Als jullie dit lezen is het bijna een nieuw jaar, dat hebben mijn mensen me verteld, ik doe zelf niet aan jaren, dat is meer voor mensen, maar ja ik moet wel, want mijn mensen doen wel aan jaren, helemaal snappen doe ik het niet want wat is een jaar? hoe lang is een jaar? en waarom is een jaar?, kijk ik word er helemaal fieloosoofies van, dat gaat vanzelf als je weer iets hoort dat mensen doen en waarvan je als kat dankt wat nau weer?!, soms snap ik er echt niks van, mijn vrouw heeft me uitgelegd dat het met tijd te maken heeft, tijd ken ik wel, dat is gewoon hoe je leeft en denkt en foelt en doet en dat het dan weer TIJD is om te eten, zie je wel dat ik dat snap?,
maar mijn vrouw legde uit dat tijd nog verder gaat, dat het zo groot is dat mensen daarom een manier hebben gevonden om het in te delen, nau daar snap ik niks meer van, waarom zau je iets indelen en wat is indelen trauwens?, maar folgens mijn vrouw kan dat soms wel handig zijn, en ze zegt dat het nu dus een nieuw jaar is geworden, het zal wel ik weet daar niks van en mij is ook niks gevraagd, maar betekent dat dat ik een punt moet zetten? nau voor de zekerheid doe ik dat maar, kijk maar PUNT
De tuin van Bolle
Mijn mensen legden me uit dat veel mensen een nieuw jaar zien als een nieuw begin, dus dat je iets anders gaat doen, of iets nieuws gaat proberen, of iets gaat doen wat moeilijk is, nau heb ik dat toefallig al allemaal gedaan, weet je hoe?, ik ben in de tuin geweest, niet helemaal hoor! maar een klein stukje, en dan zit er gaaaas, daar kan ik niet door dus het is feilig, ik vind het spannend en ik ga soms eventjes kijken als het mag, ik mag dat alleen als mijn mensen er zijn en als ze kunnen zien wat ik doe, maar ik doe helemaal niks, ik zit gewoon op mijn bips, rond te kijken en soms loop ik een klein stukje, ik kijk naar de tuin van Bolle, want ik weet dat het zijn tuin is, dat ruik ik, hij kende elke grasspriet en elk 
steentje maar ik nog niet, Bolle durfde alles in zijn tuin maar voor mij is alles nieuw, ineens heb ik mijn eigen mensen, mijn eigen huis, vrienden en vriendinnen op de blog en ook nog een tuin!, niet te geloven toch?, dat is echt een nieuw begin, en dat begon gelukkig al eerder dan dat nieuwe jaar, ik heb al lang een streep door mijn tijd op straat gezet, ik kras die tijd door kijk maar /////
Geluk hebben
Maar wat ik eigelijk vind is dat je altijd een nieuw begin kan maken, gewoon als je dat wilt, of nau…(allemaal punten op een rij!) misschien niet zomaar altijd, je moet natuurlijk geluk hebben, dat is waar, en fertrauwen dat het goed komt, en kragt om vol te hauden als het moeilijk is, en dromen over een betere tijd en kouwstiks als reserfe, maar je hoeft dus echt niet te wachten op zo een nieuw jaar, stel je voor dat ik zo lang had moeten wachten op mijn mensen en mijn 
mensen op mij!, misschien wil je wel op dit moment iets nieuws beginnen, gewoon doen, je kan het altijd proberen vind ik, mijn vrouw roept dat ik een gelukkig nieuwjaar moet wensen, dat hoort zo, nau dan doe ik dat maar!, eigenlijk zau ik wel willen dat iedereen elke dag gelukkig zau zijn, en ook elke dag kouwstiks zau hebben, niet alleen vandaag maar altijd, dus ik wens iedereen voor altijd geluk, want waarom zau je achter geluk een punt zetten? dus dat doe ik ook niet kijk maar
Nau heb ik een huis en mensen en ben ik samen, maar niet alle mensen en dieren zijn samen, er zijn mensen en dieren die alleen zijn, dat is moeilijk, niet altijd hoor want soms willen ze het zo, maar het kan ook dat ze veel liever samen zauden zijn maar dat dat niet kan, beivoorbeeld omdat iemand waar ze samen mee waren een ster is geworden, of heel ver weg is, of omdat ze geen eigen samen hebben, daar moet ik wel zachtjes van tetteren, dat kan ik ook, heel zacht en lief zeggen mijn mensen, mijn eigen mensen missen hun lieve ster Bolle, ze zeggen dat het nu de eerste kersmus is zonder hem, ook al is hij er altijd bij maar het is helemaal anders, en 
nau had ik een iedee gekregen voor kersmus, dat iedereen toch kersmus kan doen, dat is dat iedereen een klein kadootje geeft aan iemand die niet samen is, en dan zijn we toch allemaal samen, dat is niet zo moeilijk toch?, ik vind zelf altijd het fijnste als ik heel veel aandagt krijg, dat vind ik het mooiste kadoo dat er is!, hoe het met veel eten moet dat weet ik niet presies, ik hoop wel dat ik dat krijg hoor!, met kouwstiks en andere snoepies, nau eigenlijk het liefste kouwstiks, zooo die vind ik lekker!, met kadootjes van mijzelf weet ik het ook niet, ooo ja toch wel, ik stuur een heel lief zacht tettertje naar iedereen die dat wil hebben, en ook een dropneusje, dan hoef je je niet helemaal alleen te foelen, nau daar kan ik wel een punt zetten denk ik, toch?, ja ik vind van wel, kijk maar PUNT
ga ik tetteren voor de deur tot ik naar binnen mag, dus de deur moet altijd open zijn, anders kan ik er niet door en dan moet ik roepen, ik kan er niet zo goed tegen als ik ergens niet bij kan, ik klim ook op tafel als de mensen eten en dan ga ik op de borden kijken, de mensen zeggen dat ze nog niet helemaal zeker zijn of dat een goede ontwikkeling is, zo noemen ze dat, en als het eten me lekker lijkt wil ik eraan likken, maar vorige week had ik van het bord gelikt en toen kréég ik me later toch pijn in mijn buik, ik moest steeds naar de bak, alles kwam eruit het was helemaal dun, JAJA roept de vrouw nu, ze zegt dat ik niet in deetajs hoef te treden, maar ik treed helemaal nergens in!, nu kom ik op tafel alleen even kijken wat mijn mensen eten, folgens mij vergeet ik iets…. er was toch iets? ooo ja, ik moest af en toe een punt zetten, dat was het! zie je wel dat ik het kan? PUNT
het hele huis heen, zo sjiek heb ik het nog nooit gehad!, overal ligt krabspul op de grond, is dat mooi of niet, spesjaal voor mij is het, ik heb al draden uit vloer getrokken zo blij ben ik er mee, en ik doe ook aan de dingen krabben die mijn kleur hebben, dat is zwart, het zijn muziekboxen, dat heeft mijn vrouw even geschreven, de man is er niet zo blij mee, maar ik wel en de vrouw moet altijd erg lachen, dus dan is het goed toch?, ik heb krabkartonnen en een krabpaal en een krabmat en krabplanken, die gebruik ik af en toe maar dan moet ik er spesjaal naar toe lopen, en het tapeit is overal, dus je snapt…. kijk nau heb ik een rijtje punten gemaakt!! dat kan ik dus ook al, het gaat helemaal goed komen met schrijven, dat foel ik, ik foel me al best thuis, de mensen en ik begrijpen elkaar steeds meer, we leren elkaar steeds beter kennen, zo gaat dat in het leven, we zijn blij met elkaar, ook al weten 
we dat het ooit allemaal heel anders was, toen was ik op straat en Bolle woonde hier, dat vergeten we alledrie nooit, hoe het was, we dragen het met ons mee, dat is een deel van ons zelf geworden en dat blijft, maar nu is het zo: (zie je dat ik nau een punt onder en boven elkaar heb gebruikt?!) we zijn met zijn drietjes en dat foelt fijn, we zijn niet meer alleen, en we zijn niet meer de hele tijd aan het huilen, soms wel hoor, ik ook. O, nau heb ik wéér uit mezelf een punt gezet, aan het einde van een verhaal, dus ik denk dat alles goed komt, ook al kan je in het leven nooit een punt zetten, nau dat kan wel, maar dat wil ik nog niet, stel je voor dan is het voorbij, ik wil niet dat mijn verhaal al afgelopen is, ik wil nog heel lang heel veel vertellen, de vrouw zegt dat dat dat ook kan als je een punt zet, dat je dan weer opnieuw kunt beginnen, maar dat weet ik nog niet zo, ook al zijn wij drie opnieuw begonnen, maar helemaal fertrouwen doe ik dat nog niet, de vrouw zegt dat dat vanzelf komt, dat ik vanzelf leer om te fertrouwen, en dan durf ik een punt achter het verleden te zetten, nu doe ik voor de zekerheid maar een komma aan het einde van mijn verhaal, kijk maar KOMMA
Als jullie dit lezen woon ik zes weken bij mijn nieuwe mensen, dat zeggen ze, ik heb het niet geteld, ik ben best goed gewend aan mijn huis en aan mijn mensen, maar ik ik moet wel iets vertellen dat met mijn ooperaatsie te maken heeft, dat ze dingen weghalen als je een menerenpoes bent bedoel ik, helemaal snappen doe ik het niet, want ik was er niet bij, nau ja ik was er wel bij maar ik sliep, dus dat telt niet vind ik, ik was al 8 jaren toen dat gebeurde, daarom heb ik ook zo’n plofkop zegt de vrouw, wat is dat nau weer?, en daarom bijt ik de mensen weleens, en ik moest een paar keer heel lang schreeuwen, ik bleef maar gillen en klagen en roepen, de mensen hebben van alles geprobeerd maar niks hielp, ik weet zelf wel hoe het kwam natuurlijk, maar ik kon het ze niet duidelijk maken, ik zei het wel steeds maar ze begrepen me niet, het was voor ons alledrie een beetje moeilijk, want ik was helemaal onder mijn toeren, ik wilde nergens naar luisteren ik bleef heel hard roepen, en ik heb een sgelle stem zegt de vrouw, dus dat hoor je wel, dat kan best maar ik weet niet wat sgel is, kijk zo praat je langs elkaar heen, ik snap niet waar zij het over hebben en zij begrijpen mij niet, dat is lastig, het gebeurt elke keer als het donker is, ja dan wordt het spannend buiten, maar ik mag nog niet naar buiten, en weet je wat? ik wil ook eigenlijk helemaal niet naar buiten, het is daar eng, ik ken het allemaal niet, alles is nieuw, nu een keer een punt zetten, hoor ik roepen, o ja, ik vergeet dat steeds! maar ik wil dus niet naar buiten, punt!! hoor ik weer roepen, nau ja, dan moet het maar, kijk eens: punt!!!!
Een punt maken
Zijn kopjes zijn al iets zachter geworden, en hij kruipt graag tegen ons aan.
Meestal zien we het wel aankomen, en het eindigt dan ook nooit bloederig.
Enniewee, ik woon nau al drie weken bij de mensen in huis, en als jullie dit lezen woon ik er al bijna vier weken, dat is nog niet zo lang maar ook niet zo kort vind ik, ik ben al een beetje gewend, ik lig bijna nooit meer onder het bed, alleen soms als ik even rustig wil slapen, dan kan ik lekker snurken en kletsen, ik praat zelfs in mijn slaap, ja dat is toch heel normaal? volgens de mensen niet, ze vinden het leuk hoor zeggen ze, maar niet iedere kat doet dat, nau en? ik wel, en dat blijf ik ook doen, want ik ben het zo gewend, ik schrik nog wel eens hoor, als we een tijdje stil hebben gezeten en de mensen bewegen ineens, zoooo dan ren ik echt heel hard naar de slaapkamer en verstop me, punt roept de vrouw, waarom toch? oja ik moest een punt.
Kever wil veel bevestiging en vraagt de hele dag door onze aandacht. Door te praten. Soms zachtjes en lief, soms bijna schreeuwend. Het praten is inmiddels iets minder geworden. Gelukkig. Want het was – eerlijk gezegd – best pittig om de hele dag (en nacht!) achterna te worden gelopen en toe te worden getetterd.
We zijn nog niet helemaal op ons gemak bij elkaar, daar komt het op neer.