Alle berichten van Chef

Waarom er steeds meer werkende katten zijn

werkende katten

Ik ben een werkende kat en mijn beroep is controleur vensterbank. Dat werk doe ik op gevoel. Dan hop ik in de vensterbank en kijk naar de straat. Alles moet rustig zijn. Rust is goed.

In de eerste tijd dat ik hier woonde, had ik geen idee dat ik zoiets zou doen. Ik kwam uit het asiel en daar had ik maanden gewoond, dus dan ben je blij als je een huis krijgt en een beetje kunt wennen. Het was slapen, spelen tegen de spanning en leren hoe we samen moesten knuffelen. Daar heb ik ikweetniethoelang voor nodig gehad. Wennen kost tijd. En zelfvertrouwen krijgen helemaal.

Werk

Op een dag zat ik in de vensterbank naar de straat te kijken. Er liepen mensen. Eentje keek naar boven, naar mij. Ik miauwde. Toen liepen ze uit de straat en het was weer rustig. Dar kwam door mij. Van thuis kreeg ik knuffels en complimenten: “Goed gedaan, Bertje.”

En toen dat soort dingen vaker gebeurde, wist ik dat ik iets kon. Dus deed ik het vaker. En zo groeide ik in mijn werk. Dat kwam ook omdat ik meer zelfvertrouwen had.

Feesboek

Veel van mijn Feesboekvrienden helpen thuis mee. Boodschappen  nakijken,  op je man of vrouw letten dat ze geen gekke dingen doen,  een pootje uitsteken als er gecomputerd moet worden, de tuin bewaken, nou van alles.  En mijn verkering Loesje geeft zelfs worksjops en kurzus voor de meedietaasie, dat is ook werk.

Hoe kan dat nou?
Ik denk dat katten aan eemansiepazie doen. Dat ze wel een kat zijn dus geen mens, maar wel een persoon net als een mens.  En dat we dus ook meetellen.

Dat zegt mijn vrouw en ik vind het ook. Bij mij thuis zijn we alletwee de baas dat hoort er ook bij. Ik wou alleen dat ik meer sneks kreeg maar daar helpt de eemansiepazie  niet bij, dat is raar, als u het mij vraagt.

Loesje over: liefde op me eerste gezicht

liefde

Als moderne poes weet ik, liefde kan ook op me eerste gezicht zijn. U weet van me eigen heb ik al heel lang verkering met me Bert.

Hij heb iets van ze eigen waar ik gek van ben. Ik wist het meteen toen ik me Bert op me kompjuuter zag. Me hart heb het me verteld en het was liefde op me eerste gezicht. Maar het was niet mij eerste keer. Ik moet U eerlijk zegge, het was mij tweede keer van mij liefde op mij eerste gezicht. Assie het al een keer heb meegemaak, weet je toch iets meer van ze leeve en ook van jou hart. Liefde heb vele vorme en jij kan het overal tegenkomen.

Erfaaring

Bert is me katerman, ik ben zijn poezevrouw. Assie er zo naar kijk is er niks geks aan van ze eigen. Maar kan het ook tussen mens en dier? Kan er dan meteen liefde zijn op ze eerste gezicht? Ik wil U vandaag vertellen van me eigen verhaal. Mij eigen erfaaring.

Zachte warme aaien

Toen ik mij vrouw voor me eerste keer zag wist ik meteen dat ik bij haar wilde zijn. U weet ik ben sensietief van me eigen, dan voel je dat. Ik zat in me asiel en ik voelde mij eigen bang en ik was verleege. Toch durfde ik meteen voor haar voeten te gaan liggen want ik voelde mij hartje tekeer gaan in mij eigen. Ik ging rollen en ik liet mij ook aaien. Zachte, warme aaien, ik duwde mij kop in de hand van mij vrouw. Ik voelde liefde maar ik kende haar niet. En ik voelde rust in mij eigen, dat ik veilig zou kunnen zijn. Me vrouw sprak zachte, lieve woordjes en ik moest heel hard spinnen.

Op ze kop

Assie iemand voor ze eerste keer ziet kan er iets in jou eigen gebeuren. En assie sensietief ben hebbie kans dat jou hele wereld op ze kop sta. Dan kan ze tonijn op garnaaale lijken en van me eigen lust ik die gelukkig allebei. En ik lust ook zalmmoote in sjelei en verse oseeaanvis in groentesaus. Maar die heb er nu niks mee te maake.

Geen erg

In mij eigen leeve heb ik nu twee keer meegemaak dat me hart het meteen wist. Me eerste keer was bij mij vrouw en me tweede keer bij mij Bert. En het gebeurd altijd assie er geen erg in heb. Ik zeg U eerlijk, ik zat op me bak toen mij vrouw binnenkwam in me asiel. Dat doe ik nu nog als me vrouw binnenkom want dan weet ik dat zij het is. Me vrouw heb daar nooit ze punt van gemaakt. De eerste keer was ik zo van me slag dat ik met me vieze pootjes voor me vrouw ben gaan liggen. Dat doe ik anders nooit maar me hart was sterker.

Luisteren

Als U hart sterker is dan kan U wel van alles van U eigen probeere, maar dat heb geen zin. U kan wegloope, U kan onder U bank gaan zitten maar als U hart het voelt moet U gewoon luistere van U eigen. En me vrouw had het ook, zij heb ze hart ook voelen springen van geluk. Maar ze was zo van ze slag dat ze eerst nog wegliep. Dat doet ze altijd want zij is ook sensietief. Dan moet je eerst jou gevoel tot ze eigen laten koome. Maar ze kwam terug en ik zag het in haar ooge.

Het was liefde en ook voor altijd.

As je hart leeft

Assie liefde op jou eerste gezicht meemaak hebbie veel geluk. Dan moet je ook dankbaar zijn want jou hart leeft. Mij vrouw en mij eigen horen bij elkaar en het is ook bijzonder. Zij is een mens en ik ben me eigen poes. Dan kan het dus ook, dat je liefde voelt voor ze ander. En ook op jou eerste gezicht. Voor mij eigen heb het me veel gegeeve. Als mij vrouw en ik ze eigen niet hadden gevonden, dan weet ik niet waar ik nu zou zijn in mij leeve. Dan had ik mij Bert nooit gezien op me kompjuuter en mij tweede liefde op mij eerste gezicht gemist.

Nu voel ik mij eigen rijk want ik voel veel liefde. Omdat ik ook geluisterd heb naar mij eigen hart. En het kan zomaar gebeure…

Liefs van Loesje

Trudy en Freek: wie zijn ze?

Trudy en Freek

Hier is Trudy, de poezevrouw die de wedstrijd tong-uitsteken won op mijn feesboekpagina.  Ik mocht haar en Freek interviewen.

Hoe oud zijn jullie en waar wonen jullie precies?

Wij, Trudy en Freek, zijn allebei 13 jaar en wij wonen bij Hokazo Dierenopvangcentrum in Uden. En wij zijn ongeveer 10 jaar getrouwd. Freek gaf me op die dag een kopje en toen was ik vlieft en toen deden we trouwen.

Wat mooi Trudy. Liefde is gemakkelijk dat heb ik ook met Loesje ontdekt. Hoe kan het dat jullie in een asiel wonen en niet op zoek zijn naar een eigen huis?

Eerst woonde we gewoon op straat. En elke keer rook het zo lekker naar eten bij Hokazo dus gingen daar ons kostje scharrelen. We kregen een buiten hok zodat we ook droog konden slapen. Zo zijn we eigenlijk blijven hangen. En de mensen daar gaven ons lekker vlees en veel sneks. Ik vond het prima. Maar op den duur word je ouder en ik ben niet meer zo snel.

Trudy en FreeekEn bij ons wonen ook honden en ze hebben me al een paar keer gepakt. Daarom wonen we nu in de tuinen. Dan kunnen de honden ons niet meer pakken. We vinden aaien soms oke, niet zoveel. Freek vind maar een paar mensen okee, ik iets meer maar ik ben liever gewoon buiten met Freek. De mensen zeggen ook dat wij bij Hokazo horen.

Ja dan heb je toch een eigen thuis. Dus dat is goed. Jullie zijn getrouwd. Hoe verloopt een gewone dag voor jullie samen?

’s Morgens als we wakker worden (naast elkaar) dan is het etenstijd. Ik ben een vreetbuil en lust alles! Ik heb weinig tanden maar kan goed eten, hoor. Mijn Freekie doet ook goed eten. We geven kopjes tot dat er mensen gaan schoonmaken, dat vinden we te eng. Freek kruipt achter de pellut en ik loop rond. Als het rustig is liggen we te rieleksen en houden we wacht. Als er speciale mensen komen dan doe ik bodiegard spelen voor Freek. Ik kan heel goed kletsen. Als het donker word dan krijgen we vlees en dan zijn we snel. Lekker schrokken! Freek blijft bij ons huisje, dat is vertrouwd. Hij moet nog wennen dat we samen wonen. Daarna gaan we kopjes geven en lief doen.

 Trudy, wist je ervan dat Bram je foto bij de tong-wedstrijd zette en wat ging er door je heen toen je gewonnen had? Steek je vaak je tong uit?

Hihihi, nee Bertje! Het was een verassing. Nou ze willen mijn foto in de kantine hangen. Ik ben in eens een beroemde poes. En dan heb ik ook nog een maatje meer. Maar ik wist niet dat er zo’n koele wetstrijt was. En nu denk ik van, jaaaa Trudy… dat heb je goed gedaan. En mijn tong is altijd buitenboord voor als er eten komt.

Soms gaat dat vanzelf, dat is de natuur. Nou heb ik een vraag voor je katerman. Freek, ben je trots op Trudi? Of denk je had ik maar meegedaan?

Eh, ik ben heel trots op mijn poesevrouw. Ze kan alles en ze durft alles. Oh nee Bertje, daar ben ik te verlegen voor.

Ja dat snap ik wel. Volgens mij durft elke poesevrouw meer dan een katerman. Wat is jullie wens voor de toekomst, voor jullie zelf?

Dat we samen nog vele jaren samen mogen blijven en dat we oud worden en veel eten krijgen.
En natuurlijk dat de andere poesen en katers wel een ander huisje krijgen. Wij wonen hier prima en we vinden de mensen die ons verzorgen heel fijn!


Mijn Feesboekvriend Bram heeft me geholpen bij het interview. Dankjewel Bram!

Wilt u meer weten over waar Trudy en Freek wonen: klik en kijk hier over de Hokazo

Katrientje over: mijn doof zijn

doof
Hallo, daar is ikjes weer. Vandaag ga ik het hebben over mijn doof zijn.

Mijn personeel is er 31 december 2018 achter gekoom dat ik doof ben. Om 10 uur in de avond. Toen waren er al namelijk gekkies bezig met vuurwerk aan de overkant van ons huis. En één zo’n vuurpijl kwam tegen ons raam aan.

Ikjes was gewoon wakker. Ik kreeg knuffels tegen die tijd. En ik schrok niet eens van die vuurpijl. Ik zag het personeel praat tegen elkaar. Ze pakte een knisperpapiertje en begon achter mij te ritselen daarmee. Ik reejaageerde dus niet. Normaal betekend ritselen een snek.
Ikjes reejaageerde ook niet toen man mij riep.

Hand

Nou… toen kreeg ik me toch een partij knuffels. En een snek. Zo fijn gewoon.
Het rare was… toen maakte vrouw een beweging met haar hand van kom eens. En ik kwam.
Ooooh ik begreep haar gewoon.
En nu roepen ze mij steeds met een handgebaar. Maar ook met hun stem hoor, dat is voor hun eigen gevoel beter denk ik.

Naar Floor

Maar opeens begon ikjes bang te word. Want ik moest dus misschien weer naar Floor toe. Oooooh nee!!
Maar omdat ik mond kan lees zag ik vrouw tegen man zeggen van we kunnen wel Floor bellen, maar wat voor nut zou dat hebben? Dan maken we ons meisje onnodig bang om te horen te krijg dat ik dus doof ben. En dan komt er ook nog 30 euro kosten bij.
Sjoooohey… ik opgelucht. Want we zouden dus niet gaan. Ik hoef dus niet eerder dan juni. En dan zal ik gelijk dus voor mijn oortjes nagekeek worden.

Zingen

Maar nu snappen ze ook waarom ik, al een tijd, zo hard zing. Ik was en ben bang dat zij ook doof zijn geword. Daarom zong ik zo hard. Dat zou erg zijn zeg!!
Maar wat dus wel mooi is, ik kan dus gewoon blijf zingen. Ooooh daar ben ik superblij om hoor. Want zingen is toch echt het fijnste wat er is.

En floep…

Maar ik heb wel een voordeel… ik hoor hun gemekker tegen mij niet meer. Koel hè? Ze kunnen mopperen op mij wat ze willen.
Oooh wacht… dat is het rare. Heel soms hoor ik ze. Ooooh want ze blijfen ook gewoon tegen mij praten.
En heel af en toe hoor ik ze. Ooooh dan zijn ze zo blij. En floep… twee sekontjes later is het weer weg.

Mond lezen

Mijn personeel vermoed nu dat ik al langer doofjes ben. Al in 2017. Want vorig jaar oudjes en nieuwe was ik ook al zo rustig.
Ik ben er nu wel aan gewend, alleen moet mijn personeel er nog aan wennen dat ikjes merendeel niets meer hoor. Hun weten het pas kort. Maar het personeel kennende zal dat wel gebeur hoor.

Soms zal het lijken of ik in gesprek ben met mijn personeel. Niet vergeten… ik kan hun mondje lezen. Dus de gesprekjes tussen mij en mijn personeel zullen altijd blijf.

Nou….dit was het weer voor deze week.
Tot de volgende keer.
Liefs en kusjes
Katrien (geliefd prinsesje van beroep) (en stokjedoof) (niet altijd)

Toen begon ik dus aan de natuursneks (filmpje)

De laatste tijd ben ik druk met eten testen. Ik ben daar best goed in al zeg ik het zelf. Lekker of niet lekker, dat weet ik meteen. Mijn vrouw besloot dat het tijd was om natuursneks te gaan testen.

Natuursneks?

Ja, die heb je ook. Wist ik niet. Maar ik dacht laat maar komen, het kan alleen maar lekker wezen. Want al het natuurspul voor avondeten had ik lekker gevonden.

Dus daar gingen we.

  • Eerste bordje. Renske natuurvoeding, zalm. Nou hou ik best veel van zalm. Heel veel ook. Maar dit deed me niks. Het is ook in de vorm van een hartje en dan weet je eigenlijk al dat het eerder een vrouwendingetje is dan een serieuze oersnek voor de katerman. Dus daar deed ik niet aan mee. Ik vertrouwde de geur al niet.
  • Tweede bordje. Vitakraft. Nou ben ik gek op dat zachte spul uit de staafjes van Vitakraft, maakt niet uit wat voor smaak. Maar dit is raar. Het ruikt heel sterk en het is wel zacht maar door die geur denk je toch wat moet ik ermee. Het idee is dat je als kat zelf de stukjes eraf knaagt maar dat soort dingen doe ik niet dus ik krijg staafjes altijd in stukjes. Dat eet gewoon gemakkelijker.
  • Derde bordje. Catisfactions. Lekker spul!! Serieus!!

Sneks

Dus nou ja, voor deze jongen geen natuursneks. Doe mij maar het gewone spul, dat is tenminste meteen lekker. Dat hoort toch, voor een snek?

Wel moet ik eerlijk zeggen dat ik sinds mijn operazies minder snek dan ervoor. Dan kreeg ik nog weleens een bodempje op een schoteltje of wat voor het tussendoor. Tegenwoordig is het drie per avond en nul tussendoor. Ik klaag niet. Ik wil het alleen even zeggen zodat iedereen weet hoe beroerd het dan is als die natuursneks komen en ze zijn niet om te eten.