Bram en de struik in zijn tuin

struik

Hoi lieve allemaal, het is zomer. De zon schijnt de hele dag en het is echt al kei warm buiten. Doen jullie allemaal voorzichtig met dees warmte. Dat je genoeg poeselimonade drinkt, veel dutjes doet binnen waar het koel is en niet te veel aktief bezig bent? Bertje’s poeselimonade is poesesoep of saus met ekstra water. Dit kan je dan gewoon lekker drinken. Het is ook voor de moeilijke drinkers onder ons. Soms wil ik ook niet drinken met dees heet weer en dan is Bertje’s limonade een goede oplossing want dan lust ik het wel.

Naar buiten

‘s Morgens is het nog lekker fris buiten en dan mag ik meestal in de tuin. Dan kan ik me helemaal uitleven voordat het te heet wordt. Uitleven wil zeggen dat ik dan gek doe. Ik ga rennen en springen met meestal wat mauwtjes. Ook doe ik Mila vervelen. Het is plagen maar niet gemeen. Zij plaagt mij ook dus ik mag ook een beetje plagen. Afgelopen week, ik weet niet meer welke dag het was maar toen mocht ik ook naar buiten en toen wilde ik me ook uitleven. Alsof ik een kriebel in mijn billen had. Dat heb je soms wanneer je van de bak af komt. Dat je iets voelt aan je billen, of je denkt dat je iets aan je billen voelt waardoor je ineens van de bak af wilt springen en dan even moet rennen. Sommige noemen het ook wel eens de gloeiende vijf. Waarbij je vijf minuute lang even springt en gek doet als je van de bak komt.

struikStruik

Dit had ik ook toen ik op die ochtend buiten was. Alleen had ik geen kriebel in mijn billen, ik wilde gewoon gek doen van binnen in mijn lijf. Het oer-gevoel was er weer. En nu wilde ik ook lekker oer doen. Ik was buiten en ik voelde van binnen dat ik iets nieuws en iets stoers wilde doen. Iets wat ik nog niet eerder gedaan heb. Ergens in klimmen. Nu heb ik binnen een krabpaal waar ik in kan klimmen dus klimmen kan ik maar ik heb het nog nooit buiten gedaan. En buiten heb ik geen krabpaal maar wat boome en struiken. Vlak bij mijn bak heb ik een struik staan. Normaal komen daar keiveel bloeme in maar mijn vrouw heeft de struik geknipt. Nu heeft de struik alleen maar blaadjes. De struik is niet zo groot dus ik kan er makkelijk in. Dus dat is op de plenning. Ik ben oer en ik ga die struik in. Vanaf de achterdeur ren ik naar de struik toe om in een keer erin te springen. Maar voor de struik ga ik vol in de rem. Met mijn kop raak ik de struik aan. Ik ga eerst een kijken hoe ik er in moet. Het is namelijk een struik met keiveel blaadjes.

Proberen

Mijn kop steek ik langs de blaadjes af de struik in om te zien waar de takjes zijn. Dan volgt mijn lijf. Mijn voorpoten zet ik als eerst op een takje maar dan. Hoe krijg ik mijn kont omhoog. Terwijl ik zo sta te denken krijg ik een idee. Ik kan springen. Dus ik hup mijn kont in de wiebel houding. Ik schud mijn billen van links naar rechts en terug. En dan richt ik op waar ik moet komen. Een, twee, hoppa! Ik spring en ik hang half in de struik want mijn achterpoote zijn vergeten om de tak te pakken terwijl mijn voorpoote al verder zijn. Ik probeer met mijn achterpoote bij te krabbelen maar het lukt niet. Mijn billen zijn te zwaar. Dus ik laat me zakken. Dan ga ik het nog maar een keer proberen want nu lukt het wel. Dat moet gewoon. Dus ik maak me klaar. Zet mijn billen in de houding en wiebel een paar keer tot ik durf te springen, en dan, hoppa! Weer een sprong en nu hang ik weer half in de struik. Folgens mij spring ik niet hard genoeg. Maar mijn voorpoote hebben een tak vast en nu krabbel ik met mijn achterpoote al wat ik kan de tak op.

struikIn de struik

Na een paar minuute klimmen is het me gelukt. Ik sta in de struik en ik ben zo blij en trots dat het me gelukt is dat ik ineens gewoon een keiharde mauw los laat. Dees komt van diep van binnen, dat iedereen weet: Brammie is oer en het is hem gelukt! Trots ben ik zeker en ik blijf even trots in mijn struikje zitten totdat ik er genoeg van heb. Daarna ben ik naar binnen gegaan om te dutten want klimmen is best zwaar werk. Zeker in een struikje.

Ik heb goed nieuws over mijn gezond

gezond

Vorige week gebeurde het weer. Mijn vrouw belde de dokter voor mij. Ik dacht meteen ik ga nergens heen. Maar na het bellen zei ze: “Goed nieuws, Bertje.”

Snek

Nou moet ik eerst zeggen dat ik al een hele tijd pillen moet wegens mijn gefoelige maag en wat daarbij kwam kijken. Die pillen kreeg ik in een snek, eerst maakte mijn vrouw ze helemaal tot poeder in een vijzel wegens dat ik dan gemakkelijker kon eten.
Ze dacht dat ik dan niks proefde.
Ik proefde alles dus wel.
Het ging heel lang goed.

“Eet nou”

  • Sneks met Gourmet moes met tonijn of kip of zalm.
  • Van die staafjes met dat zachte spul.
  • Soms ook de saus van soep.

Echt van alles, en ik lustte dat elke keer.
Alleen een poos terug kreeg ik het gefoel van: nee.
Mijn vrouw had nog steeds het gefoel van ja.
Dus ze kocht ik weet niet wat voor sneks en ze bleef probeere van “Bertje eet nou” en dan met liefe woordjes en met aaien, dus ik hield het nog eefe vol en toen kwam de dag dat de snek kwam en ik ging achter de kastjes zitten en ik kwam er niet vandaan.
Ik was helemaal klaar met de meediesijn-snek.
Nou weet ik dat meediesijn soms moet ook als je gefoel nee zegt. Dat is stom en toch is het zo daar kun je als katerman niks aan doen, dat heb ik zelf meegemaakt.
Dus toen mijn vrouw de dokter belde dacht ik de dokter komt weer hier net als na mijn ooperazie en dan krijg ik weer een prik en pillen en dat wil ik niet.

Zonder

Maar het ging heel anders.
Mijn vrouw kwam zeggen dat als ik echt geen pillen meer wilde dat ik dan zonder mocht probeere. En dat doe ik nou al een paar dagen en het rare is ik foel me beter. Ik find het leefe fijner, ik geniet van het aaien, ik slaap veel meer op bed voor de gezelligheid, ik eet lekker en goed en ik drink ook water dus van mij mag het zo blijfe echt waar, mijn gezond is nou best goed.

Loesje vertelt over warme zon

zon
Lieve allemaal hier ben ik weer van mij eigen en ik zeg u eerluk, deze week heb ik rustig aan moete doen. Mij vrouw zeg Loes jij moet nu goed op jou selluf passe want jou zon schein nu heel erg warm. En jij ben al seeniejorpoes, jij mag nie ziek worre.

In mij kop had ik mij andere planne maar soms doe jou leefe ze eigen ding. En mij vrouw houw mij eigen zofeel in ze gaatje,  dan kan jij nie alteit doen wattie in jou kop heb. En in mij kop zat mij meedietaasie van mij  buik. Maar assie zofeel zon heb dan kom jou buik nie fooruit. Mij Bert zeg Loes het is nu te warm foor oefene en mij Bert heb er ferstand van. Hij heb foorige week nog ze letters gemaak ofer hoe dattie ze leefe doe assie het warm heb. Toen heb ik ondek foor mij eigen dat ik beeter mij adfies geef aan mij Bert dan dat ik foor mij eigen zorg. Mij Bert is mij alles maar jij ben er selluf ook nog…

Op jou vagt

Soms vin ik leefe moeiluk want assie jou oog oope doe weet jij nie wat jou eigen boofe jou kop hang. Deze week hang er zon boofe jou kop. En nie somaar zon, het is warme zon want jij foel het op jou vagt. Mij vrouw zeg dattie denk dat het iets met hitte is, maar daar heb ik ferder niemeer naar geluister. Zij zeg Loes jij moet nu goed drinke. Drinke is belangrijk en seeker assie jou zieke niere heb. Selluf heb ik liefer dattie zeg, Loes jij krijg verse garnaaale in sjelei van slagroom met tonijnmoes. Maar dat heb ze nog nie gezeg. Misschien wil ze mij eigen nog ferrasse, daar hoop ik nu op. Want jou zon kan nog zofeel warm zijn. Hoop moet jij alteit hebbe. Hoop en garnaaale, dan kan jij alles aan.
Mij nierdiejeet eet ik nu nie, mij vrouw probeer het wel maar ik vinnut droog. Dan wacht mij vrouw alteit een paar daage. Zij weet ik houw van mij afwisseling. Nu er zofeel zon is snap mij vrouw mij eigen nog beeter. Soms heb zofeel zon ook ze foordeele.

zonMantelpoes

Maar ik heb ook mij seeriejeuse taak. U weet van mij eigen ben ik Mantelpoes. Dat is assie foor iemand zorg die hulp noodig heb. Assie zofeel zon heb dan hebbie eigenluk jou Mantel nie noodig, daar moet ik eerluk ofer zijn. Maar jij krijg jou tietel nie foor niks. Daar hoor gewoon jou Mantel bij ook assie warme zon heb. Van mij eigen zorg ik foor mij broer Oopa Floris. Hij heb het nu moeiluk weeges ze deemenzie. Assie deemenzie heb snap jij nie wat jij moet doen assie zofeel zon heb. En dan hebbie er nog meer last van. Daarom doe ik nu mij helpende poot uitsteeke want jij heb jou poot nie foor niks. En ik doe dinge foor, dattie jou foorbeeld geef zeg maar. Want als mij broer Floris zie hoe het moet dan vinnie het niemeer zo moeiluk. Bijfoorbeeld dat ik op mij floer ga ligge want daar is het nu koeler dan op mij groote bed. Dan kom Floris ook op mij floer ligge. Of als ik op mij taafel lig assie eeve ze weg kwijt is.  En als ik mij tonijn eet dan eet Floris ook ze tonijn. Hij laat ze eigen nie ze tonijn uit ze bak eete, zo is mij broer ook wel weer van ze eigen. En assie moet spuuge kijk ik mij vrouw aan dattie het op moet ruime. Zo help jij elkaar.

Jou eige

Assie zofeel druk beezig ben met jou broer kan jij nie aan jou buikmeedietaasie werke. Jij moet jou priejoorieteit stelle. Mij zorg foor mij broer Floris ga nu foor en mij vrouw zeg Loes zonjij moet ook aan jou eigen denke. U hoef ze eigen geen zorg te maake want ik denk wel aan mij eigen. Assie seeniejorpoes ben heb jij jou erfaring. Jij ga nie renne en springe assie iets wil hebbe. Jij kan ook gewoon jou vrouw aankijke en zacht meeoow zegge. Dan weet jou vrouw genoeg assie jou eigen goed ken. Mij vrouw ken mij eigen goed, meer hoef ik daar nie ofer te zegge. Maar ik doe soms wel oefene met mij buik. Dan doe ik kijke hoe mij buik het beste lig. Want assie zofeel zon heb moet jij jou buik jou ruimte geefe. Daar is jou buik blij mee en assie een blije buik heb kan jij ja zegge teege jou dag. Dus u lees mij buik zit wel in mij kop maar daar kan jij niks van zien en mij vrouw zeg dattie daar blij om is.

Vandaag is ook ze belangrijke dag foor onse dinnetje Minnie en ze vrouw, mevrouw Minnie. Zij ga vandaag woone in ze fooralteithuisje en iedereen van ze blog wens Minnie en ze vrouw ze mooise huisje van de weereld. En dattie saame heel feel geluk mag foele in ze hart,

Loesje

Vandaag in de spotlight: Mina

Mina

Mina verdient een thuis. Het onderstaande is van hokazo.nl omdat het hele verhaal van Mina er mag zijn, en Mina ook.

Het verhaal van Mina is even triest als bizar. Het begon op een avond zo’n twee jaar geleden, toen onze dierenambulance werd gebeld voor een taxirit naar de dierenarts. Meneer wilde zijn katje laten inslapen, maar had geen vervoer. Het ging om Mina. Het meisje was sinds haar sterilisatie van een kleine week eerder extreem veranderd. De voorheen zo lieve en aanhankelijke Mina was ineens enorm agressief en viel meneer aan zodra hij een voet in de kamer zette. Hij had verschillende keren contact gehad met zijn dierenarts, maar die had geen verklaring en maar één oplossing: euthanasie. Vol ongeloof hebben we het verhaal aangehoord en na een kort overleg besloten we om Mina op te halen en in het asiel op te nemen. We konden gewoon niet accepteren dat het leven van dit jonge meisje (geboren op 5 mei 2016) op deze manier zou eindigen.

Onderzoek

Het gedrag van Mina was echt schokkend. We kunnen er geen ander woord voor bedenken. Ze was inderdaad agressief, maar het was niet ‘zomaar’ boosheid, ze leek echt compleet de minaweg kwijt. Ze ging tekeer als een gekooide tijger, getergd en ontredderd. Ze reageerde heel gevoelig op licht en geluid en vloog letterlijk tegen de tralies op. Het was de meest pure en intense wanhoop die we ooit hebben gezien. Het brak ons hart en er zijn in de eerste dagen behoorlijk wat tranen gevloeid. We hadden zó verschrikkelijk met haar te doen.
We hebben Mina door onze eigen dierenarts laten onderzoeken. We dachten dat ze misschien veel pijn had en daarom zo agressief reageerde, maar er werd niets lichamelijks gevonden. Na uitgebreid overleg met verschillende specialisten was de meest aannemelijke verklaring dat Mina’s hersenen tijdens de sterilisatie enige tijd geen zuurstof hadden gekregen en dat daardoor een hersenbeschadiging was ontstaan. Een zeer zeldzame complicatie. Geen idee hoe het precies had kunnen gebeuren, maar we hadden tenminste een oorzaak…

Contact

Ondanks de schokkende diagnose, waren we optimistisch. Misschien tegen beter weten in, maar we wilden Mina niet zomaar opgeven. En een hersenbeschadiging kán herstellen, dus bedachten we een behandelplan en gingen aan de slag. Twee weken heeft Mina alleen in een donkere, stille ruimte gezeten en hebben we haar zo min mogelijk gestoord. Ze kreeg minakalmerende medicatie en dieetvoer tegen stress. Na die eerste periode van complete rust, zijn we gestart met af en toe een paar minuten bij haar te gaan zitten en zachtjes tegen haar te praten. Een maand of twee later was Mina zodanig gekalmeerd, dat ze van haar bench naar een kleine privékamer is verhuisd. Een spannend moment, maar ook een echte mijlpaal.
We hebben vanaf toen onze tijd en de intensiteit van het contact met Mina heel langzaam steeds verder opgevoerd. Eerst door het raam, vervolgens met de deur op een kier en uiteindelijk op de grond in haar kamer. Mina werkte keihard om beter te worden en het verloren vertrouwen te herstellen. Zo dapper en zo knap. Ze zocht steeds vaker toenadering, wilde graag geaaid worden en kroop zelfs op schoot. Ze ging enorm vooruit, maar raakte lange tijd wel nog snel overprikkeld, waardoor haar gemoedstoestand razendsnel om kon slaan van lief en aanhankelijk naar (heel) erg boos.

Happy en ontspannen

Het revalidatietraject van Mina heeft vele maanden geduurd, maar op enig moment was ze stabiel genoeg om te verhuizen naar een groepskamer met grote kattentuin. Mina verdiende meer ruimte en vrijheid en we hoopten dat ze daardoor nog meer rust in haar bol zou krijgen. Dat lukte, zelfs zo goed dat we de kalmerende medicatie die Mina kreeg konden afbouwen en stoppen. Mina is nu weer bijna een ‘normale’ kat, met een duidelijke gebruiksaanwijzing. Ze zal waarschijnlijk nooit meer de kat worden die ze ooit was, maar dat hoeft ook niet.
Ze is ook nu écht geweldig en wij houden van haar zoals ze is. Mina is over het algemeen happy en ontspannen, zoekt regelmatig toenadering en wil dan graag knuffelen of lekker even op schoot liggen. En als ze er genoeg van heeft, geeft ze dat heel duidelijk aan. Vooral verbaal, Mina kan echt een chagrijnige mopperkont zijn. Maar de boodschap is dan tenminste wel goed hoorbaar en niet te missen.   Uithalen heeft ze naar ons (na de eerste maanden) nauwelijks meer gedaan, maar we respecteren ook haar grenzen en kennen Mina inmiddels natuurlijk zo goed dat we precies weten wanneer we haar beter even met rust kunnen laten.

Een nieuw thuis

minaWe zoeken voor Mina een rustig eenpersoonshuishouden zonder kinderen of andere katten. We denken dat ze dan vooral haar lieve, ontspannen kant zal laten zien. Mina heeft echt een hekel aan haar soortgenoten en hun aanwezigheid doet haar humeur geen goed.
Kinderen, vooral jonge, zijn echt te druk en onvoorspelbaar voor haar en zij zullen bovendien onvoldoende in staat zijn om haar waarschuwingen op tijd te zien (met alle gevolgen van dien).
Haar toekomstige baasje moet geduldig zijn, begrip hebben voor haar achtergrond en voldoende ervaring hebben met katten om hun lichaamstaal te kunnen lezen. Daarnaast is het heel belangrijk dat er geen hoge eisen worden gesteld aan Mina en dat het initiatief tot contact vooral van haar mag komen. Zonder dwang en met respect voor haar grenzen, is ze stabiel en gelukkig. En daar heeft haar baasje natuurlijk alleen maar profijt van.
Mina zal echt het best gedijen in eenpersoonshuishouden. Als er meerdere personen in haar nabije omgeving zijn, krijgt ze toch snel te veel prikkels. We zoeken dus een thuis waar ook in de toekomst (in elk geval zolang als Mina nog onder ons is) geen tweede persoon bij zal komen. Eigenlijk zoeken we voor Mina dus een verstokte vrijgezel van middelbare leeftijd die de nodige kennis van katten heeft.
Mina kan niet vrij naar buiten. Met haar achtergrond en haar toch nog wat onvoorspelbare reactie op onbekende situaties is dat niet veilig. Een catproof afgemaakte tuin (waar ze écht niet uit kan) of kattenren zou echter wel superfijn voor haar zijn. Daar kan ze op een positieve manier haar energie in kwijt en lekker genieten van de frisse lucht en de zon op haar bol.

Oproep

Wil jij in de volgende spotlight?
Stuur dan een mailtje naar: indespot@outlook.com
Wat vertel je: wie ben je, waar kom je vandaan
en wat maak je mee in je leven. Iedereen mag meedoen!
Er horen ook drie mooie foto’s bij je verhaal dus niet vergeten mee te mailen.
Tot de volgende spotlight!

Minnie gaat furhuizen

furhuizen

Miauw! Over twee donkers ga ik furrhuizen! Ik heb daar best wel een beetje stress om hoor. En daardoor ben ik soms in de war. Dat kunnen jullie op de foto wel zien. Want ik ging ineens op de mensen weecee in plaats van op mijn eigen bak. Gelukkig zag Frau het en ze tilde me van de weecee op de grond. Ze vertelde me dat ik dat echt niet meer moet doen want stel je voor dat ik erin zou vallen. Of erger nog, eruit drinken! Dat is gefaarluk wegens dat Frau schoonmaakspul in de weecee heeft hangen. Nou miauw die fout maak ik dus echt niet meer.

Dozen

furhuizenNet als Jip een tijdje terug heb ik er nu een belangrijke taak bijgekregen. Opzichter van dozen. En ik neem die taak heel serieus. Ik dacht wat is de beste manier om de dozen te bewaken? En ineens wist ik het. Door er bovenop te gaan liggen! Dus dat doe ik nu steeds. Niet de hele dag hoor. Ik lust ook nog wel een brokje en ook Muis heeft soms wat aandacht nodig.
De binnenkant van de dozen controleer ik ook. Of ze stevig genoeg zijn voor al mijn brokjes en waterbak bijvoorbeeld. Ik denk altijd maar, als ik er zelf in kan zitten en dat gaat goed, dan kunnen mijn spullen er ook in. Of de spullen van Frau er ook in passen dat is een ander furhaal maar ze zegt dat ik een beetje een puikie heb gekregen en dus zeker 6 kilo ofzo weeg. Dus dat Frau nu seekur weet dat haar spullen die 6 kilo wegen ook in de doos passen.

Badkamer

Wat ik wel furvelend vind is dat alles nu uit elkaar gehaald wordt. Hoe moet ik nou circusminnie-en als ik nergens meer op kan klimmen of af kan springen. Nou ja, een beetje kan het nog wel. De balken bovenin het huis die zijn nog niet ingepakt. Frau zegt dat dat furhuizenook niet gebeurt en dat die bij het huis zelf horen. Oh ok, dacht ik. Ik ben geen katarchitect dus daar heb ik geen verstand van.
Maar goed terug naar dingen die nu er niet meer zijn. Normaal gesproken ging ik vanaf het blad waar Frau kookt zo hups op de keukenkastjes en dan via de balken en soms de badkamerdeur naar de bruine kast die daar staat. En vandaar af kon ik zou op de grote tafel springen en daarna op een stoel en daarna op de grond. Dat kan nu dus niet meer! Mensenopa heeft de tafel uit elkaar gehaald. Hij heeft wel beloofd om de tafel weer in elkaar te zetten in het nieuwe huis. Ja leuk, maar daar heeft deze kat nu even niks aan. Zucht. Ook alle knuffels zijn al ingepakt. Frau dacht dat ik daar nooit wat mee deed maar als zij brokjes verdienen is dan ging ik daar nog wel eens bij liggen en knuffelen. Niet mee spelen hoor zoals Doorie doet. Want ik ben zo wild dan zouden ze vast kapot gaan.

Nou miauw dit is het laatste blogje in het oude huis. De volgende keer ga ik vertellen over het nieuwe huis. Heel veel kopjes en pootjes en lekker warm weer aan iedereen.
Poot, Minnie