Hoi allemaal, ik hoop dat jullie een fijn wiekent hebben. Dit keer is mijn blog wat anders want er gebeurde namelijk iets. Meestal schrijf ik op een maandag of dinsdag of soms nog op een woensdag maar nu was er niks. De inspieraazie was weg! En ik wist niet waar die heen was gegaan. Dus toen was ik een beetje in paniek want ik ben best onzeker van mezelf. Daar ga ik het ook nog een keertje over hebben hoor maar nu gaan we het hebben over knuffels.

De fijnste

Want ik meelde Bertje met de melding dat de inspieraazie weg was gegaan en toen wist ik het niet meer. Bertje vertelde me dat dat heel normaal is dat het altijd een keertje kan gebeuren. Gelukkig is hij altijd kei slim en weet hij precies hoe de dingen gaan. Dat vind ik heel fijn want Bertje gaf me een hele goeie tip! Knuffels! Wat zijn mijn allerfijnste knuffels?. Nou, daar kan ik zeker wat mee want die heb ik nu ook gewoon nodig. Want ik vind het best eng als de inspieraazie zomaar vertekt. Dan is mijn kop leeg of in de war en dan is mijn lijf onrustig alsof ik de hele tijd op en neer wil lopen.
Ik heb een top 3 gemaakt want eigenlijk heb ik kei veel knuffels en speesjaale knuffels en zo maar nu pak ik de 3 allerfijnste er uit.
1. op mijn vrouw
2. de borstkroel ( van Bertje geleerd)
3. gewoon aaien

Aaien

Ik begin bij nummer 3, het gewoon aaien. Dit gebeurt elke dag. Dan komt mijn vrouw bij mij in buurt en dan geeft ze me een aai of een kriebel met haar vingers. Dit is om mij te laten weten dat ze er is en ik vind het fijn omdat ik dan weet dat ze er is. Meestal zijn het korte aaitjes en kriebels. Ze stellen me gerust. Dat alles is zoals het hoort. Dat er geen rare of enge dingen zijn. Dan is mijn lijfje ook gewoon kalm en mijn kop rustig van binnen. Meestal dut ik dan ook even.

Borst

De tweede is een hele speesjaale. Die heb ik geleerd van Bertje. Eerst wilde ik geen vingers op mijn borst hebben. Dat vond ik eng. Ik wist niet wat die vingers gingen doen en aangezien ik kei onzeker ben wilde ik ze bijten. Mijn kop snapte niet dat ze ook fijn konden zijn dus er was meteen paniek. Met mijn poten pakte ik dan haar hand vast en met mijn bek deed ik een knauw geven. Dat ze wist dat ik het niet fijn vond. Maar…. Als ik lag te dutten en ik was een beetje in dromenland dan deed ze het weer. En nu vond ik het niet zo erg want ik voelde een streling die heel zacht was en elke keer als dan een vinger over mijn borst ging, wilde ik meer. Ik ging op mijn rug liggen zodat ze er bij kon. Mijn kop werd er rustig van en mijn lijf ging helemaal rieleksen. Dus mijn poten gingen ver uit elkaar. Nu was ik niet onzeker. En de streling die ze dan doet zijn zacht. Ze duwt maar heel voorzichtig haar vingers in mijn vacht, net genoeg. Hoe ze dat zo precies weet, snap ik nog niet maar ik weet dat dit echt gewoon lekker is. Dus als ik haar hand nu op mijn borst voel terwijl ik wakker ben, dan weet ik dat het fijn is en veilig want mijn vrouw doet het heel voorzichtig. Bertje kende dit al en ik zag het wel eens op zijn feesboek dus ik wilde dat ook wel eens proberen. Na een tijdje proberen en vertrouwen hebben is het me gelukt en ik vind dit een kei speesjaale knuffel!

Saame

Mijn nummer 1 is altijd mijn faafooriete knuffel geweest. Het is een hele veilige en warme knuffel. Bij deze knuffel wil ik gewoon bij mijn vrouw zijn. Of beter gezegd, op mijn vrouw zijn. Het allerfijnste is wanneer ik op haar buik/borst lig en dat ze me dan vasthoud met haar armen. Dat ik haar voel met mijn lijf en dat ik weet dat ik veilig ben. Dat ik lekker lam kan zijn en gewoon niks in mijn kop hoeft te hebben. Dat ik haar hart kan horen en mee kan snurken. Meestal krijg ik nog een dekentje over me heen zodat ik ingepakt ben en dat vind ik kei fijn. Dan voel ik me soms nog een beebie kat die bij zijn mama mag liggen. Want zo voelt het voor mij, mijn mama. Dan ben ik warm en rustig en dan kan ik droomen en bewegen in mijn droomen en dan voel ik mijn vrouw die me vasthoud en soms kusjes plant op mijn kop. Dat is het allerbeste. In het hier en nu met mijn vrouw samen en geen zorgen aan je kop of in je lijf. Heerlijk! En omdat ik hier zo rustig van wordt als ik er over schrijf, is mijn inspieraazie terug! Nou, wat een afontuur zo.

Lieve allemaal, vandaag is de blog een beetje anders dan anders. Dit gaat namelijk een van mijn laatste bloggen worden. Hoe dit zo is en waarom, daar ga ik een woordje over mauwen. Het is niet zo dat ik ferdwijn. Ik blijf gewoon waar ik nu ben.

Mantelpoes

Bij mij thuis zijn er wat feranneringen gekome. Mijn vrouw heeft tijd nodig en ik heb ook tijd nodig en saame dachten we, we gaan Bertje meelen. Het is zo dat ik nu een soort van mantelpoes ben wegens dat Bram dat niet meer zo goed kan. Hij is een seniejoor katermans en hij heb genoeg aan ze eigen leefe op dit moment. Een soort van mantelpoes is soms best een zware taak. Als mantelpoes zorg je ook voor een ander en niet alleen jezelf.

Druk

Me eigen staat altijd voor iedereen klaar want mij hartje heeft veel liefde. Dat maakt alles mooier maar het gebeurt ook wel eens dat het wat minder gaat zoals nu. Als poesedame heb ik een best druk en vol leefe. Mijn taken bestaan voornamelijk uit het opletten en ferzorgen van alles en iedereen thuis. Thuis zorg ik dat Toby ze eigen gedraag en dat Bram niet te vlug doet schrokke met eete. Dat de vacht van deze jonges netjes zijn en dat ze blij zijn.
Soms er is wel eens ferdriet of dan is Bram nukkig en dan moet je als poesedame weete wat je moet doen. Je moet weete welke woordjes je moet mauwen of dat je een kopje moet geefe of juist een pootje. Er zijn zoveel dinge om op te lette en dat is soms best een moeilijke taak. En als poesedame wil je het voor iedereen goed doen en dat kan niet altijd.

Stapje terug

Nu is het tijd om eefe een stapje terug te doen, eefe wat rustig werk. Mijn vrouw en ik hebben eefe gemauwd over wie nou wat gaat doen want nu is het teveel. Mijn hoofd is ook best vol op dit moment omdat die alleen maar denk aan alles wat er nog gedaan moet worden. Maar dat is het hem juist. Mijn hoofd moet eefe ‘Stop!’ doen. Eefe niks, eefe rust en eefe een duidelijk oferzicht. We beginnen bij het begin. Hoe ben je fandaag wakker geworden Mila? Dat is een belangrijke fraag aan mezelf. Dat ik weet, ik foel me goed of misschien iets minder. Nu is het zo dat ik me goed foel maar soms best moe. Heb je wel goed geslaape? Nou zeker weten! En de droom ofer een muis was erg fijn. En toch dacht ik vanmorgen, ik goed geslaape en ik foel me goed, ik ben nog moe. En toen wist ik ook van, er is nog een hele lijst aan taken die af moet.

Vakansie

Als je dit foelt dan ben je echt toe aan een vakanzie. Dat klinkt eigenlijk meteen al goed, een vakanzie. Eentje waarbij ik helemaal niks hoeft te doen en dat ik de hele dag kan dutten, snekken en kan luieren. Gewoon eefe geen taake!
Mijn vrouw denkt dat ook zo. Zij zeg ook: ‘we gaan saame vakanzie doen Mila want wij heb het zo druk gehad dat we eefe een tijdje gaan niksen’. Haar hoof had zelfs een miegrenne. Die krijg ik niet maar bij haar is het dan dat haar hoof zeg: ‘eefe pauze nu, je doet teveel’. Er kwam dus een kei lange hoofpijn aan met misselijk zijn enzo. Als mantelpoes maak ik me feel zorgen om mij vrouw. Ik wil dat iedereen fijn is en ok is. Dat is wat we nu gaan doen, zorgen dat we allebei weer fijn en ok zijn door eefe helemaal niks te doen.

Tot mauws

Voor nu zeg ik eefe tot mauws en bied ik mijn blog plekje aan voor een ander die mooie afonture of ferhale heeft. Bram doet gewoon zijn ding, daarin feranner er niks. Hij is gewoon zoas die is. Misschien kom ik ofer een tijdje weer terug om te hier te mauwen maar voor nu is het eefe een lange vakanzie. Ik vinnut heel fijn dat ik jullie allemaal op de blog heb leren kennen en jullie hebben allemaal een plekje in mij hart.

Mij adfies, zorg goed voor jezelf en je medepoes/kater/mens. Behannel elkaar lief en met respek en met liefe woordjes. Eet goed want water is ook duur en je moet gezond blijfe. Tot een volgenne keer, met liefs en kopjes van mij,

Milamuis