Bram over toen ik nukkig was

nukkig

Hoi allemaal, wat een biezondere dag hebben we gehad met Hallowien. Bijna iedereen deed mee op zijn of haar manier! Dat vind ik kei -koel.

Sommige vertelde dat ze echte liefde konden voelen. Dat is heel speesjaal en ik ben blij dat jullie dat hebben mogen voelen. Hallowien maakte me best moe en ik moest daarna echt bijkomen en veel dutten.

In je vel

Afgelopen week, ik weet niet meer welke dag, was ik niet zo lief. En daar mag ik ook over praten. Mijn vrouw noemt het nukkig zijn, ik weet het niet. Folgens mij was ik gewoon normaal maar het kan ook zijn dat ik sjaggerijnig ben. Als je dus sjaggerijnig bent of nukkig, dan zit je niet lekker in je vel. En dat kan van alles betekenen. Je kan moe zijn, honger hebben of misschien kan je moeilijk naar de bak, er zijn heel veel verschillende redenen waarom je niet lekker in je vel kan zitten. Ik was sjaggerijnig omdat ik naar binnen moest en ik wou niet. Dat ging zo.

Buiten zitten

Het was buiten kei-lekker weer. Het was best warm en het waaide een beetje. Ik snofte de heerlijke zachte lucht in en genoot van mijn avondje buiten. De lucht vertelde me niet zo gek veel behalve dat er iemand aan het koken was. Het rook naar vlees en dat is lekker. Thuis kookt mijn vrouw dit soort vlees ook wel eens. Ze noemt het verse worst. Het is dus een bekende geur van thuis die ik buiten rook. En terwijl ik lekker op mijn denksteen zat te zitten, riep mijn vrouw me naar binnen. Moet ik echt? mauwde ik naar haar. Ze stond te wachten, ik zag het. Maar ik wilde echt niet naar binnen. Dus ik kwam niet.
Ik sprong van de steen af en rende naar de boompjes. Daar ga ik altijd mijn behoefte doen als ik buiten ben. Buiten zitten vind ik fijner omdat ik me dan meer oer voel. Mijn vrouw snapte dat ik even moest zitten en ze wachtte op me. Nadat ik klaar was en mijn kuiltje weer vol gegraven had, rende ik naar de poort waar ik altijd zit te gluren.

Naar de poort

Mijn vrouw riep mijn naam een paar keer. Ik hoorde het best maar ik luisterde niet. Pas toen ik haar voetstappen dichterbij hoorde komen. draaide ik me om. Ze was nu dichtbij me en ik wilde nog heel even buiten blijven. Dus ik zette af met mijn achterpoten om vaart te maken en spurtte naar de achterdeur van ons huis. Mijn vrouw liep me achterna. Toen ze bijna bij mij was, rende ik weer verder weg. Dit keer hoorde ik een wat hardere: ‘Brammie’. Ik rende verder naar de poort want ik wilde nog zo graag fijn buiten zijn en even onder de poort door gluren. Dit deed ik drie keer en bij de laatste keer dacht ik dat dus ik nog even buiten mocht blijven want ik hoorde haar niet meer. Ineens stond ze achter me en pakte ze me op.
Potverdikkie Brammie zei ze. Ik schrok hier best wel van en doordat ik zo schrok, beet ik haar in haar hand. Ik was al een beetje sjaggerijnig omdat ik buiten wilde blijven terwijl dat niet mocht en nu pakte ze me ook nog op waar ik van schrok. Het was geen harde beet. Het was meer een beet zonder echte gaatjes in haar hand. Een knauw noem ik dat. Het is meer een waarschuwing, denk ik. Nu wist ik zeker dat ik naar binnen moest want bijten mag niet. En daarnaast moest ik ook nog grommen tegen haar. Dus ik was niet helemaal lief.

Naar binnen

Gelukkig begreep mijn vrouw dat ik het niet verkeerd bedoelde en dat het ook van de schrik was. Ze droeg me naar binnen en zei dat ik maar even moet afkoelen. Ik ben op een stoel gesprongen en ben daar even gaan dutten. Ik wilde geen kopjes geven of een buikkroel krijgen van haar. En zij had ook even andere dingen te doen. Later op de avond was ik niet meer zo sjaggerijnig en eigenlijk wilde ik gewoon weer knuffels van haar. Dus ben ik naar boven gegaan en bij haar gaan liggen. Ze zag aan me dat ik een kroel wilde en die kreeg ik ook. Daarna was ik helemaal niet meer sjaggerijnig en kreeg ik een avond snek. Het nukkige gevoel was over.

Toen alles bijna stuk en klaar was

stuk

Ik had de krabpaal bijna helemaal stuk en ik dacht nou even aanpoten Bert, en toen opeens wist ik het niet meer zeker. Dus ik stond stil om te luisteren naar van binnen.

Iets stuk maken… daar heb ik thuis nooit veel over gehoord wegens dat ik het haast nooit doe. Ik hang weleens aan de muur en ook aan de bank, maar dat is gewoon. En ik scheur weleens aan een tijdschrift, als ik het tegenkom op het tapijt. Dan ligt het klaar voor mij en als ik zin heb, ga ik aan de gang. Boeken liggen er ook maar daar heb ik nooit zin in, dat is veel te veel werk.
Dus eigenlijk maak ik nooit wat stuk.

Nadenken

Alleen nou ik met de krabpaal bezig was, en goed ook, al zeg ik het zelf, toen was ik eigenlijk eerlijk waar iets aan het stukmaken. Mijn vrouw was ook in de kamer, ze zat gewoon aan haar werktafel, af en toe keek ze en ze zei niks.
Was dat juist goed of juist niet, soms kom je daar moeilijk achter als huiskater zijnde.
Daarom stond ik dus even stil. Dan kan ik beter nadenken.

Stukmaken

Eerst had ik geen gedachten in mijn kop.
Dus ik wachten. En wachten.
Toen begon het.
Stukmaken mag niet. Toen ik hier kwam wonen, had ze een keer zoiets gezegd. Maar ja toen moest ik aan het huis wennen en ze zei toen zoveel dus luisteren daar was ik niet zo mee bezig.
Er kwam een nieuwe gedachte: dat dit mijn eigen spullen waren en als iets van jou is dan is het van jou in dit geval dus van mij.
Ik heb eerder muizen stuk gemaakt.
En lintjes doormidden gebeten.
Veren mag ik geeneens meer omdat ik die te snel stuk heb.
Dus ik maak best dingen stuk, snapte ik toen, maar alleen mijn eigen spullen en dan mag het.

Eigen poten

“Gaat het, Bertje?” riep mijn vrouw vanachter haar werktafel. Meteen was ik klaar met denken en ik kon weer verder en even later was de krabpaal stuk. En dat had ik toch maar mooi met mijn eigen poten voor elkaar gekregen.

Loesje vertelt ofer assie met iemand meeleef…

meeleef

Misschien denk u wel dat assie poes ben dattie dan nie zofeel denk aan een ander. Van mij eigen ben ik seeniejorpoes en dan heb jij veel erfaring van jou leefe. Selluf heb ik al best feel meegemaak al zeg ik het van mij eigen.

Jou hart

Dattie geluk foel in jou hart, bijfoorbeeld assie weet dat jou verkering tefreede op ze fensterbank zit en hij kijk naar ze straat. Dan weet jij, alles is goed en jij hoef jou eigen geen zorg te maake. Als mij broer Floris rustig lig te slaape en hij heb geen last van ze deemenzie meeleef want hij is rustig. Dan hebbie van jou eigen ook jou fijne gefoel in jou hart. Jij ben er nie alteit bij van jou eigen en jij kan nie alles en iedereen in jou gaate houwe.
Maar assie weet dat iemand het moeiluk heb dan denk jij er toch aan. Jij leef mee ook al lig jij op jou denkpaal. Niemand kan zien wat jij denk en wat jij foel. Maar jij ben er wel mee beezig. Als mij vrouw ferdriet heb dan kan ik van mij eigen mij rust nie vinde. Dan hellep mij saardiene en mij garnaaale ook nie meer of jij moet ze vers van jou visboer krijge. Dattie ze nie kan weerstaan van jou begeerte. Maar jij kom toch alteit bij jou gefoel terug als jou vis in jou buik zit. Dat is mij erfaring. Want assie om iemand geef dan kan jij eete wat jij wil, jou hart laat ze eigen alteit foele.

Mee geleef

Met mij vrouw mee leefe doe ik van mij eigen. So werk het assie saamewoon. Maar mij vrouw moet ook leere dattie op ze eigen poote ga staan. Dattie sellufstannig wor zeg maar. Daar werk ik nu aan want als poes wil jij ook jou vrijheid. En jij heb ook jou eigen vriendjes.
In mij afgeloope jaar heb ik van mij eigen al feel met mij vriendjes mee geleef. Jij schreeew het nie alteit van jou dak. Ik zeg u eerluk, selluf ben ik nog nooit op mij dak geklomme. Assie seeniejorpoes ben dan klim jij nie zo gauw meer op jou dak. Ik zou nie weete waar mij dak zit, dan kan jij klimme wat jij wil. jij vin het nooit. Dan kan jij beeter met jou poote op jou grond blijfe staan, in jou ree-aa-lie-teit. In mij eigen ree-aa-lie-teit heb ik selluf ook al feel mee leefe gehad. Dan foel jij in jou hart hoefeel jij geraak wor. En het heb mij eigen sofeel goed gedaan. Dattie foel jij hoor erbij en jij ben belangrijk. Jou hart wor er warm van. Jou saardiene smaak jou nog beeter.

Jou meeleefe

Assie jou eigen Feesboek heb krijg jij ook jou eigen vriendjes. Jij krijg jou band en jij hoor en jij zie dinge. Soms hoor jij mooie dinge bijfoorbeeld van mij vriendje Jip. Hij heb nu ze fooralteithuisje en hij heb ze eigen buite ferblijf. Maar hij heb er best lang op moete wachte, dan leef jij mee want jij weet wachte is soms moeiluk assie iets heel graag wil. Maar jij hoor ook moeilukke dinge. Mij Doorie heb twee weeke onder ze mense ze bed gezeete want hij heb schilders aan ze raam. En ze manmeneer moes misschien ze operazie. Dan leef jij mee want jij wil nie dat jou jonge zofeel bang is en dattie ze brokke laat staan. En mij vriendje Stokkie-Stefan moes inees naar ze dokter want hij heb iets aan ze rug. Dan leef jij mee en jij eet jou ekstra tonijn assie hoor dat alles goed is. Jij leef ook mee met al jou mense die ze vriendje heb ferloore want ferdriet foel jij door jou Feesboek heen. Jij weet jij kan niks doen maar jij kan wel meeleefe. En mij vrouw heb mij eigen fertel, Loes jou weereld is ferander, mevrouw Cooroona houw iedereen binne. Selluf heb ik feel erfaring met binne, assie binnepoes ben weet jij nie beeter. Maar foor iedereen die nie zofeel erfaring heb met assie binne moet zitte, ben ik wel opgestaan. Toen heb ik heel hard geblaase want assie geen prooteesie heb kan jij heel hard blaase. En het was teege mevrouw Cooroona want soms moet jij jou eigen wel laate hoore. Soms is jou prootest ook jou meeleefe. Dattie het nog meer foel en jij kom in jou akzie.

In mij akzie

Vandaag wil ik ook in mij akzie koome en het is foor Mevrouw Alma. Zij denk alteit aan iedereen op mij Feesboek en zij geef knuffels en lieve woordjes via ze kompjuuter. Zij steun iedereen die het moeiluk heb en zij ga ook graag naar alle diere van Artus. Maar nu kan ze nie zo goed meer loope van ze zeere knie. Dan kan jij jou fijne dinge niemeer doen en jij ben niemeer zo atleeties. Nu krijg ze een operazie en ik heb heel hard geblaase. Want mij erfaring heb mij eigen geleerd, mevrouw Cooroona gooi oferal roet in ze eete. En assie toch erregus nie blij van wor is roet in jou eete. Maar assie heel hard blaas dan kan jij al jou roet zo wegblaase. Nou krijg Mevrouw Alma gewoon ze operazie en het is maandag al. Nu ga ik heel hard mij pootjes draaie en ik ga meeleefe met mij hart. Wil u misschien maandag ook eeve aan Mevrouw Alma denke. Dan heb ze meer rust en dan kan de dokter Mevrouw Alma ze knie maake. Mij hart foel, assie allemaal meeleef dan hebbie pas écht mee leefe. Saame leef jij veel meer. Lieve mevrouw Alma, het kom goed!

Loesje

Waarom ik nog meer moet ontspannen

ontspannen

Ik lag op de bank te liggen maar ik hoorde het wel: mijn vrouw belde met de dokter. Het ging over mij. Dat ik dus die gefoelige maag had.

Dokter

Nou dacht ik zelf dat het best goed ging de laatste tijd. Ik eet andere brokjes en andere sneks, en het avondeten is altijd lekker en dat je zegt dat eet ik gemakkelijk weg. Dus geen zwaar spul. Kip en vis en ook garnalen ik weet niet of dat ook vis is.
En in de bak is alles in orde, dankuwel voor het vragen.
Dus waarom dan gaan bellen met de dokter?
Omdat ik weleens een minder goede dag heb?
Of dat ik soms best bang kan zijn, zeker.
Nou moe.

Na de telefoon kwam mijn vrouw naar me toe en ze begon te aaien en te vertellen wat de dokter had gezegd. Dat maagklachten en een gefoelige maag met elkaar te maken konden hebben. Dus dat ik geen stress moest hebben omdat het dan op mijn maag kon slaan.
Ik dacht stuur de glazenwasser maar weg maar daar ging het niet over.
Wel over gefoel.

Rustig

De uitkomst is nou dat ik op medies adfies rustig aan moet doen. Daar was ik uit mezelf al mee aan het oefenen maar nou is het zeker weten belangrijk. Wat is rustig aan doen, dat is:

elke dag langzaam aan de dag beginnen
als er zon is, meteen in de warmte gaan liggen of staan
sneks met lange knuffels erna
dutjes zijn ook belangrijk
gezelligheid is belangrijk dus ik wil veel samenzijn
het avondeten moet superlekker zijn anders raak ik misschien wel gespannen je weet het niet

Rennen

We zijn meteen begonnen met rustig aan doen en het bevalt me uitstekend echt waar. Het leefe is opeens nog fijner dan het al was. Gisteravond toen we naar de slaapkamer gingen, had ik zo’n goed gefoel over alles dat ik over de trap naar boven rende.
Rénnen. Dat was niet rustig-aan. Gelukkig kreeg ik toen een lange zachte knuffel, dat had ik ook wel nodig al zeg ik het zelf.

Minnie over: hoe ik aan veertjes en ketnip kwam

veertjes

Het begon allemaal met een berichtje op de blog bij Bram. Cisca de vrouw van Bolle vroeg of ik niet ook veertjes en ketnip wilde. Daarvoor moest er natuurlijk wel een postduif naar mijn mandje komen.

Veertjes

Dus ben ik een goed miauwgesprek met frau aangegaan. Ja maar Minnie jij speelt nooit met veertjes, je hebt zelfs een keer een vogel opgegeten kreeg ik te horen. Miauw zei ik, toen was ik nog een jong poesje en nu ben ik ouder. Enne ik krijg nooit veertjes van jou dus kan ik er ook niet mee spelen hè. Nou miauw daar had ik haar mooi tuk! Dus ik mocht terug miauwen waar mijn mandje staat.

Plok

veertjes De postduif die mijn envelop moest bezorgen had helaas wel wat problemen. Want het waait de laatste tijd erg hard waardoor de postduif een paar keer flink uit koers is geraakt. Maar zaterdagochtend deed de telefoon tiktik dat hij eindelijk in de buurt was. Nou ik was echt zo opgewonden! Ik heb wel drie keer de trap op en afgerend. En uitgebreid met mijn muis gespeeld terwijl ik luidkeels miew miew riep. Het werd wel opmijeens donker en net toen ik zielig miew zei hoorde ik plok.
Plok is het geluid als er iets bezorgd wordt.
Oh ik was zo blij! Daar was de envelop! Frau maakte de envelop voor mij open want mijn pootjes trilden te erg hihi. Nou en jullie kunnen het op de foto wel zien wat ik allemaal gekregen heb en hoe blij ik er mee ben.

Reserve

Veren zijn echt mijn nieuwe favoriete speelgoedje geworden. Wat zijn die leuk zeg. Je kunt er mee kroelen. Of in de lucht gooien en dan weer vangen. Erin bijten kan ook maar dan gaat ie wel snel stuk. Dus heb ik nu één veer liggen en de rest ligt als reserve in de kast. Natuurlijk heb ik de veer ook meteen aan mijn muis voorgesteld. Nou heb ik twee spelevriendjes. En ik heb naar de muis gemauwd dat ik haar echt niet zomaar vergeet hoor. Want met mijn roze muis spelen vind ik ook nog steeds superleuk.

Takje

veertjes Er zat ook een takje in met allemaal groene blaadjes eraan. En ik kreeg me toch een drang om daarin te gaan bijten en om erop te gaan sabbelen. Ik ging op m’n rug rollen. En miauwen. En spinnen. Oh oh wat was dat superduperbiesonder zeg! Frau zegt dat het ketnip is. Ik had nog nooit echte verse ketnip gehad dusse ik werd van een klein beetje toch best wel haai hihi. Daarom was het ook beter om de blaadjes niet te lang bij mij te laten. Op de foto kunnen jullie zien dat ik het er niet zo mee eens was dat het afgepakt werd. Voorpoten, achterpoten, ik gooide alles in de strijd om de blaadjes bij mij te houden.
Wegens mijn haai zijn mocht ik niet ook meteen hebben wat in het plastic zakje zat. Eerst je roes uitslapen in je mandje, Minnie. Dat kreeg ik te horen. Dus één donker nog wachten. De volgende dag was het zover en mocht ik een stukje valeriaanwortel uit proberen. Ik likte het op en wachte. En wachte. En wachte. Mauw? Er gebeurde niks. Nou dat weten we dus ook weer. Van ketnip word ik helemaal wild en van valeriaan dus niet.

Foto

Er zaten ook twee mooie foto’s van Bolle in. Daar heb ik spinnend en liefkozend kopjes aangegeven. Want ook al wist ik heel goed dat hij furrever bij Mol hoorde toch was ik een beetje flieft op hem. Op z’n mooie vachtje, goede snor en prachtige ogen. Nu kan ik furrever naar hem kijken. Ik wil de frau van Bol ook superveel kopjes geven want zij is echt zo lief! Een echte kattevriendin.
Nou dit was mijn blog weer voor vandaag. Kopjes en pootjes voor iedereen hier bij de blog.
Van mij, Minnie.