerkt.
Het zijn brokken van Royal Canin, speciaal voor Brits Korthaar-raskatten.
Het toeval wil dat ik waarschijnlijk voor zo’n tachtig procent Brits korthaar ben. Dus het zijn brokken speciaal en alleen voor mij. Sjiek hè?
Het is geen reclame hoor, want de tandenbrokken waren van hetzelfde merk. Daar is een grote zak van twee kilo naar de buurkat gegaan, het arme beest.

Tanden poetsen

Mijn vrouw zegt dat er ook katten zijn waarbij hun mensen hun tanden mogen poetsen. Ik kan me niet voorstellen dat dat waar is. Degene die mijn tanden probeert te poetsen doet dat maar één keer. En dan weet diegene dat ik hele sterke, scherpe, witte tanden en kiezen heb!
Ik hoop dat Bert zich snel weer helemaal lekker voelt en dat hij niet meer na hoeft te denken over zijn tanden. En dat hij gewoon weer lekker kan eten zoals altijd.

Katrien: over mijn balkonnetje en wat ik daar doe

balkonnetjeHallo, daar ben ik weer.
Ik ga jullie dit keer over mijn balkonnetje vertellen. Ik heb een priefee buitenverblijf waar ik 3 seizoentjes graag verblijf. Het is niet echt megagroot hoor. Zeven bij twee meter. Maar het is er wel heel koel.

Draai

Vroeger, toen ik nog een ukkebebie van 3 maandjes was ben ik een keer in de tuin beneden gevalt. Omdat ik zo stom was om op een nat hekwerk te lopen. Ik kreeg wel steeds te horen dat ik daar niet op lopen mocht maar goed… wat weet het personeel nou daar van.
Nou… het ging fout en ik viel. Ik kwam op mijn zijkantje terecht in de tuin. Ik kon mijn draai niet afmaken. Joyce zei dat dat kwam omdat ik maar op één hoog woon.
Maar goed… ik hield hier wel gekneusde heupjes en een gat in mijn tong aan over. Joyce gaf me geen pijnstillers omdat mijn heupjes rust moest hebben. En als ik pijnstillers kreeg zou ik gaan rennen. Dus ruim een week lang liep ik als een megabejaarde door het huis.
Was het balkon dan niet afgeschermd hoor ik zeggen. Jawel… maar alleen aan de onderkant omdat Grietje en Poekie de braafste meisjes van de klas waren en nooit op de rand sprongen.

Gaas

Dus de dag na mijn val en doktersbezoek werd het balkon tot een meter over de rand afgeschermd met kippengaas. Dat “wiebelt” want dat vinden wij katten niet leuk. Ik niet dan.

Mus

Op mijn balkon komen de leukste diertjes, waaronder ikzelf natuurlijk en bijen en vlinders. En vogels. Een mus landde een keer op mijn balkon en toen zei ik kip,ik heb je. Gelijk hield het batterijtje van die vogel er mee op. Ook stom.
Het personeel was nou niet echt blij met mij op dat moment. Ze vonden het zielig voor de vogel.

Poffert

De bijen laat ik met rust. Vooral na de laatste ruzie die ik met ze had. Ik wou er eentje opeten, gaan ze me in mijn neus steken!! Ik had echt een poffert van een neus hoor. En vrouw zat maar: lesje geleerd hè dame?

Ze kopen heel veel planten voor mij om op mijn balkon te zetten. Dan kan ik me daarachter verstoppen om naar de vogels in de tuinen te loeren. Dat is echt leuk hoor. Ook heb ik een mandje buiten liggen voor als ik wil slapen.
Of als ik iemand wil uitzwaaien die over me heen vliegt in een vliegmasjien.

Staartje zwiep

Loesje kwam een keer bij mij loosjeren om onze tante truke uit te zwaaien toen ze naar aamerieka vloog. We gingen toen staartje zwaaizwaaizwiep doen.

Daarna gingen we naar de visjes in de tuin schuin onder mij kijken. Daar zwemmen heule grote vissen die er verukkelijk uitzagen.We wilden al de hengels van mijn personeelman pakken want de visjes zagen er zoooo lekker uit. Maar ja, we hadden een probleem. We hebben geen wormpies bij ons. Komt door die vieze stomme pillen die we elke paar maanden moeten slikken. Ooooh toen zei vrouw dat ze voor ons vis ging koken in de magnogwat. Acht minuutjes daar in, ping, afkoelen en eten maar. Ooooh wat zaten we te smikkelen.

Toen mochten we nog even op balkon, want dan konden we met andere katten praten die in de tuinen liepen. Tegen 8 uur trokken we onze pjamaatjes aan en gingen we ze leijon king kijken.

Liefs en kusjes
Katrien.  (Verwend prinsesje van beroep)

Wat de dokter met mij deed

dokter Wat de dokter met mij deed vond ik allemaal heel erg raar. Ik kende haar nog wel van de vorige keer. Toen gaf ze me snoep en ik eten, en toen prikte ze me dus toen ze weer met snoep kwam hoefde ik niks. En ik kreeg geen prik.

Operazie

De operazie aan mijn tanden van een paar weken geleden is dus gelukt nou mooi zo. Dat hoef ik niet nog een keer. Ik moet nou verder aan de revalidinges.

Er zit nog wat rood op mijn tandvlees daarom ruik ik uit mijn bek, ja dat is gewoon zo. Maar dat gaat vanzelf weg anders moet ik mondwater tegen het rood. Of ik dat neem zie ik dat wel.

Onderzoek

De dokter wilde naar mijn tanden kijken maar ik wilde dat niet. Dus ik was een beetje zenuwachtig en wat doe je dan, dan ga je jezelf gerust stellen. Dus ik heb alles wat ik zag een kopje gegeven. Ook haar been en haar tas. En toen ging ik even liggen. Ik dacht, klaar. Maar niks klaar. Het onderzoek begon.

Deken

Ze pakte een deken van de bank en ik weet niet hoe ze het deed maar opeens zat ik erin met poten en al. Dus ik kon niks doen. Van schrik werd ik helemaal slap. En zij aaide me over mijn kop en net toen ik dacht heel fijn maar nou los, friemelde ze mijn lip aan de zijkant omhoog. En toen aan de andere kant.  Daarna mocht ik los en ik ging meteen op afstand staan te kijken.

Dus ik ben niet ziek maar ook niet beter. Ik hoef geen operazie of pillen maar aandacht en misschien spul in mijn water.

Moe

Erna was ik keimoe. En mijn vrouw ook. Ze zei dat we veel te veel hadden meegemaakt en daar was ik het mee eens. Toen zag ik dat de dokter het snoep was vergeten en daar heb ik toen lekker van genomen.