
Deze week had ik veel zon in mijn huis en vooral in de tuin, ik mag nu in de hele tuin, aan de zijkanten zit heel hoog gaaas zodat ik er niet overheen kan springen, zooo heee ineens is de tuin weer veel groter geworden!, ik heb het nieuwe stuk tuin goed bekeken en overal aan gesnuffeld, ik heb al een roetiene, als de zon schijnt ga ik in het gras liggen, als het regent ga ik onder de bladeren zitten, en als het een beetje van alles is ga ik bij mijn gaaas zitten en kijk ik stiekum in de tuin van de buren, die zijn niet zo vaak buiten dus ik kan rustig alles bekijken, mijn vrouw vindt dat grappig en vraagt of het gras bij de buren groener is, maar de buren hebben helemaal geen gras dus ik snap haar PUNT niet.
Mooie stoel
In de tuin staat een hele mooie stoel, hij is van riet, zo heet dat, ik liep er altijd omheen want ik wist dat het een belangrijke stoel was, deze week ben ik er heel foorzichtig opgeklommen, het is een fijne stoel ook al is hij bijna kapoo, ik ging liggen maar ik wist niet zeker of het mocht dus ik keek naar mijn mensen, mijn vrouw zei Goed zo Keef, en mijn man nam een footoo want het is de stoel van Bolle geweest, het was zijn lievelingsstoel, hij lag er vaak op en kon er zelfs op slapen, nau lig ik er soms op, het is een lijntje met vroeger volgens mijn vrouw, een lijntje tussen Bolle en mij, dat vinden mijn mensen mooi en tegelijk moeilijk, maar ze zeggen dat ik natuurlijk op stoel mag, ook al is het een gefoelig PUNT.
(tekst gaat verder onder video)
In de tuin
We zaten deze week een paar keer met zijn drietjes in de zon in de tuin, ik heb heel veel getetterd, ik heb een paar keer mijn plestik lepel gevangen die in het gras ligt, het was machtig mooi! maar toch kon ik niet helemaal blij zijn met de zon, want ik moest steeds aan Bertje en Bjarne denken, dat zijn mijn vrienden en als mijn vrienden ziek zijn foel ik dat, ik kan niet helemaal blij zijn omdat er lijntjes lopen tussen mijn vrienden en mij, van mijn hart naar hun hart, en al is er nog zo veel zon het foelt toch alsof er een schaduw over me heen valt, ik ben blij en gelukkig en ik foel me heppie in de tuin, maar het zau pas echt perfekt zijn als Bertje en Bjarne ook weer gelukkig en gezond zijn, dan pas kan ik tot in de PUNTjes van mijn tenen genieten.
Lijntjes
Zo zijn er allemaal lijntjes tussen jezelf en anderen, zelfs al zijn die anderen sterren geworden, er blijft altijd een herinnering en een lijntje, ik kan die lijntjes foelen, jij ook hoor!, je foelt ze in je hart, als je iemand lief vindt ben je nooit helemaal alleen, dat komt door dat lijntje, en als je iemand lief vindt kan je achter dat lijntje nooit zomaar een PUNT zetten.

Maar toen ik over de blog aan het denken was, kwamen er allemaal spannende en soms verdrietige berichtjes van onze vrienden. Ik wil ze graag delen want ik vind het heel moeilijk als er iemand ziek is of zich niet lekker voelt. Van mezelf ben ik gefoelig en dan wil ik het deele zodat er misschien andere gefoelige katers of poesen zijn die dan denken, hoe doet Bram al die moeilijke dingen? Ik schrijf er over en deel het met jullie.
Wonderzalf

denkpaal mag uitbuike van jou zaagvis en jou foorel. Maar er gebeurde nog zofeel meer. Mij hart heb zofeel zorg gehad om mij verkering Huiskater Bert. Dan kommie nie toe aan jou rouw. Dan moet jij met jou rouw nog in jou hart meteen weer aa-lert zijn. En onse vriendje Bjarne heb het heel moeiluk, hij moes naar ze spoedklieniek en hij heb ze infuus gekreege. Ik zeg u eerluk, van mij angst heb ik toen ook al mij garnaaale weggewerk. Maar er is ook biesonder niews van mij Doorie en ze Jiekie, maar jou kop kan het bijna nie ferwerke. Dan kom jou zaagvis wel van pas. Dattie door jou emoozie heen kan zaage zo dattie ze uit elkaar kan houwe. Soms is leefe ingewikkelt, hebbie ingewikkelde emoozie. En jij heb er niks ofer te zegge.
MammaLoesje. Toen ben ik wel uit mij denkpaal gespronge en inees lag mij heele huis fol met iets wat ik van mij eigen nog nooit nie gesien heb. Mij vrouw zeg het is konfettie Loes. Weer een vis die ik nie ken, nog nooit nie ge-eete! Jij ben geen akwaarium op poote! Maar mij vrouw gaf mij inees allemaal dinge die mij onseeker maak. En het was foor kittens. Mij buik foel ze bui al hange maar hij pas niemeer onder mij bank, dan moet jij wel blijfe zitte. Toen gebeurde het, mij vrouw zeg Loesje feliesieteert! Jij ben Ooma geworre! Jou Doorie en ze Jiekie heb ze kleine kitten op ze weereld gezet. Jij foel jou eigen psiegooties worre maar jij ben het nie.
Mij kleinkitten heb nu al meer krullies dan ze Ooma ooit heb gehad. Jij zie jou tijd aan jou eigen foorbij fliege maar jou wor niks gefraag. Tog moet jij mee. Daar moet ik nu aan wenne, aan mij niewe emoozie van Ooma zijn. Maar eers moet ik foor mij Bert zorge en mij pootjes draaie foor Bjarne. Het is sofeel van mij emoozie door elkaar heen in mij hart. Dan kom jou zaagvis weer van pas, dattie alles uit elkaar kan zaage. Maar mij hart foel ook trots want mij kleinkitten is ze stukje naar mij eigen fernoem. Ze naam is Valentino Loewies Makkareel. Dan ga jou buik wel tekeer assie zoies hoor. Makkareel! En Loewies, prr prr… Mij hart begin nu wel te smelte. Hoop dattie mij buik heb…
En jawel, mijn nu mensenmama las dit en wilde mij een goed en veilig plekje geven.
Intussen ben ik goed gewend hoor. Ik lig graag op de vensterbank, dan kan ik alles goed in de gaten houden. De vogels en de eendjes in het water en alle hondjes die voorbij wandelen. Soms zie ik ook een soortgenoot lopen en dan mauw ik even