Alle berichten van Ollie

Waarom ik nog niet slank ben

Folgens mij ben ik al heel lang met de andere laifstail bezig maar ik ben dus nog steeds niet slank. Mijn vrouw zegt dat is haar schuld weeges ze wil niet dat ik honger heb. Dat wil ik ook niet dus het is ook mijn schuld. De dokter had gezegd hij mag 28 gram brokjes per dag en ik at 50 gram en nou heb ik 40 gram zegt mijn vrouw.
Dus het is best veel minder.
Ik heb nou ook dat ik twee brokjesballen heb. Twee! Eentje is genoeg dat was mijn mening maar toen kwam er eentje bij.

Het ging vanzelf dat ik meer ging wegen en ik heb nou ook liefer dat het vanzelf gaat dat ik minder weeg. Dus ik doe langzaam aan Japie meelde dat het ook pootje voor pootje kon en dat fond ik een goed idee dus zo doe ik het.

Wel treen ik nou elke dag. ik wil saame treene want alleen is niks aan. Ik heb nou een flieg die gaat onder de krant zitten en ik kijk dan waar-waar en dan beweegt hij en ik weer kijken en dan pak ik hem. Ik zit dan naast mijn vrouw, zij ligt bij me en dan doen we saame de flieg.
Dus dat is heel spannend alleen het is niet met rennen en ook niet heen en weer over de trap daar word je slank van dat weet ik.
Maar het is wel treene en gezelligheid en ik ben een gefoelige jongen, ik heb saame-zijn nodig dat weet ik nou.
En als het keiheet is kan ik niet treene dat is niet gezond. Wel met de flieg.

Het is ook eerlijk waar zo slanker worden als je allergies bent dat is moeilijk. Want er zijn geen sportbrokken die ik kan eete, en ik kan ook geen tussendoor-sneks eete, weeges het allergiese dus.

Dit was mijn updeet.
Op de foto lig ik zo slank mogelijk.

Wat ik nou doe weeges mijn gewigt

Mijn leefe is nog steeds zoals het is en toch is het anders dat merk ik aan alles. Het is weeges mijn gewigt.
Ik zal nou zeggen wat de dokter zei wat mijn gewicht is: 7.7 kielo.
En ik mag maar zes kielo zijn. Zegt de dokter.

Hoe het kwam

Op Feesboek vroeg iemand hoe het nou kan dat ik te dik ben omdat ik steeds zo deed rennen en folgens mij is het zo gegaan:

  • eerst was ik allergies en niemand wist het en toen moest ik rennen weeges ik had onrust in mijn kop dus toen was ik niet dik
  • daarna kreeg ik eete dat goed voor me was en mijn vrouw dacht hij wil eete en dat was ook zo dus kan best dat ik toen te feel eete heb gegeete
  • toen kreeg ik alleen zoveel wat ik mocht dat stond op de zak brokjes
  • nou en daarna durfde ik lange zachte knuffels en ik kreeg meer rust dus ik speelde en rende minder ik lag gewoon van mijn leefe te genieten en lekker brokjes te eete.

Dus zo is het gekomen.

Hoe het gaat

Nou is het zo dat ik elke dag minder brokjes heb. En dan zitten er ook nog brokjes in twee brokjesballen. Ik krijg nou niet meer een groot bord afondeete maar ik krijg een bord middageete en dan afondeete alleen het bord is kleiner.
En ik kreeg een keer vezels in het eete dat lustte ik niet toen kreeg ik weer gewoon eete.

En nou ferder

Mijn vrouw zegt fan we gaan het saame doen. En ik heb nou veel speelgoed, er kwam een grote doos uit Sjiena, dus daarmee gaan we oefenen dat ik weer ga rennen en rollen en al die dingen meer.
Maar eerlijk waar ik find niet alles leuk. Ik heb nou fogels die zijn leuk. Ik heb een bal met geluid die is ook leuk. Mijn mening is speelgoed dat moet ik meteen snappen anders kan ik er niks mee en dat gebeurde ook dus met iets fan het nieuwe speelgoed. Daar is de film van. Dat ik niet weet wat is de bedoeling dus ik bleef gewoon liggen.
Later deden we weer met de bal en toen rende ik eefe.
Ik hoop dat het allemaal helpt echt waar.

Mijn vrouw zei het is een brokjesbal en nou met een lintje maar ik find het stom.

Mijn eerste week met een andere laifstail

Ik moet dus afvallen dat zei de dokter vorige week toen ik er was en ze zei ook nog fan alles dat ik anders ziek kon worden dan was er riesiekoo. Dus mijn vrouw schrok, ik foelde het gewoon, en toen we thuis waren was ik nog sloom van het spul in mijn eete maar ik wist, nou gaat er iets gebeuren.

Treene

Die avond kreeg ik al wat minder brokjes.
Toen snapte ik het niet en het maakte me ook weinig uit.
Alleen de dag erna kreeg ik een gesprek. Alsdat ik elke dag ging treene en we deden het saame en het was leuk. Dus ik dacht dat kan ik.
En ik kreeg weer wat minder brokjes en de dag erna ook al. Het was raar en ik ging soms kijken van heb ik al wat bijgekregen.
Dat was nooit zo.

In het gesprek ging het ook ofer laifstail dat is je gewoonte van hoe leef ik. En nou kan ik wel lange knuffels maar het was ook de bedoeling dat ik erbij in de aksie ging. Dat treenen dus. Ook minder brokjes. Het eete gewoon bleef hetzelfde.

Fietaal

De eerste dagen deed ik treene. Achter dingen aanrennen, rollen, met mijn poote ergens naar slaan, met het ritselpapier, het was weer leuk net of ik het fergeete was.
Maar eerlijk waar daarna werd het minder leuk.
En daarna kreeg ik ook minder zin, ook al zwiepte mijn vrouw de hele tijd met de muis, ik kon niet elke keer rennen. Ook omdat ik best foel ik ben te dik froeger was ik dunner en toen kon ik langer rennen en al die dingen meer doen.
Daarom wil ik weer fietaal worden.

Dus ik hoop dat ik ook minder kan treenen. Ik doe nou elke ochtend meestal en soms niet en dan zo ’s avonds ook. Ik eet minder brokjes.
En ferder hoop ik dat ik ben afgefallen dat het dus gemakkelijker gaat.

Wat de dokter zei

Het was moeilijk en spannend en raar toen mijn vrouw gisteren zei van we gaan in een taksie naar de dokter. Ik wilde niet. Maar als huiskater weet je diep in jezelf ik moet toch.

Ik kreeg een hapje en daar zat spul in dat snapte ik meteen toen ik het schoteltje leeg had en daaran snapte ik het nog beter weeges ik werd helemaal sloom en langzaam, ik wilde hangen en liggen en de tijd ging ook langzaam daar weet ik eigenlijk niet meer heel veel van.
Dat had mijn vrouw bedacht. Met dat spul heb je minder spanning en dat is ook zo.

In de reiskorf vond ik niks aan ik wilde niet en ik duwde eefe terug en toen ging ik gewoon liggen.
In de taksie zei ik geeneens mew.
Bij de dokter lag ik gewoon maar ik luisterde wel mee wat ze zeiden.

Tanden

Of er iets met mijn tanden was, vroeg mijn vrouw want fan mij mag ze nooit in mijn bek kijken. De dokter keek. Ik wilde bijten maar het lukte niet.
‘Wil hij zijn tanden laten borstelen ‘ vroeg de dokter.
Ik dacht dat wil ik niet.
‘Dat wil hij niet,’ zei mijn vrouw.
Het hoefde niet.
Nou moet ik spul tegen plak ik weet nog niet of ik het lust.

Tummie

Er was ook kontroole op mijn gewigt. Ik moest op de weegschaal.
“Hij is een grote jongen,” zei mijn vrouw trots en dat is zo, dat weet ik gewoon.
De dokter keek moeilijk.
“Hij heeft een tummie,” zei ze, dat is als je tefeel buik aan je lighaam hebt.
Nou toen kwam er een groot ferhaal dat ik te zwaar was en er waren riesiekoos en nog meer en ik moet afvallen.
Wij weer in de taksie naar huis.

Fietaal

En thuis gingen we hangen en bijkomen en ’s avonds kreeg ik een gesprek. Dat ik heel goed kon eete en dat het toch te veel was geweest. En dat ik weer meer moest spelen, treenen is goed voor de katerman dus ook voor mij. En dat we langzaam gingen doen en saame en dat ik dan fietaal ga worden dat ik weer ga rennen.
Ja en toen wist ik weer, rennen, dat je wind maakt in je vagt rnakt, dat is fijn. Dat wil ik wel. Dus nou is mijn plan ik ga Fietaal worden, wie doet er mee?