De alleroudste kat ter wereld

Uit het leven van Bert

Op de foto: Scooter, geboren op 26 maart 1986. Hang de vlag voor die jongen uit, want hij is met zijn 30 jaar de wereldrecordhouder oud-worden-voor-katten. Dat meldt Guiness World Records.

Een heerlijk idee dat katten zo oud kunnen worden. Kijk naar je eigen lieveling en besef dat je veel meer tijd samen zult hebben dan je dacht. Dat is een heerlijk gevoel.

Scooter is een Amerikaan van Siamese afkomst. Hij woont bij zijn vrouw Gail Floyd die erbij was toen Scooter werd geboren. Sindsdien zijn ze samen. Ook wanneer Gail gaat reizen, en daar houdt ze nogal van. Zij en Scooter hebben bijna alle staten van Amerika al bezocht. Scooter zit dan bij voorkeur op  haar schouder. Daar zat hij al toen hij nog een kitten was, en dan speelde hij met Gails haar.

Een gewone dag voor deze supersenior begin om zes uur ’s morgens met miauwen en rondspringen, zo wordt zijn vrouw wakker. Hij slaapt veel. Hij eet goed.

Hoe een kat zo oud kan worden? Gail vermoedt dat het zijn karakter is: nieuwsgierig naar mensen en steden.  En hij is speels gebleven, dan sta je ook positief in het leven. Plus: hij wil leven,  heel graag zelfs.

Dat laatste komt misschien ook door het het ongeluk in 2014. Toen brak hij een pootje en dat leverde de nodige behandelingen op. Nu geniet Scooter extra van zijn lievelingssnack kip, die hij om de dag krijgt. Een gelukkige jongen. Hartelijk gefeliciteerd!

Update : kort nadat Scooter erkend werd als oudste ter wereld is hij overleden. Het wereldrecord aller tijden staat overigens op naam van Creme Puff, die in 2005 de leeftijd bereikte van maar liefsy 38 jaar en 3 dagen.

Vijf vragen aan… Catmag.nl

Als u mij vraagt, Bertje wat lees jij eigenlijk, dan antwoord ik: Nou, het Catmag van Fleur natuurlijk. En dan vooral de rubriek van Cor, dat is een poes die over haar leven schrijft.  Ze woont bij Fleur en nog een persoon, een man. Ik vind mannen moeilijk. Cor kan iedereen aan. Deze week: vijf vragen aan Fleur en Cor komt ook aan het woord!!

 Waarom bent u met Catmag.nl begonnen?
Ik werkte een paar maanden in een asiel op de kattenafdeling. Soms komen er katjes terecht omdat het baasje is overleden en niemand anders voor hen kan zorgen, maar het gebeurt ook heel vaak dat een poes wordt afgestaan vanwege gedragsproblemen. Het komt daarnaast voor dat we katten vinden die zijn achtergelaten, bijvoorbeeld met hun kittens in een doos, of in een dichtgetapete boodschappentas. Dat vond ik zo erg, dat ik een site ben begonnen om voorlichting te geven over katten. Op die manier hoop ik mensen inzicht te geven in wat een kat hebben inhoudt, zodat ze beter weten waar ze aan beginnen. Daarnaast laat ik samen met een kattengedragsdeskundige zien wat je kunt doen bij gedragsproblemen (dat is écht heel veel), in de hoop dat mensen minder snel hun kat afstaan.

Op CatMag geef ik trouwens niet alleen maar informatie, want katten zijn gewoon heel erg leuk. Je vindt er dus ook verhalen van mijn poes Cor, filmpjes voor tijdens saaie werkpauzes en grappige stukjes over bijvoorbeeld rare katten en hun mensen.

Wanneer wist u dat u van katten hield en hoe ging dat?
Zal ik je eens wat vertellen? Ik hield pas heel laat van katten. Ik wilde er vroeger wel een, maar dat mocht niet, dus leerde ik ze ook niet kennen. Toen mijn zusje op zichzelf woonde, haalde ze een kater in huis: Mijnheer Nilsson. Ik was in die periode nogal verdrietig. Op een dag ging ik op bezoek om naar haar nieuwe huis te kijken. Haar kater, toen nog heel klein, kroop op mijn schoot, krulde zich op en viel zachtjes spinnend in slaap. Het was de eerste keer in tijden dat ik weer voelde waar mijn hart zat. Sindsdien hou ik heel veel van katten.

Als u een kat was, wat zou u dan het liefste doen?
Met mijn poes Cor kletsen. We begrijpen elkaar heel vaak, maar ik denk dat het heel handig is als ik kan zeggen dat ze even stil moet zijn, of dat zij kan vertellen dat ze alleen maar last heeft van kriebelhoest en ik heus niet meteen de dierenarts hoef te bellen.

Hoe hebt U Cor leren kennen?
Een boerderij in Friesland had een nestje katjes gekregen, en daar heb ik haar opgehaald. Toen ze me voor het eerst zag, vond ze me nogal een rare reuzin, maar diezelfde dag nog vielen we samen in slaap. Ze heeft nog wekenlang naar koeienpoep geroken, maar dat kon me niets schelen. Ik schaam me trouwens wel een beetje dat ik niet naar het asiel ben gegaan voor een katje, maar ik wist toen niet veel beter. De volgende keer wel, natuurlijk!

Hoe verloopt een gewone dag voor Cor?
Ik roep Cor er even bij; die vertelt dit soort dingen het liefst zelf, geloof ik.

Ja met Cor. Dit is mijn dag:
Om half 7.30 uur ’s ochtends maak ik Fleur en haar persoon wakker, want ik vind het wel weer mooi geweest met dat gesnurk. Meestal hou ik Fleur nog even warm op haar buik en was ik de oksels van die man die ernaast ligt. Daarna krijg ik eten (Hill’s Dental, want anders krijg ik tandsteen en ik sla Fleur verrot als ze mijn tanden wil poetsen). Dan komt Fleur uit de douche en moet ze zo’n 45 keer met een propje papier gooien, want dan kan ik erachteraan en het weer terugbrengen. Tegen het eind van de ochtend ga ik bij Fleur op kantoor zitten en slaap ik op het bureau. Daarna krijg ik een pauzehap, meestal een visje in saus (in stukjes). ’s Middags ga ik eerst weer spelen met papier en daarna slapen, en als het bijna tijd is om te eten, ga ik met Fleur heel lang kroelen, ook als ze eigenlijk moet plassen. Daarna eet ik en als het op is moet óf Fleur óf haar mens weer met papier gooien. En dan gaan we slapen en kruip ik op mijn zij bij Fleur en leg ik mijn poot in die van haar. Einde van dit bericht.

 

Dank jullie alletwee  voor dit interview. En wat leuk dat Cor een Friezin is dat wist ik helemaal niet!!

snorharenDaar is ze: de poes met de langste snorharen ter wereld De weergaloze Fullmoon’s Miss American Pie, want zo heet ze, is een Maine Coon, geboren op 30 december 2001. Haar snorharen meten een indrukwekkende 19 centimenter lang.

Missi – zoals haar roepnaam is – woont in Finland bij haar vrouw Katja. De snorharen werden opgemeten op 22 december 2005, dus kort voor haar vierde verjaardag. Met deze meting kwam Missi in het beroemde boek van Guinness World Records.  Wereldkampioene snorharen groeien.

Kampioen

In dat Guinnesboek staan veel meer kattenrecords. Je beseft meteen hoe bijzonder deze dieren zijn en dat de ene kat  bepaald de andere niet is.  Al die kattenrassen, al die aparte eigenschappen, al die verbazende ontwikkelingen… een dier dat onze bewondering vanzelf afdwingt. Ja, en onze liefde. Dat ook.

Langer

Wanneer je Maine Coone bent, heb je natuurlijk vanzelf een voorsprong als het op records aankomt. Het is een kattenras dat nu eenmaal groter dan andere kattenrassen is. De poten zijn breder, de vacht  is dikker en de kop met alles erop en eraan is ook groter en langer. Het bijzondere is, dat de factor lief bij dit ras ook groter lijkt te zijn: ze staan bekend om hun vriendelijke en sympathieke karakter.

Fluff

Zoiets is leuk om te weten. Missie maakt een zeer harige indruk. Kijk eens naar dat fluff op die prachtige voorpootjes! En hoe zou het voelen om van haar een kopje tegen je wang te krijgen?

Wanneer de zomer en het verharen begint, heeft Missue natuurlijk meer steun en aandacht nodig dan een andere kat met minder haar. Het betekent elke dag borstelen, aaien en kammen,  want de losse haren moeten er dan uit. En wanneer in het najaar de wintervacht komt, is een beetje hulp nooit weg. Het aaien is dan superheerlijk – zo’n dikke wolle prachtige vacht.

(foto: Heikki Siltala)

Een goed slaapkussen

In een kattenleven is een goed slaapkussen heel belangrijk. Het is je basis. Want je kunt wel overal slapen, en persoonlijk kan ik dat ook, maar je hebt een kussen nodig waar je altijd van op aan kunt. Gelukkig heb ik dat.

Mijn kussen komt van Xenos, het was de grootste maat die ze hadden: 60 en 60 centimeter.  Dus ik pas er goed op, want ik ben natuurlijk geen kleine jongen. Dat is belangrijk om op te letten als u een kussen koopt: het moet groot zijn. Dat je lekker ruim ligt.

Wat is belangrijk is: stevigheid. Dit is stevig en toch zacht genoeg om mee te geven. Kijk, ik wil natuurlijk wel wat onder me voelen, iets warms en gezellig maar ik wil er niet helemaal in wegzakken dat is ook niks. Dus u moet geen harde kussens kopen. Dikke zachte kussens die u niet helemaal kunt indeuken die zijn het.

Nou, dan heeft u dat kussen gekocht en ik of uw kat ligt er lekker op. Ga dat dan niet elke week wassen. Dan ruikt het nieuw of vies of alletwee en dan is het vertrouwde veilige helemaal weg. Dat is naar voor elke kat! Wij zijn niet vies en dus is ons kussen dat ook niet.  Een beetje schoonvegen met de hand is genoeg. Na overgeven ofzo mag het wel in de handwas.  Even.

Dit was mijn ervaring met een goed slaapkussen. Ik denk dat dit kussen van Xenos het allerbeste is!!  Of weet u iets wat ook heel goed is? Laat dan een berichtje achter bij de reacties.

Vijf vragen aan… Miranda Apeldoorn

Dit is Tokio en zij woont bij Miranda Apeldoorn. En Miranda zit in Deventer. Drie steden!! Maar daar gaat het niet over. Mijn vrouw zei dat ik Miranda moest mailen want dat ze haar kende van de coaching voor ondernemers. En vanwege Tokio, dus. De coaching is heel goed!! Dat moest ik erbij zeggen. Hier komt het interview.

 

 Waarom heet uw kat Tokio?

Er zijn een paar plekken op de wereld die ik graag nog eens zou bezoeken, en Tokio is daar één van. Tokio ligt best ver weg. Het leek me daarom grappig als ik tegen mijn vrienden na iedere afspraak kon zeggen: “Nou, ’t was gezellig, tot ziens! Ik fiets even naar Tokio.”

Hoe gaat voor Tokio een gewone dag?

Bij het opstaan gaat Tokio net zo lang in de weg lopen tot ik haar oppak om haar een poosje te aaien. Dan hoor je haar héél zacht spinnen. Als ik aan mijn ontbijt zit, komt ze vaak op schoot liggen.
En anders gaat ze voetballen met een nepmuis of een balletje.
Vervolgens ga ik aan het werk en gaat Tokio via het kattenluik even kijken hoe het met de rest van de buurt is. Als ze naar tevredenheid haar ronde heeft afgehandeld, zoekt ze een plek op de bank of bij de verwarming en dan gaat ze een paar uur slapen.
Als ze vindt dat ik wel genoeg gewerkt heb, komt ze bij mijn toetsenbord staan. Als ik dan niet snel genoeg ophoud met typen, wordt ze een beetje boos. Dan probeert ze me in mijn hand te bijten om mijn aandacht te trekken. Dat is niet de bedoeling, dus dan pak ik haar op en zet haar buiten neer om af te koelen. Meestal gaat Tokio dan een poosje in de zon op het balkon haar zonden overdenken.
Als ik ga koken, gaat Tokio wat brokjes eten en springt ze daarna op mijn cd-speler, kijkend en wachtend tot ik klaar ben. Soms drukt ze daardoor per ongeluk de cd-speler weer uit. Of misschien denkt ze: “Wat een kattengejank,” dat kan ook.
Ben ik met vrienden, dan blijft Tokio keurig van tafel tot we allemaal uitgegeten zijn, maar daarna komt ze wel eens kijken of we onze nu werkloze handen misschien willen inzetten voor wat ge-aai.
Ben ik alleen, dan komt ze op schoot liggen. Tokio is heel beleefd: ze taalt nooit naar mijn eten.

Als ik eventueel bezoek uitlaat, loopt Tokio altijd even mee om gedag te zeggen. En als ik zelf thuiskom, gaat ze over de grond rollen en schattig doen.

Dit is wel een beetje lang antwoord hè? Je mag wel knippen hoor!

Doe ik niet!! Kijkt u ook samen naar de tv?

Soms gaat Tokio pal voor de tv zitten en slaat met haar pootje naar de acteurs die haar niet bevallen. Dat was het. Voor de rest kijk ik tv, en zit Tokio diep te slapen vlak naast mij, met alleen haar kopje op mijn been.

Zingt u ook liedjes voor haar? En danst u dan samen?

Ik zing heel veel liedjes. Maar dan kijkt Tokio me altijd aan met een blik van: “Doe maar niet.” Als ik sta te dansen, of stretchen voor/na het hardlopen, dan vindt ze dat maar merkwaardig gedrag.
Waarom kan ik niet gewoon stilzitten?

Inspireert ze u bij uw werk en hoe gaat dat dan?

Ze laat zich door iedere in verrukking geraakte coachingsklant gewillig even aaien. Maar verder … Nee. Het is leuk dat ik iets te doen heb terwijl Tokio slaapt, maar dat moet wat haar betreft allemaal niet te lang duren.

Dankuwel voor dit interview!!!