Minnie ofer het knalfeest van haar verjaardag

verjaardagMiauw. Acht donkers geleden was mijn furrjaardag. Of verhaardag, dat mauwde laatst ook iemand hihi. De dag begon met Frau die foor me zong. Nou so froeg al pff vond het heel lief van haar hoor. Maar deed tog wel echt ff mijn pootjes foor mijn oren. Ze ahum zong: Minnie die is jarig mauw mauw mauw Minnie die is 10 mauw mauw mauw.
Daarna gingen we naar beneden en kreeg ik snekkies. Een paar ekstra fanweege de speciale dag. Toen ging Frau de deur uit om brokjes te furrdienen. Eerst ging ik fensterbank controle doen. Toen dat klaar was ging ik naar de MinKeef. Ik drukte met mijn pootje op het knopje fan de kompjuuter kast. Sttt hoor Frau weet niet dat ik weet hoe dit moet.

verjaardagEgt jaarig

Eerst las ik allemaal feliesietatie miauwtjes. So leuk is dat om te leese. Dan foel je je pas egt jaarig hoor! Dusse ging ik eerst terug reageere. Gelukkig had ik al wat brokjes gegeete en wat water gedronken. Want ikke kan niet blind tiepe. Frau kan dat wel. Dat is datte je niet naar de letters hoeft te kijke en tog dingen op kan sgrijfe. Ikke doe dus met mijn pootje letter foor letter.
Toen ik alle reaksies teruggemauwd had ging ik een meel maken. Naar al mijn poesefriendjes. Er stond in: Ikke fier mijn purrday fanmiddag in de MinKeef. Partie! Koome jullie allemaal? Poot, Minnie.

Ikke drukte op furrsende en daarna drukte ik met mijn pootje de kompjuuter uit.

Het feest

Snel dribbelde ik naar de keuken. Ik klom op het aanregt en na een beetje froeten kreeg ik het deurtje oope waar de sneks liggen. Ikke trok er met mijn bekje een paar zakjes uit. Met kipsmaak, met kaastoktok en met fis smaak. Ook pakte ik het zakje met wiew. Ketnipwijn zou het besoek meeneeme dus dat was al geregeld.
Ik sleepte alles mee naar de MinKeef en legde het daar neer. Daarna ging ik nog eefe liggen tsjillen in mijn mandje. En meself ook nog een beetje wassen. Want wilde er wel mooi en schoon uit zien op mijn feestje. Was net klaar met mijn agterpoot toen ik toet toet hoorde. Ah dat is Doories auto. Oh en ook nog een kattetaxi. Miauw daar sijn de feestgangers!
Cem en Chris hadden hun allermooiste smoking aangetrokken. Zelfs Japie had zijn wilde manen netjes weten te krijgen. Oopaa krijsde KEIVET FEESSIE. Gijsje had bitterballen gemaakt folgens het geheime recept fan Muzette. Miauw ikke ging haar meteen de erfraajer wijse zodat ze ze kon frituure. Pasa had ketnipwijn mee waar Loes likkebaardend naar zat te kijken. Lucky ontpopte sig tot feestdiejee. Pootje naar links mauw mauw Pootje naar rechts mauw mauw. En daar gingen we hoor fan de ene kant van de kaamer naar de andere kant en weer terug.
Dropje en Molly gingen mij helpen met het oope maken van de snek zakjes. De bakjes met water moesten natuurlijk ook gefuld blijfe. Ikke dagt eerst nog hoe gaan we dat doen. Binti mauwde spring maar in de wasbak met het bakje in je bek. Dus dat deed ik. Toen mauwde Zooka doe nou je pootje onder die hendel en zet ff flink kragt omhoog. Ohhh er komt waater uit de kraan! Datte is slim bedagt!
Khumba blafte ikke ga onder de wasbak staan want ik ben groot. Dan kan je zo op mijn rug en dan daarna zonder te morsen op de grond koome. Wat een tiemwork! Wel wou hij daarna 5 koekjes hihi. Keef tetterde ik weet waar tweebeners hun koekjes bewaare. Dus die ging dat ff snel halen. Toen hij terug kwam met de koekjes froeg hij of hij in de fensterbank mogt. Eh miauw ja tuurlijk mag dat. Suuper tetterde hij. Hij sprong in de fensterbank en ging spiraal speele met dat ding wat jaloesie heet en Frau foor het raam heeft hangen.

Suuper gaaf

Jiekie, Tino, Noa en Tommy waren ondertussen op de buuroostoel fan Frau geklommen. Miauw miauw kijk wij doen thuis brokjes furdienen. Toen bedachten ze dat de stoel fast ook rond kon draaien. Dat leek bijna te lukken. Tot BAM! De stoel fiel om. De kleintjes waaren eerst wel wat geschrokken maar al snel zat iedereen te miauwen van het lachen. verjaardagRondje ketnipwijn foor iedereen! Oh enne mauwde ik er isse ook 0,0 ketnipwijn hoor foor diertjes die nog moeten rijden.
Het was egt een suuper gaaf feestje. Je wordt ook maar een keer 10 he. Miauw! Iedereen ging me suuper goed helpen met opruimen. Alleen de stoel kregen we niet meer omhoog. Nadat ikke iedereen had uitgeswaaid met mijn pootje en een BFO (Brokje Foor Onderweg) had meegegeven ging ik terug naar de MinKeef. Ging tog probeerde of ikke die stoel niet omhoog kon krijgen. Was er net een manier foor aan het bedenken toen Frau thuis kwam. Furrjaardagskatje van me kom eens. Dan krijg je een lekker feestaafondmaal. Miauw mauwde ik. Ikke ben in de MinKeef. Toen Frau zag hoe de stoel lag moest ze lachen. Nou Minnie folgens mij heb jij een wild feestje gegeven? Ze zette de stoel weer rechtop en saame gingen we naar de keuken waar ik mijn lekkers kreeg.

Miauw dit was het weer foor deese keer. Enne allemaal tetteren foor freede!

Poot, Minnie

Kever heeft een mening over pluisen

pluisenEerst wil ik al mijn vrienden die het noodig hebben heeeeeeel veel beeterderschap wensen!, ik hoop dat ze zich gouw weer helemaal fijn en gesond foelen!

Verstoppen

Toen ik in het asiel kwam had ik helemaal niks: geen naam, geen mensen en geen flees op mijn botjes, ik was zo bang en in de war dat ik ook niet kon fertellen wie ik was, want ik ben natuurlijk wel altijd iemand geweest!, in het asiel ferstopte ik me alleen maar en durfde pas onder de kooien vandaan te komen als het donker en stil was, dan at ik snel wat en ging naar de weecee en ferstopte me weer.

Triftraf

Toen mijn mensen me uit het asiel kwamen ophalen had ik drie dingen bij me: een deekentje, een balletje en de brokjes die ik in het asiel at, die brokjes zijn allang op, dat snappen jullie wel, het balletje is kwijt maar het deekentje heb ik nog steeds, het lag eerst op mijn schaapje, en nu ligt het al heel lang op de rand van mijn mandje, en elke dag triftraf ik erop, ik wieg heen en weer en doe stamp, stamp, stamp, stamp met mijn voorpoten.

pluisenPluisen

Een tijdje geleden zag mijn vrouw ineens allemaal pluisen naast mijn mandje liggen, ze haalde ze weg maar elke dag lagen er weer nieuwe pluisen, ze snapte er niks van, totdat ze mijn deekentje in de was wilde doen, ze pakte het uit mijn mand en er kwamen allemaal pluisen vanaf en zelfs kleine stukjes, mijn deekentje is kapoo aan het gaan!, als het zo doorgaat zijn er straks alleen nog een heleboel kleine losse pluisen maar geen deekentje meer.

Fertrauwen

Mijn vrouw heeft het mijn deekentje maar terug gelegd in mijn mand, ik mag er net zolang op triftraffen tot het niet meer kan en dan gooien we het weg, dat vind ik niet erg hoor, pluisenwant ik heb nau heeeeeel veel fijne deekentjes om op te triftraffen, en als die kapoo gaan krijg ik weer nieuwe, daar fertrauw ik op, mijn deekentje van het asiel hoort bij het ferleeden, maar zelf ben ik in het NU, bij mijn mensen en mijn vrienden, bij mijn tuin en bij Mikkie, ik heb mijn toeter en mijn kouwstiks, ik ben Kever!!, en van mijn ferleeden, toen ik helemaal bang en alleen was, zonder mensen en zonder huis en zonder flees op mijn botjes, zijn alleen nog maar een paar pluisen over, en die kan ik zo pffftt… wegblaasen.

En ik tetter gewoon door voor vreede!!!

Lucky ofer zijn naam en andere namen

naamLieve allemaal, hier ben ik dan voor de eerste keer op de zondag. Ik heb nu ineens ook bedacht dat ik dan de volgende keer jarig ben als mijn blog komt. Dat is wel extra speciaal natuurlijk omdat het precies op die dag is. Willen jullie allemaal met de pootjes draaien en mee duimen voor Bert en zijn vrouw dat hij snel opknapt? En ook aan alle andere beestjes denken die zich niet zo lekker voelen en extra steun kunnen gebruiken? Als we dat allemaal samen doen, dan komt het vast helemaal goed.
Deze keer wil ik het over namen hebben en ik heb goed nieuws, eigenlijk is het een soort vervolg op mijn avontuur met Dubbelganger maar het verhaal wordt wel iedere keer een beetje spannender, tenminste dat vind ik dan zelf toch. Nu ben ik dus volgens mijn vrouw een held op kattensokken dus ik vind het snel spannend maar het was vooral ook heel bijzonder.

Een naam

Als kat, maar ook als mens of ander dier heb je een naam. Dat is reuze handig want als ze je naam noemen weet je dat ze het tegen jou hebben en iets tegen je willen vertellen. Nu hebben niet alleen mensen en dieren een naam, maar ook de straat hier heeft een naam.
Eerst dacht ik dus: waar is dat nu weer voor nodig want je hoeft de straat toch niet te roepen als er bijvoorbeeld wat lekkers te eten is of wanneer je binnen moet komen. Dat naamwerkt daar natuurlijk helemaal niet bij! Maar mijn mensen hebben me uitgelegd dat de straat een naam heeft en ons huis een nummer zodat de post (of visite) ons makkelijk kunnen vinden. Dat eerste vind ik wel erg belangrijk want stel dat de postmeneer of -mevrouw een pakketje met die pootjes erop komt brengen voor ons…dan moeten ze ons wel kunnen vinden natuurlijk want zulke pakjes krijgen we altijd graag!
Wij wonen in een huis met twee cijfers op de deur. We hebben ook een speciaal bordje met onze namen en die van onze mensen erop. Dat is handig want dan weet de post ook zeker dat wij er wonen en komen brieven en kaarten ook bij ons in de bus. Wij hebben twee dezelfde cijfers achter elkaar maar ach, dat is verder voor ons katten niet zo spannend. Andere huizen hebben een ander nummer en daarover wil ik wel wat vertellen. Niet over dat nummer maar meer over de bewoners die er zijn. En dan bedoel ik die op vier pootjes.

Dubbelganger

Drie huizen voor ons nummer woont namelijk mijn Dubbelganger, daar heb ik gisteren ontdekt. Ik mocht mee naar buiten met mijn vrouw maar omdat ik dus die enorme held op kattensokken ben, stak ik voorzichtig eerst mijn kop om de deur om te kijken of er niet iemand ineens aankwam of dat er misschien soortgenootjes in de tuin zaten. Dat is de laatste dagen namelijk nog al eens het geval en held dat ik ben, dan keer ik om en ren snel naar binnen hoor. Daar zit Molly en dat is veiliger dan buiten blijven. Je kunt het misschien al raden: Dubbelganger zat in de tuin. Hij rende net zo hard als ik maar toen zag mijn vrouw zijn vrouw. En nu weet ze hoe hij heet: Hannes. Dus vanaf nu noemen we hem ook gewoon zo. Het is nog steeds alsof ik in de spiegel kijk als ik hem zie. Zouden jullie niet denken dat het voor hem ook zo voelt?
Ik heb al eens eerder verteld dat er nogal wat katten hier in de buurt wonen. Met allerlei verschillende vachtjes dus maar ik begin nu toch echt te denken dat rood of rood met wit erg populair is. Let wel: dat is natuurlijk ook een mooie kleur want die heb ik immers ook! Niet om op te scheppen, maar rood met wit mag er wel zijn toch? Hoewel ik op de foto meer op een zebra lijk trouwens, zei mijn man.

naamKatermans

Naast Hannes woont een kleine, lichtrode katermans. Die is nieuw, zeg maar de New Cat on the Block. Zo noemt Molly hem want zij kan Engelands. Dit is een heel nieuwsgierige en het moet niet gekker worden want deze week stond meneertje kater in onze gang. Ja, heus binnen want hij wilde daar snuffelen en een aai vond hij ook leuk. Nou van me ja zeg…echt bij ons in huis.

Enne… wat denken jullie? Twee nummers de andere kant op woont ook nog een rode kater. Het wordt stilaan wat rood voor mijn oogjes…hoewel er ook aardig wat zwarte en zwart witte modelletjes wonen maar dat zijn dus allemaal poezendames. Zou wat voor Oopa zijn. Oopa Floris? Kunt u misschien eens die lichtrode leren dat wij hier wonen en hij niet? Denk dat hij vriendjes wil worden maar dat vind ik best wel een beetje eng. Niet zo raar doen zegt mijn vrouw dan, want je bent groter en je hoeft niet bang van hem te zijn want hij wil andere poezels ontmoeten. Maar ik weet het allemaal zo net nog niet wat ik ervan moet denken. Daar moet ik echt nog even over nadenken.
Wat ik wel weet: ik denk dat ik de gemeente ga vragen om een ander straatnaambord. Zoiets als De Rode Katermans straat, dat lijkt me wel zeer toepasselijk voor hier. En andere kleur poezels mogen hier uiteraard ook wonen hoor. Wat denken jullie daarvan? Zou de post ons dan nog kunnen vinden als we pakketjes met lekkers krijgen als de straat ineens anders heet? Het nummer laten we maar beter hetzelfde denk ik zo.

Knuffels van Lucky

Bram over toen hij een ferassing kreeg

ferassing Lieve allemaal, eefe een updeet over hoe het nu gaat. Vorige week deed mijn lijf anders dan dat mijn kop dat wilde en toen moest ik ineens naar de witte jas. Dat was een afontuur op zichzelf want ik vond er niks aan.

Goeie les

De konluusie is dat ik een hartruis heb en dat ik gewoon niet zo gek moet doen. Als je seeniejoor bent, ben je ook geen kitten meer. Je lijf ook niet ook al denkt je kop zo. Dat is een goeie les geweest. Nou moet ik wel rustig aandoen anders moet ik terug naar de witte jas en dat zie ik niet zo zitten.

Grote doos

Het is tijd om te leren wat nou seeniejoor precies inhoudt maar dat is voor een volgende blog. Vandaag wil ik graag iedereen bedanken voor de liefe woordjes en dat jullie aan me dachten. In het biesonder kreeg ik een hele grote doos van mijn vriend Kever. Mijn vrouw kreeg hem dus ik wist van niks en toen ineens kwam mijn vrouw aan met een doos.

Ik lag op de stoel te dutten toen de deur open ging en mijn vrouw op bezoek kwam. Dat is vaker zo dat mijn vrouw gewoon op bezoek komt. Meestal krijg meteen kusjes op mijn kop geplant maar dit keer niet. Ze begroette mij en zei ‘kijk eens kereltje, van je vriend Kever’. Eerst moest ik eefe gaape hoor want ik lag lekker warm in de zonnestraal op de stoel.
Toen mijn oog echt open was zag ik dat mijn vrouw een doos bij had. Ik snoof meteen aan de doos en toen wist ik, heeee dit is een bekende geur, het is van Kever en nog iets meer!
Toen hield mijn vrouw iets voor mijn neus. Het is een wiewvis. Dat is dus dat andere wat ik nog meer rook. Mijn vrouw zette de doos op tafel neer. Ik rekte me helemaal uit op de stoel en sprong daarna op de tafel. Daarna moest ik meteen in de doos kijken met mijn kop. Maar ook met mijn poten. Ik wilde presies weten wat er in de doos zit.

In de doos

Wauw er zijn heel veel speeltjes en balletjes en sneks! Er zit een geel pluizig balletje in en een balletje waar een geluidje uit komt. Oh en er is een muis! Een grote grijze muis. Nu dat ik niet zo veel mag spelen van de dokter, heb ik de muis aan Toby gegeven. Hij is er kei blij mee en neemt de muis in zijn bek mee alsof hij hem zelf gefange heeft. Hoe koel is dat?!
Zelf heb ik eefe tegen de gele bal aangetikt om te zien hoe die rolt. Dat was maar heel eefe want mijn manspersoon zag dat ik nog meer wilde tikken en toen zei hij al meteen, ‘rustig aan Bram’. Daarna kwam Mila ook kijken naar alle spullen in de doos. Die wilde ook weten wat er allemaal in zat.

Speeltjes

Naast dat er kei veel speeltjes in de doos waren lag de bodem van de doos helemaal vol met allemaal lekkers. Allemaal in kipsmaak lekkers. Er was een rond blikje met vleesstukjes met saus in kipsmaak en er was een zakje soup in kipsmaak en nog veel meer lekkers in kipsmaak. Zo was er ook een blauwe zak met catisfactions sneks in kipsmaak! Die vind ik kei lekker en die kraken zo lekker in je bek. Ik deed de zak met sneks kopjes geven toen Ooma dees vast had want hier wilde ik er wel een paar van. Maar ik wilde ook van het blikje vlees snoepen en van het zakje soup. Ik gaf alles een kopje want ik kreeg enorme trek in lekkers!

Met kip

Van binnen was ik al helemaal blij geworden van dees ferassing en mijn staartje bibberde ekstra toen mijn vrouw vertelde dat ik iets lekkers uit de doos kreeg! Ooo, wat spannend want wat krijg ik? Zijn het de sneks uit de blauwe zak of is het een blikje met vlees en saus? Wacht maar even Bram, dan pak ik een schaaltje zei mijn vrouw. Ik stond op tafel te trappelen en terwijl ik dat deed moest ik ook mauwen omdat ik zo blij was. Ik ben altijd ongeduldig wanneer ik iets lekkers krijg. Zelfs Mila begon te kletsen omdat ze ook iets lekkers wilde.
Een paar tellen later kwamen er twee schaaltjes uit de keuken. Een voor mij en een voor Mila. Het was de soup met kip! Er zitten stukken kipvlees in en super lekkere saus. Dees was zonder spikkeltjes. Maar mijn bek ging meteen op dat bakje met soup af. Smak smak deed mijn bek. Ik wilde alles ineens in mijn bek hebben maar dat kan niet. Ik kan je wel zeggen dat ik de bak zo leeg had en dat ik meer wilde maar dat heb ik niet gekregen.
Een voor een vindt mijn vrouw en dan ook nog eens niet elke dag wegens mijn gewicht en zo. Dat krijg je als je samen woont. Liefe Kevermans, heel erg bedankt voor alles wat je hebt gestuurd. Ik vind het meega lief van jou en je vrouw!

Daarnaast wil ik iedereen kopjes geven voor steun die in de lappenmand is geweest zoals Bertje of voor als je nog steeds in de lappenmand ligt. Fanavond doe ik een ekstra kaarsje voor jullie aan.

Hoe het was bij de klieniek en daarna

kliniekIk zat net in de vensterbank naar buiten te kijken toen opeens mijn vrouw me greep, mij in de reiskorf stopte en we in een taksie gingen. MEWWW riep ik en toch gingen we.

Klieniek

Alweer in een taksie. Alweer naar de dokter. Daar had ik helemaal geen zin in maar mijn gefoel zei eefe doorzetten Bert, de forige keer was je ook gauw thuis.
We kwamen bij mijn eigen dokter in de klieniek. Ze friemelde aan mijn buikhaar, ze zei dat ik was afgevallen en mijn vrouw aaide me zachtjes en praatte tegen me ook al hoorde ik geeneens echt wat ze zei, ik wist dat het liefe woordjes waren en toen zei de dokter opeens: “Hij moet blijven.”
Die hij dat was ik.
Ze droegen me weg in mijn reiskorf, ik wist niet eens waarheen en mijn vrouw had nog gezegd dat ze voor me terug kwam echt waar en dan kwam ze me weer halen en dan gingen we weer samen naar huis echt waar.

Gefoel

Mijn gefoel in de klieniek was  meteen: oferleefe.
Net als toen ik nog op straat moest leefe.
Eete wat je kunt wanneer het er is.
Oplette wat er gebeurt wegens je weet het niet.
Dus ik liet van alles doen ik moest wel.
Dat ze bloet uit me haalden. Dat ze in me kneepe. Dat ze een eggoo maakten en al die dingen meer.
Oferleefe.

Maar er was ook iets dat heel anders was dan toen op straat. Ik was alleen en toch foelde ik dat ik niet echt alleen was, dat al mijn frienden en Loesje bij me waren dat ze eenerzjie stuurden en dat ze wilden dat ik doorging met oferleefe.
Daar werd ik sterk van, echt waar.

Naar huis

Het was al donker toen ik eindelijk naar huis mocht. De dokter had een oppep-pakket gegeven met injekties en van alles, en zodoende kon het nou.

Thuis moest ik de hele tijd rondloope en keihard spinnen. Ik at een groot bord kip. Ik kreeg knuffels. En liefe woordjes. En mijn vrouw zei van Bert ze hebben je buik kaal geschoren.
Dat wist ik al en het is helemaal niet erg, wegens dat je nou goed kunt zien hoe groot en sterk mijn buikspier is.

Ik ga nou mijn best doen met eete en dutjes en beter worden. Hoe het heet wat er met mij was, dat is een misteerie. Maar beter worden dat ga ik gewoon doen.