Vandaag in de spotlight: Tinus

Tinus

Tinus is een rode kater, geschatte geboorte datum 1 april 2010. Hij is als zwerfdier binnen gebracht bij het dierenopvangcentrum. Tinus was boos op ons toen hij voor het eerst binnen kwam. Dit liet hij merken door te blazen naar ons. Zijn strakke blik naar ons vertelde genoeg. Hij vertrouwde ons niet en had daar ook nog geen behoefte aan. In de quarantaine (waar elke kat opgevangen wordt) werd duidelijk dat meneertje FIV heeft.

Gewoon oud worden

Tinus heeft zoals hierboven vermeldt FIV+ (kattenaids), dit is niet besmettelijk voor mensen, maar wel voor andere katten. Daarom moet Tinus alleen in een huisje geplaatst worden zonder andere dieren (tenzij het een FIV+ kat is). Met de juiste verzorging kan een kat met FIV gewoon oud worden, zoals een gezonde kat. En natuurlijk mag Tinus niet naar buiten, om te voorkomen dat hij andere katten kan besmetten.

Dubbele rugzak

Tinus staat in de spotlight omdat hij een dubbele rugzak heeft. Hij heeft angstklachten en is besmet het FIV. Maar ook hij heeft recht op een kans en een huisje. En hij is heel dapper, lees maar. De eerste ervaring vanuit het asiel:
Tinus vindt mensen eng en om met hem contact te maken hebben we eindelijk iets Tinus gevonden waar hij op reageert. Nee, niet op het lekkerste natvoer wat we hebben of vloeibaar snoep, maar op droge brokjes. Als je die in zijn krabpaal werpt, pakt Tinus ze vol overgave. En zo kunnen we toch contact met hem maken en hem iets lekkers geven zonder te dicht in zijn buurt te komen. Soms krijgen we het gevoel dat Tinus om gaat zoals wij dat noemen en dan trekt hij zich weer wat terug. Maar het gaat echt wel gebeuren.
Nu zijn we een tijdje verder en Tinus ligt tegenwoordig voor het raam in de kantine. Hij heeft dus dappere stappen gezet. Van verstopt in zijn krabpaal en non-stop blazen naar een prachtige rode katermans die niet altijd meer blaast. Hij verdraagt het dat er iemand in de buurt is. Soms vind hij de nabijheid nog iets te eng. Dan zie je hem alert zijn en je aan kijken. Hij heeft prachtige groene ogen. Natuurlijk heeft Tinus ook wensen als hij een huis gaat krijgen. Hier komen ze.

Rust

Het gaat om een heel rustig huishouden zonder kinderen en andere dieren tenzij het een FIV+ kat is. Het niet moeten is voor hem het fijnst. Dat er geen druk is van wanneer hij iets moet. Dat gaat niet. Voor hem is dit te stressvol. Hij zoekt een huisje waar hij mag zijn zoals hij is. Dus oppakken, aaien of knuffelen gaat niet. Hij weet ook nog niet of hij dit in de Tinus toekomst wil. Dit is iets wat jullie dan samen moeten ontdekken. Hij vindt het wel fijn als hij een of twee betrouwbare mensen in zijn leven krijgt die hem dit willen bieden. Hij geeft je gezelschap door er te zijn. Soms snurkt hij in zijn slaap, dan is hij gewoon moe van alle spanningen van de dag. Hij houdt van rust en brokjes. Hij vindt het ook wel eens lekker om een snack in een bakje te krijgen. Dit eet hij pas op als hij vertrouwd is of als je weg bent. Stiekem hopen we dat hij een ware softie gaat worden zodra hij merkt dat hij eindelijk thuis is. Met speelgoed weet hij nog niet mee om te gaan. Misschien kan hij dit samen met jou doen als hij er klaar voor is. Wanneer hij er voor kiest om ‘om te gaan’ blijft een verrassing. Dit kan lang duren. Van maanden tot jaar. Alleen hij weet dit. En wie weet leert hij van jou wat liefde is.

Contact

Ben jij op zoek naar een rustig maatje die niet te veel eisen stelt en waarvan jij engelen geduld kan opbrengen? Dan is Tinus een geschikte kandidaat. Wil je Tinus bezoeken? Dat kan, bel je even voor een afspraak? Hier vindt je zijn gegevens:
Tinus verblijft bij Hokazo
Lange Goorstraat 6
5406 XE in Uden
0143-260546

Minnie over toen ik acht jaar werd

acht jaar

Ik was jarig laatst en ik werd 8. Nou ben ik dus echt geen kitten meer, maar ook nog geen echte senior. Ik zit er een beetje tussen in. Mijn furrjaardag was een leuke dag en daar ga ik nu over vertellen.

Nou het was dus zaterdag en dat is wiekent en dat is een fijne dag om jarig te zijn. Want dan is Frau vrij en de hele dag bij mij. Het begon in de ochtend. Ze zong voor me. Gelukkig kan ze wel een beetje zingen want van kattengejank hou ik niet zo hihi. “Minnie die is jarig mauw mauw mauw” dat is wat ze zong. En daarna kreeg ik megaveel knuffels en kroop ik lekker onder het dekbed. Lekker dicht tegen Frau aan.

Likwitsneks

acht jaar Toen we op waren gestaan kreeg ik partiemiks sneks. Een paar meer dan normaal want als je jarig bent dan krijg je meer. Toen ging Frau naar de winkel om lekkers te kopen voor ons. En toen kon ik ff op de aaipet. Ik maakte een mooie catfie van mezelf en ik plakte het cijfer 8 erbij op de foto. Nadat ik het op Feestboek had gezet kreeg ik allemaal feeliesitaties. Zo leuk! Ik voelde me echt een BK. Dat staat voor Bekend Katje.
En toen kwam Frau terug van boodschappen doen. Ik ging meteen in de tas kijken. Nou ik werd echt furrwend hoor. Naast de wiekentsneks die ik altijd krijg als het wiekent is zat er nog iets anders in de tas. Likwitsneks met zallum smaak. Jammie, ik zag de furrpakking en likte meteen mijn snorharen erbij af.
Ik mocht eerst een beetje uit het staafje likken. Miauw! Superlekker! En toen werd de rest van het staafje op een bordje gedaan. Ik had het binnen 1 seconden op. Lil, lik, jammie. Zo wil ik elke dag wel 8 worden. Gelukkig voor mij zaten er meer staafjes in het doosje dus ik krijg het vast vaker.

Wiekentsnek

In de avond kreeg ik mijn wiekentsnek en Frau had stokbrood met soep. Daar hebben we allebei van gesmuld. Want de kruimels van het stokbrood die mocht ik oplikken. Oh ik hoor hier dat ik het wel juist moet mauwen. Ok ok ik wacht vaak niet tot ik iets mag ik doe het gewoon meteen hihi. Ik krijg best vaak te horen of ik brokjes in mijn oren heb. Geen idee wat ze daarmee bedoeld? Want waarom zou ik brokjes in mijn oren hebben? Ik heb nog nooit een kat of poes gezien die dat heeft.

Posduif

Een paar dagen na mijn furrjaardag floog de posduif naar mensenoma. Hij lande op het balkon en heeft Bolle’s boekje daar afgegeven. Eentje is voor haarzelf en eentje is er voor Frau en mij. Die krijgen we als hun prikkie prikkie tegen Tante C hebben gehad. Want dan kunnen ze weer hier op bezoek komen. Ik heb al een jaar niet meer op hun schoot kunnen liggen of met hun kunnen knuffelen. Dus laat ik het soms toe om gefilmd te worden zodat Frau dat op kan sturen. En aan de telefoon zegt mensenopa MAUW en dan zeg ik MAUW terug. Hij kan sowieso veel dierentalen. MEH en BOE kan hij ook. Daar moet ik dan om miauwgrinneken.
Nou dit was het weer voor deze week. Kopjes voor iedereen!
Poot,
Minnie

Speelgoedtest: Tjaiia en de viltbal met slierten

viltbal

Wij testen speelgoedjes voor katten. Dat is ons werk. Deze week test ik, Tjaiia, een viltbal met slierten.

Deze week weer een speelgoedje uit de Eksjon. Ze heeft pas daar alles gekocht wat er was, nou ja, eentje mogen we niet dus die heeft ze niet gekocht. Dat is iets met batterijen en een zwevende veer. Die mogen we niet vanwege de veer. De viltbal mogen we wel.

https://www.action.com/nl-nl/p/kattenspeeltje-viltbal-/

Tradizie

Wij hebben hier thuis een goed gebruik, een tradizie. Als je naar de dokter moet en dan daarna krijg je een kadootje, of een snoepje of iets anders wat je fijn vindt. Ik ben niet zo van de snoepjes dus ik kreeg een kadootje: een bal van vilt met slierten. Ik kreeg ook gourmet tonijn maar dat krijg ik elke dag.

Maar de dokter dus. Daar moest ik naartoe omdat het tijd was voor een vaksinatie, een prik dus. Eerst moest ik op de weegschaal, daarna ging de dokter voelen en kijken, toen kwam de prik en daarna werden mijn nagels geknipt.
Omdat alles goed was en ik een gezonde mooie kat ben, mochten we best snel weer naar huis. Eenmaal thuis mocht ik even bijkomen. Tjilla en Tjessi kwamen ook nog even vragen waar ik was en toen ik zei dat ik naar de dokter was, ging Tjessi meteen onder de bank zitten. Tjessi vindt naar de dokter gaan niet leuk.

Nadat we allemaal weer ons gewone zelf waren, kreeg ik de viltbal. Er zat een dun elastiek aan met een plastic rondje wat om de vinger van je mens kan. Het is dan de bedoeling dat ze dan jojo-joot en dan kun je als kat een beetje springen en proberen de bal te pakken. Dat elastiekje ging er meteen af want gevaarlijk, zei ze, en toen was er alleen nog een bal. Tja.

Wat ik ervan vind

Wat valt mij op bij deze bal?

heeft brede slierten
heeft leuke kleurtjes
is heel zacht
is best groot
is een soort jojo
rolt niet

Voor wie is dit?
Dit is voor iedereen die het leuk vindt om met een bal te spelen of slierten leuk vindt. Of als je alleen met zachte speelgoedjes mag spelen. Jong of oud, dat maakt eigenlijk niet uit. Verwacht geen bal die rolt, want deze bal rolt niet. Je kan er wel tegenaan meppen, dan beweegt de bal wel. Je moet het dus eigenlijk zelf doen. De slierten kunnen bijna niet kapot want ze zijn breed en van vilt. Het staat ook leuk in huis met die leuke kleurtjes, dat vinden mensen vaak wel belangrijk, mijn mens in elk geval wel. Zij wordt blij als het hele huis vol speelgoed ligt. Dat vindt ze gezellig.

Mijn oordeel

Eerlijk? Ik vind de bal wel leuk maar toch speel ik er niet mee. Ook Tjilla en Tjessi spelen er niet mee. Dat is wel een teken hè? De bal is in theorie dus leuk, maar in de praktijk doen we er allemaal niets mee. Ons advies is dat je dan beter kan vragen om een echte bal, een bal viltbal die rolt, want dat hoort zo. Je kunt niet iets een bal noemen als het niet rolt, vind ik. Ik vind het wel een beetje zielig voor de vilten-ballen-maker maar ik moet wel krities blijven natuurlijk, dat hoort ook bij mijn werk. Vandaar twee kopjes, meer kan ik er niet van maken.

Aantal kopjes (max 5): ???????? (rolt niet eens)

^Tjaiia
https://www.facebook.com/DeTjtjes
(voor de foto heeft ze wat ketnipspray op de viltbal gespoten)

Omdat wij nog jong zijn, moeten wij heel veel spelen. Elke week testen wij een speelgoedje. Dat betekent ook dat we elke week een nieuw speelgoedje krijgen.

Kever heeft een mening over de PUNTen aan zijn lijf

lijf

Alle katten op de hele wereld zijn mooi, dat is gewoon zo, elke kat is helemaal perfekt, of je nau jong of aud bent, dik of dun, groot of klein, wit of groen of paars met stippen, je bent altijd presies goed als kat, dat weten mijn mensen ook, toen mijn vrouw op de footoos van asielen zocht naar een kat keek ze dus niet naar kleuren, of hoe een kat eruit zag, alleen maar naar hoe ze keken, toen mijn vrouw mijn footoo zag herkende ze meteen mijn uitdrukking, zo heet dat, ik keek net als Bolle kon kijken, een beetje afwachtend, alsof ik wilde zeggen Wat is nau presies het PUNT?

Witte haar

Toen ik net bij mijn mensen kwam wonen wisten ze alleen dat ik zwart was, met groene ogen en een bolle toet, maar hoe ik er presies uitzag hadden ze nog niet kunnen zien, ze zagen al snel dat ik een helemaal zwart hoofd heb, maar ik heb één witte haar onder mijn kin, die zit rechts onder mijn lip en hij steekt uit, mijn vrouw probeerde een keer hem weg te halen want ze dacht dat het van mijn dekentje was, maar het is MIJN haar en die hoort daar!, mijn oren zijn helemaal kapoo, ze zijn gerafeld van het vechten en lopen niet meer in een PUNT.

In de verf

Mijn lijf is zwart, maar mijn vrouw zegt dat ik een grote witte onderbroek aan heb, op mijn buik, met een beetje krullen lijkt het wel, en ik heb ook een heel klein behaatje aan, kan dat als jongenskater?, ik vind van wel!, mijn mensen noemen het altijd mijn biekienie, ik heb aan mijn voorpoten witte tenen en achter heb ik witte kausen, en ik heb natuurlijk mijn witte bef op mijn borst, maar het allermooiste heb ik voor het laatste bewaard, mijn mensen moeten er elke keer om lachen zo leuk vinden ze het, zelfs de dierendokter was er helemaal van onder de indruk, ze zei dat ze het geweldig vond, wel twee keer!, helemaal aan het einde van mijn staart, die niet zo lang is, heb ik wat wit, alsof ik mijn staart in de verf heb gedipt, zegt mijn man, het is een heel klein wit PUNTje.

Kadoo

Weet je wat zo leuk is?, mijn mensen vertelden me dat ik het mooiste kadoo ben dat ze ooit hebben uitgepakt, ze namen iemand mee naar huis die ze helemaal niet kenden, niet van buiten en niet van binnen, maar ze zijn heel blij met mij, en ik ook met mijn mensen hoor!, we hebben elkaar als kadoo gekregen en nau kennen we elkaar van buiten maar ook van binnen, en dat is nog veel belangrijker natuurlijk, want hoe je eruitziet maakt niks uit, je kan heel mooi zijn maar toch niet lief, mijn mensen boffen maar zeggen ze, want ze vinden hun kadoo helemaal top, zooo heee, daar word ik een klein beetje verlegen van, ze zeggen dat ik perfekt van binnen en van buiten ben, net als elke kat, maar er is maar één Kever vinden ze, ja en dat ben ik toevallig, tot in de PUNTjes.

Bram over: verdriet foelen en saame zijn foelen

Hoi lieve allemaal, wat is het toch een moeilijke week geweest. Dat zeg ik omdat er veel verdriet is. Daar wil ik vandaag iets meer over kwijt. Want misschien vraag je jezelf af of wij verdriet kennen en of dat wij dat ook hebben. Nou ik kan je zeggen dat op allebei het antwoord ja is. Natuurlijk heeft ieder zijn of haar eigen verdriet maar we hebben het wel. Vandaag ga ik vertellen over mijn verdriet. Want die heb ik, best veel eigenlijk.

Afgelopen week had ik een kei-stoere blog over Kever’s kikkeroe toen ik leerde dat Bas van de bende van zes ineens zijn koffertje had gepakt. Hij was ziek en zijn buikje was niet helemaal lekker. Bas is zestien jaar geworden. En toen ik leerde dat hij zijn koffertje had gepakt toen kreeg ik het heel moeilijk want ik foelde iets anders in mijn lijf. Ik dacht niet aan eten of aan spelen of zelfs aan de tuin. Nee, mijn kop wilde niet denken en mijn lijf wilde lam zijn. Dat je gewoon helemaal niks hoeft van je eigen. Niet van je kop maar ook niet van je lijf. Ik snapte niet wat er nu was. Ik weet dat Bas is gegaan maar toch, het is anders. En toen zag ik iets bij mijn vrouw. Er kwamen druppels uit haar ogen. Traane. Traane om Bas zei ze. Bas is een ster geworden. Mijn vrouw pakte me vast en gaf me kusjes op mijn kop. Dit foelde goed voor mij. Mijn kop en lijf deden nog steeds raar maar dit was iets. Langzaam foelde ik dat dit is wat ik nodig had. Mijn vrouw vertelde me dat we elkaar deden troosten. Dat je er dan voor elkaar bent als je traane hebt. Of als je misschien een slecht dag hebt. Dit troosten werkte voor mij. Ik vind het altijd fijn als ze me vasthoud maar nu vooral.

Koffertje

Niet veel later in dezelfde week kwam het verdrietige nieuws dat Vlekkie van Mevrouw Truke en Zwawi ook haar koffertje heeft gepakt. Mijn vrouw las voor dat Vlekkie heen is gegaan toen ze sliep en dat ze ook zestien jaar is geworden net als Bas. Ik hoop dat Vlekkie veilig in Regenboogland is aangekomen en dat ze nu heel jong is en weer kan spelen. Maar ook hier kwamen er traane van verdriet. Twee vrienden in een korte tijd maakt het echt heel moeilijk. Ik wilde niet eens op feesboek kijken naar de berichtjes want iedereen heeft zoveel traane. En eigenlijk kun je met z’n alle traane delen omdat je van iemand houd maar toch is het soms lastig. Verdriet vind ik heel moeilijk om te delen. Ik wilde eigenlijk alleen maar bij mijn vrouw zijn en bij haar liggen. Dat ik haar armen voel en dat ik me dan veilig voel. Daarom schrijf ik er nu over.

Trudy van Freek

En er is nog meer verdrietig nieuws. Iets wat me al een paar weken bezig houdt. Trudy. Trudy is mijn vriendin van het asiel waar ik heb vroeger heb gewoond. Op de blog heb ik haar ook al eens voorgesteld en een innervjoew gedaan. Het gaat niet goed met haar. Ze heeft kanker. Vandaag is mijn vrouw weer bij Trudy geweest. Dit is moeilijk. In mijn kop foel ik me niet zo fijn. Nu foel ik traane maar ik ga het vertellen. Het gaat echt niet goed met Trudy. Haar neus is heel erg kapot en het wordt steeds groter. Dat is niet goed. De kanker verspreidt zich snel. Haar buik blijft niet hetzelfde terwijl ze echt goed eet. Althans, de soepjes en sneksjes gaan er goed in maar je ziet dat ze dunner wordt. Of ze pijn heeft weet ik niet. Ik hoop van niet. Maar het verdrietige is dat haar lijfje gaat stoppen en binnenkort gaat Trudy naar Freek. Wanneer weet ik niet maar ik wilde het jullie wel vertellen.
Trudy is een beetje een beroemdheid geworden op de blog. Ze heeft zelfs fens waarvan ze zelf geen idee had. En tot aan de dag dat ze haar koffer pakt, wordt ze verwend.

Mijn verdriet is heel veel want ik vind het erg van Trudy. Afscheid en verdriet is gewoon moeilijk. In mijn hart ben ik een gefoelige jongen en hou ik van al mijn vrienden. Dat maakt het zo lastig als er een van ons besluit om zijn of haar koffertje te pakken en naar regenboogland gaat. Mijn adfies voor verdriet, zorg dat je saame bent want dan kun je elkaar trooste. Het is ook fijn als je het kan delen, dat heb ik geleerd. En verdriet mag. Als je saame bent dan foel je je niet alleen. En het is fijn om je veilig te foelen. Dat je elkaar begrijpt in wat je nodig hebt. Of het nu een kopje is of een aai. Soms kan het al genoeg zijn om in elkaars ruimte te zijn.
Saame zijn foelt beter. Dat je weet in je kop en lijf, ik hoef me geen zorgen te maken, alles komt goed.