Waarom ik genieten heel erg belangrijk vind

 Soms vragen de mensen aan mij: Bertje, wil je in bomen klimmen of door een tuin rennen of heb je zin in speelgoed waarmee je uren aan de slag kunt?

Dan denk ik nee. Ik wil alleen genieten en als er zon is dan wil ik dat helemaal.

Ontspannen

Genieten dat is voor mij ontspannen. Dat ik slap en rustig ben en me tevreden voel. Als ik in de zon lig dan gaat dat vanzelf. Gistermiddag had ik zon en toen ging ik er meteen in. Dan hoef ik verder niks meer.

Behalve soms zacht aaien. En een brokje.  En dat het helemaal stil en rustig is en dat mijn vrouw aan haar werktafel zit te werken. Dan heb ik een ideale dag. Want dan geniet ik.

Aksie

Ik doe ook wel eens aan aksie. Dus dat u niet denkt die Bertje is een luie jongen. Ik ben niet lui, ik hou van ontspanning.

Als ik in aksie kom dan kan dat van alles zijn, ik noem als voorbeeld:

  • door het huis rennen, dat is het fijnste als ik naar de bak ben geweest en ’s nachts klinkt het lekker oer op de trappen vooral als mijn vrouw dan gaat roepen wat er is
  • ik spring in en uit de vensterbank dan kunt u zeggen dat is geen aksie maar ik gebruik alle spieren in mijn lichaam en het moet meteen goed
  • rollen over een touw met plank of met het lintje, rollen is aksie voor wanneer je ligt maar je wil natuurlijk heen en terug kunnen net waar je op ligt het is best moeilijk

Ik doe nog wel meer maar nou weet u dat ik best wat doe hier. Het komt ook door die sportbrokken, dat ik meer aan beweging doe geloof ik. Of dat ik slanker ben dat alles toch gemakkelijker gaat.  Ik ben altijd sneller op de trap dan mijn vrouw, dat zegt ze zelf ook, dus ik ben gewoon atletisch. En ontspannen is dan extra belangrijk.

Loesje vertelt: over me kurzus die ik ga geven

kurzus

Me Bert vroeg me of ik na wilde denken over me kurzus. Dat ik een kurzus ga geven van me meeditaasie. Ik dacht bij me eigen, wat nu?

Onzeker

Toen heb ik eerst vijf blikjes tonijn verorberd want ik moest nadenken en rustig worden in me kop, van de spanning en ik was ook onzeker.

Sensietief

Een tijdje geleden schreef ik van me meeditasie en dat ik me vrouw schootmeeditaasie geef. Dat doe ik als me vrouw het nodig heb. Ik ben sensietief, ik voel me vrouw. En toen me Bert voor ze bek een operaazie kreeg deed ik me Bertmeeditaasie. Die kunt U op de footo zien. Daar ben ik best in me meeditaasieakzie. Ik zeg U eerlijk, ik ben een meeditaasiepoes. Omdat ik zoveel emozie heb en me vrouw geen zak met geld om al me tonijn aan te slepen. Daarom heb ik me eigen meeditaasie geleerd.

Meeditaasie

Nu vraagt U zich misschien af wat me meeditaasie is? Als ik me kurzus geef ga ik U vertellen wat ik weet en doe van me eigen. U kunt dan meedoen en het maakt niet uit of U een mens bent of een dier.

Ik ben toevallig een poes, me Bert is een katermans. Maar me vrouw is weer een mens, zegt ze. Van mij mag ze best meedoen maar ik vind het nog belangrijker dat U meedoet. En het kan ook samen, dat U bijvoorbeeld meedoet als mens met Uw dier. Ik zeg U wel eerlijk dat ik nog geen ervaring heb met olifanten en sjieraffe dus als U die thuis hebt dan kunt U beter wachten op me vervolgkurzus.

Gewoon

Ik heb veel met me verkering Bert gesproken. Hij wil ook graag meedoen van ze eigen en ze vrouw ook als ze durft. Ooooh ik vind het dan best wel spannend want ze is toch me schoonvrouw Bert. Maar ik ga het wel gewoon durven want ik vind het belangrijk. Dat iedereen ze rust en ze ontspanning voelt. En het is niet moeilijk want ik kan het u leren. Me Bert houdt van gewoon dus doe ik ook me gewoon-meeditaasie.

Wilt U meedoen? Wilt U ook rust en dat het gemakkelijk is in Uw eigen? Dat kan op 31 oktober, 1 en 2 november. Dan ga ik me kurzus geven en het gaat over me meeditaasie. En ik heb ook me affiessie gemaakt, die komt binnenkort op me Feesboek.

Liefs van Loesje
Meeditaasiepoes

Wat kunt u na de kurzus?

  • u bent rustiger
  • u voelt ontspanning in uw eigen

Kurzus van Loesje

  • gratis dus het kost niks
  • voor iedereen, dus voor mensen en dieren
  • drie lessen
  • waar: hier op Bertjes website en ook op mijn Feesboekpagina 

Hoe doet u mee?

  • Vanzelf. U ziet het hier of op mijn feesboek of u krijgt een berichtje via Berts nieuwsbrief.

Katrien over: wat er op Dierendag gebeurde

dierendagIk ga jullie vandaag over afgelopen dierendag vertellen.  Mijn personeel kocht al vanaf vorige maand lekkere hapjes voor de diertjes in het asiel in Amsterdam.

Bofpoes

Ik vind van mezelf dat ik een bofpoes ben. Ik heb nooit in een asiel gezeten. Niet dat ik een leuke jeugd heb gehad, maar daar vertel ik ooit wel over in een ander blogje. Mijn personeel doneert al jaren hapjes of speelgoed voor alle dieren daar. Natuurlijk tjek ik wel of ik het toevallig niet lekker vind, zo ja dan eis ik dat ze dat ook voor mij kopen.
Ze stoppen het in het zijkamertje. En die deur gaat potjedicht. Oftewel, ik mag niet in het verboden kamertje. Hoe ik ook op die deur bons of krabbel, hij blijft dicht. Tenminste… bij vrouw. Bij man mag het wel. Maar daar ga ik het ook een andere keer over hebben.
Nou… afgelopen donderdag was het dus zo ver. Wat heel raar was… ik mocht niet mee. En dat terwijl het toch echt diertjesdag was.

Brommert

Het personeel pakte een hoop lekkers uit het verboden kamertje en brachten het naar de brommert beneden. Daar stopte ze het op die brommert. Wat er niet tussen paste, hield vrouw vast. Vrouw hield twee balen kruidenhooi vast en de sneks voor de kooneinen. Nou waren soolvrouw en soolzus Loes enorm lief geweest. Loesje gaf mij namelijk centjes om voor de neinen lekkers te kopen. Ik zal vertellen wat dat was. Twee zakken kruidenhooi, twee hele grote zakken neinbrokjes (tien kilo!! Vrouw tilde zich een breuk) en moetsjow veel knabbeltjes.
Het personeel had twaalf zakken kattenknabbels en speeltjes voor de woefjes en katten.

Pootafdruk

Nou waren er ook tattooinkt-mensen in het asiel. Het personeel heeft al heel veel plaatjes op zich. Ze wilden mijn pootafdruk nu op hun arm hebben. Maar in het asiel zeiden ze dat dat niet ging omdat ze mijn afdruk, op papier, niet goed konden zien. Of ze dan een willekeurig pootje op hun arm wilden. Nou… nee. Dus dat ging niet door. Toen gingen ze met het personeel praten daar en gaven ze al het lekkers. Ooooh wat waren ze blij!!! Het personeel liet ze een fowtoow van Loesje zien en zeiden dat Loesje alles voor de neinen had gekocht. Alleen feeguhtaaries.
Ooooh ze vonden Loesje zo mooi en ze bedankten Loesje heeel veel.

Opa Jan

Toen ze na een half uur weer weggingen (waarom ze een half uur zaten te praten…ik weet het niet) zijn ze langs hun vaste tattoomeneer gegaan. Opa Jan. Daar zaten ze ook een half uur te praten. En opeens zei hij: geef mij eens die afdruk. Oooh, hij zag meteen dat het wèl bruikbaar was. Het kon zelfs dezelfde dag gezet worden!! De fowtoow is hier  te zien. Het stond ook op Berts Feesboek de dag na diertjesdag.

Met een krabbel van mij er bij die ik 3 oktober daar geplaatst heb.

Ikjes hoop dat jullie het weer leuk vonden om weer wat van mij te lezen.

Tot de volgende keer.

Kusjes
Katrien ( lief en gelukkig prinsesje van beroep)

Aandacht inhalen is serieus werk

aandacht inhalen  Weet u waar ik niet van hou, dat is als mijn vrouw lang weg is. En met lang bedoel ik ook heel erg lang, dat ik me helemaal eenzaam en alleen voel en dat ik weet dat er niemand van me houdt. Dan komt ze terug en dan moet ik aandacht inhalen.

Alleen

Alleen zijn kan ik wel maar is het natuurlijk niet de bedoeling. Ik ben dus huisdier dat betekent dat er ook anderen in huis moeten wonen en die moeten er dan ook zijn.  Ik ben eigenlijk gezelschapsdier dus dan bied ik gezelschap aan iemand die ook thuis is.

Ja in die dingen ben ik heel precies.  Ik weet graag hoe iets is en hoe iets hoort te zijn. Dan snap ik het.

Lang alleen

Als ik lang alleen ben, ga ik slapen of naar buiten kijken of weer slapen en weer wachten. Er is niks aan.  Soms zit ik in de vensterbank naar de straat te kijken. Dat is anders als ik lang alleen ben. Niks aan, dat zei ik net al.

Samen

En dan komt ze eindelijk thuis. Het is niet zo dat dan alles meteen weer normaal is. Helemaal niet. Dan begint het pas. Ik ga miauwen, kopjes geven, ik wil lopen en aaien tegelijk, ik moet wennen en ik wil slapen, en alles tegelijk ook nog dus dat gaat niet.

Dat duurt even.

En als ik weer rustig in mijn kop ben, dan moet ik aandacht gaan inhalen. Dus dan heb ik mijn gewone aandacht nodig en de aandacht die ik tekort ben gekomen omdat ze zo lang weg was. Mijn vrouw zegt dan dat mijn batterijtje aandacht leeg is en weer gevuld moet worden, maar dat is te technisch voor mij.

Wat ik nodig heb is dan:

  • eerst kopjes kunnen geven tot het niet meer hoeft
  • dan lange buikknuffels
  • daarna aaien over mijn hele lichaam
  • nog een poosje vachthappen
  • wat complimenten en een fijn gesprek

Huis

Pas na het inhalen ben ik weer die ik was, mijn gewone huiskater-zelf. Dan slaap ik rustig. Ik ga nooit het huis uit en persoonlijk zie ik niet in, waarom een ander dat wel zou doen.

kater Bolle: over sport en spel en sportbrokken

sport spel

Van mezelf ben ik niet echt een heel drukke kat. Af en toe ren ik een keer een stukje door de tuin, of ik ren een klein stukje in huis. Ik mocht eigenlijk niet door het huis rennen van mijn Molletje, dus dat is dan natuurlijk de belangrijkste reden om het niet te doen.

Keukendeur

Nu Molletje  een hele mooie ster is, zou ik het natuurlijk stiekem wél kunnen doen. Heb ik ook weleens gedaan. En toen rende ik keihard tegen de keukendeur op.
En wat deed mijn vrouw? Die schoot in de lach.
Ik had er wel een plat hoofd aan over kunnen houden, dus ik vond het zelf helemaal niet leuk. Mijn man ook niet – die werd een beetje boos op mijn vrouw. Ik ook wel, eigenlijk.
Al met al vind ik door het huis rennen dus geen goed idee.

Veer

Ik speel wel met mijn vrouw een spel met een echte fazantenveer. Die beweegt zij dan onder een rond kleedje in de slaapkamer. Dat weet ik heus wel, dat mijn vrouw dat doet. Maar toch word ik altijd een tijger.
Ik probeer de veer te vangen, ik trap tegen het kleedje, ik ga op de veer zitten om hem tegen te houden, ik bijt de veer en soms blaas en grom ik zelfs tegen de veer.

Touwtje

En ik heb een spel met een stoffen hartje aan een touwtje. Dan bewegen mijn mensen dat touwtje door de lucht, en dan vang ik het hartje. Of mijn vrouw haalt het touwtje onder het dekbed door, en dan spring ik er bovenop.
En ik kan goed springen, al zeg ik het zelf. Ik kan wel een meter hoog springen, en anderhalve meter ver.
Mijn mensen zeggen dat ik wel een kikker lijk als ik zo spring. Maar dan eentje met haren en een staart.

Lampje

Ik doe alleen die twee spelletjes, want andere spelletjes vind ik eng. Ik vind dingen met geluid een beetje griezelig, en als mijn vrouw een balletje gooit schrik ik altijd.
Een laserlampje heb ik ook. Dat heb ik twee keer gevangen, toen was ik er klaar mee.

Bal

Ik heb ook een brokkenbal om mee te spelen. Maar ik heb altijd brokjes staan, dus waarom zou ik met zo’n bal gaan rollen?
Mijn vrouw vindt de bal heel leuk, ze rolt er mee over de vloer en doet dan heel enthousiast als er iets uitkomt. Dan wil ze dat ik kom kijken. Ik ben dus tot de conclusie gekomen dat die bal eigenlijk helemaal niet voor katten is, maar voor mensen.

Tuin

Verder loop ik door de tuin, en klim op het schuurtje via mijn eigen kattentrapje.
Heel soms spring ik ook nog wel eens over een schutting.

Sportbrokken

Wat ik maar wil zeggen is dat ik, ondanks dat ik het niet nodig vind, best aan sport en spel doe. Ik lig echt niet alleen maar te slapen of te zonnen. Waarom moet ik dan toch, net als Bert en Jip, aan de sportbrokken? Is het de bedoeling dat ik heel dun word, en wat moet ik dan met mijn naam doen? Ik heet tenslotte niet voor niks Bolle.
En ik denk dat ik vast extra veel van mijn oude brokjes ga eten, om te voorkomen dat ik straks honger ga lijden. Dan heb ik tenminste genoeg spekjes om de winter door te kunnen komen.
En dan ben ik voorbereid, als de sportbrokken komen.