Laatst waren we aan het aaien en toen kreeg mijn vrouw een fielosoofie-moment. Ze keek me diep in mijn ooge het was best eng, en ze vroeg: “Bert, kennen wij elkaar eigenlijk wel?”
Gesprekjes
Toen ben ik even van houding veranderd.
Ik ging zo liggen, dat ik met mijn kop voor haar lag. En toen kneep ik eefe mijn ooge een paar keer dicht, omdat ik het meende maar ook omdat ik dacht dat gesprek daar heb ik geen zin in.
Als katerman zijnde hou ik best van fijne gesprekjes, echt waar, maar dit hoefde niet. Wegens dat we elkaar de hele tijd zien en dan kent ze mijn baasis-gezicht.
Gewoon
Een baasis-gezicht, dat is hoe je kijkt als alles gewoon is. Dus je bent niet slaperig of nieuwsgierig en je hebt geen honger en je denkt ook niet wat zal ik eens gaan doen. Alles is gewoon op je dag en dus ben je ook gewoon in je gefoel.
Hoe je dan kijkt, dat is je karakter en dus je baasis-gezicht.
Denkpaal
Van mezelf ben ik een rustige en seeriejeuze kater. Verder ben ik gefoelig dus als er wat is, dan heb ik daar meteen gefoel bij, of het knuffels zijn (poositief) of de postbode (moeilijk) en dat zie je dan ook aan mijn kop. Zoals ik kijk, zo is mijn gefoel. Zo sta ik nou op de footoo.
Loesje heeft ook een baasis-gezicht dat zie je goed als ze op haar denkpaal ligt. Ze is dan lief en wijs, zo is zij van binnen en soms ook van buiten. Maar als Floris eefe roept, dan kijkt ze anders. Ja, dat is loogies.
Ik heb dat ook. Als het tijd is voor afondeete dan zie ik er anders uit dan wanneer ik net wakker ben.
Nacht
Dus die vraag van mijn vrouw van kennen wij elkaar, daar kon ik niks mee. Want persoonlijk vind ik, en dat bedoel ik helemaal niet krities, als je jaren samenwoont dan ken je mijn baasis-gezicht en dan ken je mij ook. En ik ken haar baasis-gezicht ook en ’s nachts ga ik soms ernaar kijken, maar dat weet ze niet dus daar zeg ik verder niks over.
Hoi allemaal, hier is jullie favoriete poes weer. Vandaag ga ik het hebben over katdootjes en over overal op willen springen. Want daar ben ik erg goed in. Eens een circusminnie altijd een circusminnie hihi.
Doos
Forige week werd er ineens een grote doos gebracht door een meneer in een geel busje. Frau zei Minnie kom snel dat zijn katdootjes van mensenoma. Om ons huisje een beetje op te fleuren. Dus je snapt dat ik meteen kwam kijken. Ze ging een mesje pakken om de doos open te maken. Daar moest ik wel een beetje om miauwlachen want met mijn nageltjes zou ik dat ook prima kunnen. Frau vond dat toch niet zo’n goed plan, straks gaat het mis zei ze en breekt je nageltje af. Oh ok, nou doe het dan maar op jouw manier miauwde ik. Ze maakte de doos open en daarin zaten twee plantjes. En toen werd ik helemaal wild. Je kan het op de foto ook zien wat voor plant de ene is. Als je goed kijkt zie je dat er een plaatje op staat van een kat met een mes en vork in zijn pootjes. Juistem! Het is kattegras! Supermiauwbedankt mensenoma! Prr prrr zou blij was ik want ik vind kattegras superjammie. Ik ging er dan ook direct lekker van eten. Smikkel smakkel burp miew moew ehhh spuug. Oh ja furgeete… Als je flink wat kattegras eet dan moet je meestal daarna spuuge. Want alle haren komen er dan lekker uit. Ik weet niet of dat bij alle katten zo is maar bij mij dus wel. Maar ik ben nog steeds blij met mijn katdootje hoor. En Frau ook, want die kreeg een mooie plant in een mooie roze plant kadoo.
Springen
Ik ga het nu hebben over ergens op springen. Want in dit nieuwe huis heb ik daarin al veel ontdekt en nog veel te ontdekken. Dat ik op het aanrecht kon springen en van daaraf op de koelkast dat wist ik al. Maar laatst heb ik dus ontdekt dat ik van de koelkast ook op de keukenkastjes kan komen. En dat is leuk joh! Want dan lig je dus nog hoger. Frau heeft er een footoo van gemaakt zodat jullie kunnen zien hoe dat er uit ziet.
En ik heb dus nog een plekje ontdekt en toen Frau dat zag moest ze lachen. En ze heeft er ook meteen een footoo van gemaakt. Als je namelijk op de rand van het hoge ding bij het bed gaat staan en ff goed uitmeet hoe je springen moet. Nou dan kom je dus bovenop de kast met alle vagtjes terecht. En dan kun je daar dus super hoog heerlijk tsjill liggen slaape. Maar waarom Frau nou zo moest lachen was omdat op de kast ook drie knuffels liggen. En ik had helemaal niet door dat ik eksakt naast die knuffels was gaan liggen. Want tsja als kat wil je gewoon lekker tsjillen en heb je verder geen erg in de rest hihi. Frau heeft de footoo meegestuurd want ze denkt dat de andere frauen het vast ook wel grappig of lief finden.
Bij de teevee
Een ding waar ik niet meer op spring is de kast met de footoos bij de teevee. En ik geloof dat Frau daar wel blij mee is. Die was steeds bang dat er iets vanaf viel geloof ik. Dus daarom heeft ze het nog voller gezet in de hoop dat ik er niet meer op ging springen. Nou eh als ik ergens op wil dan ga ik ergens op hoor. Zo’n katje ben ik wel. Maar okee deze kast mag Frau voor zichzelf hebben. Als ze er maar niet zelf op gaat zitten. Stel je toch eens voor miauwhihi.
Nou dit was het weer voor deze keer. Ik moet nu stoppen en gaan mantelpoezen. Frau heeft namelijk zoveel brokjes furdiend dat ze er ooferspanne van is geworden. Van de witte jas moet ze rustig aan doen foorloopig. Ze mag dus even geen brokjes meer verdienen. Gelukkig zit mijn brokjeston nog flink vol. Dus ga ik ooferdag nu wat vaker op haar schoot liggen en ik geef haar wat meer kopjes. Mijn furhaaltjes mag ik wel blijven miauwen, dat find ze wel nog leuk om te doen.
Kopjes en knuffels aan iedereen en tot de volgende keer maar weer.
Poot, Minnie.
Hoi allemaal, het zal jullie inmiddels wel duidelijk zijn dat ik graag ergens op of in lig maar dat ik ook niet zo graag alleen ben. Dat heeft wel een reden hoor: ik ben nu eenmaal een echt gezelschapsdier en houd ervan om bij mijn mensen te zijn. Als ze soms weg zijn, ben ik natuurlijk nooit helemaal alleen want dan zijn Molly, Dropje en de konijntjes er ook nog altijd gelukkig.
Eten
Maar goed, ik ben niet zo graag alleen want dan voel ik me eenzaam en verdrietig. Mijn echte mamapoes (ook rood met wit), mijn twee zusjes en broertje zijn eerder gevonden dan ik en naar het asiel gebracht. Ik weet ook niet waar ik toen was maar het was in ieder geval wel zo dat ze er ineens niet meer waren. Dat vond ik natuurlijk niet zo leuk. Wat later (een dag, misschien twee maar dat weet ik niet meer precies en mijn pleegmama ook niet) werd ik gevonden en mocht ik meteen door naar mijn mama en de rest die al in een pleeggezin waren. Blij dat ik was joh… en niet meer alleen natuurlijk. Dat was erg belangrijk voor me en ik had natuurlijk berehonger. Jullie snappen dus wel dat ik er een beetje een trauma van opgelopen heb en niet graag lang alleen ben en vaak wil eten en snoepen natuurlijk.
Samen
Nu werkt mijn vrouw heel vaak thuis. Dat deed ze altijd al, ook voordat het coronabeestje er was, dus daar ben ik heel goed aan gewend. Dat vind ik dan ook erg fijn want dan weet ik dat er altijd iemand is. En als mijn manspersoon dan thuiskomt is het nog gezelliger want dan is iedereen er weer. Ik dat dan altijd al aan de deur op hem te wachten. Als mijn vrouw thuis is, moet ze wel vaak werken aan dat ding wat ze een laptop noemen. Ik vind het maar een stom ding eigenlijk want dan zit ze op al die toetsen te duwen of met dat andere ding te schuiven (een muis, nou het lijkt nog niet eens op een echt lekkere muis om te vangen hoor) en dan komt er van alles op het scherm te staan. Anyway, ik kan heel goed helpen als mijn vrouw aan het werk is. Ik ga dan voor het scherm liggen, op de toetsen, typ hier en daar een woordje mee of ga zo liggen dat ze nergens meer bij kan. Dat is nog eens helpen toch? Ik zorg er dan namelijk voor dat ze niet te veel werkt en op tijd pauze neemt. Dat is best slim, al zeg ik het zelf.
Als ze dan pauzeert, kan ik ook mijn blog maken zodat jullie die weer iedere week lezen kunnen. Wel zo handig ook. Ik vind het fijn als jullie dat doen en het is belangrijk om vriendjes te hebben. Alleen is niks aan en je weet wat Bert zegt he? Samen is gezelliger dus daar doe ik zeker aan mee. Ik wil heel vaak heel erg knuffelen en dan kan ik me toch spinnen… zo hard dat de mensen hiernaast het misschien wel horen. Zegt mijn vrouw dan toch. Ze vraagt wel eens of ik er niet te moe van word maar ik kan het heel lang volhouden hoor. Minstens een half uur of zo.
Helpen
Ik help niet alleen mee met werken hoor… Ik help met legpuzzels (dat zei ik eerder al), met knutselen (papier is geweldig om mee te spelen) en mag graag op het snijapparaat liggen. Dat is niet eng want ik kan niet bij de mesjes. Ik lig ook wel eens op pennen, op papier, op enveloppen en op een schaar maar dat laatste mag niet want dat is gevaarlijk. Die legt vrouw dan ook altijd snel weg als ik in de buurt ben. Net als de tubes met plak… Ik moet toch niet vast komen zitten met mijn vachtje natuurlijk. Ik ben ook een goede hulp in de huishouding hoor. Ik zit namelijk wel eens in de koelkast. Iemand moet immers kijken wat we nodig hebben? Dit doe ik uiteraard ook in de kelderkast. Daar staan onze brokjes en snoep ook… kijk maar eens op de foto hoe goed ik daarmee kan helpen. Ze hoeven het voor mij niet in een bakje te doen hoor. Zo uit de emmer gaat ook prima.
Ik kan ook goed helpen met de was… daar ga ik graag op liggen. Wordt het meteen goed plat en hoeven ze dat strijkding niet meer voor de dag te halen. Wat haren erop zeg je? Welnee, dat geeft niks. Dan wordt het gewoon extra zacht en een nog warmer kledingstuk. Met menseneten help ik ook nog.. mee opeten als ik de kans krijg. Scheelt ze weer afwas want wij maken hier samen de bordjes netjes schoon hoor. Molly helpt dan ook heel goed mee.
Dutje
Zo, van alle klusjes en vooral erover vertellen ben ik nu wel een beetje moe geworden. Hoog tijd om een dutje te gaan doen. Dikke knuffel van Lucky en tot volgende keer! We draaien hier met de pootjes dat iedereen mooi weer heeft deze week, blij en gezond is en we hopen dat de poezenbeesten die van heel ver gekomen zijn met de vliegmachine ook snel wennen!
Grote Beer, Bolle op zijn kurk, en ik onder mijn dekentje.
De meeste katten hauden ervan als alles altijd hetzelfde is, dus dat je weet wat er gaat gebeuren op een dag, dat heb ik ook hoor, maar mijn mensen noemen me vaak een makkelijk jongetje, ik vind het niet erg als er dingen veranderen, als ik maar genoeg knuffels en kouwstiks krijg is dat voor mij helemaal geen PUNT.
Op het buro
Ik vind het niet erg als mijn mensen dingen anders doen dan ik gewend ben, of als er nieuwe spullen in huis staan, of als er in de tuin iets gebeurt, maar mijn schaapjes moeten hetzelfde blijven, het is heel belangrijk dat daar niks aan verandert!, ik heb drie schaapjes, eentje onder het grote bed, eentje op het buro en eentje onder de tafel, bij alle schaapjes zitten dekentjes, en de dekentjes moeten ook presies zo blijven liggen als ze nu liggen, dat is echt een heel belangrijk PUNT.
Gewassen
En wat had mijn vrouw nau een tijdje geleden gedaan? ze had een schaapje gewassen en ook twee van de drie dekentjes die erbij hoorden!, ze vond mijn schaapje er fies uitzien, en mijn dekentjes vond ze nog fieser, nau ja!!!, er was niks mis met mijn schaapje en mijn dekentjes, ze roken juist zo lekker naar mij en er zaten genoeg haren van mij op, en allemaal aarde en zand uit de tuin roept mijn vrouw, ze waren helemaal grijs geworden!, ja nau en?, ik heb daar geen last van, en mijn mensen hoeven niet in mijn schaapje te slapen, dus wat was het probleem?, mijn gewassen schaapje rook ineens helemaal verkeerd, ik klom op het buro, snuffelde eraan en ging ergens anders liggen, ik wilde er niet meer in, wat mijn vrouw ook probeerde, ze deed er dekentjes van onder het bed bij, ze legde een snekkie in mijn schaapje, ze wreef er met mijn borstel over, maar ik bleef bij mijn standPUNT.
(tekst gaat verder onder de video)
Pas na twee weken ging ik weer in mijn gewassen schaapje, mijn man zei Zie je wel, want hij dacht al dat ik het niet fijn zau vinden, zo was Beer ook, Beer wilde een keer niet meer in zijn slaapdoos omdat mijn vrouw een heel klein stukje karton van de bovenkant van zijn doos had weggehaald, het zat helemaal los en viel er bijna af, het was maar twee bij twee sentiemeter folgens mijn vrouw, maar die avond wilde Beer niet meer in zijn doos, mijn man kwam mijn vrouw wakker maken en vroeg wat ze met de doos van Beer had gedaan, mijn vrouw wist van niks, na een tijdje kon ze zich ineens dat kleine stukje karton herinneren, gelukkig lag dat nog bij het aude papier, ze heeft het boven aan de doos geplakt met plakband, en Beer klom er meteen in en ging slapen, Beer wilde graag dat zijn doos tot in de PUNTjes hetzelfde bleef.
Niks veranderen
Pop en Mol maakte het niks uit als hun mandje of dekentjes werden gewassen, maar de kartonnen kurk van Bolle mocht niet verschoven worden, dat vond Bol eng zei mijn vrouw, ze vertelde me dat ze een keer voordeed dat je ook aan die kurk kon krabben, en dat Bol er toen heeeeeeel snel bovenop ging zitten en mijn vrouw veron-twaardigd aankeek, hij was heel suinig op zijn kurken en vond het niet netjes dat mijn vrouw er zomaar aan ging krabben, en daar had hij een PUNT, vind ik.
Mijn vrouw durft nu niks meer te veranderen aan mijn schaapjes, ze zegt dat ze ze de eerste honderd jaren niet meer gaat wassen, gelukkig maar, ze heeft nu op de markt een heel groot stuk schaapjesspul gekocht, als dekentje voor mij, het is een beetje roze, ze hoopt dat je dan niet zo goed kan zien hoe fies het wordt, maar natuurlijk wilde ik niet op dat nieuwe spul liggen, nau heeft ze het klein geknipt en doet ze af en toe een stukje onder mijn aude dekentjes, totdat het helemaal naar mij ruikt, maar ze zegt dat dat allemaal wekenlang gaat duren, en al die tijd moet ze tegen een fiesig dekentje op het buro aankijken, dat kan best zo zijn, maar dat wassen, dat mag echt NOOIT meer gebeuren met zo een streepPUNT!
Hoi lieve allemaal, ik ben het Bram. Misschien weten jullie het niet meer of juist wel maar ik ben blogger over mijn leefe. En ik heb net vakanzie gehad omdat mij vrouw ging verhuizen. Ik ben dus nu een katermans op afstand want ik woon eigenlijk bij een manspersoon en dat is de broer van mij vrouw. Ingewikkeld hoor. Maar ik blijf bloggen want mijn vrouw is mijn vrouw en we zijn kei vaak saame en ze woont nu kei dichtbij.
In mij vakanzie
Allereerst wil ik Oopa Floris kei erg bedanken want hij deed vakanziewerk in mij vakanzie. En dat heeft hij kei goed gedaan want zijn verhalen zijn echt super leuk. Dus dank je wel Oopa Floris ik vind heel fijn dat je dit wilde doen voor mij. Ik maakte me namelijk wel zorgen over het bloggen want als ik niet blog, wie doet het dan en toen kwam Bertje met een kei goed idee over Oopa Floris. Een seeniejoor met deemenzie. Dat is wanneer je niet alles meer weet of kan onthouden. En nu is er nog meer goed nieuws want Oopa Floris blijft bloggen en daar ben ik heel blij mee want zijn verhalen zijn super leuk net als onze andere bloggers.
Daarnaast wil ik Loesje ook even bedanken. Als mantelpoes voor Oopa Floris heeft ze het niet altijd makkelijk gehad tijdens het vakanziewerk van Oopa. Hij was regelmatig verdwaald of hij was uit de wc aan het drinken of hij deed ineens keihard krijsen. Dank je wel Loesje dat je deed oppassen of Oopa niet kwijt raakte.
En natuurlijk Bertje ook heel erg bedankt voor je geduld en goeie ideeën, zonder jouw is alles zoveel zwaarder. Jij maakt alles zoveel beter, dank je wel.
Na de vakanzie
En dan nu natuurlijk over hoe het gaat na de vakanzie. Want ik heb echt kei veel te mauwen. Er is heel veel gebeurd. Maar het belangrijkste is, hoe gaat het met mij nu dat mijn vrouw ergens anders slaapt.
De eerste nacht vond ik er niks aan. Want ik was oer met mijn muisjes en ik deed ze naar haar brengen maar ze was er niet. Dat was raar in mijn kop. Mijn vrouw heeft een roetiene net als ik en nu was dat niet zo. Daarom ging ik nog meer muisjes zoeken en brengen. Misschien dat dat zou helpen maar dat was niet zo en toen wilde ik ineens mijn avond snek. En die was er ook niet. Dus ik deed nog meer mauwen en toen vroeg mijn manspersoon wat er was. Ik was mijn vrouw kwijt en mijn avondsnek was weg. Mijn manspersoon heeft ook sneks in een kastje voor als ik die wil snekken dus ik liep naar dat kastje voor mijn avondsnek. Dan maar deze als avondsnek. Hij snapte mij gelukkig en vroeg of ik wat lekkers wilde. Ja natuurlijk. Ik hou van snekken, zeker van kipsmaak sneks. Dees keer kreeg ik van hem sneks en dat waren crunchsneks van whiskas. Het zijn allemaal kleine snekjes. Er is kipsmaak en vis maar ook rund en zallum en kalkoen. Dees snekjes vind ik ook lekker maar die krijg ik niet altijd. Nadat ik mijn snekjes op had ging ik naar de zolder voor kontroole. Want wat nou als mijn vrouw ineens wel boven is, dan wil ik nog steeds de sneks uit het trommeltje. Ik ben op haar bed gaan liggen en ik heb de wacht gehouden tot dat mijn oog het niet meer volhield. Toen ben ik gaan dutten. Want met dutten gaat de tijd sneller. En toen ik wakker werd hoorde ik beneden iets en ben ik kei snel naar beneden gerend.
Daar hoorde ik iets bekends, namelijk: ‘hoi lieve Brammie, knappe jongen, kom hier dan doen we even kriebelen’. Nou ik was kei blij en mijn staart deed bibberen want mijn vrouw was beneden. En ik deed mauwen en spinnen tegelijk. Ook kwamen er kopjes want ik had haar best gemist en zij mij ook. Die avond bleef ze hier bij mij slapen en dat vond ik heel fijn want toen kreeg ik ook mijn avondsnek en knuffel weer.
Ben terug
Het was best een spannend avontuur voor mij zonder mijn vrouw, maar het is me gelukt en daar ben ik kei blij om. Er komen nog meer avonturen want nu ben ik weer terug met bloggen. Maar voor nu wens ik jullie allemaal een kei fijn wiekent met heel veel sneks en knuffels.