Wat ik van mijn nieuwe dekentje vind

dekentje

Ik heb heel veel dekentjes, zeker voor een kater die er alleen op wil liggen omdat hij er nog niet goed onder durft. Ik heb zelfs genoeg dekentjes. En toch kwam er een nieuw dekentje in huis.

Kussen

Mijn idee is dat niet. Ik sta nooit te miauwen van, geef me een nieuw dekentje. Wat ik heb, ruikt naar thuis en ik ken het, dat ik weet wat ik ermee kan. Dus iets nieuws, nee, nergens voor nodig. “Het is heel erg zacht,” riep mijn vrouw blij. Ze legde het helemaal over mijn kussen op de bank dus dat was opeens weg. Toen ze op het dekentje klopte dacht ik nou vooruit dan doe ik mee. Dus ik sprong erop.

Eerlijk waar, ik ben geen stoere jongen in die dingen. Veranderingen vind ik moeilijk. En nergens voor nodig. Als alles goed is zoals het is dan vind ik lekker zo laten.

Maar een vrouw wil veranderingen, zo zijn ze.

Ruiken

Het nieuwe dekentje rook raar. Het was een lucht die ik niet ken en geen lucht dat je zegt daar ga ik van rieleksen. Dus ik ruiken en ik liep heel voorzichtig door want ik was aan het ontdekken. Ik voelde me best gespannen dus het was goed dat mijn vrouw voor de bank bleef zitten om me te aaien en het dekentje uit te leggen. Dat het zo fijn was en zo zacht, en ik dacht de hele tijd waar is mijn kussen gebleven daar lig ik liever op.

Fototoestel

Je doet je best als huiskater. Maar op het dekentje liggen dat lukte me echt niet. Het rook fout. Het was anders. Ik wilde mijn kussen van de bank.

En mijn vrouw had het fototoestel in haar hand dus dan weet je het wel. Ik ben toen netjes gaan zitten op het dekentje en daar werd ze blij van. Nou mooi.

Daarna ging ik slapen op mjn tapijtje. Om thuis een boodschap af te geven en ze snapte het.

Toen ik wakker werd, lag het dekentje ergens in een hoek van de huiskamer. Dus daar hoef ik voorlopig niks mee en dat was ik ook niet van plan. Het goede nieuws is dat mijn kussen op de bank er weer was en daar ben ik toen op gaan liggen. Wat een dag was het. Ik maak veel te veel mee.

kater Dorus: over opfoede en al die dingen

Dorus Hajooo. Daar benne ik weer. Dorusje. Waar ga ik het vandaag oof hebbe? Nou… dat sien we wel. Ikke pjaat gewoon wat en ik sjie wel watte er kom.

Wissel

Ikke ben nogal tauwt weest de eerste tijd dat ik hier was. Ikke pakte vrouw steeds mette mijn nagultjes. Haar poote zaat onder de krabbeltjes. En ikke beet ook. Maar dat laase doe ikke niet meer. Ikke ben klaar mette wissel.
Jippie!!
Geen pijn in mijn bekkie meer. En geen gesjlis meer. Vetgaaf he?

Teefee

Maar watte ik wel bleef doen was krabbelen oppe been van frauw. Ik speelde te ruuw. En ik blijf verslaaft aan de teefee. Ikke ga er gewoon foor zit.
Ikke hep al ooit gesegt waarom ik dat deed. Ikke kijk graag beejwotsj en dan mette namen pemmela andersom.
Haar blonde haartjes en haar badpak vint ikke mooi.
Haarselluf niet hoor. Soms fantaseer ik over hoe kwullent haar mij staat. Missjien datte ik mijn haartjes ooit ga verfe. Bietsjblont. Maar dat moete ik eerst vragen aan MammaLoes (dikke koes) en Jiekietta (koes).

Kjabbelde

Mijn mensen werde het zat datte ik se steeds beet of kjabbelde. Nou ja… mijn frauw dan. Haar poote zitten eggiewaar onder mijn kunstwerkjes. Se wert het zat en belde tante Cynthia. Zij werrukt as assiedinges bij mijn diertjesdokker. Al heeel lang. Ikke zat naast frauw op de bank lief te zijn. Ikke hoorde steeds oooh oke. Oooh en datte werrukt? Ahaaa en oke… ikke ga dat doen.
Nou gaat ik in het kort furtel wat ze zei. Let wel… ik benne het hiet apsoluut niet mee eens. Maar ja… ikke ben maar een klein beebiekatertje van 19 weken.

Korrisjeere

Jullie weet dat ik een boererijkat ben geweest. Nou… die sgijne wat koppiger te zijn. Eerste gedeelte klop, tweetst gedeelte niet. Ikke ben nie koppig.
Ikke ben ajjeen, er isse niemand om mij te korriesjere. Isse niet mijn keuse geweest.
Watte was nou de tip… nou, mijn mense moeten zich als kat gaan gedraag en mij korrisjeere als ik tauwt doe. Ze moete mij bij mijn nekfel beetpakken en me dan wegduwe. Let wel… niet oppetil. En dan moete ze keihard nee zegge.
Zij dus wagge tot ikke de mist in sau gaan. Nou… datte was frei snel. Kom op… ikke benne Dorusje. Hihihi.
Pakt ze me ineene beet en trok ze me van de bank af. Lag ik inene oppe floer!! En dan die Nee!!
Nou… ik kan jullie zeg dat ik bijna in mijn broekie had gepoept van sjrik.
Ik was so gesjrikt dat ik een hele week niet meer foor de teefee ging sit. En asse ik het wou doen en ze seide nee ik maar oppe vennestebank spjong.

Kjabbel

Ikke lus sins kort ook eigelijk geen blikfoer meer. Ikke eet er wel wat van, maar ikke kjabbel feel liefer. Die sjijn zooo lekker. 2 keer per dag fulle se mijn knabbelbak nu. Ikke krijg wel een blikkie, maar daar eet ik maar de helluf fan wat ze geef.
Ook lust ik kookte kip en fis. Sjohey… datte is lekker.
MammaLoes (dikke koes) segt dat ik dat fan haar hep. En daar ben ik best tjots op.

Dit was het voor deze keer.
Ikke sluit af met een dikke koes
Foor MammaLoes
Toedeledokie

Even iets over horen en gehoorzamen

gehoorzamen

Ik ben een kater met hele gefoelige oren al zeg ik het zelf en ik hoor van alles, serieus waar, ook wat mijn vrouw zegt dat ik moet doen. Maar daarom doe ik het nog niet. Moet een kat gehoorzamen?

Instinct

Mijn instinct zegt dat een kat geen hond is en dat een hond het leuk vindt om te gehoorzamen omdat hij of zij een baas heeft en een kat heeft geen baas dus gehoorzamen is niks voor katten.
Alleen weet mijn vrouw dat nog niet. Ze denkt dat ze iets kan zeggen en dat ik het dan meteen doe. Elke keer weer ben ik verbaasd, serieus waar.

Wat niet mag

Nou zijn er wel dingen die ik thuis niet mag zoals aan kabels knagen of van haar bord eten, maar dat doe ik haast nooit. Ruik ik aan haar bord (nieuwsgierig ben ik toch), dan zeg tze: “Bert, dat is menseneten” en dan hoef ik al niks meer. In kabels zet ik vanzelf niet mijn tanden, ik bedoel waarom zou ik. Kom ik nu aan het gehoorzamen, dat is dat je iets doet alleen omdat een ander het wil.

Aaien

“Bert, kom eens hier,” zegt mijn vrouw soms. Dan wil ze aaien. Kijk, dan ga ik natuurlijk. Maar als ik van binnen foel dat ze mijn tanden wil controleren, dan ga ik niet. Ze vraagt het dan nog een keer. Daarna vraagt ze of ik haar gehoord heb. Ik kijk dan terug van wat denk je zelf. En wat gebeurt er, dan komt ze naar mij. Ja, zo kan het ook, dus.
Ik bedoel te vertellen dat gehoorzamen helemaal niet zo nodig is als een mens kan denken. Als je van elkaar weet hoe je bent in het samenleven en je weet wat kan en wat niet kan dan is het nergens voor nodig. Oja ik wil nog erbij zeggen dat je elkaar wel kunt helpen. Dat zij vraagt: “Heb je trek in een avondsnek?” Of dat ik ’s avonds miauw dat ze naar bed moet. Dan doe je wat die ander zegt maar dat is geen gehoorzamen zo zie ik dat.

kater Bolle over: als een kat een plan maakt

plan Bijna alle mensen weten dat dieren slim zijn en kunnen nadenken. En ze weten natuurlijk ook dat vooral katten superslim zijn.

Maar er zijn ook mensen die zeggen dat katten niet kunnen nadenken. Want katten zijn zogenaamd, net als andere dieren, dom. Het is allang bewezen dat alleen mensen na kunnen denken. Zeggen die mensen.

In-stinkt

En dat terwijl wij katten juist heel veel nadenken, de hele dag door. Alleen over andere dingen dan mensen dat doen. Belangrijkere dingen, dat durf ik heus wel te stellen.
Die mensen zeggen ook dat alleen zijzelf vooruit kunnen denken. In de toekomst. Mensen maken plannen, dieren kunnen dat niet. Volgens die mensen.
Dat eekhoorntjes noten verzamelen is dan niet vooruit kijken, maar in-stinkt. Zo noemen mensen dat als dieren iets kunnen. Dan zeggen ze dat het in-stinkt is, dus dat dieren dat gewoon maar ootoomaties doen. Zonder na te denken. Alsof je als dier een soort masjientje bent.

Plannen maken

Ik heb al vaker geschreven dat ik niet snap hoe sommige mensen doen alsof ze alles weten over dieren, en alles kunnen bewijzen. In een labaaraatoorie-um.
Maar aan dieren zelf vragen ze niks. Terwijl het over ons gaat.
Het slaat natuurlijk nergens op dat wij niet nadenken, dat weet elke kat. Maar leg dat maar eens uit aan die mensen op een manier dat ze het snappen. Dat is moeilijk. Want als je denkt dat een dier niks kan en snapt, zie je ook niet wat een dier kan en snapt. Dan zie je nooit dat dieren zeker weten wel plannen kunnen maken.
Je vraagt je misschien af hoe ik dat weet. Nou, omdat ik zelf de hele dag en nacht nadenk beivoorbeeld. En door iets wat mijn vrouw me vertelde.

Het gaat over mijn Molletje.

Een stapje

Op een dag hoorde mijn vrouw gekrijs in de tuinen, dus ging ze kijken. In een tuin verderop stond Popje, met een andere kater die Bassie heet. Ze stonden tegenover elkaar te grommen en te krijsen. Maar verder wisten ze niet zo goed wat ze nou eigelijk wilden. Soms ging een van de twee een stapje achteruit. Maar dan kwam meteen de ander een stap naar voren. Ze wilden eigenlijk niet vechten, maar ze konden niet meer terug.

Mijn vrouw stond in onze eigen tuin te roepen en probeerde ze op te laten houden. Ze trok zelfs een blikje goermet open. Nou, ik had het wel geweten! Pop wilde wel naar mijn vrouw toekomen, maar als hij zich bewoog kwam Bassie naar voren en wilde hem gaan krabben. Dus bleef Pop staan en ging het krijsen door.

Mol

Toen Mol mijn vrouw steeds harder hoorde roepen, kwam ze aandribbelen. Ze zag wat er aan de hand was en dat mijn vrouw wilde dat het ophield. Mijn Molletje hield ook niet van vechten, dat heb ik al vaker gezegd. Ze stond een tijdje te kijken, samen met mijn vrouw. Toen mauwde ze tegen mijn vrouw, kroop onder het hek door en liep naar Pop en Bas. Bassie schrok en ging tegen haar ook staan blazen. Mol deed net alsof ze niks hoorde, liep door en ging overdwars tussen de twee jongens in staan. En zo bleef ze staan. Pop en Bas konden elkaar nu niet meer zien. Daardoor konden ze weglopen zonder dat de ander ging aanvallen. Na een minuutje liep Pop achteruit, en daarna Bassie ook. Mol bleef staan. Toen rende Bassie ineens keihard weg. Pop wilde er eventjes achteraan maar Mol blies naar hem. Dat hij op moest houden.
Daarna liepen Pop en Mol samen terug naar onze tuin. Mol deed keihard miauwen tegen mijn vrouw, dat ze het opgelost had.

Kompliementen

Mijn vrouw heeft mijn Molletje heel veel kompliementen gegeven en gezegd dat ze het geweldig vond wat ze had gedaan. Pop kreeg wat goermet moes voor de schrik en Mol kreeg een beetje slagroom omdat ze zo’n slimme dame was.

Mijn vrouw was helemaal trots op mijn Mol. Dat Mol zoiets bedacht had! Mijn Mol keek eerst wat er aan de hand was en bedacht toen een plan. Mijn vrouw heeft het altijd onthouden en ook aan mij verteld. Ik ben altijd al trots geweest op mijn Mol, maar toen ik dit hoorde nog meer. Wat een poes hè: slim, knap, stoer en dapper. Mijn Mollevrouw.

Slim

O ja, en wie zei er nou ook al weer dat katten niet konden nadenken, en geen plannen konden maken?

Ik denk wel eens dat dieren zó slim zijn dat het voor sommige mensen te moeilijk is om te kunnen begrijpen. En daar heb ik geen tests in een labaaraatoorie-um voor nodig.

Loesje en Dorus hebben een plan

Loesje en Dorus

Hoi allemaal, er gaat wat leuks gebeuren. Loesje en Dorus weten er alles van dus ik stelde ze vragen dan kunt u straks meedoen.

Nou de belangrijkste vraag doe ik meteen. Wat gaat er gebeuren?

Dorus: Ooh, ditte is mijn eerst interfjoew. Dusse ikke ben wat bibberig hoor. We gaan allemaal mooi hoedjes sjowen. Er doen ook heel feel katten mee. Toch MammaLoes? Mamma kijkt welk hoedje het mooist staat bij een kat. Mamma is daar goed in hoor.
Loesje: Dorus heb het goed gezeg in ze eerste intervjuuw. Wij ga allemaal hoedjes sjoowe maar wij heb zofeel vriendjes die mee doen. Nu heb wij groepfootoos gemaak. Dan kan iedereen mee doen en iedereen heb ze eigen hoedje op. Dat is belangrijk, dan kan iedereen straale van ze eigen hoedje. En het is op 17 september, op mij Prinsessedag om 10 uur op mij Feesboek.

Ik hoor thuis dat het al volgende week is. Waarom is die hoedjes-sjow eigenlijk?

Dorus: Hette is een herdenkingsfeestje. Voor Oma Katrien en mijn sterrenbjoertje Poppy. Ikke weet niet hoe Oma Katrien was, dus dat mag MammaLoes doen. Maar ik weet nog wel wie Poppy was. Poppy was een heel lief bjoertje. Ikke hep hem pjesies 10 weken gekend. Hij was eggiewaar heel lief. Mijn frauw seg alteid dat Poppy een lief beteuterd gesiggie had. En ik fin het oneerluk dat hij er niet meer is.
Loesje: Iedereen weet dat mij hartjesdinnetje prinses Katrientje ziek werd. Zij was 17 jaar van ze leeftijd en zij ging ofer mij Regenboogbrug Ze heb ook haar brommert meegenomen en het ging heel snel. Mij hart was in ze sjok van mij schrik en ferdriet. Jij kan niks doen. Katrientje was mij friendinnetje en ook van iedereen van mij Feesboek. Toen ging ook mij beebie Poopei ofer ze Regenboogbrug en dan weet jij niet meer waar jij jou eigen moet zoeke van jou ferdriet. Dan moet jij iets doen want jij wil jou dierbaar eere.

Wat een goed idee is dat en het is ook iets leuks. Wie heeft het bedacht?

Dorus: MammaLoes sjtuurte mij een paar week gelede een internetbjief. Wat ik er fan zou vinden als we een herdenkingsfeesie sauwe geefe. Ikke was te druk met speele (nee MammaLoes, niet geemen) en was het perongelukje fergeet. Dus Mamma stuurte mij een nieuwe bjief. En toen sei ik jaaa.
Loesje: Mij eigen is in mij akzie gekoome want jij kan niet in jou ferdriet blijve ligge. Mij eigen kwam tot niets meer behalfe mij tonijn en mij verkering. Dan ben jij niet goed beezig. Jij moet jou ferdriet jou plekje geeve en jou hart laate spreeke. Toen heb mij eigen daage op mij denkpaal geleege en mij hart heb het bedacht. Van mij liefde voor mij hartjesdinnetje en mij beebiezoon. En het is met hoedjes want prinses Katrientje is gek van ze eigen hoedjes. Dattie over ze Regenboogbrug kan zien dat alle vriendjes aan mij hartjesdinnetje en mij beebiePop denke. En mij Dorus heb mij geholpe.

Dat is mooi om iets samen te doen. Wat willen jullie bereiken?

Dorus: Ik wil fjiendsjap doorgeef hiermee. Iedereen wasse sjo lief foor mijn mensen dat ze er foor hun waar nadat Poppy en Oma Katrien weggingen. Sjo moet het bij iedejeen sjijn. We zijn allemaal goeiste fjienden en we moet elkaar steun in goeie en sjechte tijdjes.
Loesje: Mij Dorus zeg het goed. Assie ferdriet heb moet jij jou vriende steun geeve en troos. Wij herdenke prinses Katrientje en mij beebiePop. Dat iedereen liefde voel in ze hart en saamezijn. Iedereen maak het mee in ze leeve, dattie iemand ferlies. Jij kan saame rouwe en herdenke. En jij kan ook denke aan jou eigen vriendjes over ze Regenboogbrug. Wij steun elkaar en het is foor iedereen.

Ja iedereen mag meedoen dat is belangrijk. Hoe is je eigen gefoel erbij?

Dorus: soms foel ikke me een beetje drietig. Want hette gaat omme mijn bjoertje en oma. Soms zie ik natte oogjes vanne mij frauw. En dat isse nie leuk. Sjoms ligge ik ook een beetje te huil doen bij frauw. Maar we gaan er een feesie fan maak. Ook al weet ik nie wat een feesie is.
Loesje: Mij hart heb nog veel ferdriet van mij groote verlies. Jij kan jou hartjesdinnetje nie fervange en jij krijg jou beebiePop nie meer terug. Maar assie iets neer kan zette wat jij nooit meer fergeet, dan kan jij troos vinde. En jij doe het saame. En het is ook voor mij soolvrouw en soolman. Dattie steun voel van alle vriendjes van mij Feesboek. Maar ook van mij beebiezoon Dorus en van mij eigen.
Mij Dorus zeg het goed, wij ga iets moois neerzette en er kom ook een filmpje van. Dat is spesiejaal, dattie het nooit meer fergeet. Dat wij mij prinses Katrientje en mij beebiePop nooit meer fergeet…