Minnie over sneks en snoepjes

snoepjesHoi allemaal. Hier is jullie lievelingspoes weer hihi. Het is weer Minnie Dinsdag. Vandaag ga ik het hebben over NOEPIES! Iets wat folgens mij alle katten lusten. Of kennen jullie katten die niet van noepies houden?

Ikke hou in ieder geval wel van noepies. En veel ook. Elke dag wil ik er wel een paar. Meestal meer maar dat mag niet altijd. Omdat ik anders een puikie krijg zegt Frau. Nou dan miauw ik altijd maar kijk naar Loes hoe mooi haar puikie is. Maar goed, een beetje gelijk heeft ze wel. Want ikke kan niet meer de circusminnie uithangen als ik een superpuikie zou hebben.

Bam

Soms is Frau wel heel erg lief. Ze vroeg of ik op schoot kwam zitten. En toen liet ze het zien. Dat ze van meneer Felix een proefzakje had ontvangen. Van nieuwe natuursnoepjes met kip en catnip smaak. Nou miauw superwow. Die snoepjes zijn me een partijtje lekker! Echt Jammie Noepies. Dus ik heb meteen gemiauwd dat als dit zakje op is dat ze dan super egt wel een nieuw zakje mag kopen hoor.
Het snoepje waar ik de ochtend altijd mee begin zijn ook van meneer Felix. Het zijn rondjes met een gat erin. Als die op de grond gegooid worden dan rollen ze nog een stukje door. En daar ga ik dan lekker oer achteraan. Bam. Poot erop. Hebbes, noepie van mij! En dat dan een paar keer achter mekaar. Soms ligt het snoepje in haar hand in plaats van dat ze het gooit. Want dat vindt ze zo fijn als ik het van haar hand eet. Ach ja, wat je al niet doet voor je mens he. Dus soms vind ik het wel ok om een noepie van haar hand te eete. Maarre het liefste ga ik er oer achteraan hoor.

Likwit

In de loop van de dag krijg ik soms als ik egt geluk heb nog een lekker likwit snekkie. Dat staafje doet ze dan ook op haar hand en dan kan ik steeds een beetje likwit snek eraf likken. Dat zachte spul met die super jammie zallum smaak. Miauw daar mag je me altijd voor wakker maken. Nou bijna altijd. Als ik net droom dat ik een lekker foogultje of muisje aan het vangen ben dan word ikke liefer niet gestoord. Laat me dan maar lekker slaape.

Wiekent

In de aafond is het altijd tijd voor mijn natvoersoep. En in het wiekent de wiekentsnek maar dat is ook met water erbij dus ook een soort soep. Nou hoor ik jullie miauwen, he Minnie dat is toch geen noepie. Nou ikke find van wel hoor. Alleen mijn brokjes vind ik echt eete. De rest vind ik allemaal noepies. Natvoersoep heb je in superveel smaake. Rund, kip, sallum het is allemaal jammie.
Weet je wat trouwens wel belangerijk is? Dat je altijd je oortjes goed oope houdt. Want als je mens richting de snoepjesopbergplaats loopt dan moet je zorgen dat je daar ook snel heen gaat. Want je weet maar nooit! Soms krijg je een noepie en soms ook niet. Maar ikke sorrug dus altijd dat ik er wel zit. Op mijn mooist, koppie beetje scheef, staartje om mijn lichaam heen. Soms zeg ik ook miew.
Nou miauw dit was het weer voor deese keer. Furgeete jullie niet jullie poot te zetten? Want Katteklaas en Poesepiet zijn weer in het land.

Poot, Minnie

Lucky vertelt over pilletjes en snoepjes

pilletjes

Hoi allemaal, ik ben er weer. Ik wil jullie vandaag iets vertellen over als je ziek bent en pilletjes moet nemen. Als je ziek bent, voel je je niet fijn. Soms heb je pijn of voel je gewoon helemaal down. Dat is niet leuk. Soms moet je dan ook naar de witte jas omdat je mensen je niet kunnen helpen, ook al willen ze dat wel doen. Ik had een tijdje geleden pijn toen ik wilde eten dus toen moest ik naar de witte jas.

Eten

Nu vind ik dat niet eens zo erg om daar naartoe te gaan en ik ga altijd goed in de mand. Die vind ik niet zo vervelend en soms ga ik er zelfs wel eens gewoon uit mezelf in liggen, zeker als er een kleedje of een zachte doek in ligt. Maar goed, ik dus naar de witte jas waar bleek dat ik tandjes moest laten trekken.
Dat mocht pas een paar dagen later maar weet je wat ik heel erg vond? De avond ervoor kreeg ik eerst lekkers en daarna haalden mijn mensen de voerbak weg, dus toen kregen we helemaal niks meer. Nu zeg ik je, dat is voor een katermans die vroeger erg honger gehad heeft niet bepaald leuk en ik snapte er ook niks van. Ik kreeg geen nieuwe brokjes (en waar moesten die dan in want ook de bak was pleite) en niet eens een snoepje, ook al bleef ik maar zitten en hopen dat er wat lekkers kwam.
Mijn vrouwtje zei dat ik dat niet mocht omdat de dokter mij narcose wilde geven en dan mag je van tevoren niet eten omdat je anders misschien heel erg moet spugen. Eigenlijk hoefde ik die dag niet eens zo vroeg naar de dokter maar vrouwtje heeft me toch gepakt en in de mand gezet omdat ik toen maar aan een kartonnen doos en een kamerplant begon te eten. Ja, je moet toch wat als kater als je honger hebt hè? Maar goed, bij de dokter moest ik een poosje wachten en toen mocht ik gaan slapen. Daar kreeg ik trouwens ook al geen eten. Toen ik weer wakker werd, was ik drie tandjes kwijt. Dat zeiden ze toch maar dat deerde me niet. Mijn mensen kwamen me halen en toen ik thuis was ben ik meteen gaan eten, wel drie keer achter elkaar! Ik mocht natvoer maar kon daar niet eens op wachten en ben gewoon brokjes gaan eten. Heel veel brokjes.

Pillen

De witte jas had gezegd dat ik pilletjes moest eten om beter te worden. Nu ben ik de beroerdste niet hoor maar daar had deze Lucky toch geen zin in. Ik moest iedere dag twee keer anderhalf pilletje (dat is heus veel maar ja, ik ben een flinke kater natuurlijk) en ook nog zo’n super vies drankje. Weet je wat ze daarom deden? Toen kreeg ik extra veel snoep en liquid snacks! Daar was ik natuurlijk wel heel blij mee. Die pillen maakten ze helemaal stuk zodat ik ze niet meer kon zien en die deden ze onder de snack door. Dachten ze natuurlijk dat ik het niet doorhad als ze dat zo deden… Lucky is niet gek hoor dus dat zag ik heus wel. Maar ik vind die snacks wel zo lekker dat ik het toch opgegeten heb. En toen kreeg ik daarna nog een snoepje omdat ik het goed gedaan had en ze trots waren! Ik vond dat natuurlijk een prima deal, dat snappen jullie wel.
Ik hoef nu allang geen pilletjes meer om beter te worden maar af en toe, zoals vandaag dus, moet ik iets tegen kriebelwormpjes. En die dingen zijn me toch vies… Toen ik een kleine Lucky was, at ik die rare dingen zo van de hand van mijn mensen op. Maar daar trap ik echt niet meer in. Dus nu moeten ze dat ding echt in mijn bekje proppen hoor. Soms doet de dierendokter dat maar vrouwtje kan het zelf ook. Ik wil ze dan ook weer uitspugen maar ze gebruiken een trucje zodat ik ze wel moet doorslikken. Maar wat denk je? Krijg ik daarna weer snoep… zo is het leven als kater toch nog lang niet slecht, hè?

Snoep

Nog ff een ding over snoep… ja, ik mag eigenlijk niet zoveel maar dan ga ik een beetje zielig kijken met een scheef kopje want daar kan mijn vrouwtje dus niet zo goed tegen. Eerder deze week had ze een zak met mijn lievelingssnoepjes. Weet je wat ze deed, per ongeluk? Ze liet het zakje vallen op de vloer en het was nog open. Heel de vloer vol met snoepjes dus daar was ik natuurlijk als de kippen bij. Dat snappen jullie wel. Ik heb er veel op maar ze heeft er ook opgeraapt hoor. En die in de waterbak waren gevallen, hoefde ik niet meer want die waren niet meer krokant. Maarre… ze zei dat ik nu genoeg snoepjes op heb voor wel vijf dagen. Zo lang ga ik natuurlijk niet wachten!
Dikke knuffel van Lucky

Kever heeft een mening over flesj beks

kever

Vorige week was ik ineens een paar dagen heel bangig, ik schrok oferal van, waarom weet ik zelf eigenlijk niet presies, het was vooral als mijn mensen door het huis liepen, dan ging ik heen en weer rennen door de kamer, met mijn buik op de grond, en meestal rende ik na een tijdje snel naar buiten, maar als mijn mensen op hun kniejen gingen zitten en zachtjes zeiden Keef wat is er allemaal aan de hand?, kwam ik meteen een kopje geven, want ik weet best dat ik niet bang hoef te zijn voor mijn mensen, dat is het PUNT niet.

keverBang

Folgens mijn mensen ben ik lang niet zo bang als Bolle, en daardoor vergeten ze wel eens dat ik ook bang ben, maar ik heet toch niet zomaar Kever?!, mijn vrouw heeft me zo genoemd toen ik net hier woonde omdat ik zo mooi glanzend zwart ben en meteen ergens onder kroop als iemand me zag, nau dan!!, ik vind best heel veel dingen eng hoor!, zal ik ze eens opnoemen?, ik ben bang voor geluiden die ik niet ken of die ik ineens hoor, ik ben bang als mijn mensen hun jas aanhebben of als ze heen en weer lopen, ik ben bang voor andere mensen, ik ben bang voor alles met ketnip of vaaleeriaan, dan verstop ik me meteen!, ik ben bang als mijn mensen iets in hun handen hebben dat ik niet ken, ik vind de wasmasjien heel grieselig, en zo kan ik nog veel meer dingen noemen, maar ik zet hier maar een PUNT.

De tijd

Soms is het een soort flesj bek, mijn vrouw vertelde me dat dat zo heet, ze legde me uit dat ik dan eventjes weer terug in de tijd ben dat ik op straat woonde, toen ik bang was voor mensen omdat ik dacht dat ze me gingen vangen, of dat er iets engs ging gebeuren, en dat wil ik natuurlijk niet, dus daarom ga ik rennen, om te ontsnappen is dat, ik ben echt zoooooo bang om gevangen te worden!, vorige week waren mijn mensen er een beetje verdrietig van geworden voor mij, ze probeerden rustig te blijven en niet druk te bewegen en veel met me te knuffelen, dat vind ik altijd fijn, en na een paar dagen was ik gewoon weer de Kever die ik meestal ben, ik speel met mijn veren, ik speel harp op de spieraal en ik tetter zonder er ooit een PUNT achter te zetten.

keverThuis

Er is al een heleboel veranderd sinds ik in het asiel alleen maar onder de kooien lag, helemaal tegen de muur aan gedrukt, ik krijg elke dag kompliementen van mijn mensen dat ik zo een lieve Kever ben, en dat ik zo dapper ben, en ze zeggen dat bang zijn niets is om je voor te schamen, dat iedereen wel eens bang is, zijzelf ook, misschien blijf ik altijd wel een beetje bang, en misschien ook niet, dat merken we vanzelf wel, maar ik ben thuis, bij mijn mensen, en daar mag ik altijd blijven, of ik nau bang ben of niet, en dat is het belangrijkste PUNT.

Bram geeft tips over het poosere

poosere

Hoi lieve allemaal, daar ben ik weer. Vorige week gaf ik een kleine mini kurzus in wasse. Hoe je jezelf het beste kan wasse als je een jas gefonden hebt waar je op kunt dutten. Toen kwam Bertje het met de vraag of de foto’s scherp mogen.

Nou is het zo dat ik keiveel deed bewegen met wasse en dat mijn vrouw bijna geen foto van mij kon maken. Een scherpe foto waarop je dus niet beweegt. Vandaag wil ga ik een beetje uitleg geven over poosere voor beginners. Want soms lijkt het best makkelijk maar soms ook niet. Poosere is klaar zijn voor de kamera.

Basis tjek

Wat heb je nodig? Een man of vrouw en een kamera. Een mooie plek waar jij graag zit of ligt. En wat snekjes. Oja, een dekentje en mandjes mogen ook. Dat is misschien wel mooi pooseereop de foto. Doe eerst even je basis tjek, dat je niet op de bak hoeft of nog honger hebt, dat is lastig als je moet poosere. Als je de tjek hebt gedaan ben je klaar voor de eerste les.

* Ga met je vrouw of man naar je fijne plek. Loop er even rond, snuffel wat en hier krijg je alvast een klein snekje. Heel goed gedaan! Nu foel jij je vast echt helemaal fijn.
– Voor de man of vrouw die de foto maakt, pak je kamera en zet hem aan

*Probeer op deze plek waar je nu staat te blijven want hier ga je poosere. En bedenk of je wilt liggen of wilt staan. Misschien ben je een beetje moe of vind het het lastig om stil te staan, het mag allebei. Zitten kan ook nog.
– Man of vrouw, kijk even bij de kamera of de flits uit staat. Dat is een knopje waar ineens een bliksem vandaan komt. Kei snel maar niet gefaarlijk. Dat kei snelle, vind ik zelf niet fijn, het is vervelend aan mijn ogen. Dus even uitzetten.

Op je plek

*Ben je al klaar met bedenken hoe je wilt poosere? Goed, dan krijg je nu weer een snekje. De snekjes zorgen ervoor dat je op je plek blijft en dat het leuk is omdaar te zijn omdat je lekkers krijgt. Nu moeten we op gaan letten want binnen een kei snelle tijd komt er een stem en een klik. Het gaat om de stem dadelijk.

*Ga nu zitten, liggen of staan waar je bent en beweeg niet. Jouw man of vrouw staat ook klaar vlak bij jou.
– Man of vrouw, houd je vinger op de knop voor foto en roep zachtjes de naam van je katermans of poesemeisje. Bij mij is dat ‘Brammie’. Nadat je de naam hebt geroepen, klik je meteen met de kamera.
*Hoor je de stem? Goed zo, kijk naar dat rare aparaat, de kamera, tot dat je de klik hebt gehoord. Als de klik is geweest, heb je gepooseerd. Er is een mooie foto van je gemaakt en je verdient nog een snek omdat je zo kei goed deed poosere.

Oefenen

Natuurlijk zijn er heel veel manieren om te zitten en te staan op foto’s maar dat is voor een andere les. Nu weet je hoe je als beginner kunt poosere en dit mag je altijd oefenen. Ik ben nieuwsgierig of het iedereen gelukt is. Ik lees het graag!

“Maar dat is poosietief,” zei mijn vrouw

dokter
Er kwam een meel voor mij van de dokter, alsdat ik een prik moest net als het jaar ervoor. Ik wil dat niet. Dus toen mijn vrouw ging opbellen dacht ik ze regelt dat ik niet hoef.

Taksie

Maar dat was het niet. Ik luisterde gewoon mee en dat mag want het ging over mij.
Ik hoorde dat ik ook volgend jaar een prik moet. En altijd misschien wel dat duurt mij veel te lang ik hoef het niet.
Toen zei mijn vrouw weer dat ik een kater met angstklachten ben en of de dokter hier wilde komen.
Dat van die angstklachten is waar. Ik wil een gewoon leefe dus niet dat ik in een taksie moet en naar een dokter daar is het helemaal niet fijn. Sinds mijn ooperaazie ben ik elke keer bang als er iets aan de voordeur is, omdat ik dan foel: de taksie is er! Ik moet erheen! Ze gaan weer een ooperaazie doen!
Mijn vrouw zegt dan: “Het is de postbode, Bert” maar ja dan zit het gefoel al in me en ik zit onder de tafel daar is het donker dus dan ziet niemand me en kan ik ook niet mee.

Aan de telefoon praatte mijn vrouw verder over mij en toen hing ze op en toen belde de dokter zelf op. En ze zei dat ze bij mij thuis wilde komen speesjaal voor mij.
“Dat is poosietief,” zei mijn vrouw tegen me.
Ik dacht waarom. Ik was er toch niet heen gegaan.

Snoepjes

De laatste keer dat de dokter hier aan huis was, gaf ze me snoepjes. Die hoefde ik niet want ik wist nog van het jaar ervoor: net als je die lekker eet dan grijpt ze je vast en doet ze een prik.
Maar ik at niet en toen greep ze me toch. Het snoep lustte ik geeneens meer. Erg, hè?

Het is het moeilijkste van mijn katerleefe dat van de dokter. Mijn gefoel zegt nee en toch met mijn ferstand weet ik het wordt toch weer ja.