Kattenkruid en ik voel me wiew

Kattenkruid is heel erg lekker spul voor mij als kater. Ik voel me dan wiew dat is dat je vreemd en gelukkig bent in je kop.

Kattenkruid

Ik heb een heel gek weekend. Dat komt door die muis want daar zit het spul in. Ik heb het ook wel eens los gehad, dan lag er wat groens op het tapijt. Dus ik er voorzichtig aan ruiken want je wilt toch weten wat er in je huis is. Het deed me verder niks. Ik voelde er niks bij, bedoel ik. Zo ontdekte ik dat het ene kattenkruid het andere niet is. Het is persoonlijk of je ergens wat bijvoelt of niet.

Muis

Bij deze muis was het meteen raak. Eerst rook ik er een beetje aan. Ik voelde me meteen anders worden, hoe kan ik niet uitleggen. Toen nam ik er een hapje van, nou ja, ik bedoel dat ik mijn tanden er stevig in zette. Dat was een lekker gevoel. Het anders-zijn werd sterker en ik vond het nog fijn ook terwijl ik in mijn normale doen wil dat alles hetzelfde blijft. Nou en daarna ging ik met de muis rollen, heen en weer en weer terug. Ik hoefde het niet eens te bedenken, het ging vanzelf. Dat is wiewen.

Erna

Hoe lang het duurde, weet ik geeneens meer. Ik geloof dat ik in slaap gevallen ben want ik werd wakker.  De muis lag er nog steeds en hij rook best lekker. Toch hoefde ik niet meteen weer te wiewen.

Ik voelde me rustig en tevreden. Knuffels vond ik fijn. Toen heb ik ook wat brokjes gegeten, gewoon om de innerlijke kater te verzorgen.

Ja, wat ik daarna deed weet ik niet meer.

Wiewen hoef ik niet  de hele tijd.  Af en toe is het fijn, maar het liefste heb ik toch een gewone dag

Ik ben psychisch (blog)

Toen er een brokje op een rare manier wegstuiterde, schrok ik. En toen mijn vrouw naast me ging zitten, werd ik plotseling bang en moest blazen. Dat er iets niet goed was, wist ik zelf ook wel. Alles was net zo fijn en nou dit. Ik voelde me klein. Mijn vrouw keek me aan en zei droevig: “Bertje toch.” Dat vond ik nog veel erger.

Wat er aan de hand was, begreep ik niet. Deze week wonen we negen maanden samen en alles ging gewoon goed. Ik ben nog steeds aan het leren hoe het is om een huiskater te zijn. De een is nou eenmaal wat sneller dan de ander, en ik ben die ander. Want ik heb tijd nodig om iets te begrijpen en te voelen dat het hier echt, helemaal veilig is. Het is in orde, geloof ik. Daarom was het des te gekker dat ik schrok en bang werd.

Na het blazen heeft mijn vrouw me geaaid op die zachte manier waar ik het meeste van hou. Het deed me goed. Ik werd van binnen rustig. Ze zei, dat het een nieuwe fase kon zijn. Dat er dingen van vroeger weer terug in mijn kop kwamen juist omdat ik me veilig ben gaan voelen. En ze zei dat ik misschien psychische problemen had en dat ze mij ging ondersteunen. We zouden voortaan langer aaien, ik kreeg extra druppeltjes en speltherapie voor mijn zelfvertrouwen. Dus langer aan de gang met het lintje.

Tegen die dingen heb ik geen bezwaar. Juist fijn. En ik geloof ook wel dat het helpt. We aaien elke ochtend lekker lang. Ook voordat ze naar bed gaat, dan val ik onder haar hand gewoon in slaap. Tussendoor aaien we en als ik ’s nachts zin heb,  kan ik haar wakker miauwen.

En die druppels, eerlijk is eerlijk, ze helpen.

Maar therapie?

Wat een stom idee.

Tim, de kater hier voor mij was, heeft een boek geschreven. Daarin klaagde hij dat hier alles zo gauw therapie wordt. Nou snap ik wat hij bedoelde. Spelen is toch geen therapie? Dat is gewoon spelen. Een lintje is een lintje, hoe je het ook noemt. Tegen dat therapie-idee protesteerde ik dus, hoewel dat niks uithaalt bij een vrouw.

Toch gaat het alweer wat beter met me, geloof ik. Ik ben niet meer geschrokken.  Ik wil wel even zeggen dat ik het helemaal niet erg vind om psychisch te zijn. Iedereen is weer anders, en ik ben bijzonder, dat zegt mijn vrouw en dat geloof ik wel meteen!!

(DIt blog verscheen eerder bij de Vereniging Kattenzorg)

Een superdeluxe kliniek

Uit het leven van Bert,

Goed nieuws: dierenkliniek Axel in Zeeuws-Vlaanderen heeft een speciaal keurmerk gekregen. Voortaan mogen ze zich Cat Friendly noemen. Dat is een internationaal keurmerk waarvoor strenge regels gelden.

In de praktijk komt het neer op eenvoudige zaken die elk kattenmens wel kan opsommen. Denk aan: aparte wachtruimten voor katten en honden.  En: blokken waarop een korfje neergezet kan worden, zodat de kat erin goed het overzicht houdt. En door de lucht verspreiden ze feromonen, de stofjes die een moederpoes afgeeft. Ideaal voor de zenuwachtige kat.

Met dat keurkmerk is dus officieel geregeld dat dit goed voor katten is. Goedzo, dierenkliniek Axel. Dat er maar veel andere dierenartsen en klinieken mogen volgen. Wat vandaag superdelux is,  moet morgen normaal zijn.

 

Als je moeilijk eet

Soms krijg ik  Instinctive van Royal Canin voor mijn avondeten. Het is voor moeilijke eters, dus extra lekker en het ruikt ook heel erg goed. Ik ben geen moeilijke eter, hoor. Het is meer dan ik soms iets wil dat extra heel erg extra lekker is. En dat is dit.

Ik eet het dus heel graag. Dat heeft ook een nadeel. Dat is: ik eet het heel snel. Nog net niet in een tempo dat ik ervan moet overgeven, maar veel scheelt het niet. Eigenlijk zou ik twee zakjes beter vinden, dan moet je vanzelf wel even pauzeren denk ik. Maar dat hoef ik hier niet te verwachten, ook al niet omdat er altijd brokjes staan.

 

Kijk zo ziet het er dus uit. Je ziet meteen al dat het gemakkelijk eet, echt hapklare stukjes zijn het en de saus is ook heel goed. Als gewoonlijk krijg ik er wat extra water doorheen, dan is het nog zachter en eigenlijk heb ik dan meer saus alleen dunner, daar heb ik geen bezwaar tegen.

Dit eet ik in minder dan tien minuten op. Dan is mijn bord meteen leeg en schoon. En daarna wil ik graag een snack. Gewoon om lekker te kunnen blijven eten. Krijg ik dat niet, dan accepteer ik dat wel uiteindelijk, zo is mijn karakter. Plus ik weet dat ik later op de avond weer wat krijg.

Instinctive van Royal Canin is dus ideaal voor moeilijke eters of als je trek hebt in iets erg lekkers. Ben je zenuwachtig en eet je daardoor snel, dan zeg ik: niet doen. Het wordt schrokken en overgeven. Het is gewoon zo, sorry dat ik het zeg.

Ben jij een moeilijke eter of juist helemaal niet? Laat even een berichtje achter  bij de reacties!!

 

Hoe moet ik traplopen?

Zit je  ergens mee, dan kun je me mailen, en dan zet ik je vraag op de site. Mijn mailadres is: huiskaterbert@xs4all.nl

Ik zal zelf beginnen met iets waar ik mee zit. Dat wil zeggen toen ik bij mijn vrouw kwam wonen was het best een probleem en nou nog wel maar minder. Ik zou het fijn vinden om ervaringen van anderen te horen.  Ik zit een beetje met traplopen.

Ons huis heeft twee grote trappen en ze zijn lekker breed. Het is een bovenhuis. Op de traptreden ligt tapijt dus dan heb ik houvast gelukkig.

Maar ik vind het toch elke keer weer een beetje moeilijk. Ik doe nou de methode konijn dat ik op een tree sta en dan naar de volgende hop. Vooral bij het naar beneden gaan. Naar boven lopen lukt veel beter gek genoeg.

Ik wil graag naar boven want dan kan ik bij mijn vrouw slapen. Dus ik heb motivatie genoeg. Alleen blijft het een beetje dat ik zeg… nou… het is toch best moeilijk.

Hoe doen jullie dat: traplopen? Is het wennen en gaat het vanzelf beter of is er iets dat ik nog niet weet? Ik lees het heel graag!