Hoi allemaal, wij mogen vandaag in de spotlight staan en dat vinden we best wel spannend want we zijn nog maar heel klein, we zijn net de zes weken voorbij en weten nog niet zo goed wat dat precies is en zijn nog niet eens eerder echt op Facebook geweest.
Meisjes
Onze man en vrouwtje wisten niet zo goed hoe ze ons zouden noemen maar ze zijn eruit hoor: Jip en Janneke. We zijn (denken ze toch ????) twee meisjes. Deze week gaan we naar de witte jas (geen idee wat ze bedoelen want daar zijn we nog nooit geweest) voor een prikje om gezond te blijven en dan kijken ze ook meteen of we echt twee dametjes zijn maar dat is vast wel zo. Er is een klein probleempje: ze kunnen ons nog niet zo goed uit elkaar houden maar ook dat komt wel in orde. Jip heeft een grote donkere streep op de rug die Janneke niet heeft.
Hoe zijn we hier terechtgekomen?
We willen eerst graag aan jullie vertellen waarom we hier wonen. Eerst woonden er twee konijntjes samen in dit verblijf. Het waren zusjes en ze waren heel erg aan elkaar gehecht want ze waren altijd samen. Nu gebeurde er pas geleden iets ergs want toen baasje een keertje voer kwam brengen, was konijntje Mel plotseling een sterretje geworden. Toen was konijntje Kim heel erg eenzaam en hebben ze besloten ons te gaan halen, dus wonen wij nu ook hier. We denken dat Kim het wel erg gezellig vindt samen met ons want eerst deed ze haar snuit over ons heen en toen begon ze onze oren te wassen. Ze houdt ons goed in de gaten hoor en we kunnen nu heel veel van haar leren omdat zij al groot is.
Waar wonen we?
Wij wonen samen in een groot en warm binnenhok met veel stro en zaagsel want dat ligt lekker zacht. Trouwens, stro kun je ook prima eten als je dat wilt als konijn. Het is wel hard maar smaakt oké. We krijgen lekkere brokjes, veel hooi en hebben al een boterham mogen 
proeven. Dat was heel speciaal en ze hebben gezegd dat we nog meer lekkers krijgen binnenkort. Aan het binnenhuis zit een trap waarover je in een ren kunt komen. Die lijkt ene beetje eng maar wij zijn al dapper en rennen al hard naar binnen, naar buiten en weer terug. Buiten zitten we graag want dan kun je veel zien en als het warmer wordt, komt er nog een extra stuk aan zodat we meer plek hebben en mogen we ook los in de tuin rennen. Daar zijn we nu nog te klein voor hoor. In het mensenhuis dat erbij hoort wonen ook drie katten. Daar zijn we niet bang voor want die doen ons niks en kunnen ook niet in het hok hoor. Misschien kennen jullie ze wel want het zijn Molly, Dropje en Lucky (Roodmans).
Knuffel
Bijna vergeten te zeggen, waar we eerst woonden kregen we veel aaitjes en hier gelukkig ook weer. Daarom zijn we dus helemaal niet bang en als onze man of vrouw het deurtje opendoen komen we meteen kijken. Wie weet wat voor lekkers ze dan weer meebrengen. Zo, dit was het wel een beetje. Dikke knuffel en heel veel neusjes van Jip en Janneke.
PS Als we straks wat groter zijn gaan we nog eens op de foto hoor. Kunnen jullie ook zien of we gegroeid zijn.
Wil jij in de volgende spotlight?
Stuur dan een mailtje naar: indespot@outlook.com
Wat vertel je: wie ben je, waar kom je vandaan, en wat maak je mee in je leven.
Iedereen mag meedoen!
Er horen ook drie mooie foto’s bij je verhaal dus niet vergeten mee te mailen.
Tot de volgende spotlight!
Wij testen speelgoedjes voor katten. Dat is ons werk. Deze week test ik, Tjilla, een space-ball.
Gelukkig is dit een bal die rolt dus als je ballen leuk vindt, vind je deze misschien ook wel leuk. De ketnippies zitten op een doekje binnenin de bal en die kun je niet pakken. Ook niet als je heel erg je best doet. Als je geen flikkerende lampjes mag van thuis, dan kan het ook zonder want er zit een lipje in de tweede bal binnenin die je mens eruit moet trekken zodat het lampje gaat werken. Dat kan ook afgeknipt worden en dan aktieveert het lampje niet. Dan is het een 2-in1-bal en dat is ook leuk. Het is wel een harde bal dus dat moet je maar net leuk vinden. Het geluid is het geluid van twee ballen tegen elkaar, het is niet erg storend, maar je hoort het wel. Wat wel echt leuk is, is dat je een harde bonk hoort als de bal tegen de muur komt. Persoonlijk vind ik dat vooral leuk in de nacht. Het mensenmeisje vindt dat iets minder leuk.
Mijn mensen zijn heel benieuwd hoe ik op straat terecht ben gekomen, en ook hoe ik dat vol heb gehauden, nau ja ik was vel over botjes, het had niet veel langer moeten duren, ze vragen zich ook af waarom niemand naar me heeft gezocht, ze hebben het asiel gemeeld maar die wisten alleen dat ik met de dierenambulans was gebracht, verder niks, ik weet het zelf natuurlijk wel maar ik wil er niet meer aan denken, dus het zal voor altijd mijn gehijm blijven, geeft helemaal niks vinden mijn mensen, want het gaat niet om mijn verleden, maar om mijn toekomst, en die is hier!, wij horen met zijn drietjes bij elkaar en dat vinden we helemaal PUNTgaaf.
mense in jou eigen huis woon. Het maak nie uit, Trudy was gelukkig in ze asiel en niemand heb daar iets ofer te zegge. Nu is Trudy bij Freek, assie verkering heb wil jij toch graag bij elkaar zijn. En jij kan ook verkering hebbe assie in Reegeboogland woon, iedereen gun Trudy en Freek ze geluk. Maar assie hier achterblijf heb jij wel emoozie van jou ferdriet. Jou hart vin zoies moeiluk want assie iemand lief vin wil jij die nie misse. En assie eerluk ben, heb wij nu nie genoeg ferdriet gehad? Eerst Bas en Vlek, toen heb Wiske ze koffer gepak en nu Trudy. Als moeder van alle sterre vin ik het nu wel genoeg gewees van ze eigen. U kan het op mij footoos zien. Vandaag steek ik mij tong uit van mij prootes. Jij kan daarboofe nie aan jou gang blijfe….!
Selluf weet ik, jij moet eerst jou garnaaale in sjelei wegwerke. Jou kaabeljouw en jou saardiene, zallum en makkareele. Dattie weer poes wor. Jij moet ferwerke en tot jou eigen koome. Mij vrouw heb mij eigen knuffels gegeefe, saame heb wij uure zo gezeete van onse ferdriet. Jij ben zo ver weg dattie jou buure ze lawaai niemeer hoor. Jij ben eeve in jou eigen weereld. Ferdriet is moeiluk maar assie het saame deel kan jij ook jou trooskopjes geefe. En ik dee ook mij meedietaasie van mij bijkoome. Dattie op jou vrouw ze schoot ga ligge met jou buik omhoog. Dat is beeter foor jou makkareele en jou saardiene, zij heb het ook moeiluk. En toen kwam ik in mij trans en ik zeg u eerluk, ik had geen wiew gebruik. Het was van mij stilte in mij hart en mij emoozie. In mij trans dee mij kop erges aan denke, het was mij flesjbekk.
Reegeboogbrug en dattie nu gesloote blijf. Jij begrijp er niks van, onse hele weereld is dicht behalfe onse Reegeboogbrug! Van mij eigen weet ik dat mij lieve vriend Vlo al zofeel spijkers in ze brug heb getimmer. Jij denk jij zie er jou gat niemeer in maar dan wor jij toch weer ferras.