Alle berichten van Ollie

Misschien ben ik gewend

Ik lag boofe op het bed te slapen, gewoon eefe niks aan mijn kop en breed slaape, mijn poote alle kanten uit, dat kan op het bed dat is groot en ik ben ook groot, waar was ik. O ja. Nou ik lag dus te slaape en toen hoorde ik beneden geluiden.
Mijn vrouw was thuis.

Vraag

Ik van het bed af, bonk op de trappen, naar beneden, een knuffel brengen. Vind ze fijn, weet ik. Dus ik doe dat.
“Ben je gewend, Ollie,” vroeg ze, “dat je helemaal uit jezelf boven gaat slapen?”
Ik gaf nog een kopje dat was foor de afleiding.
Want het was een moeilijke vraag.

Ben ik gewend of niet en hoe weet ik dat. Het is wel zo dat ik de dag snap. Wat er eerst komt en daarna en dat ik naar de badkamer mee wil en dat mag ook. Als de dag anders gaat, dan zegt ze dat dus dan is het ook weer gewoon.
En als het nacht is staan de deuren open, ik kan oferal heen en dat doe ik.
Ik wil heel feel niet en heel feel wel en ik weet, mijn mening telt ook mee daarom foel ik me ook geruster in mijn kop.
Dat ik erfaren heb hier ben ik feilig en hier ben ik ook iemand.

Bang

Maar eerlijk waar ik heb het ook dat ik soms opeens bang ben. Dan is er in de straat iets. Of oferdag ben ik alleen en ik denk opeens misschien komt ze nooit meer terug wat moet ik dan en als ze dan toch terug komt ben ik ekstra blij. En ik neem nog elke dag mijn pillies tegen bang zijn en spanning dat heeft ook met froeger te maken en daar kan ik niks ofer zeggen.
Dus misschien ben ik nog niet helemaal gewend dat kan ook.

Het is alleen wel zo dat ik nou heb ontdekt boofe op het grote bed kan ik goed slapen en dat doet deze jongen dan ook!! Alleen het mag niet op de foto zegt ze weeges prifee.

Een hapje dat moet kunnen

Pas ging ik naar boofe het was ochtend en ik dacht ik ga kijken is ze wakker of is ze het niet. “Ollie!” zei ze dus wat doe ik, op bed springen en erbij. Het aaien begon meteen.

Hapje

Nou is het zo met aaien, ik find het fijn dan ga ik knorren en het is ook zo dat ik er soms spanning van krijg en dan moet ik ook knorren, dus dat is ferwarrrend als je zoals ik helemaal niet zo goed bent met gefoelens.
Ik zag een hand en ik gaf dus een hapje.
Lekker, eefe mijn tanden ergens in.
“Wat lief Ollie,” hoorde ik toen moest ik meer knorren en ik gaf nog een hapje alleen nou met meer tanden.
“Ollie”, zei ze en ik weer knorren en bijten, alleen nou met mijn tanden achterin mijn bek, daar pak ik ook altijd mijn muizen mee. En dan lekker eefe hard dat je foelt ik ben wel huiskater maar ik heb oer nog in mijn lighaam.
Ze riep wat hardop en toen mocht het opeens niet meer. Dat fond ik stom want ik moet me kunnen uiten, als ik kopjes geef dan mag het altijd wel. En bijten kan soms wel en soms niet, dat is ferwarrend.

Oefenen

Ik find een hapje dat moet kunnen.
Dus daarom ben ik er thuis mee aan het oefenen.
Ik bijt in haar vingers. Eerst eefe. Dan langer. Of harder. Kijken wat lukt. Als ik moet ophouden dan hoor ik het wel en dan doe ik eefe aan pauze maar ik weet in mijn kop straks bijt ik gewoon ferder.

In voeten bijten dat doe ik niet, wel spring ik op voeten maar alleen als ik ze onder het dekbed opeens zie komen, dan is het een spelletje dat is anders dat weet iedereen.
En ik bijt ferders alleen op stokjes met een smaak en in muizen dat ze weten Ollie is de baas.
Ja en soms op vingers dus wat ik zeg, dat moet toch kunnen.

Wat ik doe dat is erbij zijn

Nou ik meer rust in mijn kop heb, nou kan ik ook meer ontdekken van wie ben ik fan binnen en wat wil ik eigenlijk foor mezelf en wat wil ik niet. Ik heb al ontdekt van ik ben langzaam met dingen dat is weeges ik ben een gefoelige jongen dus ik heb tijd nodig foor de dingen van het leefe en helemaal als het om mijn eigen leefe gaat.

Nou heb ik wat nieuws ontdekt.
Boofe slaape.

Kussen

Boofe heb ik een eigen kussen in de kast, daar sliep ik soms op toen ik hier pas was. Dat was om bij te koome van alle indrukken het was een grote ferandering van het asiel naar hier dus daarom sliep ik ekstra.
Nou heb ik naast de kast een ander kussen. Groot en zacht en er ligt een dekentje op dat is van Bert geweest en ook van Tim dus ik wist daar kan ik goed op liggen. Alleen wanneer. Oferdag wil ik ook beneden zijn want saame zijn is gezellig.

Rust

Daarom ging ik naar boofe toen het nacht was en ik dacht nou slaapt mijn vrouw dus dan gaat ze niet tegen me praate dan heb ik mijn rust.
Maar dat wist ik niet zeker.
Dus ik stil op de trap, wachten, niks geen gepraat, dus ik naar de kamer, naar het kussen, liggen. Ze sliep ferder.
En net toen ik dacht dit is gezellig toen werd ze wakker en ze begon tegen me te praate.
Dus toen ging ik weer naar beneden. En toen er weer een nacht kwam toen zei ze niks ze keek alleen en toen bleef ik liggen.

Erbij

Ik find erbij zijn belangrijk.
Wat is erbij dat zal ik uitleggen.
Erbij is dat je saame bent alleen je praat niet en er wordt aan niemand gefriemeld en je hoeft niks te doen je bent gewoon bij elkaar, je bent erbij dat is het dus.
Het kan op de slaapkamer het kan op het tapeitje het kan ook in de keuken het kan gewoon oferal.
Erbij zijn dat is fijn, dat heb ik ontdekt. En aaien kan ook dat is ook fijn, maar mijn baasis dat is erbij zijn.

Mijn ferslag van 5 maanden hier wonen

Het is nou zo dat ik 5 maanden hier woon dat is heel lang weeges er is feel gebeurd en het is ook kort weeges ik ben nog steeds aan het wennen.

Ik weet dat er katten zijn die komen net als ik uit het asiel en dan meteen op de dag dat ze in hun huis komen zijn ze gewend.
Maar ik ben dus langzaam met wennen.

“Je bent pas begonnen, Ollie,” zegt mijn vrouw en dat is zo. Want ik heb maanden last van de allergie gehad en nou pas weken en weken niet. Ik ben en blijf allergies dat is gewoon zo dus ik eet diejeet en ik lust het gewoon graag.

Mijn ferslag

Maar nou komt mijn ferslag.
Wat is er gebeurd?

Nou ik heb goed nieuws. Toen forige maand ben ik de baas van de knuffels geworden. Dus ik mocht weten wanneer komen de knuffels en hoe zijn ze. En als ik denk van nee liefer niet, dan kan ik gewoon eefe met mijn poot slaan, dat mag gewoon.
Als baas van de knuffels heb ik meer zekerheid in mijn gefoel. Dat ik weet ik hoef niet. En ik mag het zelf weete.
Presies daarom kan ik langere knuffels en ik begin zelf ook ermee. En ik heb er ook rust in mijn kop bij.

Wat ik nou wil is saame liggen. Dus niks doen en niet aaien en ook niet praten, gewoon eefe niks en saame zijn. Voor mijn vrouw is dat moeilijk ze gaat dan praten en dan sta ik op en loop weg, maar ik blijf wel oefenen met haar want ik find saame liggen gezellig en gezellig is belangrijk foor me. Daarom eet ik soms een brokje van haar hand, dat is intiem op mijn manier. En mijn manier telt netzogoed mee dat heb ik geleerd.

Ik ben een keer gestopt met de pillies, Zylkene heten die. Maar toen werd ik raar en bang van het huis en ik had geen zekerheid meer van hoe is het hier. Dus toen nam ik weer pillies en het duurde best lang maar het bange ging wel weg. Toen was ik weer gewoon.
Misschien horen die pillies bij me net als het allergies, dat weet ik nog niet.

Wat ook fijn is dat de deur van de huiskamer open blijft als het nacht is. Dan kan ik door het hele huis als ik zin heb en het is ook lente, ik ga lekker in de zon hangen, daar foel ik mijn rust in.
Dus ik ben weer een beetje meer gewend aan mijn leefe hier. Dit was mijn ferslag.