Loesje vertelt over assie moet afwachte…

afwachte Vandaag wil ik seeriejeuze letters maake want mij hart foel het zo. Misschien vraag u ze eigen af hoe dat kom? U weet, van mij eigen ben ik gefoelig en ik denk ook feel na. Ofer dinge die in mij kop zitte of dinge die belangrijk zijn.

Zondag schreef mij vriend Bolle ofer saame. Het heb mij eigen diep geraak. Op mij Bert ze blog zijn wij allemaal vriendjes. Jij leef met elkaar mee en jij leer van elkaar. Iedereen is ze eigen en jij mag zijn wie jij ben. Assie dan inees hoor dat een van jou vriendjes ziek is dan schrik jij zo errug dattie bij jou vrouw weg wil kruipe.
Zondag moes mij vriend Bolle met zofeel spoed naar ze dierendokter dat ik mij laaste saardiene heb laate staan. Bolle is mij buikmaatje, dan ben jij soo-lie-dêr. Hij heb misschien ze graspietje in ze buik. Jij fraag jou eigen af, hoe kommie eraan. Ik vin graspietjes niks aan. Jij wor er nie gelukkig van…

Meedietaasie

Ik zeg u eerluk, mij hart heb heel veel zeenuuw en mij buik doe soms raar van mij spanning. Jij moet wachte en jij kan niks doen. Mij vrouw heb mij eigen mij troos gegeefe. Dattie foel jij heb het noodig. Wij heb deze jaar al zofeel meegemaak. Soms foel jou hart, het is genoeg. Dattie nie nog meer ferdriet wil hebbe. Jij wil dat jou vriend Bolle gewoon in ze tuin patroeijeer.
afwachten Toen heb ik wel mij ‘alles-kom-goed-meedietaasie’ gedaan, dat Bolle en ze mense foel alles kom goed. Maar jij moet toch afwachte. Ik zeg u eerluk, afwachte is moeiluk. Misschien hebbie ook weleens erreges op moete wachte, dattie weet wat ik bedoel van mij eigen. En als het ga om jou vriend dan is afwachte nog meer moeiluk. Jou kop heb geen rust, jou buik heb pijn want jij heb zeenuuw. Jij zit nie te wachte op weer jou zeenuuwbuik maar jij kan het nie teege houwe. Toen ben ik stil in mij denkpaal gaan ligge, jij kan niks doen. Afwachte zeg mij vrouw en mij hart foel, mij vrouw heb ook zeenuuw. Jij ben allemaal ferbonde met elkaar en onse mense heb ook gefoel. Wij leef allemaal met elkaar mee. Op mij Bert ze blog zorreg wij allemaal foor elkaar. Mij vriend Bolle heb het selluf geschreefe in ze blog. Saame is zo een mooi woord! Jij ben nooit alleen…

Ze eigen antwoord

Soms duur jou wachte zolang dattie toch jou visboer moet belle. Jij kannie daage droog staan van jou vis. Mij vrouw zeg Loes jij moet ook op jou kracht blijfe. Daar heb ze wel gelijk in. Want jou leeve ga door maar jij ben ook aan het wachte. Sellef vin ik het moeiluk want Bolle is mij buikmaatje. Hij heb misschien wel net zo een groote buik als ik van mij eigen. Dan wil jij liever dat jou vriend ook kan geniete van jou visbuufet. En zo ga er feel gedachte door jou kop assie moet wachte. Dattie denk aan jou vriend en jij weet hij heb al zofeel meegemaak in ze leeve. Jij wil alleen maar denke, alles kom goed. En jij denk aan ze mense, zij heb misschien ook zin in saardiene? Jij weet het nie? Afwachte heb zofeel onduidelijk zijn. Jij ga met jou kop dinge infulle en mij erfaring is. Dat kan jij beeter nie doen. Jou leeve heb alteit ze eigen antwoord, daar kan jij beeter op wachte. Dat probeer ik nu van mij eigen…

Zachte kopjes

Mij hart wil wel ze mense zofeel sterrek zijn wense. En Bolle mij vriend jij krijg mij zachte kopjes met mij snorhaare van troos. Mij Doorie zeg, mamsie geef uwes oomie Bolle sterruktepootjes. Foor jou mij lieve Bolle en foor jou mense…
Gelukkig bennie nu weer thuis, jij ben weer saame met jou mense. Daar waar jij hoor….

Zwaaie

Toen zeg mij vrouw inees, Loes jij moet jou eigen ook konzentreere op jou Hoedjessjoow! Al jou vriendjes wacht op jullie en dattie ga zwaaie. Daar heb mij vrouw mij eigen wel mee wakker geschud. Het is nu bijna mij Prinsessedag en ik wil u fraage offie het nie wil fergeete. Iedereen is welkom en u mag ook meezwaaie assie in u huiskamer zit of assie toevallig bij u visboer sta. Zwaaie kan alteit en oferal, het heb geen houwbaarheisdaatum.
Kom u ook kijke naar onse Hoedjessjoow? Het is dinsdag fijftien september om ellef uur. En het is op mij eigen Feesboek.
Dank u wel,

Loesje

Wanneer ik ’s nachts herrie maak en het toch niet zo is

herrie ’s Nachts ben ik vaak beneden, wegens dat ik ook een eigen leven heb. Ik was net uit de vensterbank gesprongen toen mijn vrouw opeens in de huiskamer stond. In haar pyjama.

Aaien

Ik keek meteen op. Want ik weet dat ze ’s nachts altijd slaapt en wat doet ze dan opeens in de huiskamer? Het huis is van mij als het nacht is, dat is de afspraak.
Ze zei: “Bert, wat is er?”
Dat wist ik niet. Alles was gewoon, dacht ik.
Zij: “Ik hoorde herrie, wat was dat?”
Wist ik ook niet. Misschien had ik wat boeken laten omvallen, dat is altijd een groot geluid. Toen ging ze me aaien en ik moest spinnen. Opeens een knuffel midden in de nacht dat heb ik niet vaak. Dus ik mee naar boven en hop, het bed op. En ja hoor, meer knuffels. Tijdens het aaien ben ik in slaap gevallen.

Geluid

’s Nachts doe ik dus dingen in huis. Wegens dat ik echt niet de hele nacht kan slapen, als katerman ben ik meer van de dutjes, langer of korter maakt niet uit. Wat doe ik als het nacht is?

voordat de nacht begint ga ik in en uit de doos die onder de tafel staat op de slaapkamer
ik ga de trap af naar beneden om aan de voordeur te ruiken, dan weet ik wat er in de straat gebeurt en of de buurhond langs is geweest
wat ik leuk vind is in de vensterbank zitten en naar de lampen van auto’s kijken
als ik zin heb ga ik aan de paal op de slaapkamer hangen dat is voor mijn nagels goed

Herrie

Dus folgens mij maak ik nooit herrie. Soms is er taptaptap van mijn poten over de trap. Of als ik schrrrr doe aan de paal. Of kebonk wanneer ik in en uit de doos ga. En die stapel boeken was best een groot geluid dat geef ik toe. Misschien moet ik het vannacht weer doen want ik heb geleerd, als mijn vrouw het geluid niet snapt dan is het herrie en snapt ze het wel dan is het gewoon geluid.

Minnie over wat ze droomde

Minnie Frau zegt dat ze vaak rare dromen heeft waarin van alles gebeurd. Nou ik heb toen maar eens een hartig woordje met haar gemauwd.

Want wij katjes kunnen er ook wat van hoor! Ik had me laatst toch een rare droom. Ging het over muizen? Nee. Waar het dan wel over ging? Nou, lees maar snel verder.

Mijn beste mauw

Mieuw mieuw mauw mauw miauw! Ik ben aan het oefenen op mijn beste mauw. Want vanavond is het zover, ik mag auditie gaan doen voor The Voice: Katjes. En ik vind het zo spannend! Want als ik dit win dan word ik een heel bekend poesje en liggen de katers straks aan mijn pootjes hihi.
Eerst ben ik nog even wat natvoer aan het eten want op een lege maag kan je niks. Ik zit zo lekker te slobberen dat ik helemaal de tijd vergeet. Voor ik het weet staat de taxi al voor de deur. Chauffeur Woef blaft ongeduldig “Mevrouw de Poes komt u naar buiten, ik heb niet de hele dag de tijd, ik moet ook nog andere kandidaten ophalen en een plasje doen tegen een boom”.
Snel stap ik in en we rijden naar de opname studio waar de auditie plaats vind. Wat zijn er veel kandidaten zeg! Ik zie twee Main Coons die denk ik een duo vormen, want ze hebben allebei hetzelfde halsbandje. Een statig lopende Siamees met een gek hoedje op loopt rond alsof hij al gewonnen heeft. Maar als ik hem hoor oefenen moet ik wel een beetje lachen. Dat is toch niet mooi mauwen wat hij doet! Het klinkt van Nan nang nan miiiiieeeew mraaaa. Ben benieuwd wat de jury over hem gaat zeggen.

Interfjiew

Minnie Ik kom aan bij de balie waar iedereen zicht moet melden. Snel poot ik mijn naam neer en pak mijn goodiebag. Die krijgt elke deelnemer. Waauwie wat leuk zeg. Er zitten kattesnoepjes in en natvoer van meneer Royaal Konijn. Ik loop met mijn katdootjes naar een leeg kattemand en krul mijzelf er in op. Erg lang kan ik niet rusten. Want er komen katten mijn kant opgelopen.
Als ze voor me staan zie ik wie het zijn. Het is Martijn Krabpaal met een camerakat. Of ze mij mogen interfjiewen. Ja echt wel! Ik vertel dat ik al miew sinds ik een klein kitten was. En dat mijn grote voorbeeld Paul de Leeuw is. Hij kan zo mooi brullen. Of ik wel weet dat een poes waarschijnlijk nooit een leeuw wordt, krijg ik als vraag. Nou ik mauw altijd maar durf groot te dromen.
Waarom één brokje in je bakje als je ook de hele zak kunt nemen. Daar geven ze me gelijk in.
En dan is het zover. Ik mag het podium op. Oh wat spannend! Daar zit de jury in hun draaibare kattemandjes. Ik miauw mijn mooiste miauwtjes en hoop maar dat er iemand draait. In gedachte kies ik alvast voor coach Angela Grootpoes. Ik wil echt wel in haar team.
Als ik klaar ben hoor ik mijn naam. En nog een keer…

Op schoot

Minnie Minnie… Minnie… Minnie de Poes! Huh hè wat? Verdwaasd kijk ik uit mijn oogjes en zie frau voor me zitten. Ze moet lachen om mijn verbaasde kopje. Als ik haar mauw wat ik allemaal gedroomd heb moet ze nog harder lachen. Je bent me er wel eentje, Minnie, zegt ze. Kom maar lekker op schoot dan krijg je een lekkere lange knuffel van mij.

En dat doe ik. Lekker veilig bij frau op schoot.

Pootjes en kopjes voor iedereen. En een extra kopje voor Bolle!

Wanneer ik zonder geluid MEWWW zeg

zonder Toen ik in het wiekent aan de wiew was, werd ik oer en ik ging keihard miauwen. Daar is dus een filmpje van. Dus nou wil ik iets zeggen over MEWW en geluid.

Oer

Op het filmpje sta ik in de zon en ben ik heel hard aan het miauwen. Dat gebeurde gewoon, het geluid begon ergens diep in mijn lichaam en toen moest het er uit, net als een haarbal maar dan van geluid. Het is oer.
Dat is folgens mij ook te zien.

(ik schrijf door onder de film)

Maar dat kwam dus door de wiew. Als ik al miauw dan doe ik dat altijd veel stiller. En ik miauw als de dag begint zonder geluid en hoe dat kan dat ga ik nu uitleggen.

Overloop

’s Morgens vroeg lig ik meestal boven, in de vensterbank van de overloop. Die vensterbank is laag en er ligt een handdoek in dus daar slaap ik dan op. Dan foel ik dat er steeds meer daglicht komt en ik ben bijna klaar met slapen en ik ga doezelen, dat is dat je niet wakker bent en ook niet slaapt.
Dan hoor ik de wekker uit de slaapkamer komen. Daarna nog een keer.
Dus dan weet ik: de dag is begonnen. Maar ja ik doezel nog.

Geen geluid

Ik spring dan uit de vensterbank en ga de slaapkamer in, eerst even aan de paal hangen om te rekken en te strekken. Daarna kijk ik hoe mijn vrouw ligt.
“Goedemorgen Bertje,” zegt ze.
Ik doe mijn bek open en miauw alleen er komt geen geluid uit mij.
“Is het nog te vroeg?” vraagt mijn vrouw.
Weer doe ik mijn bek open en dicht. Ik heb nog geen geluid.

Stem terug

Soms ga ik dan even op bed voor de goedemorgen-knuffel of we gaan naar beneden, dat kan ook. En later op de ochtend miauw ik opeens tegen een vogel, of een hond in de straat. Dan heb ik dus mijn stem terug. Misschien ben ik gewoon geen ochtend-katerman. Langzaam aan de dag beginnen vind ik ook het beste. Heel erg langzaam.

Kater Bolle over als je samen bent

samen

De eerste keer dat ik over huiskater Bert hoorde, was toen mijn vrouw op het internet keek naar truuks om katten wat meer te laten drinken. Er was een stukje van een dierendokter over fontijntjes enzo.

De blog

Mijn vrouw moest er een beetje van zuchten want ze wist meteen dat ik bang zou zijn van een fontijn. Allerlei mensen reageerden op het stuk van de dierendokter. Ze vertelden wat zij deden om hun katten meer te laten drinken. Voor hun reaksie stond een klein footootje. Van die mensen zelf dus.
Maar er was één footoo van een roodwitte kat bij, en daar stond naast Ik vind drinken moeilijk. Mijn vrouw moest er om lachen, dat die kat zelf had geschreven in plaats van zijn mensen. Ze ging kijken wie het was. Ik was ook benieuwd. En zo kwamen we bij de blog van Bert terecht.

Als thuiskomen

samen Ik was meteen fen. Ik las alles, en ik was zoooo opgelugt dat er een kater was die ook voor veel dingen bang was. Een kater die niet allerlei dingen heel makkelijk deed en bij iedereen op schoot klom. Want ik was toen nog heel bang en mijn mensen en ik wisten niet of dat ooit over zou gaan.
Ik antwoordde op de verhalen van Bert en ik kreeg antwoord van hem. Ik hoefde niet stoer te doen, het foelde een beetje als thuiskomen. Omdat Bert ook voor veel dingen bang was foelde ik me niet meer zo alleen. Voor mijn mensen hielp het ook, dat ze wisten dat ik niet de enige kat was die angstklachten had.

Andere katten

Dat is al best een lange tijd geleden. Bert is niet meer zo heel bang en ik ook niet. Gelukkig maar, want bang zijn is voor niemand fijn. Nu schrijf ik ook al een tijdje zelf op de blog en dat vind ik superleuk om te doen. En doordat mijn mensen mijn stukjes lazen zagen ze dat ik keihard mijn best deed. Ze zagen dat ik niet alleen dingen NIET kan, maar dat ik ook iemand ben die dingen WEL kan.
Ik leerde andere katten kennen. Sommigen schrijven zelf op de blog en anderen antwoorden altijd. Zo kreeg ik er een heleboel vrienden en vriendinnen bij. Wat wel heel verdrietig is: sommige katten van de blog werden een ster. Prinses Katrientje, beebiePop, Vlo, Fynn en Sparkle. Geen enkele ster wordt vergeten, we blijven altijd aan ze denken.

Schrikveer

samen Deze zondag had ik geschreven over dat ik weer zo een schrikveer ben, zo noemen mijn mensen dat altijd. Het hielp mij al om dat te vertellen. Ook al is het best moeilijk om te zeggen dat je soms klein en bang bent. Maar ik wil eerlijk zijn op de blog. Want iedereen heeft wel eens dat iets fout gaat, of dat je bang bent of iets doms doet. Dat hoort er nou eenmaal bij. Ook al ben je als kat nog zo slim toch mislukt er wel eens iets.
En als je je altijd groot houdt, kan niemand je een knuffel geven en zeggen dat het wel weer goed komt.

Antwoorden

Ik kreeg zondag zoveel lieve antwoorden, ik was helemaal blij ervan.
Mijn vrouw had een beetje meegelezen en zijn was ontroerd. Zo heet dat bij mensen. Ze liet het aan mijn man lezen, die vond het ook heel biesonder.
Mijn mensen lezen trouwens niet elke week mijn blog hoor! Ik schrijf natuurlijk voor katten, dat is toch anders. En soms staan er dingen in die gehijm zijn, die alleen katten mogen lezen. Bovendien hoeven mijn mensen niet alles van mij te weten, vind ik. Ik heb tenslotte ook een eigen leven.

Samen

Ik heb geleerd dat je er heel veel aan hebt als je samen bent. Niet alleen met mensen, maar ook met katten. Want samen kan je veel meer dan alleen. Als je samen verdriet hebt heeft iedereen een héél klein beetje minder verdriet. Als je samen bang bent is iedereen een beetje minder bang. En als je samen plezier hebt heb je nog veel en veel meer plezier.
Daarom is delen ook zo mooi. Je gefoelens, je ervaringen, je tips voor het gezond, je aandacht: als je het deelt met anderen komt er altijd iets moois terug.
En er zijn altijd wel katten of mensen die iets weten dat je zelf niet weet, en waar je veel aan hebt.
Dus daarom wil ik deze zondag alle mensen en katten van de blog bedanken. Dat ze mijn stukjes lezen, dat ze meeleven en dat ze mijn vrienden en vriendinnen zijn.
En dat is ook voor de mensen die me op feesboek lezen. Ik kan niet antwoorden, maar ik lees het altijd!

Het mooiste woord

Ik ben al weer wat minder schrikkerig, en mijn vrouw is niet meer nerfeus. Ik weet weer dat ik niet alleen ben, maar samen. Samen met mijn mensen en samen met iedereen van de blog.
Samen is het mooiste woord dat er is.
Ik hoop eerlijk waar dat we nog heel lang samen blijven met zijn allen.