Het is nou zo dat ik 5 maanden hier woon dat is heel lang weeges er is feel gebeurd en het is ook kort weeges ik ben nog steeds aan het wennen.

Ik weet dat er katten zijn die komen net als ik uit het asiel en dan meteen op de dag dat ze in hun huis komen zijn ze gewend.
Maar ik ben dus langzaam met wennen.

“Je bent pas begonnen, Ollie,” zegt mijn vrouw en dat is zo. Want ik heb maanden last van de allergie gehad en nou pas weken en weken niet. Ik ben en blijf allergies dat is gewoon zo dus ik eet diejeet en ik lust het gewoon graag.

Mijn ferslag

Maar nou komt mijn ferslag.
Wat is er gebeurd?

Nou ik heb goed nieuws. Toen forige maand ben ik de baas van de knuffels geworden. Dus ik mocht weten wanneer komen de knuffels en hoe zijn ze. En als ik denk van nee liefer niet, dan kan ik gewoon eefe met mijn poot slaan, dat mag gewoon.
Als baas van de knuffels heb ik meer zekerheid in mijn gefoel. Dat ik weet ik hoef niet. En ik mag het zelf weete.
Presies daarom kan ik langere knuffels en ik begin zelf ook ermee. En ik heb er ook rust in mijn kop bij.

Wat ik nou wil is saame liggen. Dus niks doen en niet aaien en ook niet praten, gewoon eefe niks en saame zijn. Voor mijn vrouw is dat moeilijk ze gaat dan praten en dan sta ik op en loop weg, maar ik blijf wel oefenen met haar want ik find saame liggen gezellig en gezellig is belangrijk foor me. Daarom eet ik soms een brokje van haar hand, dat is intiem op mijn manier. En mijn manier telt netzogoed mee dat heb ik geleerd.

Ik ben een keer gestopt met de pillies, Zylkene heten die. Maar toen werd ik raar en bang van het huis en ik had geen zekerheid meer van hoe is het hier. Dus toen nam ik weer pillies en het duurde best lang maar het bange ging wel weg. Toen was ik weer gewoon.
Misschien horen die pillies bij me net als het allergies, dat weet ik nog niet.

Wat ook fijn is dat de deur van de huiskamer open blijft als het nacht is. Dan kan ik door het hele huis als ik zin heb en het is ook lente, ik ga lekker in de zon hangen, daar foel ik mijn rust in.
Dus ik ben weer een beetje meer gewend aan mijn leefe hier. Dit was mijn ferslag.

De lente is er nou weer, net als eefe terug, en dit is mijn eerste lente in mijn nieuwe huis dus waar ik nou woon.

Wat positief is

Positief is dat de deuren elke nacht openstaan dus ik kan zomaar naar de badkamer en naar de keuken en ik kan ook op het aanrecht springen om te zien wat ligt daar en kan ik er wat mee, en dan is er niemand die fraagt van ‘Ollie wat ben je aan het doen’.
Dat is ook fijn. Rustig de tijd aan mezelf hebben.

Positief is ook dat ik in de zon kan liggen, eefe weeges ik heb een dikke vagt en dan er eefe uit en er weer in.
De dikke vagt is nou een zomervagt aan het worden.
Ferhaare, het gaat vanzelf, het is oer en het hoort erbij maar eerlijk, het is helemaal niet leuk.

Dat zeg ik eerlijk.
Ik heb meer losse haren. Daardoor heb ik kriebels. Mijn vrouw doet helpen, ik heb nou drie borstels en elke keer was alleen de eerste keer fijn daarna dacht ik liefer niet. En dan bedoel ik helemaal niet en ik doe BAM met mijn poot als het toch gebeurt. Ik ben een kater van nee is nee en niet nog een keer probeere.
Aaien dat is anders en het helpt ook.

Gloep

Maar ja ik moet het toch fooral zelf doen. Met wassen. En dan heb je als katerman zijnde soms een haarbal alleen die komt er niet uit. Dan doe ik gloephoesten. Hoesten hoesten hoesten en dan gloep, ik slik en het is weg.

De dokter zegt van borstelen. Wil ik niet. En sneks ertegen kan ik niet eete weeges ik ben allergies. Het is dus wassen en aaien en mijn vrouw zegt we gaan toch een keer die borstel doen, en dan denk ik nou ik weet het niet.

Ferders is de lente super dat is gewoon zo. Hangen in de zon. Rieleksen. Knuffels doen. Ik hou van lente eerlijk echt waar.

Een hobbie dat is foor mij iets belangrijks, ik heb er houfast aan omdat ik nog steeds aan het wennen ben hier en ik weet niet goed wat ik met mijn leefe moet doen. Houfast dat is met mijn poote op het tapeit. Diep erin. Dan eruit. Flokken maken.

Vaste plek

Ik doe mijn hobbie elke dag een paar keer en elke keer lukt het ook dat is het mooie. Ik ga naar de vaste plek, dat is bij mijn trappelkussen, daar lukt de hobbie gewoon het beste.
Dan rek ik eerst heel lang dan komt er kragt in mijn lichaam.
En daarna kijk ik heel intens naar de plek en begin met mijn voorpoote in het tapeit te zetten en dan diep erin, dan eruit. Zo komen er dus flokken.

Misteerie

Ik weet niet hoe ik weet wanneer ik moet ophouden, maar elke keer kan ik presies op tijd stoppen. Misschien omdat ik dan nieuwe ontspanning van binnen heb gemaakt. En dat ik foel, ik heb kragt in mijn poote en ik kan iets. Daar is een hobbie ook voor, dat je een goed gefoel krijgt.
En ik weet ook niet hoe ik de hobbie heb ontdekt, dat is een misteerie, op een dag deed ik het gewoon en toen was het of ik het alteit al gedaan had.
Dus toen wist ik, het past bij me.

Trots

En ik weet ook zeker dat mijn vrouw trots op me is, weeges ze ferzamelde mijn flokken daarom kon ik ermee op de foto. Toen kwam ze met de stofzuiger dat fond ik stom maar ik ben gewoon opnieuw begonnen, meteen erna, goed hè.

Mijn tip

Het is een hobbie voor iedereen dat denk ik. Want het lukt elke keer, persoonlijk foor mij is dat belangrijk daar krijg ik zelf-fertrouwen door.
Heb je thuis geen tapeit dan kun je het met een dik matje doen daar zitten ook flokken in als je diep genoeg erin gaat. Eerst goed rekken is belangrijk, dat is dan ook mijn tip. En dan diep erin met je poote, en er weer uit.
Dit was mijn ferhaal ofer mijn hobbie.

Deze week was ik presies vier maanden hier en ik dacht misschien krijg ik wel een kadoo. Dus toen mijn vrouw zei van we moeten praten, toen kwam ik meteen.

Gesprek

Ik kreeg geen kadoo.
Ik kreeg een gesprek. Van hoe het nou met mij gaat. Nou gewoon dacht ik maar ze wist feel meer te zeggen. Dat ik aan het veranderen was en ze aaide en toen ging ik zelf ferder denken.

Ja dat is wel zo van het feranderen. Ik ben meer mezelf dus ik wil ook meer op mezelf liggen. En ik wil niet de hele tijd knuffels doen, ik wil erbij maar gewoon kijken en saame liggen en saame niks doen. Dat is ook saame. Het is gewoon zo dat ik minder faak knuffels wil dan zij.
En ik ben geen kater die gaat liggen van aai mij helemaal niet. Weeges ik heb ook knuffels om te geefe, dan moet ze laag op het tapijt zijn en dan ga ik met mijn lichaam erlangs, dan zijn lighaams-kopjes. Die geef ik. En dat is ook saame zijn. Maar dan moet ik wel zin hebben en als ik de hele tijd knuffels moet krijgen heb ik nooit zin. Folgens mij snapt ze dat, want de laatste tijd is het beter wat dat betreft.

Best goed

Ik doe ook minder aan tapijtjeliggen saame, dat was haar intiemiedinges, de mijne is anders. Dat weete we nou. En ik ga alleen heel soms als de dag begint naar de slaapkamer om eefe op bed te springen. Maar ik ga wel kijken als ze oferdag daarheen gaat van wat doet ze en gaan we wat saame doen. Dat is foor mij leuk.
Dus persoonlijk find ik het gaat best goed. Helemaal nou ik weer gewoon mijn pillies neem dan heb ik meer rust in mijn kop en dan ook in mijn lighaam dat is belangrijk.

Alleen weet ik nog niet wat ik moet doen, voor controleur vensterbank heb ik te feel onrust, en soms weet ik het oferdag geeneens. Het leefe van een kater moet meer zijn dan alleen knuffels doen, dat weet ik zeker. Mila is Mienister dat is helemaal groot en ze doet feel met gefoelige zaken. Alleen weet ik nog niet wat  ik met mijn leefe moet doen. Daar ga ik nou naar op zoek.

O ze praat nog steeds nou heb ik ook geleerd gewoon laten praate dat is goed voor de vrede in huis. En vrede dat is belangrijk.