Hamlet VII werkt nu in het hotel

Uit het leven van Bert, , , , ,

   Daar ligt Hamlet de zevende. Sinds een paar maanden is hij de kater van het beroemde Algonquin Hotel in New York. Dat hotel heeft altijd een hotelkater.

Traditie

Het is mooi om zo’n traditie te koesteren. De vaste gasten weten wat ze kunnen verwachten, en ze komen misschien ook juist voor een hotel dat zo goed is dat een kat zich er thuis voelt. Het is toch een aanbeveling voor een hotel, winkel of huis, wanneer er een dier gelukkig is.

Naam

Dat Hamlet de zevende Hamlet in de reeks van hotelkatten is, behoort ook tot de traditie. Elke mannelijke kat heet Hamlet. Er waren er dus zes katers voor hem. De poezen die in het hotel werken, dragen de naam Matilda.  Een paar maanden geleden ging Matilda de derde met pensioen. De vacature die toen ontstond, werd door een nieuwe Hamlet gevuld. Op de foto is te zien dat hij al helemaal ingewerkt is.

Begin

Leuk om te weten is deze traditie begon met een kater die Billy heette. Hij was de allereerste hotelkater. Dat was in de jaren 1930. Een paar dagen nadat Billy over de regenboogbrug was gegaan, wandelde er een kater het hotel in met het plan om daar te blijven. Dat was Rusty.

Ter ere van de beroemde hotelgast en acteur John Barrymore, werd Rusty omgedoopt in Hamlet. Dat kwam omdat Barrymore in zijn rol van Hamlet destijds onvergetelijk was geweest. Zo begon de traditie.

Katten

Alles bij elkaar geteld heeft het hotel nu twaalf katten gehad. Zes katers die elke de naam – of eigenlijk een titel – Hamlet droegen en drie poezen genaamd Matilda.

Hoeveel mensenlevens zullen deze hotelkatten hebben aangeraakt? Hoeveel gasten gingen naar huis, met de herinnering aan een uur met Hamlet of Matilda? Een hotelkater kan veel goeds doen voor mensen, kijken, kopjes geven, luisteren.

(Bron: Marriott.com)

 

 

Laatste dag schrijfwedstrijd van de dierenkrant

  Hoi allemaal, het is een spannende dag vandaag en dat is zo, omdat het bijna de laatste dag is van de schrijfwedstrijd.  Ik bedoel de schrijfwedstrijd van de dierenkrant ’t Lopend Vuurtje.

Dus  u kunt vandaag en morgen nog insturen. Hoe en wat staat op deze pagina: klik en kijk

Jury

Djoeke en ik zitten in de jury van de wedstrijd. Zij is best een strenge poes en ik ben een gemakkelijke kater dus samen zijn we eerlijk.  En Djoeke is de hoofdredactrice van de dierenkrant, dus zij vindt net als ik dat alle dieren er mogen zijn en mogen meedoen.  Dus ook als je hond of vis bent of weer iets anders. Dat geldt voor de dierenkrant bedoel ik. De wedstrijd is voor mensen. Maar ook dieren hebben iets ingestuurd.

Veel

We hebben al best veel inzendingen gekregen, bijna dertig. Die gaan Djoeke en ik nou allemaal lezen en beoordelen en dan moeten we beslissen wie de wedstrijd heeft gewonnen. Dus dat is nog best moeilijk. Want ik wil dat iedereen wint en dan zegt  Djoeke tegen mij dat kan niet Bert, een wedstrijd is een wedstrijd.

Oproep

Als u denkt nou ik wil meedoen, dan komt hier hoe het gaat:

Dierenkrant ’t Lopend Vuurtje: houdt een schrijfwedstrijd
Jury: Huiskater Bert en Djoeke Poes
de prijs: een prachtige pen met inscriptie

De bekende digitale dierenkrant ’tLopend Vuurtje bestaat in maart één jaar. In de dierenkrant schrijven katten, vogels en andere dieren over hun leven en wat ze meemaken. Want: we zijn er voor iedereen, wat voor dier je ook bent. Dus de dierenkrant is er ook voor mensen, al schrijven die minder. Mensen komen wel vaak in de verhalen van onze reporters voor. Wij weten dat mensen zoogdieren zijn dus ze horen er ook bij.
Speciaal om mensen te helpen, houden we dit jaar een schrijfwedstrijd. Het onderwerp is: schrijf je mooiste dierenverhaal. Het moet dus positief zijn en het liefste echt gebeurd. Dus heb je bijvoorbeeld een dier waar je heel veel van houdt, hebben jullie samen iets fijns of iets bijzonders meegemaakt, zijn jullie al honderd jaar samen of langer, maak er een mooi verhaal van en stuur het aan ons. Dan lezen wij het. Het mooiste verhaal wint de prijs.

Voorwaarden
Het verhaal moet minstens 300 woorden zijn en niet langer dan 500 woorden. De jury bestaat uit twee katten maar we zijn eerlijk dus als het over honden gaat, lezen we ook. Inzenden voor 15 maart. Je krijgt uitslag op 31 maart.
Degene die het mooiste verhaal schreef, krijgt een supermooie Parker-pen met inscriptie. En het verhaal komt in de Dierenkrant met het juryrapport erbij. De andere inzenders krijgen antwoord.

Inzenden: Meer informatie:
https://www.facebook.com/kranttlopendvuurtje/
hoofdreactie: Djoeke Poes
huiskater Bert: huiskaterbert@xs4all.nl

Er zijn schilders voor het raam


Er zijn schilders voor het raam.  Gisteren was alles in de straat normaal. Ik heb het zelf gezien toen ik in de vensterbank zat, alles was zoals het hoort te zijn. Normaal. Maar nou is het opeens anders.

Verandering

Ik ben geen jongen die van veranderingen houdt. Misschien dat ik soms een andere snack lust, maar verder heb ik het liefste dat alles hetzelfde is. Gewoon is goed. Dan weet je wat er gebeurt en wat er daarna komt.  En dan weet je dat je veilig bent. Dus gewoon is belangrijk.

Gewoon

Een gewone ochtend is dat ik eerder beneden ben dan mijn vrouw. Dan ga ik bij mijn brokjesbal staan te wachten tot ze ook beneden is. Ze schudt er brokjes voor mij uit en die eet ik op.  Als ik genoeg heb, ga ik op de bank liggen. Dan weet ze dat ik klaar ben voor de ochtendknuffel.

Na een hele poos ochtendknuffel spring ik van de bank af. Want dan wil ik iets drinken.  Dus dat is een gewone ochtend, gewoon superfijn en rustig.

Spanning

En vanmorgen was er niks van de gewone ochtend. Er was lawaai. Ik zag mannen. En ik snapte niet wat ze kwamen doen en toen mijn vrouw beneden kwam, schrok ze ook. Ik lustte geen zalm in water, of eigenlijk alleen een heel klein slokje. Toen had ik knuffels nodig en ik moest toch blijven opletten, of ik wilde of niet. Dus daardoor voelde ik spanning in mezelf.

Open

Mijn vrouw deed het raam open en ze ging naar buiten hangen en van alles tegen de schilders zeggen. Ze hangt nooit uit het raam. Dus dat was ook al anders dan gewoon. Toen deed ze het raam weer dicht en ze kwam naar mij. Aaien en praten en van alles over de schilders vertellen, ik weet serieus waar niet meer wat ze zei, maar ik voelde me wel beter. Een beetje, maar het hielp toch.

Ik durf niet meer in mijn mand

  Een hele tijd geleden kreeg ik een mand. Lekker zacht en  precies goed, dus ik ging er meteen in. Maar nou durf ik er niet meer in. Ik wil geen mand.

U ziet wel dat mijn mand nou in mijn doos staat. Dat is helemaal erg!! Want nou kan ik ook niet meer in mijn doos!!

 

 

Cadeau

Het begon er allemaal mee dat mijn vrouw blij thuis kwam met een cadeau. Voor mij. Het was een superspeciale mand, uit de beste dierenwinkel van de stad. En serieus waar, dat voel je. Mijn vrouw zette de mand op de bank en ik ging erin en lag meteen goed. Volgens mij ben ik meteen in slaap gevallen. Het was de allereerste mand die ik had.

Slaap

Ik ben een gezellige slaper. Dat ik lekker lig en tevreden snurk, en dan word ik een heel klein beetje wakker, ik draai me om en slaap en snurk tevreden verder. Zo doe ik dat. Het bevat supergoed.

Dus dat deed ik ook in het mandje. Wat gebeurt er: ik rol uit het mandje.  Ik was meteen wakker en ik had veel knuffels nodig en lieve woordjes en pas toen kon ik verder slapen, maar wel op mijn kussen.

Eng

Sinds die keer ben ik niet meer in mijn mandje geweest. Ik vond het eng. Mijn vrouw zette het mandje ergens anders op de bank, ze zette het op het tapijt en toen zette ze het in mijn doos. Dat het vertrouwd was, dus dat ik er weer in kon, zei ze. Maar ik vond het eng.

Doos

Ik hoop dat die mand snel uit de doos gaat dan kan ik weer in mijn doos slapen. In die mand ga ik zeker weten niet meer.  Het ruikt naar thuis en naar doos, maar toch voel ik:  je kunt nooit weten en ik doe het niet.

Kater Batman heeft vier oren

kat met vier oren  hoi Batman!  Hier is een bijzondere en een gelukkige kater te zien. Hij heeft een nieuw thuis gevonden waar hij zijn naam kreeg. En waar ze zijn vier oren juist leuk vinden.

Dit is het verhaal van een Amerikaanse ex-asielkater die anders is dan andere kater.

Kort

Batman is eigenlijk een hele korte tijd asielkater geweest. Binnen een dag nadat hij geadopteerd kon worden, werd hij al uitgekozen. Maar ja, dan heeft hij toch allerlei indrukken opgedaan waardoor hij begrepen moet hebben dat een echt thuis het allerfijnste is. Dat heeft hij al snel gekregen.

Vier

Dat hij vier oren heeft, is ongewoon. Het zijn echt vier oren, met elk ervan kan hij horen. De natuur heeft hem zo gemaakt. Een kat krijgt dit alleen als beide ouders hetzelfde DNA-stukje hebben waarmee iets mis is gegaan. Dus dat komt weinig voor. Een foutje van de natuur, dat een bijzonder resultaat tot gevolg heeft gehad.

Batman is een van de weinige bekende vier-oren-katers. In 1938 werd er melding gemaakt van een kat met vier oren genaamd Toots, dat was in de staat Ohio.  Verder zijn er nauwelijks gevallen bekend. Misschien is Batman wel de eerste asielkater met vier oren. In elk ervan groeit vacht.

Maand

Voor de adoptie moest Batman een maand in het asiel blijven, om van een infectie te genezen.  Toen ging het dus snel. Extra leuk is dat Batman niet alleen een zogenaamde afwijking had, maar ook nog eens een zwarte kater is – die worden nog altijd minder gemakkelijk geadopteerd.

Het asiel is blij voor voor Batman.  En blij met de aandacht die ze daardoor krijgen. Want misschien vinden meer katten daardoor een thuis.

Batman intussen heeft het prima naar zijn zijn. Hij krijgt elke knuffels, vooral  langs zijn katerwangen, omdat hij daar het meeste van houdt.

 

(Bron: Independant.co.uk)