Loesje vertelt over assie jou eigen weer beeter ga foele…

LoesjeU weet van mij eigen ben ik beezig met mij reefaaliedazieproses. Dat is weeges dat ik mij oog onstooke heb en ook weeges mij groonies niesziek zijn.

In jou mand

Assie moet reefaaliedeere lig jij veel in jou mand met lappe, dan kan jij herstelle. Maar assie jou eigen beeter ga foele wat gebeur er dan? Krijgie dan andere lappe in jou mand? Krijgie dan jou andere vis?
Van me eigen hoef ik geen andere vis, mij tonijn, garnaaale,  makkareel en mij zallum smaak mij altijd uitsteekend. En deeze week kreeg ik ook mij foorel en soms saardiene. Van me eigen vind ik mij eetpatteroon is goed. Maar jij foel wel in jou lijf dattie jou eigen beeter ga foele. Ik ga u fertelle wat er in mij wiekent gebeurde. U zal het nie geloofe.

In jou herstel

Mij vrouw moes in mij wiekent mij tonijn ferdiene. Ik vin er niks aan als mij vrouw weg ga. Van mij eigen lag ik tusse mij lappe in mij mand. Mij vrouw gaf mij liefdevol mij tot straks knuffel. Toen heb ik mij heele middag en mij afond geslaape. Assie  toch moet herstelle kan jij dat beeter doen als jou vrouw jou tonijn ferdien.
Maar in mij lijf foelde het anders. In mij slaap wilde ik renne en rolle met mij Bert in mij gras. Dattie foel er ferschuif iets in jou herstel. Jij foel jou tinteling, jou twinkeling kom terug. Jou hart wil schreeuwe van jou geluk. Toen kwam mij vrouw thuis. Zij kreeg mij kopjes met mij hart. Mij blij zijn, mij geluk. En het was nie foor mij tonijn, het was mij gefoel. Mij vrouw foelde mij meteen, zij ken mij eigen zo goed. Ik kreeg wel mij tonijn, dattie nie denk Loes heb ze eigen boofe ze eete uit getil. Jij moet wel met jou poote op jou grond blijfe staan. Anders raak jij jou eigen spoor beiser…

Mij erfaring

Maar nu kom het. Mij vrouw ga zitte in mij bank. Van me eigen vin ik wel dat moet kunne. Maar mij kop stond op eksploodeere van mij geluk. Toen ben ik boove op mij denkpaal geklomme, op mij hoogste tree. In mij lijf foelde ik mij atleetiese opleefing, jij wil in jou beweeging koome.
LoesjeMij vrouw wis nie wattie zag. Zij moes wel eeve slikke van ze emoozie. En van ze schrik want jij weet nie of mij paal mij maatje meer nog kan draage. Maar U kan op mij footoos zien, het is mij herrijsenis van mij dag. Dattie jou eigen zo goed foel dattie op jou top van jou atleeties fermooge funksiooneer. Gewoon omdat jij jou eigen weer beeter ga foele. Omdat jou hart het foel en jij wil het laate zien. Jij wil het deele, jou geluk. Assie het deel is jou geluk nog mooier, dat is nu mij erfaring.

Op mij denkpaal

Misschien heb ik wel mij uur boove op mij denkpaal gezeete. Gewoon gezeete in mij geluk. Ken U dat. Dat u zit en u zit in u eigen geluk. U straal van binne, u hart is warm. Het was mij mooiste moment van mij reefaaliedazie. En het is belangrijk. Dattie stil sta bij u gefoel en dattie weet, het is beeter dan gistere.
Nu moet ik afwachte want mij niese is onfoorspelbaar. Mij vrouw zeg, als alles zo blijf dan krijgie folgende week jou prik.
Wil u met mij hoope dat mij eigen sterker is dan mij groonies vierus. Dan groei mij geluk in mij hart en krijg ik weer fertrouwe in mij eigen. Ik fertel het u mij folgende week.
Maar ik blijf wel poosietief daar hoefie nie bang foor te zijn. En ik hoef ook geen zalluf meer.

Mij belangrijke tips foor assie reefaaliedeer:

  • tijd neeme foor jou herstel
  • poosietief blijfe
  • blij zijn met jou kleine ferbeetering
  • leeve met jou dag
  • emoozie deele
  • zachte lappe in jou mand
  • tonijn, zallum, saardiene en makkareel
  • foorel kan ook

Loesje

Waarom ik vannacht keihard miauwde

nacht
Ik ben een knuffeljongen, en ik hou heel veel van rieleksen en langzaam-aan doen dus dan heb ik soms een moment dat ik weet nou moet ik me een katerman met oer voelen.

Dat moment komt nooit als ik net een snek eet of als ik zo heerlijk zacht over mijn buik geaaid word maar het komt opeens en altijd ’s nachts. Pas had ik het weer.

Donker

Het was donker, heel donker, in de straat zag ik alleen wat lichten van de auto’s die voorbijreden en ik wist geeneens waar ze heen reden. Mijn vrouw sliep. In huis was het helemaal stil. Wegens dat het nacht was. Het duurde nog heel lang eer de dag weer zou beginnen.

Ja, wat doe je dan als kater. Je eet iets. Je loopt de trappen. Je kijkt eens in de badkamer. En dan heb je alles gedaan wat je kon doen en het is nog altijd nacht en stil en donker.

Toen kwam dat gefoel.

Spanning

Er was iets in mij aan de gang, in mijn borstkas. Dus ik ging zitten op het tapijt want er ging iets gebeuren. Het rommelde een beetje en ik had een gefoel van spanning. En ik moest me konsentreeren dat moest gewoon. Wat er in mij aan de gang was groeide en ik ging vanzelf staan, ik strekte mijn staart en mijn kop en ik opende mijn bek en kwam een KEIharde meewww!!! uit .

Daarna was de spanning weg. Ik ging maar weer zitten voor de zekerheid want misschien moest er nog een meewww uit. Van boven hoorde ik mijn vrouw roepen en ik dacht: Ik kom zometeen wel eerst moet dit.

Er kwam geen nieuw geluid. Maar ik voelde me wel anders. Sterker van binnen. Het was wegens dat ik weer mijn oer in me had gehad, dat ik eigenlijk een leeuw ben, een groot gevaarlijk dier met een lange vacht. Dat zit in me en soms moet ik dat gewoon weer even voelen.

kater Dorus over: kersemus en het asiel

asielHajjoooo iedeween.  Ikke mag fandaag weer de tiepmasjiene pakke en weer wat neerzette. Vetgaaf he?  Waar ga ik hut oofer heppe?

Folwasse

Eers oofer kersemus.  Ik hat een boom in huis. Hat!
Die isse na een week weer weg. Sjo erg.
Voorige week was ik laif oppe feesboek. Ikke wau jullie wate sien datte ik een heel folwasse reejakkie kon geefe toen er oppe-eens een boom in huis stont. Het intresseerte mij niet eens.

De sjult

Maar ja. Die stomme boom bjeef maar mijn naam woepen. Dus ikke naar de boom wopen en froeg ikke ja? Isser wat? Toen sei hij nies meer. Stom he. Dus ging ik tegen de boom aan staan. Falt ie om!! Nau van je ja!!
Ikke maakte dat ik weg kwam sodat mijn mense mij niet de sgult konne geefe.
Maar ja… uwes raaie het natuurluk al. Ik kjeeg de sjult. Frauw sag de boom wigge en wiep gelijk Dooriepoorie!!
Ik sjiep. Dorus hoorte ik. Ik sjaap!! Laat me!!

Muffin

Maar goet… ikke kjeeg de sjult. Net sowals mijn Jiekie iedewe keer de sjult fan awwes kjijg. Er lag een wekkere muffin oppe taful bij hem. En toen Sjoonmamsie evve wegwiep was er een hap offe 7 uit. En se gaf gejijk mijn Jiekie de sjult.
Ommedat hij er toefallig bij zat. Jiekie heeft fan mijn mammie sijn eetlust ge-erft. Net as ikke. Wei hep alleteit tjek in noepies en zo. Fooral op en zo. En eigeluk ook op noepies.
Ikke ben hier nu de enige kater in huis. En foor het eerst in 17 jaar toefallig ook de enige die noepies errug wekker fin. Maak me niet uit wat foor noepies.

Maar goet… nau isse de keeseboom weg. Foetsjie. Pleiterik. En ik lig met een mandje op het plekkie waar de boom stont. Huiwent. Ikke mis mijn boom.

Pippa

Maar ikke hep ook weuk nieuws hoor. Katerdag ginge we naar hut asiel toe. We heppe kluifies en lekkers foor woefers, katjes en nijntjes meegeneemt.
Hette was nog foor sinnekwaas. Maar man kon niet ommedat hij een ongewuk hat oppe werk en zijn hant/pols deet auwie. Hette dee hem nog wel pein, maar hei sjei nu gaane we.
Oppe foowtoow sjien jullie Pippa. Sei is een baaliehont. Sei woont al bij iemant. Sei kjeeg ook een katoo. En kwuifies. Ikke moes evve drukke, fandaar datte jullie mij nie sage!!

Dit was het foor deze week.
Ik sluit af met een dikke koes
Foor MammaLoes
Toedeledokie

Waarom ik boven slaap of beneden

slaap
Elke avond, als ik de laatste snek op heb en de welterustenknuffel is geweest, dan vraagt mijn vrouw: “Bertje, ga je mee slapen?” En dan moet ik een besluit nemen.

Besluit

Het besluit is eigenlijk of ik boven ga slapen op het grote bed of beneden op mijn kussen. Mijn vrouw wil dat dan meteen weten. Maar ik weet het bijna nooit.

Het is wel zo dat wanneer ze overdag lang weg is geweest dat ik dan bijna zeker weten boven slaap. Dat is omdat ik dan minder samenzijn-gefoel heb dus dat moet ik dan inhalen. Wegens dat ik me dan weer gewoon voel.

En het is ook zo dat als ik een hele lange avondknuffel heb gehad, dat is de knuffel voor de welterustenknuffel dus, dan lig ik zo goed en ontspannen dat ik niet meer opsta. Plus het is zo dat ik dan helemaal vol zit met samenzijn-gefoel. Eigenlijk kan er niks meer bij.

Ja dan is het besluit gemakkelijk. Maar het is niet altijd zo.

Gewone dag

Op een gewone dag heb ik het fijnste gefoel. Dan is mijn vrouw thuis en ze zit aan haar werktafel. Ze gaat ’s middags weg en dan komt ze op tijd terug om avondeten te maken.  En dan zit ze ’s avonds weer aan haar werktafel. Ik krijg dan mijn gewone knuffels. Ja en dan komt weer die vraag.

Dan doe ik het zo. Ik ga mee en dan doen we de laatste knuffel van de dag op bed. Als ze bijna slaapt dan ga ik weer naar beneden. Even in de vensterbank kijken naar de autolampen die zijn ’s nachts zo mooi. Een brokje eten. Wat rondlopen in het huis.

En dan ga ik weer naar de slaapkamer, om samen te slapen. Ze wordt altijd even wakker om me te aaien. Is gezellig. En dan slaap ik, soms de hele nacht en soms ook weer niet, dat ligt aan mijn gefoel, slapen is heel persoonlijk, dat vindt mijn vrouw gelukkig ook.

Kater Bolle over: als je het zat bent

BolleVorige week waren mijn mensen en ik het allemaal een beetje zat. Het voelde alsof de reenoovaatsie al jaren aan de gang was. We waren in het begin al zat ervan, maar nu ekstraveel.

Op avontuur

Mijn vrouw was ziek geworden van het stof, mijn man was heel moe en ik liep de hele tijd te dribbelen. Ik had peper in mijn bips,  zo noemt mijn vrouw dat (ze zegt eigenlijk een ander woord, maar dat is niet netjes). Ik wilde steeds naar buiten en dat mocht niet. Wegens die mannen op de stijgers. Toch bleef ik de hele tijd bij de deur zitten.

Meestal doe ik niet moeilijk als ik iets niet mag.
Ik zeur niet en maak niets kapot. Nu met de reenovaatsie ga ik niet op avontuur en blijf vooral in mijn eigen tuin, als ik naar  buiten mag.

Pop en Beer

Mijn vrouw zegt vaak dat ze gek was geworden als ze dit met Popje, GroteBeer en mijn Molletje had moeten meemaken. Want Pop en  Beer zouden binnen de hele dag lopen klieren en mauwen, tot ze weer naar buiten zouden mogen. Mijn Molletje zou boos zijn, wegens het lawaai en dat ze binnen moest blijven. Ze zou de hele dag mokken, en niet willen eten.
De mannnen (zo noemden mijn mensen Pop en Beer altijd) zouden de hele nacht op ontdekkingsreis gaan bij de stijgers en alle spullen die er liggen. Pop zou allerlei dingetjes stiekem meenemen, dat deed hij altijd. Stukjes hout of kwasten om aan mijn
mensen te laten zien. Hij zou overal in stappen of vallen, want dat deed hij ook altijd. Hij heeft een paar keer een grote

Pop

Pop als kuiken, op de stijgersnee in zijn buik gehad omdat hij ergens aan was blijven hangen, een speiker waarschijnlijk. Hij is een keer in een ander huis door de terpentiene gelopen, dat was supergevaarlijk. Mijn mensen moesten midden in de nacht naar de dokter met hem. Hij had de terpentine  opgelikt en hij had wel een ster kunnen worden.
Mijn mensen en onze buurvrouw noemden Pop altijd de opzichter, omdat hij bij elk huis waar gewerkt werd ging kijken. Hij had ook vaak verf in zijn haren, en Beer zat een keer onder het sement. Dat vond hij niet erg, hij wilde niet dat mijn mensen het er uithaalden. De mannen waren echte klussers, volgens mijn vrouw.
Pop, Beer en mijn Molletje hebben een keer meegemaakt dat alle huizen aan de buitenkant werden geschilderd. Maar toen woonden ze nog niet bij ons.

Ik ga niet kijken bij spullen van de reenovaatsie en ik klim niet op de stijgers. Meestal leg ik me er bij neer (op het grote bed, haha, zie je mijn grapje?) dat ik binnen moet blijven.
Als de mannen van de stijgers weg zijn en ik naar buiten mag ben ik vaak na twee minuten weer terug. Ik wil alleen even zeker weten dát ik naar buiten mag.

Onrustig

Maar deze week was ik onrustig. Mijn druksolie hielp niet genoeg, ik was de hele tijd zenuwachtig.
Ik had pijn in mijn buik en ik moest spugen. Op het grote bed. En daarna moest ik heel snel naar mijn binnenweecee, wegens die pijn in mijn buik. Mijn mensen snappen dat heel goed, maar mijn vrouw zei wel dat de ‘lucht niet te harden was’ ofzo. Ik weet niet
wat ze daarmee bedoelde, het zal wel iets zijn dat alleen mensen snappen.
En toch mocht ik niet naar buiten. Maar ik bleef rondlopen en wilde niet gaan liggen.
Mijn mensen werden een beetje wanhopig van mij. Mijn vrouw zei dat er nog één ding was dat we niet hadden geprobeerd. En dat wilde ze gaan kopen.

Geps

Na een halfuurtje kwam ze weer thuis, heel entoesjast. Ze liet iets aan mijn man zien, die moeilijk keek en zei dat hij er niet in geloofde.
Ik zat zelf weer bij de achterdeur, want ik wilde nog altijd naar buiten. Mijn vrouw kwam naar me toe en begon aan me te frummelen. Ze deed iets over mijn hoofd en deed twee gepsjes dicht (volgens mijn vrouw heten die dingen gespjes, maar dat is gewoon niet waar). Ineens klikte ze nog een geps vast, en deed de deur open. We liepen samen naar buiten en toen bleek ik ineens een tuigje met een riem aan te hebben. Zoiets heb ik nog nooit meegemaakt. Alsof ik een hond was!
Ik liep wel mee met mijn vrouw, maar toen hoorde ik iemand op de stijgers. Ik raakte helemaal in paniek, en ging plat op de grond liggen. Ik probeerde zo plat mogelijk weg te rennen, maar ik zat vast aan die riem. Mijn vrouw tilde me meteen op en ging met me
naar binnen. Gelukkig.

Op bed

Binnen heb ik gegeten, en daarna heb ik op het grote bed liggen slapen. Buiten was niet wat ik er van verwacht had, zolang die mannen er nog zijn.
’s Avonds mocht ik wel weer naar buiten, toen alles rustig was. Ik heb een tijdje op mijn stoel gezeten, in het donker. Mijn man kwam kijken, en ik liep samen met hem naar binnen.
We hebben met zijn drietjes op het grote bed geknuffeld, ik heb iets gegeten en ik ben samen met mijn vrouw gaan slapen.

Maar de volgende dag was ik weer zo onrustig. De hele week eigenlijk. Ik wilde niet op mijn weecee, en bleef maar rondlopen. Ik wilde mijn tuin in, ook al zijn de mannen daar bezig.
Ik hoefde gelukkig niet meer het tuigje aan. Want het maakt niet uit hoe erg ik dribbel, ik mag niet naar buiten als er nog iemand op de stijgers is.

Terras

En elke dag, als ik dan eindelijk weer naar buiten mocht, draaide ik me op het terras al weer om en ging naar binnen. Soms was ik maar heel eventjes buiten en kwam dan snel naar binnen rennen om op mijn weecee te gaan. Mijn vrouw zei WAAROM?
Ik kan het zelf ook niet echt uitleggen.
Behalve dan dat ik nou eenmaal een kat ben, en dat ik de reenoovaatsie zat ben.
Dat snappen mijn mensen, die hebben dat ook. Niet dat kat-zijn, maar dat zat-zijn.
Nou doen we maar ekstraveel knuffelen en met de veer spelen, dat is voor ons alledrie leuk.
Vind ik.