Vooraan: een verbaasde kat in een mandje. Achteraan: een gelukkige buidelrat in een mandje. Tete wilde graag een kat zijn, net als de andere dieren in het huis. En dat is gelukt of nou ja… bijna.

Dit is een merkwaardig echt-gebeurd verhaal uit Kansas, de Amerikaanse staat waar The wizzard of Ozz speelde.  U weet vast nog, die rode schoenen van Judy Garland. Nu is er iets wonderlijks in Kansas.

Opvang

Al een heel poosje gaf een oudere dame in Kansas onderdak en eten aan zwerfkatten. Iedere kat mocht bij haar komen eten en logeren, en ze kregen er net zoveel knuffels als ze wilden. Oma’s huis en hart waren even groot en er was ruimte voor iedereen. Ze had dus best veel aanloop. Zulke huizen zijn populair.

Anders

Op een dag kreeg oma bezoek van een kleinzoon. Hij vond dat een van de katten er een beetje vreemd uitzag. Anders dan de andere katten.  Zo anders, dat hij wist dat dit dier eigenlijk geen kat kon zijn, ook al lag het in een hoekje in een kattenmandje, tussen de andere katten gezellig te slapen.

Het dier leek op een oppossum, een buidelrat. Oma ontkende het.  Iedere kat zag er nu eenmaal anders uit en Tete – zoals hij inmiddels heette – woonde er al een paar maanden en hij was gewoon een van haar katten.

Buidelrat

In het Nederlands klinkt het woord ‘buidelrat’ niet gunstig. Dat is jammer. Buidelratten zijn mooie en bijzondere dieren. In Amerika en Canada zijn er wel honderd verschillende soorten die vermoedelijk allemaal afstammen van de marsipulami, die in Noord-Amerika leeft.  In tegenstelling tot de naam, hebben ze geen buidel zoals de kangoeroe, wel twee buikplooien.

In Amerika zijn de oppossums dus veel gewoner dan bij ons.

Blijvertje

Hoe lief een oppossum ook is, een zwerfkat is het niet, en dus was Tete eigenlijk niet op zijn plaats bij de katten-oma. Maar hij mocht toch blijven. Tete was vriendelijk al hield hij niet zo van knuffelen als de andere katten en hij hoorde er inmiddels gewoon bij.  Het huis en het hart van Oma hadden ook voor hem een plekje.

(bron: Lovemeow.com)