Minnie over brokjes en preifussie

brokjes
Hoi poezevrienden en vriendinnen. Hier weer jullie favoriete poes tevens Minister Purresident Minnie. Waar zal ik het vandaag eens over gaan miauwen? Lees maar gauw verder. Alleen of met je personeel, allebei kan. Misschien als je een heel lief kopje trekt krijg je er een lekker snoepje bij.

Brokjes

Forige week, het was op de dag met de maan in de naam. Toen deed het heel super hard woei woei. Frau zei toen nou Minnie ikke ga niet naar buiten hoor straks waai ik nog weg. Toen moest ik wel miauwlachen hoor. Want heb jij wel eens een mens door de lucht zien brokjes fliegen? Ikke niet. Ook geen katjes trouwens. Wel heel veel blaadjes zag ik voor bij komen. Ik heb een hele tijd foor het raam in de fensterbank gezeten en gekeken naar de wind. Omdat ik het in-te-re-sant fond maar ook een beetje om Frau te beschermen.
Daarofer gemiauwd. Weten jullie wat therapeutische brokjes zijn? Het lijkt mij heel fies. Frau zegt dat steeds als ze in de MinKeef aan de kompjuter gaat. Of als ze op dat ding met twee wielen weggaat en dan tijdje laater weer terugkomt. Dan is ze dus foor mij therapeutische brokjes aan het furrdienen. Dus je snapt dat ik toen ik naar mijn brokjes bak liep ik eerst heel foorzichtig ben gaan ruiken. En toen heb ik Muis gefraagd of hij eefe wou foorproefe. Nou hij trok geen fies gezicht dus toen durfde ik wel een hapje te nemen. En wat denk je? Het waren gewoon mijn gewoone brokken! Niks geen rare andere fiese smaak. Nou gelukkig maar. Ook de dag erna en de dag daarna bleefe mijn brokken mijn brokken. Muis en ik snappen er niks fan. Toen zei Muis dat het misschien wel zo een gek mensending is. Dat ze het een zeggen en het ander bedoelen. Niet zoals wij dat je gewoon piept of miauwt en dat is het.
Ik wil het ook nog oofer een stukje preifussie hebben. Seekur nu ik in het katbinet zit moet ik natuurlijk goed foor de dag koome. Want als die footoos die van je gemaakt worden. Of het nou je eigen mens is of de katparazzi. Dan moet ik dus teegewoordige heel erg opletten hoe ik zit. Want voor je het weet sta je op de footoo met je poot omhoog terwijl je je preifut parts wast. Met Frau heb ik een spesiejale meediaa koode afgesprooke. Datte zij niet somaar footoos van mij post zonder dat ik het weet. En dat ik ze na het maken eerst mag zien.

Tijger

Dan als laatste. Het was laatst Sjienees Meowjaar. Nou hoor ik je miauwen, ja nou en? Nou het is vanaf nu het Jaar van de Tijger. En dat vind ik miauwleuk omdat mensenoma mij altijd oma’s kleine tijgertje noemt. Het isse dus ook een beetje mijn jaar. Oofer mensenoma gesproken. Die is nog steeds ziekies. Dus ikke draai mijn pootjes voor haar en foor Frau ben ikke ekstra lief. Gelukkig heb ik al feel erfaring met mantelpoesen dus dat komt vast miauwgoed.

Liefe diertjes dit was het weer voor deze keer. Ik geef jullie allemaal liefe kopjes!
Poot, Minnie

Lucky vertelt over wind en een nieuwe mand

nieuwe mand

Hoi allemaal, Lucky hier. Ik wilde deze keer vertellen over iets bijzonders dat gebeurd is deze week maar eigenlijk zijn het wel twee speciale dingen.

Om te beginnen wil ik eerst toch wat vertellen over de harde wind. De mensen hebben de woei een naam gegeven, dat vind ik maar gek hoor. Maar goed, waai Corrie was op een dag erg hard aan het blazen. Dat vinden wij dus allemaal niet fijn. Als ik naar buiten ga als het waait, dan is dat niet fijn want dan moet je zowat je nagels in de stoep of in de grond slaan omdat je anders zomaar over de schutting naar de buren vliegt als je pech hebt. Nu ben ik niet een van de meest lichtgewichte katten onder ons maar toch hè. Zelfs Dropje wilde niet eens buiten maar die stijgt bijna op omdat ze niet zoveel weegt als Molly en ik. En het regende nog ook. Dat is echt vies weer. Al mijn haren helemaal in de war met die gekke wind dus ik maar weer de halve middag poetsen zodat ik er weer netjes uitzie nu.

Binnen

Harde wind is wel heel leuk als je binnen zit! Dit betekent namelijk ook dat alle blaadjes super hard door de tuin waaien en dat is leuk om te kijken. Ik heb een hele tijd zitten kijken en de blaadjes voor en achter in de tuin gingen soms heel hoog de lucht in. Ik ga dan soms met mijn voorpootjes tegen het raam aan om ze te vangen. Mijn ervaring met harde wind is dat je dan het beste binnen kunt blijven. Buiten zie je heel soms een vogel of een woef die bijna wegwaaien. Dat ziet er wel grappig uit. Vrouwtje zegt dan altijd: fijn dat jullie binnen een bak hebben. Hoef je niet te gaan wandelen.
Soms maakt de wind ook echt veel geluid en ik denk van alles te zien. Dat komt gewoon omdat lichte dingen dan meteen wegwaaien. Soms waait er buiten wat om en kraakt de deur in de gang ook erg. Ik kan daar nogal van schrikken (dan krijg ik heel grote angstige ogen) maar na een tijdje ben ik daar wel aan gewend en word ik toch weer rustig. Mijn advies met harde wind (en zeker als het dan ook nog regent) is: blijf lekker binnen, kruip in een mand of hangmat aan de warme plaat en probeer zoveel mogelijk te slapen. Dat is prettig en dan voel ik me blij.

Nieuwe mand

Wat ik nog meer wilde vertellen gaat over mijn nieuwe mand. Vrouwtje wilde een andere hangmat bestellen omdat deze die we nu hebben, niet zo goed op de warme plaat past. Die is meer voor op hogere platen en die hebben we hier alleen in de gang. Daar zit ik alleen omdat de andere katten daar niet vaak komen en mijn mensen alleen als ze naar buiten gaan dus ik weet niet of ik daar wel vaak zal liggen. Misschien komt de hangmat daar nog te hangen maar vrouwtje wil hem ook wel afgeven aan andere poezenvriendjes. Dus misschien krijgen Nosy en haar vriendjes deze binnenkort wel. Zij hebben wel de goede verwarming daarvoor dus dat is voor hen wel fijn. Het is niet dat ze daar geen mandjes hebben hoor maar eentje erbij kan natuurlijk altijd wel.
Maar nu heb ik dus, tegelijk met mijn mand, een andere hangmat gekregen. Normaal ben ik bij de verkenners en probeer ik alles direct uit. Dat heb ik wel met de mand gedaan maar de hangmat bevalt me niet. Die probeer ik voorlopig nog niet uit. Dus we hebben een klein probleem… nu willen Molly en ik steeds in dezelfde hangmat liggen. Eentje die wel al lang hebben. En samen erin, dat past niet. Dus gaan we maar om de beurt maar soms is een van ons te laat en wil er graag in maar dan ligt de ander er dus al. Dat is best wel eens moeilijk.
Misschien dat ik binnenkort toch maar eens ga kijken of die nieuwe hangmat wat is. Mijn mand is trouwens eigenlijk voor hondjes, maar dat maakt mij niet uit. Ik pas er als flinke katermans natuurlijk ook prima in. En ik vind het een hele fijne mand want er ligt een heel warm en dik kussen in waarop je heel goed slapen kunt. Dat ga ik ook maar eens doen nu. Knuffel van Lucky!

Kever heeft een mening over dokters

dokters
Iedere kat weet hoe het is als je naar de dokter moet, ik ook, en voor mij hoeft het niet, ik blijf veel liever thuis, forige week had ik wel gezien dat mijn mensen een soort tas neerzetten bij de boekenkast, er zat een dekentje in, ik ging snuffelen want ik had die tas nog nooit gezien, mijn vrouw tilde me op en zette me in de tas, ze zei Kijk maar Keef, je past er in, ik sprong er meteen weer uit natuurlijk, ik wil helemaal niet in een tas, wat zau ik in een tas moeten doen?, daarna bleef de tas gewoon staan en heb ik er niet meer naar gekeken, ik had laten zien dat ik niet in die tas wilde en ik dacht dat mijn mensen dat PUNT wel hadden begrepen.

De tas

Een paar dagen later liep ik lekker in de tuin, ik keek naar het gras en naar de planten, mijn vrouw kwam naar buiten en riep me, ik ging meteen naar haar toe en tetterde Hallo, ze aaide me en gaf me een paar brokjes, maar voordat ik die brokjes op had tilde ze me ineens op en liep met me naar binnen, ik zag dat we naar die tas toe liepen, het was een soort reismand, maar dan anders dan mijn forige, ik was gefopt!, ik trappelde maar mijn vrouw had me stevig vast, ze probeerde me in de tas te zetten, mijn man hield de tas vast, ik heb nog drie keer mijn hoofd weer uit die tas kunnen steken, maar daarna zat ik er toch in, de rits was helemaal dicht gedaan, ik had nog net het PUNTje van mijn staart naar me toe kunnen trekken.

Faute boel

Ik wist meteen dat het faute boel was, dus ik zette mijn toeter aan, eerst zachtjes en later keihard, ik hoopte dat iemand me zau komen redden, maar dat gebeurde niet en even later zat ik in een kamer op taafel en keek de dokter naar mijn oogen, mijn tanden, mijn ooren en nog veel meer, alles was helemaal in orde, toen moest ik op dat ding gaan zitten dat laat zien hoeveel kieloos je bent, en raad eens?, ik was zomaar twee onsen afgevallen!, ik kreeg nog een prik en een pil en ik mocht weer naar huis, mijn toeter deed ik niet meer aan want ik WIST dat we naar huis gingen, ik was opgelugt tot in de PUNTjes van mijn tenen.

Thuis kreeg ik heel veel knuffels en kusjes, ik heb even in de tuin gekeken en ben toen in mijn kerstmandje onder het bed gekropen, daar heb ik de hele middag en de hele afond geslapen, zo moe was ik van mijn afontuur, in de afond maakte mijn vrouw me wakker, ze zei “Anders ga je zeker de hele nacht spoken”, nau ja!!, dat zau ik nooit doen!!, we hebben even met de veer gespeeld maar ik wilde toch weer slapen, om drie uur in de nacht was ik wakker, fol eenersjie, en heb ik spieraal gespeeld, getetterd en over mijn mensen heen gelopen, net zo lang tot ze wakker werden, mijn vrouw zuchtte “Wat zei ik nau over dat spoken?!”, okee daar had ze misschien een PUNT.

Thuis

De folgende dag hebben mijn vrouw en ik in de tuin gespeeld, het was een beetje kaud maar er was zon, ze gooide propjes papier en ik rende en sprong, soms maakte ik zelfs draaien in de lucht, dat kan ik heel goed!, we waren frolijk, mijn man ook, dat was omdat ik een beetje afgevallen ben en omdat alles goed was bij de dokter en ik gesond ben, dat weet je nooit zeker, daarom zijn mijn mensen altijd zenuwachtig voor zo een tsjek up, maar nau waren we weer thuis, met zijn drietjes, zoals het hoort, voor nu is alles goed, daar genieten we heel veel van, we hopen dat daar nooit een PUNT achter wordt gezet.

Bram heeft heel wat updeets en ook nieuws

updeets
Lieve allemaal, vorige week vertelde ik jullie over mijn snek-test. Ik krijg nog steeds dees sneks en ik vind ze nog steeds kei lekker. Vandaag zijn er een paar updeets die ik als mienister van gefoelige saake met jullie wil delen voordat ik verder ga met de blog.

Updeets

Konijn Jip van blogger Lucky is ontsnapt. Zij rent rond in de tuin en laat zich niet pakken door haar mensen. Ook niet met wat lekkers. Lucky is ingeschakeld en houdt de wacht zodat Jip niet uit de tuin gaat. Succes Lucky met het fange van hoedienie.. uh ik bedoel Jip! (na een eenige tijd heb ik nog een keertje gefraagd hoe het met Jip is, en zij rent nog steeds rond. Misschien minder snoepen Jip)

Minnie en Muzette poesedames hebben een woordje. De vorige keer in de blog waren er woorden over snip snip bij katermansen of woefmansen. Dees poesedames willen graag even vertellen dat het net zo erg is voor hun als voor de heren. Muzette mauwt zelfs dat ze het een hele grote stap vond en er goed over na moest denken. Ze had misschien wel beebies gewild. Het is dus soms best een moeilijk onderwerp. Ik geef een eksta lief kopje voor al jullie dames.

Mo van de Blije Beesten Boel heeft een pakket ontvangen voor Foppe en zijn buikje. Dit kun je folgen op hun eigen feesboek. Ik geloof dat ze bij Foppe thuis heel erg blij zijn met alle lekkers, speeltjes en liefe woordjes van iedereen. Geniet ervan met z’n allen, dit hebben jullie verdiend!

Eepielepsie

En dan nu een beetje speesjaale aandacht aan poesedame Muzette. Muzette is al vijftien jaar van leeftijd. Zij heb al kei veel levens erfaring. Nu is het zo dat Muzettes leven niet altijd makkelijk is geweest. Als kitten zag ze al niet goed en dat is nog steeds zo. Haar poote deden niet altijd even goed mee. Haar achterpoote zijn niet zo sterk. En links is een keertje gebroken. En toen kwam er iets bij Muzette, het heet eepielepsie. Het is een kei moeilijk woord en ik moest even fraage wat dees is. Nu weet ik het. Eepielepsie is wanneer je kop andere dingen doet dan dat jij dat wilt. In onze koppen zit van alles en dat samen heet hersenen. Die werken kei hard en zorgen dat wij kunnen mauwen en klaage en ook slaape en zo. Dus die zijn kei slim. Bij Muzette gaan de werkertjes soms een andere kant op dan de bedoeling is en dan komt er een stooring. Zo heet dat.
Wat gebeurt er dan met Muzette? Ze gaat mopperen, snauwen, haar lijf gaat raar doen soms met kwijle erbij en ook wel eens dat haar plas gewoon komt. Ik weet dat dees kei gefoelig is voor iedereen maar toch praat ik er over. Muzette weet er niks van als ze een aanval heeft. Maar als ze wakker wordt en ziet dat ze geplast heeft, dan schaamt ze zich enorm. Ze weet heel goed dat ze op de bak moet maar als je een aanval hebt, kan dat niet. Mevrouw Mia, Muzette’s vrouw, vindt het helemaal niet erg dat dit gebeurt. Ze zorgt er ook voor dat Muzette veilig en warm ligt. Maar ook dat Muzette haarzelf niet kan bezeren want ze weet dan niet wat ze doet.

Het is een tijdje heel goed gegaan met Muzette tot afgelopen week. Toen kreeg ze weer een eepielepsie aanval. Gelukkig was Mevrouw Mia er voor Muzette en is ze er weer goed boven opgekomen. Ik geef jullie heel veel meega zachte kopjes en neusjes zodat misschien de eepielepsie niet meer komt. Pee ess, Muzette, schaame hoef niet. Voor mij ben je nog steeds dezelfde mooie Muzettedame en ik ben blij dat je weer ‘terug’ bent. Ik geef je een lief ekstra kopje nu.

In de tas

En dan ben ik er nog met de blog van dees week. Soms gaan andere saake even voor. Zoals de updeets en het beterschaps berichtje. Van me eigen heb ik ook een leuke updeet. Mijn vrouw was vandaag bij mij en ze had een tas bij. Natuurlijk moet ik altijd even in de tas kijken. Dat hoort gewoon zo. Dat doe ik al kei lang zo en mijn vrouw vind dat prima. Zegt mijn vrouw ineens, ‘Brammie, kijk eens wat ik hier heb’.
Dus ik hup met mijn neus in de tas en daar vond ik een papiertje. Daar snapte ik niks van. Er zijn geen sneks. Mijn vrouw pakte het papiertje uit de tas en vroeg aan mij ‘ zie je wat er op het papiertje staat?’. Nou, toen ik dat zag moest ik ineens met mijn staartje bibberen. In de volgende blog gaan jullie lezen waarom ik zo blij ben. Fijn wiekent allemaal!

Ik moest weer aan de meediesijn

meediesijn “Het spijt me Bertje,” zei mijn vrouw. “De postbode komt en ik kon het pakje nergens anders laten bezorgen.” Ik foelde me bang. Was het wel de postbode of ging er iets heel moeilijks gebeuren?

Voordeur

Dat gefoel van bang was er opeens toen dese week mijn vrouw opeens naar de voordeur ging. Er was niemand. Maar ik zat rechtop en dacht dit is niet goed. Ik foelde het gefoel in mij groter worden en toen kon ik ineens niet meer nadenken en toen wist ik nou ga ik achter de kastjes liggen daar ben ik feilig.

En daar lag ik dus.
Uur na uur na uur na uur, ik weet geeneens hoe lang.
Heel lang.

Liefe woordjes

Toen ik eindelijk weer in de kamer durfde, lukte het alleen heel foorzichtig. Ik was onzeker. Ik wist het niet zo goed meer.
Er was nog steeds geen postbode geweest en ook niks anders engs dus dat kwam dan nog maar ja wanneer. Dan is foorzichtig het beste.
Ik kreeg heel zacht aaien en liefe woordjes dat hielp heel erg maar het was pas na het afondeete dat ik me weer gewoon Bertje foelde.

Meediesijn

De dag erna was er niks.
Maar ik kreeg wel meediesijn om van binnen sterker te worden want de postbode komt vandaag, zei mijn vrouw, en daar was niks aan te doen. En door de meediesijn kon ik er ook een beetje beter teegen, al wist ik van binnen zeker dat ik liefer niemand en niks aan de voordeur heb.

Deur

Het is allemaal gekoome sinds mijn operazie aan mijn tanden. Dat was voor mij heel moeilijk dat ik naar de dokter moest in een taksi en dan wat ze allemaal deden en toen moest ik naar huis weer in een taksi en daarom wil ik dus nooit meer in een taksi. En je weet het nooit misschien heeft die postbode ook wel een taksi dus daarom mag er niemand aan de deur komen. Dat is mijn mening en ik woon hier ook.

updeet

De postbode is geweest en ik kreeg inhaal-knuffels en nou ben ik weer bijna wie ik was.

Saame

Saame is alles fijner