Loesje vertelt over assie zofeel ferrassinge krijg…

Soms weet jij nie waar jij moet beginne. Dan is jou hart zo geraak dattie van jou eigen aa-proo-poo ben. Dan hebbie zofeel emoozie dattie letters en woorde moet zoeke. Van mij eigen ga ik dat nu probeere.

Drie kiese

Voorige week was mij operazie en ik kan u zegge, van mij eigen wil ik het nooit meer. Ik vin er niks aan. Mij dokter heb nie twee maar drie kiese uit mij bek gehaal. Mij derde kies had ik ferstop in mij bek maar hij heb hem toch gefonde. Hij heb ook mij hoektand afgezaag, daar hebbie een lapje oferheen gemaak. Mij dokter is speesiejalist, dan kan jij dat. Hij zeg Loes, jij ga er niks van zien. Ik zeg u eerluk, ik heb het ook nie gehoor want assie zofeel naarekoosie krijg dan bennie stokdoof. Assie nou denk dattie alles gehad heb dan hebbie het mis.
Mij dokter toofer altijd wel ze ferrassing uit ze hoed. Hij heb in mij bloed gekeeke. Jij fraag jou eigen af wat hebbie eraan. Maar mij dokter zeg, Loes nu moet jij goed naar mij eigen luistere…

Diejeet

Loesje Mij dokter vin mij bloed zo mooi, hij heb het opgestuur. Wie doe soies en wat moetie ermee? Maar mij dokter zeg, Loes wij heb iets gezien in jou bloed. Dan schrik jij wel. Zou mij dokter mij tonijn van voorige week hebbe gezien? Hij zeg Loes jou niere zijn achteruit gegaan. Ik zeg u eerluk van mij eigen heb ik er niks van gemerk. Jij kan ook nie oferal op lette. Van mij eigen nies ik al en mij bek was onstooke. Dan vin ik het wel genoeg.
Maar mij dokter zeg Loes jij krijg een nierdiejeet! Dan ben jij blij dattie geen tande meer in jou bek heb. Anders val alles er spontaan uit van mij sjok.

Bijkoome

Mij vrouw en mij eigen heb er wel van moete bijkoome dat zeg ik u eerluk. Mij vrouw zeg Loes, jij ga eers goed herstelle van jou bek. Dan ga wij ferder kijke. Dan moet jij jou vrouw fertrouwe, jij kannie anders. En jij ben van jou ene nog nie bekome of jou andere dien ze eigen alweer aan. Mij wond in mij bek ging onsteeke, mij vrouw zag het aan mij eigen. Selluf wilde ik het nie weete want jij weet hoe het ga, dan moet jij weer mee. Mij vrouw heb mij eigen met spoed meegenoome naar mij dokter. En ik kreeg een prik met iets van morfien en ook nog mij antibiootie.
Toen heb ik echt moete bijkoome, jij weet nie wat jou eigen oferkom. Mij ooge waare groot en mij kop was stoont, ik was in mij andere weereld. Mij heele avond heb ik op mij tafel geleege. Mij vrouw zeg dattie geen kontak met mij eigen kon krijge. Selluf weet ik van niks…

Mij eigen weereld

Nu ben ik weer terug in mij eigen weereld. In mij hier en mij nu. Maar ik moet nog herstelle. Dan moet jij het rustig aan doen. Mij broer Floris heb mij eigen hellep gegeefe met mij Feesboek. Hij heb het zo goed gedaan, dan kan jij rustig slaape.
Mij Bert heb mij eigen moed en fertrouwe gegeeve. Hij zeg, Loes jij blijf mooi ook al hebbie geen tand meer in jou bek. En mij Doorie heb iedereen opgetrommel foor mij steun en troos. Dan foel jij jou eigen ferleege worre want van mij eigen ben ik bescheiden. Mij dokter zeg, Loes jij heb een pittige operazie achter jou rug. Jij heb tijd noodig. Mij vrouw zeg Loes iedereen denk aan jou.

Hartferwarming

Mij deur hang nu vol met mij kaarte. Jij weet nie hoefeel hartferwarming jij daarfan krijg. Mij dinnetjes Famke, Lotje en Romy stuur mij knuffels, meneer coesjette en mevrouw aarbei. U kan ze zien op mij footoo van mij speele. Dank jou wel lieve dinnetjes dattie mij eigen zo heb ferwen. En mij vrouw kreeg sjokolaa foor ze zeenuuw. Zij heb het wel noodig gehad. Maar assie dan denk dat jij alles heb gehad kom jou laaste ferrassing. Mij kunswerk van mij eigen. Dan hebbie geen letters en jij kan jou woorde nie meer vinde van jou onroering. Jij kan nie eens zien dat mij bek ze kiese kwijt is. Zo mooi hebbie mij eigen gemaak.
Jij krijg er gewoon jou selluf fertrouwe van terug. Mij vrouw heb er mij footoo van gemaak dattie het kan zien met u eigen oog. Dank u wel lieve mevrouw Bolle dattie mij zo in mij hart heb geraak. Net als al mij andere vriendjes. Mij bek doe nog zeer, maar mij hart is warm van mij geluk. Dan wil jij spinne en kopjes geeve. Dat iedereen mij dankbaar zijn kan foele in ze hart,

Dank u wel,

Loesje

Hoe je het altijd fijn kunt hebben ook al is er regen

toch fijn

Eerst scheen de hele tijd de zon en het was warm en superheerlijk. Maar toen werd ik wakker en alles was anders. Koud. Regen. Herrie in de straat. Wat moet je dan doen?

Goed gefoel

Wat je dan moet doen dat weet ik. Zorgen dat je het zelf fijn hebt. Dus dan moet je je erfaring gebruiken en doen wat je weet daar krijg ik een goed gefoel van. Voor mij is dat:

ik vraag aan mijn vrouw om langere knuffels dus als ze ophoudt dan kijk ik van doorgaan en dat doet ze dan, en het aaien duurt tot ik in slaap val
ik eet meer brokjes als het koud is, dat kraakt gezellig in mijn kop en ik voel me dan ook tevreden, dat komt ook omdat ik een emo-eter ben
ik ga ekstra slapen, ik kan dutjes doen die heel lang duren, misschien is dat mijn talent

Slaapplaatsen

Wat ik nou niet doe is in de vensterbank slapen. Dan hoor ik regen en het is toch een ander gefoel. En ik lig ook niet op het tapijt in de huiskamer te soezen. Of achter de kastjes. Dat zijn allemaal slaapplaatsen voor de zon en de warmte. Dus als er geen zon en warmte is, moet je meteen wat anders doen, dat is mijn adfies.

Herrie

Gistermorgen had ik herrie in de straat. De glazenwasser was aan de overkant bezig en er waren mannen de straat aan het maken. Ik dacht dat het maandag was maar mijn vrouw zei dat het dinsdag was dus dat vond ik ook gek. Persoonlijk wil ik graag weten wat voor dag het is, dat is leuk.

Maar er waren veel minder vogels dus toen ik aan mijn lange dutje begon, toen kon ik beter slapen, ik hoorde geen vogels krijsen en ik zag niks fladderen. Dus ook al was er herrie, er waren geen vogels en eigenlijk was dat weer superfijn.

Minnie: een dag uit mijn eigen leven

dag

Meestal blijf ik nog even liggen als ‘het geluidje’ klinkt. Frau heeft dat nodig om wakker te worden. Soms laat ze dat geluid vaker klinken. Dan blijft ze nog even gezellig bij mij liggen.

Als ze vijf keer vroeg is opgestaan dan is het wiekent. Maar echt hoor, dan blijft ze soms zo lang liggen dat ik met m’n pootje voorzichtig op haar gezicht tik. Om te tsjekken of ze nog leeft. Is gelukkig wel altijd zo.

Spul

Als we zijn opgestaan dan gaat frau mijn brokjesbakje bij vullen en ook de waterbakjes. Ik doe dan alvast de eerste vensterbankcontrole. Frau eet in de ochtend ook een soort van brokjes maar dan met wittig spul erover heen. Frau zegt dat dat muesli met kwark heet. Ook legt ze haar vachtje klaar om aan te trekken die dag. Pfff dat lijkt me nou zo vermoeiend aan mens zijn! Ik heb mijn vachtje gewoon altijd aan, maar mensen doen het elke avond uit.

Na haphap slik slik gaat frau zich wassen. En ook dat is veel vermoeiender dan bij ons katten en poezen. Wij likken ons gewoon schoon en we drogen vanzelf. Mensen gaan onder iets staan waar veel water uit komt (brrr) of doen moeilijk bij die ronde bak waar
ook water uit komt. En ze drogen niet vanzelf maar moeten zich afdrogen met iets wat frau handdoek noemt.

Nadat ik een brokje heb gegeten of een snoepje gebietst heb dan ga ik op de bak. Als ik klaar ben dan begraaf ik alles. Frau maakt wel eens een grapje dat zei ook op de bak gaat. Gelukkig bedoelt ze dan de mensenbak want op mijn bak past ze echt niet hihi. Haar
bak spoelt alles vanzelf weg. Dat zou ik eigenlijk ook wel willen. Want soms is mijn bak te vol en kan ik niets meer begraven. Dan moet frau het schoonmaken. Als ik ook zou kunnen spoelen zoals zij dan heb ik altijd een schone weecee.

Brokjes verdienen

Frau gaat vlak voordat ze weggaat om brokjes te verdienen altijd iets maken wat ze “lunch” noemt. Ik ga daar altijd bij zitten want moet natuurlijk wel de controle doen dat ze haarzelf goed verzorgt. Want anders kan ze mij niet goed verzorgen natuurlijk.
Meestal krijg ik een snoepje omdat ik zo goed oplet.

dag Frau doet nu binnen brokjes verdienen. Soms klinken er andere stemmen. Die komen dan van de kompjoeter. Dat zijn haar collega’s zegt frau. De meeste moeten ook thuis brokjes verdienen en sommige hebben geen kat of poes maar een blafsnuit. Of helemaal geen
dier maar iets was krijst en kwijlt, dat heet een beebie. Nou die heeft frau gelukkig niet want die vind ik niet leuk!
Maar als ze dus in een normale tijd zonder mevrouw Corona buiten brokjes verdient dan verloopt mijn dag heel anders. Dan loopt ze de trap af, doet ze nog een extra vachtje aan en zegt ze “tot vanavond Min”. Dat is belangrijk dat ze dat zegt want dan weet ik dat ze brokjes gaat verdienen maar ook dat ze weer thuis komt.

Mijn eerste taak is vensterbank controle. Dat er geen vogels of andere dingen bij de ramen komen. Want als frau weg is dan moet ik op ons huisje passen. Er zijn hier vier vensterbanken dus dat is een heel verantwoordelijke taak. Als er toch een vogel gaat
zitten dan doe ik eerst kwetteren en als dat niet helpt dan doe ik MRAUW. De tweede taak is rusten en slapen op de bank. Want dat is nodig voor taak drie. Want als ik stap stap stap hoor en de sleutel in het slot dan weet ik, Frau komt weer thuis. En dan moet ik klaar gaan zitten bij de deur om haar te begroeten. Zodat ze weet dat ze thuis is en dat alles goed gaat. Taak vier komt in de avond als ze uitrust van de brokjesverdiendag. Dan ga ik bij haar op schoot lekker liggen spinnen zodat ze he-le-maal ontspant.
Meestal kijkt ze dan naar een kastje met bewegende plaatjes. Teevee heet dat geloof ik.

Slapen

Als de zon helemaal weg is en er alleen nog kou en donker is dan gaat frau slapen. Meestal ga ik dan bij haar liggen. Soms op mijn eigen helft, soms tegen haar aan. Dat doe ik meestal als frau zich niet zo lekker voelt. Als frau dan helemaal ligt onder de deken dan zegt ze “truste Min” en is de dag voorbij. Niet dat mijn taak erop zit hoor want als frau slaapt moet ik het huis in de gaten houden dat er niets gebeurd!

Pootje van mij Minnie voor iedereen!

Als ik het huis voor mezelf heb

huis

’s Nachts heb ik het huis voor mezelf wegens dat mijn vrouw dan slaapt. Heel erg lang achter elkaar. Soms slaap ik even mee. Maar niet de hele tijd.

Eigen leven

Als het nacht is, heb ik tijd voor mijn eigen leven. Ja, ik woon samen met mijn vrouw maar daarom heb ik ook nog wel een eigen leven. Volgens mij heeft elke kat dat. Over honden weet ik het niet zeker, dat zou ik moeten vragen. Je eigen leven dat is wat je doet als je alleen bent.

Wakker

Laatst was ik op het bed gaan slapen toen het bijna licht werd, dat is voor de gezelligheid dat ik dan meteen als ze wakker is een hele vroege ochtendknuffel krijg. Maar ik werd al snel wakker. En ik voelde me heel erg wakker. Dat ik van alles wilde doen dus dat deed ik ook.

ik ging naar de bak en dat lukte heel goed dus ik liep weer naar de slaapkamer om dat te vertellen en ze vroeg of ik op bed kwam, maar daar had ik geen zin in
ik rende over de trappen heen en weer en je hoorde een keiharde roffel, dat was ik dus. Eerlijk waar daar voelde ik me goed over, dat ik toch wat kon, wegens dat ik de laatste tijd zo bang was van vogels
ik heb in de vensterbank naar de lampen van de auto’s gekeken, af en toe zag ik dat

Dus dat was ’s nachts. Overdag als ik het huis alleen heb dan is dat een ander gefoel.

Overdag

Ik vind, als huiskater ben ik altijd in huis. Dus mijn vrouw moet ook huisvrouw zijn dus dat ze ook altijd in huis is. En als ze overdag toch weg gaat, dan hoort dat eigenlijk niet. En dan weet ik ook niet zo goed wat ik moet doen. Meestal slaap ik of ik zit in de vensterbank te kijken of ze al terug komt en als ze er is, dan moet ik keihard miauwen van de emozie. Echt waar, ’s nachts het huis voor mezelf hebben dat is veel leuker.

Kater Bolle over als je naar de dokter moet. En toch blij bent.

dokter

Maandag moest ik naar de dierendokter. Tenminste, dat vonden mijn mensen, en de dierendokter ook. Voor mij had het niet gehoeven, dat kan ik rustig zeggen. Ik voel me prima, er is niks met mij aan de hand.

Operazie

Bovendien had ik gehoord van Loes, dat ze een operazie kreeg aan haar tanden. Gelukkig is het goed gegaan en is ze weer thuis. Maar als je zoiets hoort dan wil je helemáál niet meer naar de dierendokter. Straks zou ik ook moeten blijven voor een operazie, nou nee bedankt.

O-ver-leg

Normaal doen wij thuis alles in o-ver-leg. Zo heet dat, dat we allemaal mogen zeggen wat we willen, of niet willen. Maar over de dierendokter heb ik nooit iets te zeggen. Ik word onder prootest in mijn reistas gezet en dan is het zover.

Maandagochtend kreeg ik niks te eten. En ik had ook al de hele nacht geen eten gekregen.
Toen kwam dus dat gedoe met die reistas, ik moest er van piepen. Iiiiieeeee mieieieiep! deed ik een paar keer. Maar ik mocht er niet uit. Ik ging in de trem, samen met mijn vrouw. Mijn man ging met de fiets.
Hij mocht geeneens mee naar binnen, hij moest op straat blijven. Wegens dat fierus. Dus ik was alleen met mijn vrouw. Ze moest mij afgeven aan de dokter toen ik aan de beurt was, ze mocht niet mee de kamer in. Dat was eerlijk waar best heel spannend. Voor mij en ook voor mijn vrouw.

Kale nek

Van de dokter kreeg ik een prik dat ik niet ziek word. De dokter keek overal waar je maar kan kijken waarvan je dat als kat helemaal niet wilt. En ik moest op de weegschaal.
Daarna deed ze met een masjientje mijn nek kaalmaken en ging ze daar prikken. Voor mijn bloed. Ik wil dat helemaal niet, het doet pijn. Maar ik bleef beleefd en alles ging in één keer goed.
De doktermevrouw keek ook nog naar mijn oren. Die zijn ineens een beetje kaal aan het worden, aan de buitenkant. En ik krab er veel aan. Ze kon niks vinden, ik heb geen sgimmel of beestjes of wat dan ook.
Toen de dokter klaar was met mij bracht ze me terug naar mijn vrouw. Ze zei dat ik erg lief was en dat ik de hele tijd keurig in mijn tas bleef. Behalve toen ik op de weegschaal moest. Ze zei dat ze wel wilde dat alle pasjenten zo lief waren. Daar was mijn vrouw best een beetje trots op. Raar hè, want IK ben degene die zo lief is!
We moesten nog wachten of alles goed was met mijn bloed. Ik heb bij mijn vrouw op schoot gezeten, in mijn tas.

Julia

Na een tijdje kwam er een meneer met een kat in een reismand binnen. De kat deed keihard miauwen, het klonk eksaktpresies zoals mijn Molletje klonk. De kat heette Julia, dat hoorde mijn vrouw. Julia klonk verdrietig en in de war en bozig tegelijk.
De dokter kwam Julia halen en haar man mocht mee naar binnen. Samen met nog een andere meneer die buiten had staan wachten. Ik was even onrustig en mijn vrouw aaide me, in mijn tas. Ze zei steeds dat alles goed was en dat ik haar grote jongen was.
Na een lange tijd kwamen de meneren van Julia maar buiten. Met haar mand. Die was leeg. De ene meneer had natte ogen.

Toen de dokter weer kwam met de uitslag van mijn bloed zei ze dat alles helemaal piekoo belloo was. Ik was bijna drie ons afgevallen, daar kreeg ik kompliementen voor. Voor mijn oren heb ik zalluf gekregen. Als die niet werkt moet er een stukje van mijn oor worden onderzocht. En mijn tanden moeten schoongemaakt.
Mijn vrouw vroeg naar Julia en de dokter vertelde dat ze heel oud was. En dat het nu met dat fierus cooroonaa nog moeilijker is maar dat de meneren wel naar binnen mochten. Gelukkig maar, zei mijn vrouw.

Weer thuis

We gingen naar buiten. Daar stond mijn man op ons te wachten. Mijn vrouw vertelde hoe alles was gegaan, en toen gingen we eindelijk weer naar huis.
O wat was ik blij dat ik thuis was! Ik bleef dribbelen, naarbinnennaarbuitennaarbinnennaarbuiten.
Ik heb het hele huis bekeken en de hele tuin gekontrooleerd. Alles was in orde, eigenlijk was er niks veranderd.
Ik was nog teveel bezig met thuiskomen om te kunnen eten. Ik kreeg brokjes en natvoer, maar ik had er geen tijd voor. Ik wilde knuffelen en rondlopen. Als ik mijn mensen niet zag deed ik Prrriet? en dan kwamen ze meteen. We waren alledrie helemaal blij.
We hebben de rest van de middag in de tuin gezeten. Mijn mensen waren moe, en ik ook. Maar we waren vooral blij.

Want wij konden gewoon weer met zijn drietjes naar huis.

Saame

Saame is alles fijner