Ikke wil dees blog beginnen door iedereen een Heppie Mew jaar te wensen. Hier is het noormale katteleefe weer begonnen. Frau is weer brokjes furrdienen en ik doe weer mijn katroles van de fensterbanken. En als een goeie waakkat het huis beschermen natuurlijk. Naast al dat harde werken maak ik ook altijd tijd foor ontspanning. Maar wat me nou laatst ooferkwam…
Piep
Ik had net lekker in de son gezeten terwijl ik fensterbank controle deed. Daarna was mijn plan om ff een dutje te gaan doen in mijn mandje op de bank. En als ik dan lekker uitgesoeseld was dan wou ik met Muis en met mijn trilveertjes gaan speele.
Toen ik de trap af dribbelde dacht ik al iets te horen. Het leek wel gepiep. Foorsichtig stak ik mijn koppie om de deur van de woonkamer. Ik ging in sluip modus en bewoog langzaam over de grond heen. Stukje bij beetje kwam ik dichterbij. Bij de foorkant van de salontafel stopte ik. Ik keek om het hoekje om te zien waar dat gepiep vandaan kwam. En toen zag ik het! Muis was met een van mijn springveertjes aan het spelen. Nouvanmijnja! Dat geloof je toch niet miauw zeg. Het ging van Piep piep hihi piep hopsakee daar ga je piep hihi. Piep ikke ben de beste muispootballer die er is piep.
Spelen
Ik knipperde met mijn ooge en veegde er ook maar ff foor de seekerheid in met mijn pootje. Zag ik dat nou goed? Speelde Muis niet alleen met mijn speelgoed maar deed ie nou ook nog alsof hij een pootballende kat was. Miauw zei ik. Ga je lekker Muis? Nou daar schrok die van. Muis zei piep piep ikke wou ook eens een keer speele net zoals jij. Dat fond ik zo grappig dat ik er wel om moest miauwlachen. En toen ging Muis pieplachen. Toen zei ik kom we gaan een brokje eete. Nadat ik ook een slokje had genomen stelde ik Muis foor dat hij op doel ging en dat ik ging laate zien hoe goed ik scoren kon. Zo hebben we een hele tijd gespeeld en het was echt miauw heel leuk.
Na een tijdje was ik moe geworden en ging ik in mijn mandje liggen slaape. Zo heb ik een hele tijd gelegen tot dat ik de poort hoorde gaan. Ikke ging meteen naar het raam en sprong in de fensterbank. Mijn staartje deed zwiep zwiep want Frau is thuis. Wel foelde mijn koppie een beetje raar aan. En ik had superveel dorst. Maar goed dat komt zo eerst Frau hoi zeggen.
Stokje
Nou toen ze binnen kwam ging ik meteen kopjes geefe en wou ik op schoot. He Minnie wat is er je bent zo knuffelig. Dat zei ze. Dus ik furtelde haar oofer Muis en wat ik had
meegemaakt. En ook dat mijn koppie nou een beetje raar deed. Frau moest toen lachen. Dus ik dacht huh waarom moet je nou lachen. Ze stond op en liep naar een hoek van de kamer. Ze pakte iets op van de grond en liep naar mij terug. Ze aaide me oofer mijn koppie en liet een wiewstokje zien. Daarna wees ze naar Muis die daar stil lag te liggen. Ze zei liefe liefe Minnie hoefeel heb jij van dat stokje gelikt? Folgens mij was je hartstikke stooned joh. Ohhh dacht ik fandaar dat mijn koppie nu au doet. Hmmm dus ik heb me alles met Muis ingebeeld? Hihi dat is me toch ook wat.
Ik kroop terug bij Frau op schoot en klom verder omhoog zodat ik in haar armen lag. Daar ben ik keihard en tefreede gaan spinnen.
Nou dit was het weer foor deese keer. En foor alle kittens en jonge katjes, pas op met wiew niet tefeel er aan likken. Sowieso blijf ik tetteren foor Freede!
Poot, Minnie
Hallo allemaal, hier ben ik weer na vier weekjes. Die zijn toch best snel voorbij gegaan ook hoor maar het was wel even raar dat ik met Kerst niet op de blog was.
december was een beetje een rare maand. Eerst was het superkoud en daarna leek het meer herfst met alle regen en ook veel woei. Ik ben lekker veel binnen geweest en ging dan tegen mijn mensen aan liggen of onder de plaid.
jullie waarschijnlijk wel. Daar hebben ze dierendingen dus dat is een goede winkel. Nu zit er in de doos ook wat voor ons zei mijn vrouw maar vooral wat voor de konijntjes. Maar ik wil steeds op de doos liggen dus ze durft deze nu niet zo goed open te maken. Als de spullen eruit zijn, kan ik er namelijk niet meer op liggen. Dan zakt de deksel natuurlijk in want ik weeg wel aardig wat onsen. Dus mag ie nog wel even blijven staan en daar ben ik blij mee. Mijn vrouw weet niet dat ik allang geroken heb wat erin zit. Er zit dus hooi in voor de konijntjes en dat ruikt zo super lekker dat ik er steeds op wil liggen. Dus hopelijk blijft die fijne doos nog lang staan in de kamer.
Gelukkig is alles weer gewoon na al die dagen die biesonder waren, elke gewone dag is al biesonder genoeg!, ik vind het helemaal top dat het in het nieuwe jaar ineens niet meer zo kaud is, ik ben elke morgen en middag en afond in mijn tuin, alleen als het regent blijf ik binnen, ik wil liefer niet nat worden, maar gelukkig is het best vaak droog en dan loop ik op de PUNTjes van mijn tenen door de plassen in het gras.
kat!
Mijn mensen konden het haast niet geloven dat ik in mijn eentje door mijn deurtjes kan, ik kreeg heel veel kompliementen en knuffels, fooral mijn man was helemaal trots op me, want hij heeft het meest met me geoefend, alleen hebben we nau steeds diskussie of ik ALTIJD zelf door mijn deurtjes moet, ik vind van niet, als mijn mensen erbij zijn wil ik graag dat zij de deur voor me open doen, maar mijn mensen vinden dat niet noodig, dat is ook wel zo, maar waar heb ik dan mensen voor?!, dus ik tetter en ik tetter en ik hau pas op als de deur voor me open wordt gedaan, zo hoort dat nau eenmaal, PUNT uit.
Lieve allemaal, allereerst geef ik jullie de beste wensen voor dit jaar. Dat je ook dees jaar veel liefde krijgt en sneks en kopjes en nog meer. Ik was kei verstopt in de kelderkast toen al die knallen kwamen.
Ooma geeft me vaak een lekkere moes. Soms met spikkeltjes saus. De moes heb ik in heel veel smaken. Dees keer had had ik zallum zonder spikkeltjes. Eerlijk is eerlijk, ik vind kipsmaak lekkerder. Maar zo voor het nieuwe jaar dacht ik, laat ik maar gewoon een keertje zallum lekker vinden. Kan best.
ik mijn kop uit en ruik ik aan het tasje. Het ruikt geemies naar nepdingen. Wasmiddel, zegt mijn vrouw. Owww dacht ik, het stinkt. Maar goed dat ik mijn eigen vacht was.
HAP! Ik bijt er kei erg in. Dat is omdat je bewoog. En nog een HAP, dat is omdat je heel sniekie bewoog! En HAP!
Ik dacht nou dat ik als katerman ofer mijn leefe met artrose meer moet fertellen. Wegens dat ik op feesboek ben en een blog heb, dan kunnen anderen daar weer wat aan hebben. Want als je hoort dat je het hebt dan foel je je meteen moeilijk. Maar dat hoeft dus niet.