kater Dorus over: als je alleen op het balkon mag

balkon Hajooo daar ben ik weer. *poink poink poink* Vandaag ga ik het oofer mijn balkon heppe. Misschien weete jullie het nog niet, maar ikke mag helemaal ajeen oppe balkon. Zonder dat mijn mense erbij blijf. Vetgaaf he?

Durrefte niet

In het begin durrefte ik niet oppe balkon. Ik bleef voor de ope deur staan met knikkende knietjes. Ikke hoorde rare geluidjes. Kinderen die huilde of lachte. En ikke hoorte mijn buurhont opmijeens dichterbij. Frauw sei dat hij echt niet bij mij kon koom en dat ik niet bang hoefde te sijn.
En toch was ik het best wel.

Pootjes buite

Mijn mensen moedigte mij aan. Kom maar Doorie seide ze. En toen gebeurte het… ik zette een pootje buite de deur. Ooh dat was so eng. Ik hoorde goet sjo Doorie. Nou je andere pootjes nog.
Opeens stont alle vier mijn pootjes buite. Ikke was bang. Ikke durfde echt niet ferder te loop en ging in mijn achteruitje weer naar binne.
Ikke wert oppetilt en ze zeiden dat ik een dappere katermanneke was.
Toen ging gelukkie weer de deur digt. Ik was zo moe van mijn bang zijn dat ikke naar het mensebet liep en daar in sjaap fiel.
Ikke sjiep heel lang.

Weer pjobeere

De folg dag mog ik het weer pjobeere. Ikke durfte al met vier pootjes buite te staan. En opeens liep ik!! En niet één stapje… nee, meerdere. Wat was ik tjots oppe meselluf. Ikke liep er eggie. Ikke sat te snuffele. Ooh ikke rook van alles. Allemaal vreemde luchies.
Ik hoorde wel steeds moet je daar nauw loope? Ik benne net een magneet met vieze dingetjes aantrekken. Mijn hele pakje zat onder de viese stofjes of blaadjes.
Mijn mense moeste lache en zeiden dat ik een viespeukie was.

Na een paar daag mog ik wat langer buite blijf. Maar wel steeds mette mijn mense er bij. Dus asse se geen zin hadde om op balkon te gaan, moes ik binne blijf. Ook asse ik voor de deur aan het huilen was.

Mog ajjeen

En toen beurde het!!
Man was mijn eten aan het verdiene en frauw was in de kookkamer bezig. Mette deur digt. Ikke zit/lig altijd in de kookkamer bij se. Dat fin ik gezellug.
Frauw moest steets oppe balkon zijn om dinge weg te gooi. En ze liet de deur ope staan. Ze sei ga maar dorusman. Ikke furtrauw jouw.
Ikke mog ajjeen!!!
Oooh!! Ikke was alleen op balkon. MIJN balkon. Ikke liep ooveral heen of achter. Frauw keek elke paar minuute waar ik was. Of ik liep selluf naar binne en tikte frauw aan. En dan zei se ooh wat goet fan jou dorusje.
Nu sijn we zo ver dat ze mij fertrauwe en ik mag, alse ik ge-eet gep of als mijn mense thuis zijn, gewoon naar buite. Zonder toesigt.
Alse mense weg sijn mag ik niet op balkon. Dan sluite se die af.

Nou… dit was het foor deze week.
Ik sluit af met een dikke koes
Foor MammaLoes
Toedeledokie

Wat ik op zondag gedaan heb

zondag

Deze foto is gemaakt voordat ik in de vensterbank ging. Er kwam opeens lekker veel zon. En de dag was al zo fijn. Ik had een superfijne zondag.

Op bed

Het begon al toen ik wakker werd, beneden op mijn kussen. Ik hopte de trap op, liep naar het bed en gaf een paar flinke miauwen, tot mijn vrouw wakker werd. Toen sprong ik op bed voor de goedemorgen-knuffels. Die zijn met praten dus dan hoor ik wat er voor dag gaat komen. Ze zei dat het zondag was, dat ze de hele dag thuis bleef en dat de zon ging schijnen. En ook zei ze dat ik zo’n lieve jongen was en al die dingen meer maar daar gaat het nou niet om en het is ook intiem eigenlijk.

Ochtend

Beneden zag ik al dat er zon kwam dan is de lucht anders. Op het kussen beneden kreeg ik de officiële ochtendknuffel met kroelen op mijn buik en vachthappen. Die duurde extra lang en ik viel bijna in slaap zo ontspannen was ik.

Daarna heb ik water gedronken en brokjes gegeten je moet wel op kracht blijven.

Zon

Er kwam heel gauw zon en ik heb in de vensterbank gehangen en op mijn tapijt gedoezeld. Het raam stond open en ik rook hele lekkere buitenlucht. In mijn straat was het stil. Binnen hoorde ik alleen geluiden van mijn vrouw en die geluiden ken ik dus dan kan ik gewoon doorslapen. Aan het einde van de middag ging ze bij me liggen op het tapijtje. Dat is gezellig, we kijken naar elkaar en dan moet ik spinnen en dan legt ze haar hand op mij en dan is alles goed. En ik weet dat we zo gaan eten, dan is extra goed.

Na het eten

Na het eten kreeg ik weer een knuffel. Toen ging ik rieleksen tot de snek en de welterusten-knuffel. Ik ben ook nog in de vensterbank gaan zitten, de zon was weg maar ik wilde even kijken hoe de straat was.

Dus ik had een superduperfijne dag. Zon, knuffels, sneks, rieleksen en alles was stil en gezellig. Ik wil elke dag wel zondag doen.

kater Bolle over: als je glittertenen hebt

glittertenen
Vorige week was ik heel vroeg in de ochtend aan het patroejeren. Het was nog niet eens licht zo vroeg was het. Ik liep door mijn tuin, en de tuin van de hond naast mij, en op de daken van de schuurtjes. Alles was zoals het hoort te zijn, er was nergens iets vreemds aan de hand.

Linkervoet

Totdat ik een stukje verder liep. Zomaar ineens deed mijn linkervoet pijn. Echt zo veel pijn dat Ik bijna niet meer op die voet kon staan.
Ik strompelde naar huis en ben op mijn kurk geklommen. Mijn vrouw werd wakker en tilde me op het grote bed. Daarna hebben we met zijn drietjes nog even geslapen.

Mank

Toen mijn vrouw opstond probeerde ik ook op te staan. Gelukkig tilde mijn vrouw me van het bed, want ik had niet kunnen springen.
Ik probeerde te doen alsof er niks aan de hand was en liep op drie poten door de kamer. Maar mijn vrouw zag het meteen en maakte mijn man wakker. Ze vertelde hem: “Bolle loopt mank” en ze deed het licht in de slaapkamer aan. O jee, zei ze. Er lag bloed op het
bed, allemaal voetstapjes en vlekken. Ik voelde aan mijn water (en aan mijn poot) dat er iets niet klopte dus ik hinkte naar buiten. Mijn vrouw hield me tegen en tilde
me op. Ik wriemelde maar ze keek toch onder mijn tenen. En ze voelde aan mijn voet. Iep! deed ik, want dat deed pijn. Mijn vrouw zag dat één van mijn kussentjes een wond had. Ze zette me op de grond en ik hopte zo snel mogelijk naar mijn huisje. Daar ben ik gaan liggen want ik kon niet verder lopen.
Ik hoorde nog net mijn vrouw bellen met de dierendokter.

Reistas

Ik heb even geslapen en hoopte dat ik misschien toch niet naar de dokter hoefde. Na een tijdje kwam mijn vrouw naar me toe met een bakje met goermet er in. Ik kwam gelijk aanhinkelen en begon te eten. Ik was pas halverwege toen me vrouw me alweer optilde en met me naar binnen liep. Daar stond mijn man klaar, met mijn reistas. Flauw hoor, dat ik zo gefopt word.
Ik deed in mijn tas heel hoog piepen, en ik ging ekspres de hele tijd heen en weer schuiven. Want ik wilde niet naar de dokter. Vorige keer kreeg ik druppels in mijn oog, en dat was echt supereng.
Zoiets wil ik niet nog een keer.

Zilveren spree

Bij de dokter liet ik bloederige vegen achter op de tafel. De dokter keek naar mijn voet. Hij draaide me hops! op mijn rug en keek met een lamp en een soort bril naar mijn teen. Er zat niks in de wond, zei hij. Hij dacht dat ik misschien over een schutting was geklommen waar glas op was gemaakt, tegen katten. Heb je wel eens zoiets ergs gehoord? Wie doet nou ekspres glas op iets zodat katten daar intrappen? Dat mag helemaal niet!
Mijn mensen zeiden dat ze niet dachten dat ik over schuttingen klom. Maar dat als ze zouden weten dat iemand zoiets deed, diegene nog niet jarig zou zijn. Wat jarigzijn met schuttingen te maken heeft weet ik niet.
Ik kreeg een prik tegen de pijn, en een prik met antiebieootiecaa. En toen kwam er nog iets. De dokter pakte een spuitbus en spoot iets op mijn voet. Een zilveren spree, met glitters. Aluumienie-um-spree, legde hij uit. Dan geneest een wond sneller en het maakt
een soort laagje over de wond.

Tenen

Daarna gingen we weer naar huis.
Ik ging overal kijken in huis, en ook in mijn tuin. Ik bleef maar rondhopsen. Dat doe ik altijd, als we thuiskomen van de dokter.
Dan moet ik even overal kijken of alles nog hetzelfde is.
En weet je wat zo mooi was? Overal waar ik liep liet ik zilveren voetstapjes achter. Het was zooo biesonder! Ik maakte een
glitterspoor door het hele huis en door mijn tuin.
Ik voelde me heel spesjaal, met mijn zilveren tenen.
Uiteindelijk hebben mijn mensen me op het grote bed getild en hebben we met zijn drietjes geknuffeld. Ik viel in slaap en heb de hele avond geslapen.

Glittertenen

Ik kreeg nog een paar dagen pijnstiller. Dat vond ik prima, want dan krijg ik ekstra soepjes. Daar gaat de pijnstiller doorheen. En ik liep een paar dagen te hinkepinken.
Mijn mensen hebben ekstraveel met met geknuffeld, en me steeds op het bed getild, en er weer vanaf. Zelf kon ik dat niet.
Nu is de wond al bijna dicht en doet geen pijn meer. Ik kan weer prima lopen, en ik heb al keihard met de veer gespeeld. Mijn glittertenen zijn weer gewoon zwart geworden, zoals altijd. Dus alles is weer in orde. Dat is het allerfijnste, als alles is zoals het hoort.
Al vind ik het een beetje jammer dat ik geen zilveren voetstapjes meer achter laat.

Als je er stoerder uit ziet dan je bent (wat dan?)

oer

Iedereen heeft naar de Hoedjes-sjow gekeken en ik ook. En toen zag ik mezelf. Een seksie kater, een oerkat, een sjerrif die alles durft. Maar eerlijk waar, ik zag er stoerder uit dan ik ben.

Stoer

Eerst vond ik het fijn. Daarna dacht ik, wat nou? Zo stoer ben ik helemaal niet. Want:

als er buiten een hard geluid klinkt ben ik bang
voor de glazenwasser ben ik nog steeds bang al dat water tegen het raam dat is moeilijk
ik kan niet zo goed alleen zijn, dan voel ik me alleen en eenzaam en verlaten en daarna heb ik heel veel knuffels nodig om weer mezelf te worden dat is dan meesta de dag erna zo of de dag na de dag erna
eigenlijk heb ik elke dag knuffels nodig en complimenten en dat ze zegt dat alles echt in orde is, anders weet ik het gewoon niet zeker

Dus mijn basis-gefoel is onzeker en snel bang. Dat zit in me, van mezelf en door het straatleven van vroeger ook al is het voorbij het is niet weg.

Durven

Het is wel zo dat ik de straat controleer in de vensterbank, en dat ik brede voorpoten heb en ook dat ik een grote katerman ben. Maar zo stoer als op de foto ben ik eerlijk waar niet. Ik durf wel meer dan vroeger. In het begin dat ik hier woonde durfde ik de kamer niet uit en nou loop ik door het hele huis, ook door de badkamer al moet ze daar dan wel bij blijven.

Ik wil dit gewoon heel eerlijk zeggen. Dat het alleen voor de foto was. Dus dat niemand moet denken o nou die Bert doet en durft van alles, dat is een stoere jongen dat zie je aan die foto.

Mijn mening is dat je eerlijk moet zijn over hoe je bent ook al is dat moeilijk. Ik zou best heel stoer willen zijn. Maar ik ben het dus niet. Of nog niet.

Loesje vertelt over mij naawoord…

nawoord

Van me eigen wil ik graag eve saame met u terugkijke op mij afgeloope weeke. Mij Zomerblog en mij herdenking voor prinses Katrien en mij beebie Poopei.

Roolerkast

Assie zofeel dinge deel op jou Feesboek moet jij ook terug durve kijke. Voor me eigen heb het wel gefoeld als mij emozionele roolerkast. Misschien heb u ook wel ferdriet gefoel of misschien heb u ze hele staatsbanket weggewerkt toen u ze hoedjes sjoow foorbij zag koome. Jij weet nooit hoe jij reageer, ook al hebbie nog zofeel erfaring. Jij voel het is aangrijpend en jij leef mee.
Mij hart voel veel dankbaar zijn dattie dat wilde doen. Het heb mij hart geraak want ik zeg u eerlijk. Van me eigen had ik veel zenuuw. Jij ga terug in jou tijd en jij ga het deele. Jij voel jou eigen kwesbaar want jij weet nie wat jou vriende van jou feesboek ga zegge. Jij kan somaar op jou sosiejaale media worde afgeslacht omdat jou hoedje scheef sta. Of assie vin dat mij maatje ze spuigaate uitgroei dattie mij beleedig. Assie jou nek uitsteek bennie aangeschoote wild van jou eigen. Daar moet jij reekening mee houwe assie iets organiseer. Jij moet sterk op jou poote staan ook al hebbie het selluf nog zo moeiluk. En jij moet ferder kijke, dattie alles af kan sluite en dat jij ferder kan met jou leeve.

Mij Zomerblog

Ik zeg u eerlijk, mij hart heb er teege op gezien. Assie zoiets saame heb gedeel met jou hartjesdinnetje dan wil jij eigenluk dattie altijd saame ben. U heb het gezien, wij heb ze mooie emozionele afontuur beleef. Mij zenuuw kwam van mij onseekerheid. Assie zo een verhaal deel dan deel jij jou hart. Jij hoop dat jou vriende van jou feesboek jou gefoelens herkenne. Dattie met jou eigen mee lache en huile. Van me eigen heb ik veel ferdriet gevoel, mij hart heb stukjes zee gehuild.
Maar u heb mij zofeel mooie woorde gegeeve. Dan voel jij kracht en jou enerzie en mij visboer heb mij iedere dag mij vis gebracht. Hij zeg Loes jij heb nou zofeel tonijn van jou eigen gefange, jij krijg van mij makkareel. En jij krijg lekkerebekke en kibbeldinge. Dan geniet jij wel ook al hebbie het moeiluk. Jij heb herinneringe van geluk maar jij voel pijn.
Ken u dat? Dan ben jij blij dattie jou verhaal met jou vriende kan deele en met jou vis. Dattie saame Katrien ze laatste afontuur mee heb beleef offie er selluf bij was. En iedereen reageer met ze hart en dattie Katrien ze flauwerpauwerauwtoo zo mooi vind. Van me eigen vind ik mij flindermoment mij mooiste herinnering. Dat jij voel dat jij een teeken krijg dat jij elkaar nie kwijt ben. Dat kan jij meeneeme op jou weg ferder en jij kan eraan terugdenke.

Mij Hoedjessjoow

Misschien heb u er niks van meegekreege van u eigen maar achter mij scherm was veel zeenuuw voor mij groote efenement. Mij beebie Dorus heb heel veel hoedjes moete passe want jij weet het niet. Hij heb ze Siejameeze kop en assie groei kunne ze oore misschien nie meer in ze hoed. Daar moet jij assie jou sjoow organizeer wel reekening mee houde. En hij heb veel last gehad van ze zeenuuw. Dattie ze hoed kwijt was en dattie wil springe op MammaLoesje ze buik. Maar assie van jou eigen zeenuw net jou buik vol heb met jou makkareel dan hebbie geen behoefte aan springende beebies.
Soms moet jij jou eigen bescherme en jou beebie tot jou orde roepe. En hij heb nog geen erfaring, daar moet jij wel reekening mee houde. Van me eigen had ik ook mij poote vol aan mij efenement. Dattie er van jou eigen aa-petijte-lijk uit wil zien, dat jij iedereen aandacht geef en dat jou hoedjes die jij heb uitgezocht nie verlept zijn. Iedereen wil toch ze beste selluf zijn op jou biesondere dag. Jij doe het wel saame ook al voel jij in jou buik dattie wel jou groote ferantwoordelukheid heb.

(lees ferder onder het filmpje)

U reakzies heb mij hart verwarm, dattie van jou eigen nie meer weet wat jij moet zegge. Iedereen heb zo ze best gedaan in mij hoedjessjoow en mij Bert heb ook weer ze mooie film van mij hoedjessjoow gemaak.
Dat jij denk het is net jou paraade van frienschap en trots. Iedereen laat ze eigen zien en jouw hoedje verbind. Dattie voel iedereen heb ze eigen herdenking van ze regenboogdiere en allemaal saame herdenke wij prinses Katrientje en mij beebie Poopei. Mij hart zeg wij heb zo hard herdacht dattie het over ze regenboogbrug heb kunnen voele. Dattie weet onze band is foor altijd ook al bennie niemeer saame.

Liefde

Liefde is uniferseel en jij kan het altijd voele. En dan kom jou dag en moet jij weer ferder, dan is jou efenement jou herinnering geworre. Jij heb alles gegeeve, jij heb alles gegeete en jij heb alles gefoeld. Jij kan geen hoedje meer zien, jou vacht zit scheef door jou war. Maar jij ben supertrots op jou beebie Dorus, jij heb saame iets mooi neergezet. Dan ga jij weer nadenke op jou denkpaal ofer jou leeve en jou toekomst.
Mij Bert zeg dattie mij eigen heb gemis, dattie wil rolle in mij gras als ze zon schijn. Mij hart heb weer ruimte, mij hart wil rolle. Saame mij vis eete, mij kop in ze vacht. Saame stil zijn, dat jou hart voel hier wil jij zijn. Jij koester al jou mooie herinneringen. Assie jou flinder zie weet jij jou dierbaar kom jou knuffele. Jou leeve krijg ze nieuwe twinkel en jij fladder verder…

Dank u wel dattie er was, ook van mij beebie Dorus, mij soolvrouw Anita, mij soolmenseman Johan en mij verkering Huiskater Bert.