Loesje en ik hebben een eboek gemaakt voor iedereen die moeilijke gefoelens heeft wegens het fierus of wegens het gefoel ik heb liefde nodig. Het eboek Faalentijn is voor iedereen en het is gratis, wegens dat het dan niks kost.
We hopen dat het helpt om fijne gefoelens te krijgen.
Soms hoor je mensen zeggen dat je katten niks kan leren maar dat is helemaal niet waar!, katten zijn de allerslimste dieren die er zijn, dat weet ik zeker, wij zijn veel slimmer dan mensen, weet je wat erg is? mijn mensen plagen mij wel eens dat ik niet zo slim ben, en onhandig, nau ja!, alleen maar omdat ik geen balletjes of muizen kan vangen, of omdat ik in mijn slaap vaak van het bed afrol, en omdat ik tegen deuren oploop, of omdat ik niet snap dat ik de deur open kan duwen als die op een kier staat, en omdat ik mijn stomme voerpuusels niet snap, mijn vrouw zegt je rent meestal de verkeerde kant op als we een balletje gooien, nau en?, ik ren de kant op waar ik naartoe wil, daar heeft zo een balletje toch zeker niks mee te maken, PUNT uit.
Veel geleerdMaar mijn mensen vinden ook dat ik al heel veel heb geleerd, ik heb bijvoorbeeld geleerd dat mijn mensen in de nacht willen slapen dus dat ik dan stil ben, ik tetter nog wel een klein beetje hoor maar alleen heel zachtjes, ik bijt helemaal nooit meer, goed hè?, ik krab mijn mensen nooit meer, ik weet hoe laat mijn mensen moeten opstaan en dan ga ik alvast tetteren om ze wakker te maken, als ik vind dat ze naar bed moeten gaan ga ik heel hard tetteren want regels zijn regels, als ik op de bak ben geweest kom ik dat meteen vertellen, ook wat ik daar gedaan heb, een plasje of nog meer, als ik gepoepst heb ga ik loeien zodat mijn mensen het meteen op kunnen ruimen, ik krab bijna alleen nog maar aan mijn eigen spulletjes, zooo heee nau zet ik even een PUNT
De tuin inHet is wel zo dat mijn mensen ook veel hebben geleerd, ze hebben nu door hoe ze me moeten aaien, dus niet onderaan mijn rug want daar hau ik niet van, ze weten wat ik lekker vind en wat niet (diejeetbrokken, of hele grote brokken, bah), ze hebben twee grote bakken zonder kap voor mij die altijd keurig schoon zijn want ik ben een nette katerman, ze hebben geleerd dat ik elke avond heel laat naar buiten de tuin in wil, en weer naar binnen en naar buiten en naar binnen en naar buiten en naar binnen en dat de deur de hele tijd open moet blijven, ook met die witte flokken nu, lekker frisjes zegt mijn vrouw, geeft niks vind ik, maar ik moet dus eerlijk zeggen dat ik mijn mensen tot in de PUNTjes heb kunnen treenen.
Maar het belangrijkste dat mijn mensen en ik hebben geleerd is dat we met zijn drietjes een famielie zijn, dat we samen zijn, en Bolle zei het al: samen is het mooiste woord, en dat is helemaal waar, elke ochtend doen mijn vrouw en ik een spel, ik ga op mijn zij liggen en zij pakt mijn buik en zegt van wie is dit dikke buikie Keef? en dan ga ik foorzichtig met mijn achterpoten tegen haar arm trappelen en haar handen zachtjes likken en bijten maar niet hard want ik weet dat het een spel is, ik hoef niet meer te bijten omdat ik niet meer bang ben, en mijn mensen zijn niet meer alleen, nau als daar geen streepPUNTen achter horen!!
Hoi lieve allemaal, fandaag is het vijftig bloggen geleden dat ik voor het eerst deed bloggen. Ik wist niet eens of ik wel kon bloggen toen Bertje mij vroeg of ik wilde bloggen.
Dat kwam omdat ik niet wist wat bloggen was. Nu weet ik het wel want ik heb het geleerd. In bloggen vertel je wat je allemaal meemaakt. Je eigen afontuuren. Het zijn leuke en spannende afontuuren maar soms ook verdrietig als er bijvoorbeeld een vriend van ons allemaal over de regenboogbrug gaat. De eerste blog schrijven was heel spannend voor mij. Ik wist niet welke reejaksies er zouden komen, als er een reejaksie kwam. Dat weet je op dat moment gewoon niet. Het is afwachten. Door de blogs heen heb ik een aantal feranderingen gemerkt aan mezelf en deze wil ik graag met jullie delen.
Ik ben nog steeds onzeker maar al minder dan eerst. Voorheen durfde ik niet zomaar over een onderwerp te praten maar nu wel. Bijvoorbeeld toen ik te veel fla had gesnoept en ik ineens naar de bak moest. En dat daarna mijn billen gewassen moesten worden omdat ze vies waren. Eerst durfde ik dat niet te zeggen. Toen heb ik ook aan Bertje gevraagd of het wel in de blog kon. Want wie leest het allemaal en is er dan geen schaamte? Maar Bertje vertelde me dat het bloggen juist gaat om wat er allemaal in je leven gebeurd, dus ook dit soort dingen. Toen durfde ik al wat meer. Soms vraag ik nog steeds aan Bertje of het een goede blog is of niet. Maar ik ben nou eenmaal een gefoelige katermans.
2 KontaktVoordat ik deed bloggen deed ik al wat feesboeken. Niet zoveel omdat ik kontakt nog steeds moeilijk vindt. Soms wil mijn kop gewoon niks doen. Maar dat gaat niet als je friende hebt. Dan fraag je ook aan je friende hoe het gaat. Dat doen ze ook bij mij. Zo gaat kontakt nou eenmaal. Bij de blog vertelde Bertje dat de schrijvers het fijn vinden als ze ook een berichtje terug krijgen als ze op de blog hebben gereejageerd. Dat was en is nog steeds heel spannend voor me omdat ik soms niet goed weet wat ik moet terug schrijven. Ik vind het heel erg lief dat ik reejaksies krijg en ik wil ook iedereen kopjes geefe maar soms is het ook moeilijk om een kopje te geven. Dan is mijn kop ergens anders. Nu gaat het iets beter maar ik moet nog zeker door oefenen met reejageere.
Voordat ik deed bloggen was ik wel kreejatief maar niet zo veel. Eerst deed ik niet meehelpen in de keuken maar voor de blog wel. Dus dat is feranderd. Ik ben meer gaan doen. Door de blog neem ik jullie mee op afontuur en dan moet je soms heel kreejatief zijn. Net zoals met het zwembad. Ik wist nieteens dat ik water fijn vind en heel veel andere niet. Ik probeer steeds nieuwe dingen uit. Dat is kreejatief zijn. Er was ook een keertje dat ik op een kamer een kast vond waarvan ik een mooie dut plek zag. Ik wist alleen niet of ik erin kon springen. Maar het lukte me wel en dat heb ik toen ook gedeeld. Dus dat gaat goed.
Overal liefeVoor mijn volgende bloggen zou ik minder onzeker willen zijn en meer durven. Dus dat er geen schaamte is voor wat ik meemaak en dat ik mijn mening durft geven. Want dat vind ik soms nog moeillijk. Ik vind het fijn dat je de blog hebt gelezen.
Ik wens jullie allemaal een fijn wiekent en een fijne falentijndag. Dat er overal liefe mag zijn foor iedereen.
Net als ik denk, nou snappen we elkaar helemaal en dat blijft voor altijd zo, dan gebeurt er weer iets waardoor ik weet: ik moet thuis nog veel uitleggen.
Sinds het fierus er is, komen er thuis meer pakjes. Dat vind ik niks. Er is gedoe aan de voordeur, meestal net als ik wil gaan slapen en dan komen er ook nog eens vreemde luchten naar binnen, die moet ik dan onderzoeken en ik weet nooit wat het presies in maar als huiskater zijnde moet ik dat weten dus ik heb pas rust na onderzoek.
En nou het stomste. De pakjes zitten in een doos. Meestal klein dus dan vouwt mijn vrouw die op en ze brengt ze ergens heen. Maar soms is er een grote doos. En dan weet ik al wat er gaat gebeuren. Ze hoopt dat ik er in ga zitten.
Omdat andere katten het ook doen.
Dus ze zegt dat het leuk is.
Voor mij.
Dit is net als met denkspeelgoed: het is helemaal niet echt voor katten bedoeld. Het is voor mensen bedoeld. Die vinden dat leuk. Dus dat er weer een doos is dat is voor mijn vrouw leuk. Ze legde eerst de doos helemaal plat op het tapijt dan moest ik eraan wennen.
Maar Bertje is niet gek.
Dus ik liep er langs en ik keek alle kanten op behalve naar de doos want wat je niet ziet dat is er niet. En toen ze begon te roepen en op de doos tikte, toen ging ik op de bank liggen met mijn ogen dicht.
Je moet laten merken wat je meening is, dat is mijn meening.
En ja hoor, mijn vrouw bracht ook deze doos weg, ergens naar buiten het huis, naar een plaats waar ik nooit heen ga. Toen kreeg ik knuffels en die waren fijn, dus dat gefoel was helemaal in orde, gelukkig. Ik hoop dat er nooit meer een doos in huis komt, maar zeker weten doe ik het niet.
Vandaag wil ik u fertelle ofer mij week. Meestal maak ik mij letters ofer mij onnerwerp. Maar soms liggie op jou denkpaal en jou makkareele ligge zwaar in jou buik. Dan hebbie eefe geen onnerwerp. Dan bennie blij dattie al jou energie kan gebruike foor jou makkareele. En jij wil jou folgende dag wel uit jou denkpaal kunne koome foor jou onbijt.
Mij vrouw zeg Loes misschien kan jij iets fertelle ofer jou sneeew-erfaring? Mij sneeew-erfaring? Dan ben ik zo klaar van mij eigen. Ik vin er niks aan! Mij vrouw heb geprobeer om mij eigen te ferleide dat ik op mij balkon zou gaan kijke. Zij heb mij balkondeur oope gezet en zij zeg lieve woordjes. Toen ben ik wel naar mij drempel geloope en ik heb mij kop foorsichtig naar buite gestooke. Jij weet nie wat jij zie, het doe zeer aan jou oog. Mij heele balkon was anders. Toen ben ik hard naar binnen geloope, mij vrouw zeg dat ik dee renne. Assie seeniejorpoes ben moet jij jou eigen niemeer op jou gladde eis begeefe. Dan willie vaste grond onder jou poote. En jij wil zoomer en dat jou zon schein. Toen heb ik op mij denkpaal, achter mij raam naar mij weereld zitte kijke. Jou weereld is wit, wat moetie ermee? Mij poote befriese al assie eraan denk…
Toen zei mij vrouw dattie met mij eigen wilde praate. En zij had ze traan in ze oog. Dan foel jij in jou buik jou makkareele fersuure. Mij vrouw zeg Loes jou dinnetje Chanel is ziek. Zij foel ze eigen nie fijn in ze lijf. Dan schrik jij wel. Sjaan is mij peetpoes want zij woon bij mij peettantes. Dan bennie peetpoes. Van mij eigen ben ik mantelpoes maar ik woon nie bij mij mantel. Soms is dat zo en kannie jou naam nie ferklaare. Maar daar ga het nu nie ofer want het ga ofer Sjaan. Zij is mij peetpoes zolang ik van mij leefe bij mij vrouw woon. En mij peettantes zijn mij belangrijke tantes. Zij breng alteit lekkere snek mee foor mij buik. Jij kan er jou hesses ofer breeke maar jij kan alleen maar hoope dat Sjaan beeter wor. Lieve Sjaan, jij ben in mij hart. En mij peettantes krijg mij sterkzijn kopjes.
Dan denkie dattie alles heb gehad. Fraag jou vrouw inees, Loes wat ga jij doen met jou Faaletijn? Jij schrik want soms hoef jou vrouw nie alles te weete. Als poes mag jij ook jou gehijm, hebbe. Toen heb ik mij oog dicht gehouwe want soms moet jij inees denke in jou kop. U weet van mij eigen ben ik poes van liefde en ik ben ook roomanties. Dan ferwacht iedereen dattie met jou doos visbonsbons op jou balkon ga zitte. Ferwachte is moeiluk want jij kan het nie alteit waarmaake. En u weet van mij eigen ben ik alteit eerluk. Mij Bert 
mag mij visbonsbons nie hebbe weeges ze gefoelige maag. Dan hebbie geen reede om jou bonsbons nie selluf op te eete. Van mij eigen mag ik alles hebbe, alleen mij dokter denk daar anders ofer! Toch vin ik wel assie Faaletijn heb kan jij geen reekening houwe met jou dokter. Assie alteit maar aan jou dokter denk sterf jou gedachte aan jou Faaletijn in ze eigen schoonheid. Dat moetie nie wille.
Nu heb mij Bert en mij eigen onse eigen gehijm van onse ferrassing. Daar ga ik van mij eigen niks ofer fertelle want wij heb het Faaletijn beloof. Maar assie iets mooi foor u hart wil meemaake, kom u dan op onse Faaletijndag om elluf uur ’s morgens naar mij Bert ze website of mij eigen Feesboek. Dan kom alles goed en u hart ga spinne. Van mij eigen vin ik het ook spannend want als ik aan mij Bert denk klop mij hart mij ferstand foorbij…
Loesje