Dorus is onze rieporrer ofer de lente

de lenteHajoooooooo iedeween.
Hier is hij weer… uwes, tot op de boodem uitsoekende, rieporrer die tot uwes gaatje gaat met het uitsoeke dan saakjes. Deese keer weer een seg het teege Doorie lente ediesie.
Uwes foel en merk het missjien ook al… me lente komp er aan. Oooooooooh einneluk weer warmpte en langer ligt. De ploemetjes steeke hun koppies weer uit de gwont. De foogeltjes fluite. Kortom… de lente is er bijna. Hihihi. Lekker weer op me balkon slaape op MIJ balkonstoel. Lekker buite sgeetjes laate sonner datte hoort Doorieeee, je stink.
Ikke hep wat fjientjes fan me gefjaagt wat hun fan de lente finne. Me tante Zus was ook nog eens erg siekies wees. En alsof dat niet erg genoeg was… haar fjientje oom Binkie was opeens somaar naar reegenbooglant furrtjokke. Sniksnik. Sulle we met se alle naar oom Binkie en mefrauwtante Caren swaaie en segge datte we se misse?
*swaai swaai*

Tante Roos

Ik begin met me tante Roos. Sei woon bij mefrauwtante Sandra.
Tante Roos:
Ik Roos heb zin in de lente, lekker ‘buiten’ zitten (op de krabpaal voor het open raam waar een hor in zit) en lentelucht snuffelen.
En ik wil zon, heeeel veeeeel zon want dan is het zo lekker warm achter het glas.

Me tante Zus

Lieve Doorie,

Mjaaaauwie hier is jou tante Zus.(hajoooooooooo) Loes zegt dat jij graag iets wil weten over de lente en ook over toen ik ziek was. Wooowie, ik was naar buiten geslopen. Maar het was brrrrr kkkoud buiten. Ik heb keihard Mjaaaaaaaauwie geroepen maar mijn vrouw hoorde niks. Toen ben ik voor het raam gaan staan roepen net zolang tot mijn vrouw mij zag. En ik was ook nog verdrietig wegens Binkie. Toen ben ik ziek geworden en ik had stomme koorts. Ik wil nooit meer ziek zijn Dorus, ik doe veel liever ravotten. (ikke ook!! Ssst teege mamsie)
In de lente mag ik weer op het balkon. Misschien ga ik dan weer over de reeling naar de buren hi hi. Maar niks tegen mijn vrouw zeggen want die krijgt de bibbers. (Weukkkkk… ikke doe dan mee. Nies teege Mamsie segge hoor) en ik ga vogels loeren samen met Oopa. Van hem kan ik nog veel leren Dorus. Hi hi dat denkt hij zelf! Niet dus. Loes en ik moeten zorgen dat hij niet van het balkon waait. Dus Ik hoop dat de lente lekker warm is en dat we geen harde woei woei krijgen. Als poes vind ik het ook fijn om lekker te zonnen en ik wil dromen van Binkie want hij blijft voor altijd mijn vriendje. (en hij ijf altijt me oom Binkie)
Tante Zus

de lenteKhumba

We gaan fjoluk door met fjientje Khumba

????????????????
De lente is coming to town!!!

Nou van mij mag de lente gister al beginnen hoor!! Jaaa ik ben dol op de lente!! En vooral het lentezonnetje, ik kan daar uren in liggen. Maar helaas, als stadswacht betekent lente extra werk!! Jaaa meer mensen in mijn stad en in mijn parken. En de leeuwen komen uit hun winterslaap!! Maar geen zorgen hoor, alles onder controle natuurlijk.
Alles is in de lente leuker. De vogeltjes fluiten, bloemetjes springen uit de grond, overal lekkere geurtjes en mooie meisjes. Jaaaaa want lente betekent ook lentekriebels krijgen!! Nou die kriebels heb ik wel, maak me gek, zoveel kriebels. Dus jaaaa laat de lente maar beginnen hoor. En de dagen worden dan ook langer dus krijg ik meer koekjes.
Want beste lezers, zonder koekjes geen lente.

Pippie en Dottepopje

We gaan ferder met me tokkiedinnen Pippie en Dottepopje;
Dotjeeeeeee toktoktok kom eens snel….we hebben toooooktoktoktok een berichtje van ons vriendje!!!!!
Ons vriendje, de mooie knappe pantersiemees Dorus???? Toooktoktok(hihihihi ikke ben eg een knappe fent he? )
Snel Pippie vertel wat hij toktoktokt!!
Hij vraagt “wat finne juwwie erfan datte de lente er weer aankomp”?
Nou Dotje, toooktoktoktok we zullen hem eens terug gaan tokkelen wat wij ervan vinden hé?
Dat is toktoktooookkkk goed Pippie!!!!
Wij vinden het zooooo fijn dat de lente weer komt!!! Wij tooktoktok merken het s’morgens al dat het eerder licht wordt en s’avonds later donker. Toooktoktoktoktok het worden weer langere dagen dus dat betekend voor ons dat we langer in onze ren kunnen rond toktokkelen.
Met onze poten en snavel wroeten in de aarde op zoek naar lekkere beestjes tooooktoktoktok.
En als de zon schijnt in de aarde een gat maken om lekker in te liggen zonnebaden!!!
Zooooooo tokkel!!!!
We worden er heel vrolijk van en fladderen, rennen en tokkelen erop los!!!!
Tooktoktoktoktok lente, lente, tooooktoktoktok

De tokkeltjes van Pippie en Dotje

Keefer

De laase is me Poomsie Keefer

Heeeeee lieve grotenjongens siejemees die oojk zwarte panter en sterrieporter is, je meel was zomaar ferkeerd teregt gekomen!, daarom had ik nog geen letters terug gestuurd, maar nu wel!, ik find de lente FANTASTIES!!!, ik hoop dattie snel komt, en dat er dan allemaal fogels en flinders zijn, en veel zon, daar hau ik van!, en natuurlijk ga ik dan weer muziek maken, dat doe ik altijd, maar in de lente heb ik ekstra veel inspieraazie en dan komponeer ik wel voor een week muziek!!, heeeeeeeel veel lieve kopjes en frietjes met maajonesse van je poomsie!(waar sijn me bittewe balle?)

de lenteMijn leefe

Nau nau nau… wat praggig awwemaal he?
Ikke sat foorige week te huile foor de deur. Dat ik naar buite wauw. Wis ik feel dat hut kauwt was en dat hut reegende!! Ikke bleef maar huile en toen deed frauw de deur oope. Sat se… wat benne tog een furrfeelende kat!! NAUFANMEJA!! Ik ben Doorie. De wiefste kat ter weerelt!! Ik stak me koppie naar buite en sag dat het regende. Ik wau weer naar binne gaan. Duwt se me gewoon naar buite!! Met haar poot!! Dat is tog puure dieremishandeling? Sooooo kauwt. Ikke wagte tot se naar binne ging en toen sloop ik weer de warmte in. Hihihihi. Kweeg ik te hoore dat ik een sukkel was.

Res mij nog uwes een kwiptiese ommesgrijffing te geefe foor me follegenne innefjoew. Let op… het wor een tweeluik innefjoew. Dat hauwt in dat ik eers het slagoffer aan hut woort laat en twee weeke laater de daderin!! Hij hep las fan een stolker!!

Dit was hut foor deese keer.
Ik sluit af met een dikke koes
Foor mij MammaLoes
Toedeledokie,
Dorus

Japie over: kat en muis

kat en muisDaar zit ik dan. In dat hermetisch afgesloten bakkie waar ik wel in kan draaien, maar verder geen kant op kan. Door de tralies heen ziet de wereld er blokkerig uit. Het bakkie staat op de mat bij de voordeur. Vanaf hier heb ik zicht op de keuken en de trap. ‘We gaan zo weg’, zei Mo naar wat het lijkt een eeuwigheid geleden. De smaak van de extra kipsnackjes die ik als beloning kreeg, is allang verdwenen.

Verveeld kijk ik maar wat om me heen. Wat moet ik anders? Mijn broer sprint de trap af. Katzijdank is hij niet gesmolten onder dat dikke dekbed. ‘Hey, Foppe’, begin ik, maar het moment is voorbij voor ik er erg in heb. In een flits zie ik tante Cato in tegenovergestelde richting gaan. ‘Nu even niet’, snauwt ze. Typisch mijn tante. Even later komt ons mens er achter aan, met zo’n zelfde bakkie als waar ik in zit bungelend aan haar hand. Ik heb werkelijk waar geen idee wat hier gaande is.

Woonkamer

Daar is tante Cato weer. Met Mo hijgend in haar kielzog. Dit tafereel herhaalt zich. Keer op keer. Trap op, trap af en weer terug. ‘Kom jongens’, hoor ik ons mens zeggen, ‘we gaan met z’n allen. We zijn zo weer terug en dan krijgen jullie wat lekkers.’ Langzaam begint het me kat en muiste dagen. We hebben een familie-uitje. Mijn broer en tante gaan mee voor mijn Algemene Poezen Keuring. Het wordt tijd dat ze opschieten, want ik heb het wel een beetje gehad in dit bakkie.
De eerstvolgende keer dat ik Foppe zie, hou ik hem halt. ‘Kun je niet gewoon bij me komen zitten’, vraag ik hem. ‘Ik zit hier al uren en begin het een beetje zat te worden.’ ‘Nee joh’, meowt hij met een knipoog, ‘dit hoort er bij als je naar witjas moet. Wij vragen toch niet om die APK? Laat Mo ook maar even zwoegen.’
Dat wekt mijn interesse. Ik ga er eens goed voor zitten. Ik pers mijn neus door de tralies om maar niets van het spektakel te missen. Jammer dat ik niet kan zien hoe het er in de woonkamer aan toe gaat. De geluiden helpen om beeld te krijgen bij het spelletje dat Foppe speelt. Stoelen worden verschoven. De tafel gaat van zijn plek. De stoelen gaan naar de andere kant van de kamer. De tafel gaat terug. ‘Nee, niet onder de bank, Foppe!’, smeekt ons mens. Maar het is al te laat. Zelf heb ik er de nodige keren onder klem gezeten. Mijn broer kan dan wel slanker zijn dan ik, zelfs hij kan er niet eigenpotig onder vandaan. Het logge gevaarte is nauwelijks van zijn plek te krijgen.
Een halfuur later zakt Mo, met wangen in de kleur van overrijpe tomaten, neer op de onderste tree. Haar eerst nog fatsoenlijke kapsel hangt in natte sliertjes langs haar gezicht. Foppe zit ineen gedoken in het blauwe bakkie dat gebroederlijk naast me staat. Van zijn stoerdoenerij is niks meer over. Van mij mogen we weg. Des te eerder is die APK achter de rug. ‘Alleen je tante nog, Japie’, verzucht Mo. Vanuit mijn ooghoek zie ik een grijze bontjas onder de keukenkastjes vandaan kruipen. Tante Cato kijkt om zich heen, twijfelt een moment en maakt dan een cruciale fout. Ze trekt een sprint en slaat haaks de hoek om om de trap op te sjesen. Nietsvermoedend loopt ze regelrecht in het hol van de leeuw.

Deurtje

Mo, die daar zit bij te komen van de workout met Foppe, maakt een snoekduik. Tante Cato gilt alsof haar leven er van af hangt. Met poten die alle kanten op maaien houdt ons mens haar in de houtgreep. Ze propt mijn tante in een gereedstaand bakkie, maar net voor ze het deurtje in het slot kan draaien, ziet Cato haar kans schoon. Dat er zoveel oerkracht in mijn poezelige tante zit, had ik niet verwacht. Ik zou er spontaan bang van worden. Ze beukt het traliewerk opzij en weg is ze. Het kon wel eens lange zit worden.

Koppie van Japie

Pssst
Het lijkt er op dat Cupido mijn wensen heeft verhoord. Er zit een Valentina bij de reacties die ik meer dan leuk vind. Ze is alleen een beetje ‘hard to get’. Wordt vervolgd.

Psssssst
Wij zijn stiller dan jullie van ons gewend zijn. Dat is omdat we minder schermtijd van Mo hebben gekregen. Ze is druk met andere dingen en dan wil ze de schermpjes niet voor ons aanzetten. Zo flauw.

Kever heeft een mening over toen en nu

toen en nuNatuurlijk weet ik dat er voor mij andere katten hier in huis hebben gewoond, er hangen footoos van ze aan de muur en er staan ook nog spulletjes die van hun zijn geweest, maar ik wist het meteen al toen ik hier voor het eerst binnenkwam omdat ik het rook, mensen kunnen dat niet maar katten ruiken alles!, ik kon fooral Bolle nog goed ruiken, aan zijn krabplankjes en zijn veren en op de plekken waar hij vaak lag, hij rook lief en dapper, en dat was hij ook zeggen mijn mensen, ik foelde dat het een katerman was om respekt voor te hebben dus dat had ik ook, maar ik foelde ook dat ik niet bang hoefde te zijn.

In het huis

Popje, Molly en GroteBeer kon ik ook nog een beetje ruiken, fooral daar waar ze altijd kopjes gaven, zo wist ik dat ik mijn mensen kon fertrauwen, ik ging wel meteen zelf oferal krabben hoor want nau woon ik hier!, ik krabte op presies deselfse plekken als Pop folgens mijn mensen, aan de bank, de floerbedekking en de zwarte dingen waar muziek uit komt (een gefoelig PUNT voor mijn man), maar eigenlijk oferal waar ik net sta of zit of lig, soms zelfs aan de muur, ik schrijf oferal KEVER IS HIER!

In de tuin

Toen ik de tuin in mocht moest ik er aan wennen, ik rook zoooooveel ferschillende geuren en hoorde zoveel freemde geluiden en zag allemaal dieren en planten die ik nog nooit had gezien, alles was nieuw voor me, ik rook dat Popje, Beer, Molly en Bolle hier vaak hadden gelopen en hadden gekrabt en ook naar de weecee waren gegaan, zelf ging ik toen nog altijd op mijn bak, die staat binnen, maar na een tijdje ging ik op dezelfde plekken naar de toen en nuweecee als waar de anderen dat deden, ook als het reegent of er zijn van die witte flokken, dat vind ik helemaal geen PUNT.

Nu ben ik elke dag in mijn tuin, ik tsjek of alles in orde is, ik ren over mijn gras, ik tetter tegen Mikkie en ik lig op mijn stoel, ik kijk naar de vogels en probeer te fliegen, en ik ga buiten dus naar de weecee, forig jaar zagen mijn mensen dat ik naast de grafjes ging zitten en een plasje deed, ze moesten een beetje lachen, maar een paar weken later zagen ze dat ik naast de grafjes ging zitten om te poepsen, mijn man zei iets van Nau ja Keef!, een paar dagen later schopte ik steentjes die om het grafje heen lagen omfer om een gat te grafen, en nu is het mijn vaste PUNT om te poepsen.

Het leefen

Ik foel dat de grafjes belangrijk zijn in de tuin, een biesonder PUNT, dus ik wil ze markeren en zorgen dat er geen andere dieren kunnen komen, mijn mensen vonden het eerst een beetje moeilijk, maar toen zei mijn vrouw dat het eigenlijk juist wel mooi is, dat het een teeken is dat het leefen door gaat, met Pop, Beer, Mol en Bol die er altijd bij blijfen, en met Tuinkater Kever die de tuin bewaakt en netjes haudt, en Tuinkater Kever dat ben ik!!

En ik blijf doorgaan met tetteren voor vreede!!

Bram ofer de wasmand

wasmandLieve allemaal, vandaag heb ik een dutplek test. Dat is anders dan een snektest. Nou mag ik niet eete en me bek volproppen. Nee dees test is anders. Een dutplek test is ook anders dan een slaapplek test. Het verschil tussen dees twee is best groot. Bij dutten doe je je oog maar eefe dicht. Misschien tien mienuute of zelf vijftien mienuute maar niet zo heel lang. Bij slapen doe je je oog dicht en dan ben je uure in dromenland. Sommige katers en poese kunnen de hele dag slapen. Ik ook soms.

Zolder

Op de zolder waar mijn vrouw eerst woonde is een wasmand gekomen. Ik zag het toen ik naar boven liep om ergens te gaan dutten. Natuurlijk ben ik dan nieuwsgierig en dan moet ik van mezelf er heen.
Ik weet wat een wasmand is door dat mijn vrouw dit heeft verteld. Ik leer best veel van haar. Ze legt altijd uit wat iets is omdat ik overal bij wil zijn. Dat heb je als samen woont dan deel je bijna alles. Toen ik boven stond moest ik gewoon naar de wasmand lopen. Ik wilde alles weten. Hoe ruikt het en welke kleur is het. Zit er iets in of toch ook weer niet. Pas ik er makkelijk in of is de wasmand te klein. Dees vragen komen altijd in mijn kop wanneer ik iets nieuws zie.

wasmandWasmand

Tijdens dat ik naar de wasmand liep kwam er ineens een gaap. Zomaar. Het kwam onverwacht en ik foelde van binnen dat ik klaar ben voor de duttest. Ik smakte heel even met mijn bek na de gaap. Dat gebeurt wel vaker.
Bij de wasmand aangekomen zie ik dat het groot genoeg is voor mij, Mila en Toby. We kunnen er met z’n allen in. En de kleur is groen. Anders groen. Het is geen gras groen maar wel een groensoort alleen weet ik dees naam niet. Mijn kop moest meteen eefe ruiken. Mijn neus snofte aan de rand van de wasmand en ik rook bijna niks. Een lichte geur van bloeme kwam nog in mij neus. Ik moest ervan niezen.

Knuffels

Toen ging ik eefe denke in mijn kop. Nou Brammie, wat wil je hier mee doen. Ga je erin of niet? En toen kwam er weer een gaap naar boven met een smak erachteraan. Mijn billen gingen bijna vanzelf HOP zo de mand in. Mijn kop kreeg niet eens de kans om te denke. Mijn lijf was al een beetje moe en die wilde al dutten. Soms denk ik eerlijk waar dat mijn kop en lijf niet samen zijn zoals nu. Of mijn lijf is gewoon sneller dan mijn kop. Dus ik zat daar in de mand te kijken en te gapen. Is dit het dacht ik bij mezelf. Het foelt een beetje hard onder mijn billen maar ook wel wat warm.
wasmandZo zat ik een paar mienuute te denke en te foele. Wat gaan we doen Brammie vroeg ik mezelf af. Ik hoorde voetstappen op de trap naar de zolder komen. Het is mijn vrouw die op bezoek is! Die zag ik al meteen dat ik klaar was voor een dut maar eerst moest ik uit de wasmand om met haar eefe te kletsen en te kriebelen.
Natuurlijk werd ik opgepakt, half gewurgd en plat gekust met de woordjes Oh mijn lief manneke, knappe jongen wat heb ik je gemist. Ik jou ook hoor maar laat me nou maar weer op de grond. Kijk vrouw, een wasmand en ik stond op het punt om daarin te gaan liggen. Mijn vrouw snapte dat ik erin wilde omdat ik terug liep naar de wasmand. Ik zie het knul, je wilt een warme dutplek. Ze deed wat was in de wasmand en pakte mij op. Ze zette mij na een kus (alweer) op de was in de wasmand. Zo hee, dat is lekker zacht.
Ik foel weer een gaap en ik kan hem niet tegen houden. Ik smakte weer na en besloot meteen om maar te gaan liggen. Het duurde niet lang voordat mijn dut overging in een slaap. Zeker nadat mijn vrouw mij nog eefe had gekriebeld toen ik net lag.

De uitslag

Mijn dutplek test uitslag. Nou ik kan je mauwen dat het een super plek is wanneer er was in ligt. De mand zelf is groot genoeg. Zonder was kon het ook wel maar dat ligt niet zo zacht. Allebei zijn warm. Dus met en zonder was maakt geen verschil in warmte. Het helpt als je een mens hebt die je eefe kriebelt en wat woordjes zegt. Niet zoals mijn vrouw mij half wurgt en me plat kust. Gewoon subtiel, dat betekend heel zachtjes. Soms vind ik het fijn hoor dat zo knuffelt maar niet als ik wil dutten, dan moet alles zacht zijn. De dutplek geef ik een sijfer van één tot tien. Één is slecht en tien is kei goed. Van mij krijgt het een acht! Wegens dat mijn vrouw mij zo knuffelt. Ik wens jullie allemaal een fijn wiekent.

Waarom ik aan de flieberpil ben

flieberpilEefe opletten, iedereen. Als je een snek krijgt, zo helemaal opeens, en je denkt wat lekker, dan moet je dus opletten. Wegens dat er een flieberpil in kan zitten. Dat heb ik nou.

Oorzalf

Het begon ermee dat ik eerst oorzalf kreeg om beter te eete.
Ik fond het een beetje gek dat gefriemel aan mijn oor maar ja, ik kon weer eete. Na een poosje lukte het minder goed.
Toen kwam er weer oorzalf en ik heb er eerlijk over ferteld, hoe sloom ik er toen van werd. Ook al at ik toen wel weer meer.
Dus oorzalf, dat hoefde niet meer.

Snek

En toen op een dag, zomaar op een middag, kwam mijn vrouw met een snek aanzetten. Zo’n zachte met kip. En ze had het al in stukjes gemaakt, dat was voor het supergemakkelijk eete door deze katerman. Een lief woordje erbij, wat aaien en toen at Bertje alles op.

Daarna wist ik het: er zat iets in die snek.
Een flieberpil, dat is geen hele pil maar een stukje ervan.

Eete

Ik foelde onrust wegens dat er iets in mijn lichaam gebeurde. Dus ik miauwen. En naar mijn vrouw, van wat heb ik, wat gebeurt er. Ze legde het uit dus ik snapte het wel maar eerlijk waar, een fijn gefoel was het niet.
Later op de dag kon ik weer eete en de dag erna ook.
De tweede snek met iets erin kwam ook met woordjes en knuffels dus die at ik ook. Maar als er nog een keer weer een snek komt, nou dan weet ik het niet.

Eete is belangrijk.
Sneks eet ik.
Lekker afondeete lust ik ook.

Maar die pillies, die hoef ik eigenlijk niet. Mijn vrouw heeft weer de dokter gebeld en ofer mijn eten verteld. Dus misschien komt er wat anders. Of niks, want mager ben ik niet en dat is toch poosietief, zo zie ik dat.