Woef! Hooooooooi snorremansen en miauwers, er waren twee gooools in de pootball reacties gescoord! Jaaa dat zijn weer twee koekjes verdiend! Vandaag gaat mijn blog over koud hebben en wat je dan moet doen.
Dikke vacht
Ik als woefer heb een best dikke vacht. Dit komt en gaat met het weer. Dus als het buiten warm is, dan is mijn vacht dun en niet zoveel. Gelukkig maar anders zou ik het heel erg warm hebben. Als het buiten winter gaat worden dus wanneer het koud is, krijg ik een dikke vacht. Eentje die me lekker warm houdt. Jaaa want zo hoor dat. Nou is het ook zo dat ik het soms gewoon koud heb. En dan kan ik zoveel koekjes eten als ik wil maar soms heb ik het gewoon koud.
Fris
Afgelopen dagen tijdens mijn routine uitlaat ronde, voelde ik dat de tegels buiten erg koud waren. Het had namelijk gevroren. Mijn mens trok haar eigen dikke vacht aan want zo koud was het. Zelf heb ik geen andere vachten dan de vacht die ik zelf draag. Gelukkig is deze het meeste van de tijd gewoon goed. Mijn mens en ik gingen ‘s morgens onze ronde lopen toen ik al meteen voelde hoe koud het was.
Mijn mens vertelde me dat het min tien was. Kun je je dat voorstellen? Min tien en dan op blote poten? Nu heb ik dikke voetzolen en voel ik niet alles meteen dus het duurt eventjes voordat ik de kou voel. Toen ik bijna bij het parkje was merkte ik dat het echt heel fris was. Zelfs de wind in mijn vacht was ijskoud.
Buiten
Waterkoud zei mijn mens. Dat wil ik best geloven. Soms is het water ook ijskoud. Zelfs aan mijn snorharen, jaaa die heb ik ook!!, voelde ik de kou. Met mijn snoffer in de lucht pikte ik alles op. Ik kan je woeffen dat er weinig medewoefers waren op deze locatie. Ze bleven allemaal langer binnen. Ik zag nog net de kleine van op de hoek met een jasje aan, wegens zijn kleine dunne vacht, de straat uit lopen richting zijn huis. Die zal ook gebibberd hebben. Soms pakt zijn mens hem wel eens op. Dat kan makkelijk. Hij heeft de grootte van een miauwer. Een Chihuahua is zijn ras. Toen ik aankwam bij het parkje waren er alleen een paar vogels in het parkje aan het scharrelen naar eten. Mevrouw Schaap en Geit stonden binnen. Ik hoorde Mevrouw Schaap nog blèren ‘vlugge ronde jonge?’ Ja ja Mevrouw Schaap, blafte ik terug.
Zelfs dames Eend waren binnen. Iedereen had het koud behalve die zwarte vogels die in het parkje aan het scharrelen waren. Althans, zo leek het. Nou, zeg mens wat denk je ervan? Zullen we eens naar huis lopen. Mijn billen vriezen er bijna af en mijn poten beginnen ook koud te worden. Gelukkig deed mijn mens mee en liepen we naar huis. Ik had wel dorst toen ik thuis kwam ook al was het buiten koud. Eenmaal binnen begon ik op te warmen. Ik sprong op de bank en kroop tegen mijn mens aan. Maar na een uurtje was ik nog niet warm. Dus ik besloot om in mijn mand te liggen bij de verwarming. Daar is het altijd warm en dat is gewoon fijn. Voordat ik naar mijn mand ging, zei mijn mens dat ik even moest wachten want ze had een idee.
Sjaal
Niet veel later kwam ze aanzetten met een sjaal! Een warme sjaal die ze helemaal om me heen draaide zodat ik het lekker warm had. Ik kan je woefen dat dit erg fijn is. Ze sjaal was al een beetje warm van zich eigen. Ik vind dat er ook warme snacks en koekjes moeten zijn voor als ik het zo koud heb. Mijn mens heeft me ook lekker vast gepakt en geknuffeld. Daar word je ook warm van. Mijn mens heeft verschillende vachtjes en ik maar één. Gelukkig mag ik ook wel eens een vachtje van haar lenen zoals toen.
Warmer
Voordat ik deze blog ga afsluiten heb ik nog wat te blaffen. Gelukkig is het deze week wat warmer buiten en heb ik het ook gewoon fijn. Ik loop mijn ronde weer en begroet iedereen. Een vriendelijke blaf kost niks en ook daar kan je warm van worden, namelijk van binnen! Ik wens jullie allemaal hele fijne kerstdagen toe en tot snel, woef!
Hajoooooooooooooo iedeween. Hier benne ik weer. Uwes raasent snelle en reisende rieporrer die tot me gaatje gaat met het lassigfalle fan me slagoffers hihihihi. Deese keer geen innefjoew. Nie huiwe!! Die koome eggiewaar weer hoor. Maar deese en follegenne keer komp ik met ies anners. Deese keer blik ik tewug op 2022. Soms een furrswikkelijk jaar.
twooste me heel feel. Mamsie kweeg opeens een soort fan nierspoeling fanne de dokker. Ooooh dat viel heel goet en mamsie wert opeens beeter. Ikke ging heel snel naar Fooledam toe om ferse garrenaale te haale. Daarna maakte we ons op foor de Hoedjessjow. Ikke moes weer hondertmiljoenmiljart hoedjes passe. Wat hadde we een mooje sjow he? En sofeel diertjes die meeswaaide met me mamsie en mij. Frauw sat stees te huiwe. Fooral toen se me ooma Katrientje en me bwoertje Poppy sag. Ikke seg hut eerwuk… ikke mis me kweine bwoer nog stees hoor. Of hut minner gaat worre? Dat weet ikke niet. Tijm will tell.
Poomsie keefer die tetterde. Mamsie die iedeween bij het buufet weg sat te jaage ommedat se de besse garrenaale foor haarself wau hebbe. Hihihihihi.
hange bes faak aan de melkbar bij hun mammie Saffie hihihihi.
Magnum en Nola, de konijntjes die buiten in de grote ren wonen. Zij gaven mij een schuilplek onder hun golfplaten dak in de tijd dat ik een zwervertje was. Heel verdrietig is Magnum onlangs weduwnaar geworden. Ik ga vaak even bij hem op de grasspriet. Dan snuffelt hij mooie herinneringen over zijn lieve meisie.
Furriends
Fandaag is mijn blog best heel seeriejeus, maar ik wil eerlijk zijn tegen mijn vrienden, ook als ik bang ben of me heel klein foel, gelukkig ben ik al weer veel beter hoor, ik eet weer en ik heb alweer spieraal gespeeld, heeeeeel lang ook, ik had ineens heel veel musiek in mijn hoofd die ik wilde oefenen!
Forige week had ik toch geschreven dat er misschien footoos van mij zauden worden gemaakt?, nau dat is gebeurd, ik dacht dat het net zo zau gaan als thuis, als mijn mensen footoos nemen, ik zag er dus keurig uit in mijn smoking en had me netjes gewassen, maar het ging heeeeeel anders, eerst mocht ik niet eeten, ik moest nugter blijven zei mijn vrouw, ik tetterde en ik tetterde, en het hielp niks, dat was natuurlijk al heel moeilijk, maar het werd nog veel erger toen ik plotseling in mijn reistas werd getild, en ik nog net het PUNTje van mijn staart in trekken toen de rits dicht ging.
Vrienden
Lieve allemaal, mijn tuin is weer helemaal netjes en schoon en toen kwamen er ineens allemaal kleine fogeltjes in de tuin. Ze deden de kevertjes (niet jou Kevermans) opeten die op de tegels liepen. Ze maakte mee de tegels schoon. Er liepen ook kleine spinnetjes en die deden de vogels ook opeten.
warm op mijn lijf. Dan moet ik ook altijd ekstra gaape. Dat wil zeggen dat ik dan helemaal ontspannen ben. Mijn kop lag weer lekker plat op het bed toen ik ineens ‘Brammie’ hoorde van beneden. Het is mijn vrouw die mij roept. Nou, dan ben ik zo wakker.
Het is een geel dingetje. Het is klein, geel en heeft oogen. Eerst ruik ik er aan. Het ruikt raar maar het is geen wiew. Wiew ken ik wel, dat is lekker. Dees geur ken ik niet. Dan zet ik mijn poot er tegen aan en tik ik een keertje. En nog een keertje. Het beweegt niet van zichzelf alleen als ik met mijn poot er tegen aan tik. Daarna ruik ik er nog een keertje aan om er zeker van te zijn dat er geen wiew in zit. Dan bedenk ik me dat ik er misschien in kan bijte en dat doe ik. Ik kijk het gele ding aan en open mijn bek. Dan pak ik hem ineens! Ik schud het van links naar rechts en nog een keertje. Het foelt heel zacht in mijn bek net als een fogel of een muis. Van binnen foel ik dat ik nog meer moet schudden, het is een oer gefoel. Het gele ding schud ik nog een keertje van links naar rechts en anders om.
Kadootje