Wennen aan iets nieuws

wennen aan iets nieuws Wennen aan iets nieuws moet altijd, ook als je voelt dat er iets fijns is. Gisteren kreeg ik een mandje. Het was groot, zacht en warm. Dus het was precies goed. Maar het was ook nieuw.

Nieuw vind ik moeilijk. Er is iets dat anders is. Dus het gewone vertrouwde fijne heb je dan niet.  Ik zal uitleggen wat je dan moet doen.

Rustig

Als je moet wennen, dan doe je dat rustig. Dus je hebt tijd nodig. Eerst kijk je naar het nieuwe en dan kijk je naar iets dan je kent. Daarna doe je dat met ruiken. En dan neem je weer pauze, anders lukt het niet. Pauze is heel erg belangrijk. Want dan verwerk je dat er iets nieuws is en hoe dat nieuwe is.

Oefenen

Daarna is het tijd om te gaan oefenen met het nieuwe. Ik stapte met een voorpoot in het mandje en toen stapte ik er weer uit. Dat was genoeg. En daarna deed ik het weer, en na de pauze durfde ik er opeens in te gaan zitten. Een tijd erna kon ik gaan liggen, dat lukte toen. Ook met een pauze, hoor.

Voelen

Het belangrijkste is dat je goed voelt wat er met je van binnen gebeurt. Daar moet je iets mee, weet ik. Voor mezelf is het zo dat ik me raar voel omdat ik door het nieuwe in de war ben. Dan heb ik knuffels nodig, van die zachte aaien en ook een gesprekje erbij dat alles goed gaat en in orde is. Dat helpt me.

Uitkomst

Soms lukt het niet, zoals toen ik een doos kreeg om in te liggen. Ik ben gewoon geen dozenjongen. Nou, dat is dan ook een uitkomst. Is helemaal niet stom!! In het mandje kan ik nou gewoon lekker liggen en slapen. En dat komt omdat ik de tijd heb genomen om eraan te wennen.

Ik hoop dat u hier iets aan heeft en dat u nou ook gemakkelijker kunt wennen aan iets nieuws.

Slaapt u ook zo veel? Nou ik wel

slaapt Slaapt u ook zo veel? Nou ik wel. Soms ben ik wakker en dan gaap ik. Daarna kan ik weer slapen. Gezellig, hoor.

Het is natuurlijk wel zo dat ik een kater ben die samenwoont. Dan moet je met elkaar rekening houden. En dat is soms best een dingetje. Daar ga ik het over hebben.

Nacht

Vannacht had ik niet zo’n zin om te slapen. Toen mijn vrouw naar bed ging, liep ik mee naar boven. Dat was ook voor de knuffels die ik altijd op bed krijg. En toen zij bijna sliep, sprong ik het bed uit, rende de trap af (ze riep me nog dacht ik) en ging lekker in de vensterbank zitten om naar de nacht te kijken.
De nacht is spannend. Er zijn lichtjes. Ik kan auto’s zien rijden. Ik weet niet, het voelt gewoon anders.
Soms speel ik even met een balletje. Een beetje tikken en rennen.  Soms ga ik op bed een uurtje meeslapen en tegen de ochtend ga ik kijken of ze al wakker is.

Overdag

Ja en dan is het overdag.  Ik bedoel dan begint het overdag.  Dan is het toch geven en nemen hoor als je samenwoont. Want ik ben moe van de nacht dus ik wil heel veel lange zachte knuffels, ook dat lekkere borstkroelen en zeker weten vachthappen. En ik wil ook dat we samen de brokjesbal doen, dus zij schudt de brokjes eruit en ik eet ze. Vind ik gezellig. Gemakkelijk is het ook.
En zij wil koffie drinken en gaan computeren, en telefoneren en weet ik wat allemaal, dus dat is iets anders dan ik wil.

Samen

Dus we doen eerst wat ik wil, en daarna ga ik slapen, want dan kan ze doen wat zij wil. Tussendoor als ik even wakker ben, dan heb ik een knuffel nodig en die geeft ze dan ook. Dat is samenwonen, en ik vind dat ik er best goed in ben, als ik dat mag zeggen.

Sims 4 honden en katten

Sims 4 honden en kattenSims 4: honden en katten is een computerspel. Een game.  Het is leuk bedacht, goed gemaakt en sinds het vorige maand verscheen, trok het enorm veel kijkers en kopers.

Dit spel is voor een Mac en voor de pc; die moet wel snel zijn en een goede videokaart hebben.  Sims 4: honden en katten is een uitbreidingspakket, dus je moet eerst het gewone pakket kopen, anders werkt het niet.

Wat voor game

Waarom het zo populair is, snap je meteen als je een foto of filmpje op YouTube ziet.  Je kunt hiermee zelf katten en honden ontwerpen en ze eten geven en met ze spelen. Zo heb je op meer manieren een band met je digitale huisdier. Ook al gaat het via de computer, het zorgt toch voor fijne gevoelens.
Maar hou het bij verzonnen huisdieren. Heb je een kat gehad die nu over de Regenboogbrug is, ga hem of haar dan niet namaken in Sims 4 honden en katten. Dan us het verschil met een levende kat te groot. Spelen moet leuk zijn.

Dierenkliniek

Leuk in dit computerspel is dat je ook een dierenkliniek kunt openen, waar je zelf je digitale dier kunt behandelen. Leuk en belangrijk: want zo zit er toch een waarschuwend element in. Iedereen kan ziek worden, dier of mens, en dan heb je verzorging nodig. Dus dan moet je naar de dokter.
Hoe commercieel het spelletje ook is,  het is goed dat dit aandacht krijgt. Nog mooier was geweest als 1 procent van de winst  gingnaar goede doelen voor dieren.

Games

Games met katten zijn enorm populair, maar ze treffen ook een bij uitstek kritisch publiek.  Want alles aan de kat moet kloppen.

Wil je liever gratis spelletjes met katten, dan vind je in Google heel veel aanbod. Wees hier heel voorzichtig mee, want je hebt zo een virus of kwalijke software op je computer.

Hoe de kleine Unagi zijn grote broer vond

unagi  Ze lijken net broertjes, maar ze zijn het niet. Rechts de kleine Unagi. Links Suzume.  U weet door die namen al waar we zijn: inderdaad, in Japan.

Dit is een heerlijk fijn-gevoel-verhaal, juist omdat het echt is gebeurd.

Zoefff… we gaan naar kattenland nummer één.

 

Katertje

In het plaatsje Yamaguci zat een jong katertje in het asiel.  Hij had twee parmantige oortjes, mooie streepjes in zijn vacht en prachtige hagelwitte pootjes. Een van de bezoeksters aan het asiel kon haar ogen niet van hem afhouden: hij leek wel een jonger broertje van de kater Suzume die ze thuis had.   En ze wist, dat het katertje nog maar een week de tijd had in dit asiel. Anders, nou ja. Daar wilde ze niet aan denken. Op de laatste dag nam de vrouw van Suzume vrij en haalde het jonge katertje op.

Dierenarts

Ze gingen eerst naar de dierenarts. Unagi – zoals hij nu heette – bleek 860 gram te wegen en zo’n 2.5 maand oud te zijn. Zijn gezondheid leek in orde te zijn. Toen kon hij naar zijn aanstaande grote broer, die ook ex-asielkat was.

Wennen

Hoe zou het gaan tussen die twee? Net is het huis, miauwde Unagi. Meteen rende Suzume naar de plaats van het geluid.  Op gepaste afstand stopte hij. Ze keken naar elkaar.

In de dagen erna kregen beide katten de tijd en de ruimte om aan elkaar te wennen. Elk had een eigen kamer, dus een eigen territorium om zich in terug te trekken. Dat voelde veilig.  Suzume kwam af en toe kijken naar de nieuwkomer, en die vond dat goed. Zo raakten ze langzaam en zeker aan elkaars geur in huis gewend.  Omdat hun mensen geduld hadden.

Samen

unagiEn nu zijn Onagi en Suzume de hele tijd samen. Het kleine broertje is onder de indruk van de grote kater en wil graag bij hem zijn. Samen slapen is een groot geluk. Door hem gewassen worden ook.

Waar Suzume is, daar wil Onagi ook zijn, maakt niet uit of er veel of weinig plaats is.

Suzume vindt het best. En zelfs fijn, want met een kameraadje is het leven voor hem ook gezelliger geworden.

(bron: Lovemeow)

Een kattendeken en eronder slapen (filmpje)

Die kattendeken heeft een verhaal. Niet alleen over mij. Maar waar de deken vandaan komt. Dat zal ik eerst vertellen en dan hoe ik het vind om eronder te slapen.

Erfstuk

Die deken is van Tim geweest, de kater die hier voor mij woonde.  Toch rook de deken niet naar hem maar naar wasmiddel. Mijn vrouw had het gewassen en in twee stukken geknipt. Het was een erfstuk, en nu moest ik op mijn manier de deken gebruiken. Dus het was dezelfde kattendeken maar toch anders, namelijk van mij.
Eerst ging ik er gewoon op liggen. Best lekker. Warm en zacht dat kwam ook omdat er een kussen onder lag.
Toen kwam de winter. En al ben ik een huiskater, zoiets voel ik toch. Ik krijg ook een wintervacht tenslotte.

Oefenen

Op een dag knipte mijn vrouw een halve deken weer in twee stukken. Toen had ik dus een halve deken en twee kattendekentjes. Eentje legde ze half over mijn kussen, waar ik net lag te slapen. Ik werd meteen wakker van dat enge. Het moest weg! Ik voelde nee!
Dus het ging weg.
Gelukkig.
En toen kwam het terug maar anders. Ik kon er gewoon tegenaan liggen, eronder hoefde niet. Zo raakte ik aan het dekentje gewend. Het was eigenlijk best fijn. En ik voelde me steeds meer op mijn gemak ermee. Dus ik oefende ermee.

Onder de kattendeken

Een heel enkele keer lag ik per ongeluk met een achterpoot onder de deken. Dan had ik een hele lekkere warme poot. Niet verkeerd hoor. Dus toen mijn vrouw af en toe de deken opschoof, vond ik dat spannend en fijn tegelijk. Het kon alleen met kleine stukjes en dan af en toe, dus niet de hele tijd. Dat was ook oefenen.

Nou kan ik voor de helft eronder en dan slapen. Maar dan moet ik natuurlijk wel weten waar ik mijn ene voorpoot kan laten.