“Wat kijk je moeilijk Bert,” zei mijn vrouw. “Is er iets?” Ik viel net bijna in slaap dus er was niks, alleen ik was ontspannen. Maar moeilijk kijken kan ik óók.
Emozies
Als katerman zijnde kijk ik niet altijd hetzelfde en dat is omdat ik me niet altijd hetzelfde foel. Van binnen heb ik allerlei emozies net als mensen, dat kan wegens dat een mens een persoon is en ik als dier zijnde ben ook een persoon.
Het is best eenvoudig maar ik zal het toch uitleggen.
Gefoelsleefe
Wanneer er iets fijns in mijn leefe is, dan voel ik me tevreden of blij of gelukkig. Of ik weet het even niet, beifoorbeeld als mijn vrouw lang weg is en ze is weer terug, dan moet ik eerst keihard miauwen wegens dat er spanning uit mezelf moet en pas daarna heb ik de rust om het fijn te vinden en dan krijg ik een knuffel en dan ben ik blij.
Ik heb dus een gefoelsleefe.
Van binnen gebeurt er van alles.
Vanzelf.
In het donker
Ik heb geleerd dat ik altijd op zoek moet naar iets fijns in mijn gefoelsleefe. Ook ’s nachts. Want ik heb het nou al een paar keer meegemaakt dat ik dan op bed lag en ik werd wakker en ik was bang. Waarom wist ik niet. Maar het was zo. Dat is moeilijk, hoor. Lig je daar als oudere katerman bang te zijn in het donker.
Toen ben ik over het bed naar mijn vrouw gelopen, zij lag te slapen maar ik maakte haar wakker. En ze aaide me en zei liefe woordjes en zo werd ik rustiger van binnen en we konden daarna alletwee verder slapen. In mijn gefoelsleefe was alles weer goed.
Voordat we gaan slapen zegt ze vaak: “Bert, als er iets is, gewoon mij wakker maken hoor” dus ik wist dat het mocht.
Gefoel
Hoe ik me foel, is te zien aan hoe ik kijk. Als ik gelukkig ben dan is dat ook te zien. Als ik ontspannen ben ook, maar dan moet je goed kijken en niet zeggen dat ik moeilijk kijk want dat is gewoon echt niet zo. Ik sliep bijna, had ik dat al gezegd?
Eens even kijken, zegt ze terwijl haar hand naar mijn kop gaat. Met haar vingers gaat ze door mijn kopvacht. De duwt de haartjes apart en maakt ze in de war. Nu staan mijn kopharen recht-op. Ik weet niet wat ze van plan is maar dit voelt wel fijn. Het is gekriebel. Haar gekriebel vind ik wel lekker, van die floojen weet ik het niet. Ik denk niet dat ik floojen fijn vindt. Misschien wel als ze de borstkroel doen. Van mijn kop gaat ze naar mijn oor toe.
Wanneer ze klaar is met mijn kop, gaat ze door naar mijn borst. Man oh man, dit is echt lekker. Dit soort gefriemel maakt me lam. Dat mijn lijf ook niks meer wil doen. Van binnen in mijn kop en lijf ben ik helemaal slap. Als ze zo mijn hele lijf doet, val ik in slaap. Stiekem hoop ik dat ze dat doet. Mijn vacht op mijn kop en borst staan helemaal door elkaar. Alles is in de war maar dat poets ik straks wel recht. En folgens mij zijn die floojen kei-snel want ze heeft er nog geen één gezien of gefangen anders zou ze dat wel zeggen. Van mijn borst gaat ze naar mijn rug en zo gaat ze mijn hele lijf af.
En mij peettantes kwam op bezoek in mij huis maar ik was ferleege. Toen heb ik achter mij bank gezeete, vlakbij mij peettantes. Dat zij foele, jij ben er wel. En zij heb spesiejaal foor mij eigen zoies lekkers meegebracht. Zij zeg Loes moet weer geluk foele assie eet. Als jou peettantes zoies zeg dan weet jij, het kom goed.
Dankbaar